De litteraI

Iohannis bekenhaub moguntini in ſcripta diuibonauenture cum textu ſententiarum tabula. quam ſiquis vſui ſuo mancipauerit. aſſumat oro ſtudio ſi lectoris officiū non curiofi. et pronior ſit indicem remiſſionis (vbi deeſt) in corpus libri ex tabula cōſignareqͣꝫ me cōuicijs mordere. ſecum reputans id forte factūeſſe vel alterius negligentia quam nullus eque mētismihi improperat. vel ſi mea incuria. iure veniam illameretur ꝓpter operis nouitatem. que dum me pluribus intēdere coegit. ab oīm eximet quoqꝫ tōtumelijsſi quandoqꝫ vnum e pluribus occurrat omiſſum. Deniqꝫ cū ſint tot d̓ vnaquaqꝫ re iudicia quot capita. ſcionon de futurū. labores meos aliorū qui grati ſunt ſententia ꝓbari. alioꝝ qui cretici ſunt reprobari. qui more ſuo cum nihil vnqꝫ ad litterariā rempublicā cōferredidicerunt. hoc tamen vnum ſolum egregie didicerūtin qͦ artifices ⁊ magiſtri inſignes euaſere. deprauareſcꝫ ſtudia aliorum. tanta plerumqꝫ libidine detrahēdiflagrantes. vt dum vel toleranda non ferre. vel cōmēdanda viciare preſumant. ignorantiā ⁊ ebetudinē propriam oſtendant. et quidem crebro tam crudo. illotoet tedioſo ſermone vt preter ignominiā. dedecus. ⁊ pudendū ruborē nihil referant mercedis. Ergo ſi effrenata illorum lingua. repertorij ſiue prolis quā ex bonauētura ⁊ lombardo. enixus ſum non ſatis idoneus ꝑenset autor fuero iudicatus. iudicer ſaltem idoneus doctiorum qͣꝫ ſum ego ad exercitij paris emulationem inuitator.ASi imponatur ad ſignificandumomne creabile queritur vtrum a ſitfinitum vel infinitum. libro. jͣ. diſt.xliij. 30.¶ AblatiuusAblatiuus conſtruit̉ dupliciter in hac oratiōe verbuꝫeſt dei filius natura non voluntate ſcꝫ vel in ratiōeforme. vel in ratiōe principij. li. j. di. vj. 2. et. in ſil̓idiſtin. xviij. 4.Iiblatiuus interdum dicit cauſam exemplarē formalem vt in auctoritate iſta. omnia ſunt vera veritateprima. li. j. di. viij. 16Ablatiuus quandoqꝫ exponitur ꝑ p̄poſitionē ꝑ ⁊ perſuum accuſatiuū. li. j. diſ. x. 6Ablatiuus reſpectu paſſiui ⁊ntūs reſpectu actiui important rationem principij. li. j. di. xv. 27.Ablatiuus interdum dicit cōcomitantiam interdumcauſam. li. j. di. xviij 3. et. e. d. 8Ablatiuus dupliciter determinat verbum ſicut et aduerbium. li. ij. diſt. xix. 21.Ablatiuus in qua habitudine conſtruit̉ cum dicit̉ pater ⁊ filius diligūt ſe. ſpūſctō. li. j. di. xxxij. 13AblutioAblutio exrerior que eſt ſacr̄m et q̄ nō. li. iiij. di. ij. 31.Ablutio et corpus ꝓ quo ſtāt in diffinitiōe baptiſmatis. li. iiij. di. iij. īAbortumAbortū ꝓcurans qn̄ eſt homicida. li. iiij. di. xxxj. 4Abortiui fetus non reſurgent qꝛ non vixerunt. libro.iiij. diſtin. xliiij. h.AbrahamAbrahe ī lumbis an debuerit vel potuerit xp̄i caro decimari. li. iij. diſtin. iij. d

