pͣs. Uenite In pͥº nocturnonuū eiꝰ ānāciat firmamētū. Dies diei eructat ꝟbuꝫ. et nox nocti indicat ſcīam. N ſūt loq̄le neqꝫ ẜmonesquoꝝ nō audiant̉ voces eorū In oēmtrā exiuit ſonꝰ eoꝝ. et in fines orbisterre v̓ba eoꝝ. In ſole poſuit tabernaculū ſuū ⁊ ip̄e tāqͣꝫ ſpōſus ꝓcedēs dethalamo ſuo. Exultauit vt gygas adcurrēdā viā. a ſūmo celo egreſſio eiusqͥ ſe abſcōdat a caloe̓ eiꝰ Lex dn̄i imculata ꝯuertēs aīas teſtīoniū dn̄i fidele ſapīam p̄ſtās ꝑuulis Iuſtitie domirc̄e letificātes corda. p̄ceptū dn̄i luciIncipit nocturnale comuis ſco̓ꝝde apoſtolis. Ad matu. Inuita.egē apl̓oꝝ dn̄m. Uenite adore.ps.Eli enarrāt gloriā dei ⁊ oꝑa maEt occurſꝰ eiꝰ vſqꝫ ad ſūmū eiꝰ nec ēdū illūinās ocl̓os. Tior dn̄i ſc̄s ꝑma