LIBER DE MORTE ARISIO.quia ibi colligerēt nos uiciū de hꝰ trāſitu non mereri quem librum cum nō inueniretur īter criſtianos: qm̄ eum in hebraicolegimus tranſlatum de arabico in hebreū ſanitate rehabita aderuditionē multorum de hebrea lingua trāſtulimus in latinā:in quo a compilatore quedam recitabilia inſerūtur. Nam dictūlibrum Ariſto. non notauit: ſed notatus ab alijs extitit: qui cauſam hilaritatis ſue mortis diſcere uoluerunt: ſicut in libri ſeriecontinetur.Vm clauſa eſſet uia ueritatis ſapientūqꝫ & īpedita uia rectitudinis intellectuū conuenerūt ſapiētes in una domo: & concordes eſtimauerūtdeclarare & intelligere uiā rectitudinis: per quāhomines uiuere poſſēt: et nō īuenerūt niſi unāuiā q̄ fuit: ut hō id uellet ꝓ proximo ꝗd per ſe ī et ꝙ ſubtrahatſe a te turpi: et cōfiteatur ueritatē: ſumatqꝫ iudiciū a ſeipſo: ettimeat creatorē ſuū. Fuit in illo tēpote quidā ſapiens magnus& famoſus & intelligēs: & eiꝰ nomen Ariſtoteles: et omnes ſapiētes ſui tēporis audiebāt ſcīas ſuas: & intelligebāt intētiōesſuas: et docebātur ab eo. Et cum applicuiſſet ad tēpora mortisſue & egrotaſſet infirmitate qua mortuus exſtitit: cōueneruntomnes ſapiētes: & uenerunt eū uidere & īfirmitatis ſue cauſascognoſcere: quem inuenerūt quoddā pomū in manu tenentem& odorantē illud. Erat aūt affectus nimia macie obuehemētiāinfirmitatis ſue pre dolore mortis afflictus. Qui cū eū ſic uidiſſēt: turbati ſūt plurimum: et appropinquauerūt ſe ei: & ī proximādo ſe ſibi inuenerūt faciem eius clarā ipſūqꝫ iocundū: quosſalutatione preuenit. Et tūc dixerunt ei: O domine et magiſternoſter in prīcipio cū te uidimꝰ: in nobis anima nō remanſit: etfuimꝰ turbati ex hoc ꝙ cognouimus ſuper te egritudinē uiolētam & uirtutē tuā nimiū debilitatē: & cum uideamꝰ te letū etfaciem tuā clarā ſpiritus noſter poſtꝗͣ exiuit reuerſus ē in locūſuum. Ariſto. uero de ipſis fecit ridiculū dicēs: Nō cogitetis incordibꝰ ueſtris ꝙ ego leter: eo ꝙ ſperem euadere a nimia īfirmitate quam habeo: quoniam bene ſcio nunc me moriturum netpoſſum euadere: quia dolor multum excreuit: & niſi eſſet hocpomum quod in manu mea teneo: & quod odor ſuus me confortat: et aliquātum prolongat uitam meam iam expitaſſemSed anima ſenſibilis in qua cōmunicamus cum heſtiis fouetu