46L.
Ep̄us ſeruus ſeruorūUgeniusLdei. Dilectis filijs vniuerſis ⁊ ſingulis cōſeruatoribꝰ/ iudicibus/ etexecutoribꝰ ꝓ directione cauſarū ac negociorū dilectos filios ciſtercij Cabilonen̄ dioceẜ-80⁊ alioꝝ vbilibet ꝯſiſtentiū ciſtercien̄ ordinismonaſterioꝝ abbates/ ac cōuentus cōtingē-tiū/ ꝑ apl̓ice ſedis litteras deputatis/ Salu-tē ⁊ apl̓icam benedictionē. Humilibus ſupplicū votis libenter annuimus illaqꝫ fauoribus ꝓſequimur oportunis. Dudū ſiquidē felicis recordationis Martinus papa. vp̄deceſſor noſter litteras cōceſſit tenoris ſubſequētis. Martinus Ep̄s ſeruus ſeruoꝝ dei. Ad futurā rei memoriā. Quodantidota morbis hoc preſtare ſolent ſtatuta negocijs/ ſed ple-rūqꝫ contingit/ vt quod ꝓfuturū putabatur iudicio noxiū in-ueniat̉ experimēto. Sane cū dudum in exordijs peſtiferi ⁊ an-tiquati ſciſmatis iam ꝑ dei gratiā extincti ad tollendū ſcanda.la que ꝓpter executionē diuerſarū litterarū que ab his qui ꝓRoman̄ pontificibꝰ in diuerſis obediētijs ſe gerebant in non-nullis partibꝰ oriebant̉. Urbanus. vj. in ſua obedientia nūcupatus cōceſſerit quibuſdā p̄latis qd̓ in eoꝝ ciuitatibus ⁊ diocꝭnō poſſet fieri executio aliquarū litterarū apoſtolicaꝝ niſi pͥushniuſmodi littere p̄latis ipſis vel eorū officialibꝰ ad hoc deputatis exhiberent̉/ ⁊ ꝑ ipſos approbate forent. Uerū qꝛ etiā de-inde ipſi prelati ſeu officiales in conſuetudinē traxerūt/ ⁊ aliqͦpretextu ſtatutoꝝ ꝓuincialiū ſeu ſynodaliū ſimiliter ſeruant ⁊ſeruari faciūt/ ꝙ litteras apoſtolicas nullus exequi audeat/ ni-ſi poſtqͣꝫ prelati ſeu officiales ipſi ꝑ ſuas litteras quas vidimſeu placet nūcupant/ mandēt ⁊ cōcedant qd̓ poſſint exequi periudices in eis deputatos/ ꝓpter quod executio litteraꝝ apl̓icarum plus debito plerūqꝫ retardata fuit/ ⁊ ſepe ipſe littere apl̓i-ce totaliter executiōe caruerūt in grauē iniuriā ſedis apl̓ice/ etenorme impetrantiū preiudiciū ⁊ grauamen. Nos igitur cen-ſentes rationi conſonū/ vt quod hmōi ſciſmatis calamitas in-troduxit/ pacis tempore auferat̉/ conceſſionē p̄dictā ⁊ quecūqꝫ