Druckschrift 
Privilegia ordinis Cisterciensis
Entstehung
Seite
191
Einzelbild herunterladen
 

IIi

Pro clariori intelligentia iſtorū priuilegiorū contra cō-mendas notandū ordo ſanctus a ſui origine legitur commendarū plaga fuiſſe percuſſus ſaltem in gallia niſi vſqꝫ circaannū dn̄i. M. cccc. l. quo tempore in alijs ordinibꝰ cōmendaꝝignis inualeſcebat. Ꝙobrem patres ordinis ſibi p̄cauere cupientes/ gratiā dn̄i Iohannis pape. xxiij. nec ipſius cōfirma-tionē a dn̄o Nicolao pͣp. v. ac decretū dn̄i Caliſti pape. iij. pre.miſſa obtinuerūt. Tēpore vero dn̄i Pij pape. ij. qui cepit circaannū dn̄i M. cccc. lix. cōmendaꝝ incēdiū abſqꝫ obſtaculo di-uerſis medijs apertū videbat̉/ ita vt pene tota Uaſconia ma-iorqꝫ francie burgundie porcio ſequi videret̉/ multis diſcolisreligioſis vt abiecto diſcipline iugo licētius ſuas explerent voluptates quātū poterāt fauētibꝰ. Ex quibꝰ multiſqꝫ alijs obliquitatibꝰ vltra totalē ſtatus ſpūalis monaſtici eneruationē-ac monaſterioꝝ in tēporalibus ſpoliationē/ grauiſſima alia ſe-cute ſūt incōueniētia cōtributionū videlicet maxima diminu-tio. Et nihilominꝰ expēſarū alicuiꝰ defenſiōis ſeu ſuccurſusimpetratōe apud ſedē apl̓icam qͣꝫ erga principes ſolito abūdantiꝰ effuſio. Ne aūt ordo totꝰ in preceps ꝑditionē laberet̉opꝰ fuit ciſterciū piā ordīs matrē ex ſua pauꝑtate mēbrꝭ filijs viribꝰ ſuccurrere/ inde ordīs debita ad ciſterciū vehemētiꝰſicut docent capituli generalis cōputationes creſcere. Indeqꝫetiā neceſſe fuit ſubſidia quedā caritatiua ſuꝑ ordinē genera-le capitulū extunc renouare imponere. Iſte em̄ ſequētesuiſiones contra tantos morbos niſi cum maximis impen-ſis obtineri potuerūt.Non ſolū ordo cōmendis iſtis tunc grauari cepit/ ſed etiam vniuerſa mundi climata plures ep̄i eorū officiales ceperūtpretendere vel vſurpare iuriſdictionem ordinariam in mona-ſterijs/ ſuꝑ ꝑſonas ordinis. Alij a ſummo pontifice cōmiſſio.nes ad viſitandū loca ordinis impetrauerūt illas exequi tēptauerūt/ ſicut in Anglia dn̄s Cantuarien̄. In ſchocia dn̄s ep̄sſancti andree. In polonia. ⁊cͣ. Alij tam ſua ptāte qͣꝫ litterarumapl̓icarum vigore graues pecuniarū exactiones a monaſterijsexigebāt/ abbates multū affligebāt. Plures qͦꝫ cōmēdatarijn 2

A9 5