De declinatione pronominumHic Auctor dat doctrinam de hoc nomine ieſus: Et dicit ꝙ hoc nomen ieſus: quod interpretaturſaluator dat hāc terminationem vm qͣrto .i. actō. Reliquis u ſemper habeto .i. ꝙ in reliquis caſi-bus in u ſemper terminetur. quod patet declinando. vt hic ieſus. gtō huiꝰ ieſu. datirhuic ieſu. accuſatiuo hunc ieſum. vocatiuo o ieſu. ablatiuo ab hoc ieſu.De declinatio-ne ꝓnominumSt declinandi pronomina norma quaternaIn hac parte Auctor determinat de quattuor formis declinatiōis ꝓnominis dicens. ꝙnormā declinandi ꝓnomina eſt quaterna .i. quadruplex. id eſt prima. ſecunda. tertia ētquarta. Et ideo poſt declinationem nominis agit de ꝓnomine. qꝛ ponitur loco ꝓprij nominis. ⁊ certas finitaſqꝫ perſonas recipitPrima declinaEſtqꝫ mei vel mis in prima: tuiqꝫ ſuiqꝫ.Dicit Auctor ꝙ tria ſunt ꝓnomina in prima norma ſiue in primo modo. videlicet mei mis mihitui tis tibi. ſui ſibiRecto perſone non ſeruit regula primęDicit A. ꝙ hec regula .ſ. recte declinationis non ſeruit recto .i. ntō prime ꝑſone. quaſi dicat. huicpronomini ego: cuius obliqui non recte formantur ab ip̄o nominatiuo. deberemus enim dicere:ego egonis: ⁊ dicimus ego mei vel misSecunda decliDebes ius facere genitiuum norma ſecundęnatioDebes formare per eam pronomina quinqꝫDicit ꝙ ꝓnomina ſcd̓e norme ſeu ſecundi modi faciunt gtūm in ius. vt ille illius. Preterea dicit.ꝙ tu debes formare per ſecundam formam quinqꝫ ꝓnomina. ſcꝫ ille ipſe iſte hic is.His octo ſpecies primaria dicitur eſſe.Dicit Auctor ꝙ octo ꝓnomina ſupradicta ſunt primaria. Ideo dicit. Species primaria .i. prīmitiua dicitur eſſe his octo ꝓnominibus ſupradictis. vicꝫ tribꝰ primi modi ⁊ quinqꝫ ſecundi modiMonſtrant et referunt hęc: et quaſi fixa manebuntIs ſuus ipſe ſui referunt: ſed cetera monſtrantIlle refert monſtrat: non facit hoc aliud.Hic Auctor oſtendit ꝓprietatem predictorum ꝓnominum dicens: ꝙ hec ꝓnomina predicta monſtrant. id eſt demonſtratiua ſunt: referunt id eſt relatiua ſunt. ⁊ manebunt quaſi fixa. id eſt ſubſtā-tiua. quaſi dicat: ꝙ p̄dictorum ꝓnominum aliqua ſunt demonſtratiua. vt hic ⁊ iſte ego tu. aliqͥ re-latiua. vt is ſuus ipſe ⁊ ſui. ⁊ manebunt quaſi fixa. id eſt ſubſtantiua. quaſi dicit ad demonſtrāduꝫipſa non eſſe penitus ſubſtantiua. Nam licet ſubſtantiua ponantur: vt ego curro: tamen reciꝑe po-ſunt ſubſtantiuū tanqͣꝫ ſi eſſent adiectiua: vt ego pater. Alij dicunt ꝙ Auctor dixit quaſi: ad notādum quaſi aliqua eſſe ſubſtantiua ſignificatione ⁊ non voce. vt is ⁊ ip̄e. aliqua voce ⁊ ſignificatione. vt ego ⁊ tu. Alij tamen dicunt quaſi. id eſt certe vel vere ſubſtantiua. qꝛ ẜm priſcianum ꝓnomēponitur loco ꝓprij nominis: ⁊ certam ſignificat ꝑſonam. Poſtea dicit ꝙ hoc ꝓnomen ille refert .i.relatiuum eſt. monſtrat. id eſt demonſtratiuum eſt. ⁊ nullum aliud ꝓnomen hoc facit.rit eſſe relatiuum ⁊ demonſtratiuum.Deqꝫ tribus primis ſeptem fit origo ſupremisDicit Auctor ꝙ a tribus primis ꝓnominibus deriuātur alia videlicet meꝰ tuꝰ ſuꝰ noſter ⁊ veſternoſtras ⁊ veſtras. Meꝰ noſter ⁊ noſtras ab hoc ꝓnomine ego. tuus veſter ⁊ veſtras ab hoc ꝓnomi-ne tu. ſuus vero ab hoc ꝓnomine ſui Et eſt ſciendum ꝙ illa que deriuantur a demonſtratiuis demōſtratiua ſunt: ⁊ que a relatiuis relatiua ſunt. Ideo ſolent habere aliqui verſum ſequentemPerſonas duplices hęc deſignare videnturCum poſſeſſore poſſeſſio ſignificaturDicit Auctor ꝙ iſta ſeptem ꝓnomina predicta ſignificant duas perſonas ſcꝫ ꝑſonam poſſeſſorꝭ etꝑſonam rei q̄ poſſidetur. Nam cum dico liber meus. ꝑ hoc ꝓnomen meus intelligo poſſeſſorem li-bri videlicet me: ⁊ poſſeſſionem meam videlicet librumFormans quis vel qui donato crede minoriQuis vel quiAuctor dicit ꝙ hoc nomen quis vel qui declinatur ẜm ꝙ donatus iubet eſſe declinandum ſcꝫ in illaparte. Nominatiuo quis vel qui ⁊c̄.Tertia per primam fit nominis atqꝫ ſecundamTertia declina Dicit Auctor ꝙ tertia norma declinandi ꝓnomina fit ꝑ primam ⁊ per ſecuudam nominis declinationem. quaſi dicat. ꝙ ꝓnomina tertij modi declinantur ſicut nomina prime ⁊ ſecunde declinationis. Nam ſicut dicimus. Ntō bonꝰ bona bonum. gtō boni bone boni. ita dicimꝰ Ntō meꝰ mea meū.gtō mei mee mei ⁊cͣ. Et illoꝝ ꝓnominū ſunt quinqꝫ. ſcꝫ meus tuus ſuus noſter ⁊ veſter