DI. XLIIIOpinio erronea quorundaꝫ dicentium deū nilpoſſe niſi quod facit. a.Soluit multiplicē rōem illius opinionis. b.Prima rō ſumpta a ratiōe boni ⁊ iuſti. c.Secūda ratio ſumpta a ratiōe debiti. d̓Tertia rō ſūpta a rōne faciēdi ⁊ dimittēdi. eQuarta rō ſūpta ex rōne p̄ſcientie dei. f.Quinta rō ſūpta duplici autoritate Aug. g.Autoritatibꝰ ꝯfirmat veritatis aſſertōem queeſt in huiꝰ opinionis ꝯtrariam ꝑtem: deum ſcꝫplura qͣꝫ facere poſſe. hDI. XLIIIIAn deꝰ poſſit facere aliqͥd melius qͣꝫ fecit. aUtrū deus alio vel meliori modo poſſit res facere qͣꝫ facit. b.Querit vtrū deus ſemꝑ poſſit om̄e qd̓ olim potuit. ⁊ opponit ꝙ non poſſit. cSoluēdo ꝯtrariū eiꝰ qd̓ dixit ſupra. aſſerit ꝙ oīaſemꝑ poteſt que aliquādo potuit. d.DI.XLVDe volūtate dei q̄ eēntia dei vna eſt ⁊ eterna. aSoluit dubitatōem ꝙ licet ſit ideꝫ deo velle qd̓eſſe. nō tn̄ pōt dici deꝰ eē oīa que vult. bꝘ dei voluntas ſūme bona. eſt oīm que naturaliter ſunt cauſa prima cuiꝰ cauſa nō ē querēda. qꝛ nullā habet. cum ſit eterna. c.Ꝙ volūtas dei ē oīm cāgeneraliſſima. d̓Uolūtas dei eſt multipliciter dicta. ePonit modū pͥncipalē accipiēdi hoc nomē voluntas ẜm quē dicit̉ volūtas bn̄placiti .ſ.Ponit modos n̄ pͥncipales ſꝫ tropologicos ẜmꝙ volūtas accipit̉ ꝓ ſigno volūtatis. gͦEpilogus p̄dictoꝝ ꝙ qͥnqꝫ ſupra ſūt poſita quedicunt̉ ẜm tropū: ⁊ ideo diſtinguat lector vbiqꝫꝓ quo eoꝝ accipiat̉ volūtas. hDI.XLVIObijcit ad partē falſam ꝙ voluntas dei caſſaripoteſt qͣꝫtum ad effectus bonos. a.Obiectionē p̄dictā ſoluit exponens quō intelligēdū ſit illud: volui cōgregare ⁊ noluiſti: b.Obijcit ad ꝑtem falſam ꝙ voluntas dei fiat qͣꝫtū ad effectus malos. cOpponit ad ꝑtem falſam ꝑ ꝓbationē que innititur rationi qua conant̉ ꝓbare deū velle mala eſſe vel fieri. d.Opponit ad ꝑtem falſam ꝑ ꝓbationē que innititur autoritate. eSolutio pͥme obiectiōis innitēs rationi ꝯtra illos qͥ dicūt d̓i volūtate nō fieri mala vl̓ nō eē. f.Solutio ſcd̓e obiectiōis innitēs aucͣti Aug. quadicitur mala fieri bonū eſt. gͦOpponit ad ꝑtem verā oſtendens eſſe bonumfieri mala. Et pͥma rō ſumpta eſt ab hoc ꝙ idēeſt fieri deo actore ⁊ deo volente. h

Secūda ratio ſumpta eſt ab hoc ꝙ eadem ē cauſa qua malū fit et homo eſt deterior. vel aliterin deo nō eſt cauſa vt ſit hō deterior .i.Tertia rō ſumpra ē ab hoc ꝙ malū facit tēderead nō eſſe: ideoqꝫ deo autore nō fiunt mala. k.Ponit obfectionē quorundā ſophiſticā qua ꝓbare nitunt̉ ex deo eſſe ꝙ mala fiant. l.Reſponſio vbi cōcedit om̄e verū eſſe a deo: etſophiſma aperit. m.Partem queſtionis approbat illoꝝ qui dicūt deum nō velle mala fieri .n.DI.XLVIIAutoritate Aug. oſtendit voluntateꝫ dei ſemꝑeſſe efficacem ⁊ nunqͣꝫ impediri. aOſtendit dei voluntatē eſſe efficacē nō volūtate ſigni ſed beneplaciti. bOſtendit ꝙ cōtra quandā voluntatē ſigni bene poteſt fieri. cEpilogat p̄determinata. Et quare deus precedit om̄ibus bona facere ⁊ mala vitare: cū nonvelit hoc ab omnibꝰ impleri. d.DI.XLVIIIOn̄dit ꝙ ad ꝯformitatē volūtatis nr̄e ⁊ diuinenō ſufficit ꝯformitas in volito. vel aliter. ꝙ al̓iquādo homo bona voluntate aliud vult qͣꝫ deus. ⁊ aliqn̄ mala id qd̓ deꝰ bōa volūtate vult. aOn̄dit ꝙ ad ꝯformitatē volūtatis nr̄e et diuinenō ſufficit ꝯformitas in opere oꝑato. Uel alit̓Ꝙ bona dei voluntas mala hoīm volūtate implet̉: vt in paſſione xp̄i ꝯtigit: vbi qd̓dā factū ēqd̓ deꝰ bona: ⁊ iudei mala volūtate voluerūt.voluerūt tn̄ ⁊ aliqͥd qd̓ deꝰ nō voluit. bSoluit queſtionē collateralem vtruꝫ ſancti debeant paſſionem chriſti velle. cMouet queſtionē circa p̄dictam quomodo ſentiendum ſit de paſſiōibus ſanctoꝝ an velle annolle debeamus. d.