I56.
fide dignis honeſtiſqꝫ ꝑſonis frequēter reſignēt ac cedant/ acꝑſonas indignas ⁊ inſufficiētes/ qn̄qꝫ etiā clericos aut p̄ſb̓yte-ros ſeculares/ ſeu alioꝝ ordinū religioſos/ qui diſciplinaſ ⁊ obſeruātias ac ſtatuta ⁊ cōſuetudines dicti ordinis ignorātes eorum monachos in illis inſtruere neſciūt/ ⁊ illos ad eorū obſer-uantiā inducere nō curant/ ad dicta monaſteria ꝑ ſedem apl̓i-cam ꝓmoueri/ ipſorūqꝫ reſignationes ⁊ ceſſiones cōfirmari ꝓ-curent/ ꝓpter que monaſteria ipſa inutilibus cōmiſſa rectori-bus grauia ſuſtinent in ſpiritualibꝰ ⁊ tēporalibus detrimentain nō modicū monaſteriorū ⁊ ordinis p̄dictoꝝ p̄iudiciū ⁊ damnum/ ac ſcandalū plurimorū. Nos igitur quorū intereſt hmōimorbo peſtifero ꝓuidere/ ⁊ ſcandalis obuiare volentes/ hac ꝑ-petua ſanctione ſtatuimꝰ ⁊ ordinamus/ ꝙ de cetero nullus ab-bas ordinis p̄libati monaſteriū cui preeſt abſqꝫ eiuſdē ordinisgeneralis capituli licentia ⁊ aſſenſu reſignare/ aut illiꝰ regimi-ni ſeu adminiſtrationi bonoꝝ cedere quoquomō poſſit/ niſi ſolū ⁊ dum taxat in caſu quo aliquis ex hmōi abbatibꝰ in mani-bus noſtris aut ſucceſſorū noſtroꝝ Roman̄ pontificū canoni-ce intrantiū in cōſiſtorio noſtro ſecreto/ ⁊ nō alibi/ ſuū mona-ſteriū reſignaret/ taliqꝫ monaſterio ſic reſignato in eodē cōſiſtorio ⁊ nō alibi vel alio modo ꝓuideret̉/ qd̓qꝫ omnes ⁊ ſingule reſignationes ꝑ quoſcunqꝫ dictorū monaſterioꝝ abbates/ alibivel aliter facte que ſuū effectū plene nō ſunt ſortite/ ⁊ impoſterum faciēde/ ſeu ꝓuiſiones inde ſecute vel ſequēde/ effectu ⁊ viribus careant/ nulliuſqꝫ roboris vel momēti exiſtant/ ipſiqꝫ vtp̄fertur alias vl̓ aliter reſignātes ſeu regimini hmōi cedentes/⁊ alij quicūqꝫ in monaſterijs p̄dictis/ aut aliquo ipſoꝝ virtutehmōi reſignationū aūt ꝓuiſionū inde ſecuturarū ſe intruden-tes/ vel de regimine eorūdē ſe quoquomō intromittētes/ ex-cōis ſententiā a qua nō niſi ꝑ Roman̄ pōtificē/ preterqͣꝫ in mortis articulo cōſtituti/ abſolui valeant incurrāt ipſo facto. Con-ſtitutionibus ⁊ ordinationibꝰ apl̓icis/ ac ſtatutis ⁊ cōſuetudi-nibus monaſterioꝝ ⁊ ordinis p̄dictoꝝ ⁊ alijs cōtrarijs nō ob-ſtantibꝰ quibuſcūqꝫ. Nulli ergo omnino hominū licet hancpaginā noſtre cōſtitutionis ⁊ ordinatiōis infringere/ vel ei au-