Druckschrift 
Copulata super tres libros De anima Aristotelis
Entstehung
Seite
4r
Einzelbild herunterladen
 

LiberDe Anima

Arguitur. De nullo corruptibili eſt ſciētia.ſed anima eſt corruptibilis. ergo de anima nōeſt ſcientia. ꝓbat̉. qꝛ aīa vegetatiua ⁊ ſenſitiuacorrumpuntur ad corruptionē ſubiecti. Dicēdum ꝙ corruptibile accipit̉ dupl̓r. Uno moprīe ꝓut ſignificat aptitudinē ad corruptioneactualē. et ſic de corruptibili poteſt eſſe ſcīa ſic̄de ſubiecto. quia de corruptibili p̄t cognoſci ꝙipſum eſt corruptibile. Alio mō accipitur corruptibile improprie ꝓut ſignificat actualeꝫ corruptionē. et ſic de corruptibili nō eſt ſcientia vtde ſubiecto. Cuiꝰ rōc̄. qꝛ hoc qd̓ ẜm ſe c̄ corruptibile nō p̄t habere paſſionē que dicat̉ incorruptibiliter de ſubiecto. ſufficit ergo ꝙ de aīa pn̄t dicialiq̄ paſſiones incorruptibiles q̄ pn̄t demōſtrari ꝑ ꝓpria principia de ipſaArguitur. Si corpus aīatum nō eſſꝫ ſubiectū iſtius libri. tunc iſta ſcīa nō eſſet ſubordīata ph̓ie naturali. qꝛ ſic aīa nō contrahit ens mobile ſicut fac̄ corpus aīatū Dicēdū ꝙ duplexeſt ꝯtractio generalis ſubiecti. Una eſt ad ꝑteꝫnaſubiectiuā. ⁊ ſic corpus aīatū cōtrahit ens mobile et nō anima. Alia eſt cōtractio ad ꝑtē integralē. ⁊ ſic etiam anima contrahit ens mobile.qꝛ aīa eſt ꝑs integralis eiuſdē entis mobilis .ſ.corꝑis animati.Onorum hoQueritur quō diuidit̉ iſte liberprima ſui diuiſione. Dicendū ēVꝙ diuidit̉ in ꝓhemiū ⁊ tractatnEt ratio illius diuiſiōis ē. qꝛ ſcīa opponit̉ ignorantie. ẜm ergo duplicē ſpēm ignorantie oꝑtetponere duplicē ꝑte in ſcīa. Quedā em̄ ē ignorātia negationis. Et eſt qn̄ qͦs nihil cognoſcit deſubiecto. ⁊ tal̓ ignorātia remouet̉ ꝑ ꝓhemiumqꝛ in ꝓhemio fit quedā generalis determinatiode his q̄ in libro tractantur. ⁊ iō ex ꝓhemio habetur general̓ cognitio ipſiꝰ ſubiecti. Et ẜm hocꝓhemiū ſic deſcribit̉ Prohemiū ē ẜmo pambulelucidās animū remoues ignoratiā negationis Sꝫ tractatꝰ ſiue ſcīa remouet ignorātiamcōtrarie diſpōis. qꝛ ſi aliqͥs ſit p̄ue diſpoſitꝰ circa ſubiectū alicuiꝰ ſcīe tūc talis praua diſpoſitio remouetur ꝑ tractatū. Et iſtud p̄t ītelligi deignorantia pͣue diſpōnis quocn̄qꝫ mō acceptaDicit̉ em̄ in ſcīa aliqͥs pͣue diſpoſitꝰ dupliciterUno mō ꝯtrarie qꝛ hꝫ habitu ꝯtrariū ſcientie.Exēpligrā Si aliqͥs crederet ꝙ anima nō hrētpotētias ille hrēt habitū ꝯtrariū huic ſcientielibri de aīa. Dicitur etiā aliqͥs p̄ue diſpoſitꝰ pr̄iuatiue. qꝛ ſcꝫ adhuc nōdū acqͣſiuit habitū ſcīede ſubiecto. ⁊ tal̓ ignorātīa etiā remouet̉ ꝑ tracta

