LIBER PRIMVSꝗͣdem et poſterius ita ſuſcepit. Socrate uero moralia negociante & de tota natura nihil: ī his tn̄ uniuerſale q̄rente: et de diffinitiōibus ītellectum firmāte illū ſuſcipiēs ꝑꝑ tale putauit: q̄ſide alijs hoc ſcm̄: et nō de ſēſibilium aliquo. Impoſſibile nāqꝫ ēcōem rōeꝫ eē alicui ſēſibiliū ſꝑ trāſmutantiū. Sic itaqꝫ taſla odem exitium ideas & ſpes appellauit: ſēſibilia uero ꝑꝑ hoc eiſcd̓m hoc dici oīa. Nā ſędꝫ ꝑtici patiōeꝫ gē multa uniuocoꝝ ſpebus: partici patione uero ſcdm nomen fraſmutabit. Pythagorici ꝗdem exn̄tia dicūt eē numeroꝝ mutatiōe: Plato uero ꝑticipatiōe nomen trāſmutās: ꝑticipatiōem tn̄ aut mutatiōem q̄ fitutiqꝫ ſperum dimiſerūt ī cōi q̄rere. Amplius āt p̄ter ſenſibilia& ſp̄es mathematica reꝝ intermedia dicit eē: et dr̄a a ſenſibilibꝰ ꝗdem: ꝗa ſēpiterna ſunt & īmobilia: a ſpebus āt eo qͦ hec q̄dem multa q̄dam, ſimilia ſūt: ſpes at unūqͥdqꝫ ſolum ¶ m̄ ātſp̄es cāe ſunt alijs illaꝝ elemēta oēs putauerūt exn̄tiuꝫ elemēta eē: ut ꝗdem igit̉ materiam magnuꝫ & paruum eē prīcipia:ut āt ſubſtantiā unū: ex illis .n. ſcd̓m ꝑticipatiōes uniꝰ ſp̄es eē.numeros. Vnū tnͣ ſubſtātiam: & nō aliꝗͥd aliud ens dici unum.¶ Cōſimiliter pythagoricis dixit & numeros eē cās mere ſubſtātie ſimiliter ut iilij ꝓ mfinito āt: ut uno dualitatē facere et īfinitum ex magno & paruo hoc ꝓprium. Ampliꝰ hic quidē numeros p̄ter ſēſibilia: illas uero numeros eē dicunt res ipſas: & mathematica intermedia hoꝝ nō ponūt unū quidē igit̉ & numeros pōt res facer̄: & nō ut pythagorici & ſp̄eꝝ ītroductio ppeā;q̄ rōnibus ꝑſcrutatiōem euenit: pͥores .n. nō participauerūt dialeticaſdua litatem at facere alterā naturaꝫ qa extra pͥores oēs naturaliter ex ea gn antiuelut ex aliquo ethimagioreqͥdemi ecōtrario cōtingit: nō .n. rōnabi ſe ita nunc ꝗdem ex materia multā faciunt: ſpes uero ſemel generātur ſolū idet̉ āt ex una materiauna mēſura: ſp̄em āt quā īducit unus exn̄s multas facit. Similiter quoqꝫ ſe hꝫ maſculus ad feminā: ab umo .n. īplet̓ cōituimaſculꝰ uero multas īpleret: ꝗͣuis hec īmutatiōes pͥncipioꝝ illoꝝſunt. Plato ꝗdē igit̉ de q̄ſitis ita diffinit. Palaꝫ āt ex dictis: ꝗa?du̓abꝰ cāis ſolū eſt uſus ipſa q̄ eſt eiꝰ ꝗdꝗdeſt & ipſa materia:ſp̄es .n. eius qdquideſt cā ſunt alijs: ſpebus uero unum & quemateria ſubiecta de qua ſp̄es: hec ꝗdem ī ſēſibilibꝰ: hec āt ī ſpebꝰ: unū uero ī ſpebꝰ dr̄: ꝗa dualitas ē magnū et paruū. Ampliꝰbn̄ & male cāꝫ dedit elem̄tis ſīgulis ſinglāre ꝗdē magis dicimꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten