hmōi indulgētiā irrite ⁊ inanes. Uos tamē eoꝝ quieti ⁊ liber-tatibꝰ/ de quo miramur nō modicū/ inuidētes ac moliētes in-fringere indulgentiā ſupradictā in eos ꝯtra indultū huiuſmodi de facto p̄dictas ſentētias ꝓmulgatis/ quos vt fatigetis laboribus ⁊ expēſis interdū ad forenſes cōuētus accedere/ qn̄qꝫſententiarū veſtrarū executiōes quacūqꝫ ſint auctoritate ꝓla-te ſuſciꝑe inuitos cōpellitis ꝓ vr̄e arbitrio voluntatis qͣꝫqͣꝫ exgenerali ꝙ ſuſcepiſſe dicimur apl̓ice ſedis mādato teneaminieoſdē in ſuis libertatibꝰ ⁊ priuilegijs cōtra prauorū p̄ſſuras etmoleſtias defenſare/ ſicqꝫ ſit vt indulgētia ꝯceſſa eis cā ſolacij⁊ quietis ſit ipſis/ vobis ꝯtra ip̄am quaſi ꝯſpirātibus/ cauſa diſpendij ⁊ laboris. Cū igit̉ ſicut in lege dicit̉ parū ſit in ciuitateius eſſe/ niſi qui illud teneat̉ exiſtat/ dignūqꝫ ac cōueniēs videatur/ vt indulgētie ac pͥuilegia que deuotis ⁊ benemeritis in-dulgentia ꝯtra p̄ſumptoꝝ audaciā cū expedit defendant̉/ vniuerſitatē vr̄aꝫ rogamꝰ monemꝰ ⁊ hortamur attēte ꝑ apl̓ica vobis ſcpͥta in virtute obediētie diſtricte p̄cipien̄ mādātes qͣtenꝰpͥuilegia/ indulgētias/ ⁊ libertates eiſdē ab apl̓ica ſede ꝯceſſa-ac eoꝝ ꝯſuetudines/ rōnabiles ⁊ antiqͣs/ firma ⁊ illibata eis decetero ꝓ apl̓ice ſedis ⁊ nr̄a reuerētia obſeruātes ab eoꝝ ſuꝑ p̄-miſſis coactiōe ac moleſtia penitꝰ qͥeſcatis/ ita ꝙ ip̄i ꝯceſſa eisvaleant trāquillitate gaudere/ ac ſuꝑ hoc ꝑ ſedem eandem nōoporteat aliter ꝓuideri. Datū Uiterbij. iij. Non̄ Maij. Pon-tificatus noſtri Anno primo.Ęiuſdē. Ꝙ nō poſſumus excōicari vel int̓dici ꝑ delegatos ſubdelegatos/ ſeu ꝯſer-uatores/ ſeu alios nūcios/ aut executoreſſedis apl̓ice. Nec ip̄i debēt a nobis ꝓcuratiōes pecuniariaſ exigere ⁊cͣ. Et ꝙ reuocatio pluriū pͥuilegioꝝ facta ꝑ Alexādrū papā nullū libertatibꝰ nr̄is affert p̄iudiciū.d 3
F9.