tū De pͥma ignorātia loq̄tur Areſto. i. poſterꝭ.vbi dicit ꝙ ignorantia p̄ue diſpoſitionis generatur in aliqͦ ꝑ ſyllogiſmū falſigraphū Itemꝓhemiū diniditur in tres ꝑtes. Cuiꝰ ratio eſt.qꝛ ꝓhemiū nihil aliud eſt qͣꝫ diſpoſitio recipiētis illā ſcīam. Sed diſpōni oppōitur indiſpoſitio q̄ qn̄qꝫ attenditur ex ꝑte ſciētis. Qn̄qꝫ exꝑte rei ſcite. Et hoc dupl̓r Uno modo qꝛ res cognita ꝓponitur ſine aliqͦ ordine ⁊ illa remouet̉ꝑ ſcd̓am ꝑte ꝓhemij. Alio mō qn̄ res ſcita nonhꝫ difficultate. ⁊ ſic diſcipulꝰ nō mouetur adattēdēdū ⁊ illa remouetur ꝑ tertiā ꝑtē ꝓhemijSed pͥma indiſpoſitio ſcꝫ ex ꝑte ſciētis remouetur ꝑ pͥmā ꝑtē. Un̄ in pͥma ꝑte reddit auditores beniuolos .i. bone volūtatis ad audienduꝫlibꝝ. In ſcd̓a reddit eos dociles .i. bene diſpoſitos ad recipiēdū doctrinā. In tertia reddit eosattētos .i. intētos ad audiēdū. Primū faciton̄dendo vtilitatē ⁊ dignitatē iſtiꝰ ſcīe Scd̓mfacit on̄dendo ordinē ꝓcedendi. qꝛ faciliter aliquis hoc p̄t ſciētifice caꝑe qd̓ ꝓponitur ſibi perordinē. Tertiū on̄dendo difficultatē ſcīe qꝛ indifficilibꝰ oꝑtet facere aduertentiā vel attentionē. Incipit ergo ſic liber de anima. Bonorū honorabiliū noticiā opinantes. Et intendit in illa ꝑte on̄dere dignitate illiꝰ ſcientie. ⁊ hoc facitdupl̓r. Primo in generali. Scd̓o ī ſpeciali. Ingenerali. qꝛ on̄dit iſtā ſcientiā eſſe de numero bonoꝝ honorabiliū Et hoc nō eſt ſpeāle iſti ſcientie. ſed cōe omnibꝰ ſcientijs ſpeculatiuis. Et intendit iſtā rōnem ex ꝓpoſitione Qꝛ bonū honorabile inter oīa bona eſt digniſſimū. ſed ſcīa lib̓de aīa eſt bonū honorabile. ergo ẜm ſe ē digniſſima Minorē ꝓbat ꝑ ꝓpoſitonē textꝰ qꝛ oīs noticia .i. ſcīa ſpeculatiua eſt de numero bonorū honorabiliū Et dꝫ ſic textꝰ ordinari Nos ſcꝫ ph̓iſumꝰ opinantes noticiā .i. ſcīam ſpeculatiuameſſe bonoꝝ honorabiliū .i. de numero bonoruꝫhonorabiliumQueritur. Utꝝ oīs ſcīa ſpeculatiua ſit boā6⁊ honorabilis. Dicendū ꝙ ſic. Ꝙ autē eſt. abona probat̉ dupl̓r. Primo ſic. Oīs ꝑfectio ē ⁊aliqd̓ bonū ſui ꝑfectibil̓. ſed ſcīa eſt ꝑfectō ip̄i4intellectꝰ. ergo eſt bona. Minor pꝫ. qꝛ bonū etens ꝯuertuntur. ſed q̄libet ꝑfectio adducit aliqꝫxentitatē ergo adducit aliquā bōitate. Minorꝓbatur ex pͥma propoſitōne methaphiſice oēshoīes natura ſcire deſiderant ſicut tendētes adintellectus ꝑfectionē. Natural̓ āt appetitꝰ ē adbonū. Etiā intellectꝰ noſter ē in potētiā ẜm ſe ⁊ꝑficitur ⁊ fit in actu ꝑ ſcīas. Secunda rō eſt. qꝛhoc eſt bonū cuicūqꝫ rei quo vnitur ſuo principio. quia in hoc conſiſtit ꝑſectio rei. ſed ꝑ ſcīam

aiiij