Abrahe ſinꝰ qͥd. li. iiij. di. jͣ. 56. 2. 57. et. e. li. di. xlv. 13.Abrahe caſtitati nō p̄fertur virginitas iohānis. libroiiij. di. xxviij. c. et diſ. xxxj. 14Abrahe fidem et deuotione quō voluit voluntas deinō filij īmolatōeꝫ quā tn̄ fieri p̄cepit. li. j. di. xlv. 12Abrahā quō adorauit tres angelos. li. iij. di. ix. 31.Abrahe circa chriſti incarnationē credulitas. libro. iijdiſtin. xxtiij. 10.Abrahā mentitꝰ nō eſt. dicēs ſe cū filio quē īmolaturus erat ad ſuos reuerſuꝝ. li. iij. di. xxxviij. 19. 1AbſconditaAbſcondita quattuor que tractant̓ in quattuor librisſententiarū. li. j. in prolo. 5De abſolutione pnīaliAbſolutio quare fit ꝑ modū deprecatiuuꝫ ⁊ indicatiuum. li. iiij. di. xvij. 55Abſolutionē nēo recipit niſi hēat charitatē. aut in pͥncipio ꝯfeſſiōis aut ī medio. aut ī fine. libro. iiij. di.xvij. 95Abſoluēdi ptās hēt̉ qͥnqꝫ modis. li. iiij. di. xvij. 96.Abſoluere quare pōt ſacerdos ſuū p̄latū ⁊ nō alienuꝫprochianū. li. iiij. diſ. xix. 38Abſoluere quādo poteſt inferior id quod ſuꝑiorligatlibro. iiij. di. xx. 59.Abſoluere a culpa quomodo dicit̉ ſufficiens punitōlibro. iiij. diſtin. xxj. 6Abſolutio ſacerdotis fit irrita in quattuor caſibꝰ. lib.iiij. di. xxj. 46.De abſolutione ſacerdotum vide plura in clauis ⁊ inſacerdos.De abſolutione iudicialiAbſolutio qn̄ recipit iterationē. li. iiij. di. xviij. 73Abſolui an poſſit aliqͥs inuitꝰ. li. iiij. di. xviij. 78Abſoluēdi ⁊ excōicandi ptās ꝯſiderat̉. vel ꝓut d̓ iurevel ꝓut de facto. li. iiij. di. xviij. ibidem.Abſolui quare non pōt quis inuitus cū pater corꝑal̓poſſit bn̄ficia p̄ſtare filio inuito. li. iiij. di. xviij. 79Ablolui quare non poteſt quis inuitus cum excōicaripoſſit inuitus. li. iiij. di. xviij. g0Abſolui non debet aliquis inuitus quāuis non emendetur ſed deterior efficiat̉. li. iiij. di. xviij. 81.Abſolutio qualiter debeat fieri. li. iiij. di. xviij. 82.Abſolui a quo quis poteſt. li. iiij. di. xviij. 83.Abſoluere pōt ab omī excōicatiōe ep̄us vel ſacerdosprius exceptis ſex caſibus. li. iiij. di. xviij. 84Abſolui non pōt clericū ꝑcutiēs niſi a papa exceptisocto caſibus. li. iiij. di. xviij. 85.Abſoluere an poſſit ſacerdos ꝑrochianos a criminein quo cum illis ꝑticipat. li. iiij. di. xix. 3.Abſolucre quare pōt inferior ſuꝑiorē ſꝫ nō excōicare.libro. iiij. di. xix. 36AbſtrahereAbſtractum nomen imponitur forme ⁊ a forma. li. j.diſtin. iiij. 13.Abſtracte quō dicitur in diuinis quicquid dicitur cōcrete. libro. jͣ. di. xij. 2.Abſtrahi. aliqͥd ab aliqͦ ē̄ dupl̓r. li. jͣ. di. xxvij. 14Abſtractio qn̄ facit illud ſimplicius a quo abſtrahit̉.li. j. di. xxxiiij. 14.Abſtractio eſt duplex et quomodo xp̄s potuit abſtrahere. libro. iij. di. xiiij. 58AccedereAccedit verbū ad elementū et fit ſacramentum quō in

4 2