LiberPrimus
in alio. ſed aliud nō eſt niſi quid tꝑale ⁊ creatū. gͦ p̄deſtinatio importat quid tꝑale ⁊ creatū. ergo nō eſt eterna.Itē p̄deſtinatio importat ordinē p̄deſtinātis ad predeſtinatū. aut gͦ ẜm eſſe qd̓ habet in deo. aut ẜm eē qd̓habet in ꝓprio genere. Non ẜm eſſe qd̓ habet in deo. qꝛſic eſt deus ⁊ non ſequit̉ deum. gͦ ẜm eſſe qd̓ hꝫ in ꝓpriogenere. ſed eſſe qd̓ habet in ꝓprio genere eſt quid tꝑale ⁊creatū. gͦ ⁊ predeſtinatio ſimiliter. ⁊ ſic ⁊cͣ. Itē om̄isactus diuinus qui non reflectitur ſupra eſſentiā vel ꝑſonā. tranſit extra. ⁊ oīs actus tranſiens extra ex tempore dicitur de deo. cū gͦ p̄deſtinatio nō tranſeat in ꝑſonā vel eſſentiā. ſed extra. gͦ eſt tꝑalis. Itē p̄deſtinatōeſt preꝑatō. ſed nihil dicitur preparari anteqͣꝫ incipiataliquid fieri ẜm pͥncipia intrinſeca. artifex em̄ nō dicit̉preꝑare domū ante ligna ⁊ lapides ſola cogitatione. gͦneceſſe eſt ꝙ ponatur in re. ℟2º. dd̓m. ꝙ in p̄deſtina/tōne nō ſūt niſi duo .ſ. ꝯnotatia. ⁊ pͥncipale ſignificatū.Significatū pͥncipale eſt digina eſſentia. ꝯnotatū ꝟoeſt creatura vt gr̄a ⁊ gl̓ia ⁊ ꝑſona ſaluāda. ⁊ hec duo importat p̄deſtinatio cū ordi. ne anteceſſiouis vniꝰ ad alteꝝ rōne p̄poſitionis. qm̄n̄ ergo ſignificatū pͥncipale eſteternū. ita p̄deſtinatio eſt quid eternū. Rurſus qm̄ importat anteceſſionē ſignificati ad ꝯnotatū. ⁊ illa anteceſſio eſt ab eterno. ergo p̄deſtinatio eſt qͥd eternū ⁊ abeterno. Et ꝯcedende ſūt rōnes ad hoc. Ad illud qd̓obijcit̉ de relatiōe. dd̓m ꝙ res ſiue relatio p̄t ſignificariin deo dupl̓r. vel reſpectu exn̄tis in actu. vel reſpectuexn̄tis in potētia futuri aliqn̄ in actu ⁊ qn̄ eſt reſpectuexn̄tis in actu. tūc neceſſe eſt ꝙ reſpōdeat verus reſpectus. qn̄ ꝟo reſpectu exn̄tis in potētia ſufficit ꝙ rn̄deatin potētia. ⁊ talis fundat̉ ſupra ens in potētia. ⁊ iō actunihil ponit niſi deū. Ad illud qd̓ obijcit̉ de actione.dd̓m. ꝙ eſt actio ẜm rem. ⁊ eſt actio ẜm modū. Actioniẜm rem q̄ eſt pͥncipiū efficiens aliqͥd rn̄det paſſio differens ẜm rē. vt creationi creatio. actioni paſſio. Actioni ꝟo ẜm modū nō rn̄det niſi paſſio ẜm modū differē:vt cognitōi actioni ip̄ius dei. rn̄det ip̄m cognoſci. et hͦquidē realiter nō eſt alid̓ ẜm modū qm̄ gͦ p̄deſtinatio n̄importat niſi p̄cognitōem ſiue actiue ſiue paſſiue. ideoeſt quid eternū ⁊ nō eſt aliud qͣꝫ deꝰ. Ad illud quodobijcit̉ de ordine. dd̓m ꝙ eſt ordo ẜm nobilitatem. ⁊ ẜmduratōem. ⁊ ordo ẜm nobilitatem ponit extrema ſil̓. o:do ꝟo ẜm duratōem eoip̄o ꝙ ordo eſt ponit extrema n̄eſſe ſimul. ⁊ ẜm rōnē antecedendi ordo ſil̓ eſt cū antecedente ſiue cū p̄cedente. ſimilit̓ ẜm rōnem ſubſequēdi ſimul eſt cū ſubſequēte. Qm̄ gͦ p̄deſtinatio importat ordinem ẜm rōnem p̄cedēdi. iō eterna eſt qͣꝫuis ſit reſpectu tꝑalis. qm̄ nō eſt ſimul cū illo. ſed an̄cedit. Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ p̄deſtinatio trāſit extra. dd̓ m. ꝙ tranſire extra eſt dupl̓r. aut in aliqͥd qd̓ eſt extra. aut in aliqͥdqd̓ eſt intra. ſed erit extra. Primo mō cōnotat aliud inactu. ⁊ dicit qͥd tꝑale. vt creare ⁊ cōſeruare. ſcd̓o mō nōvt p̄deſtinare. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ de preꝑatōe ꝙ an̄cedit̉ ẜm pͥncipia extrinſeca. nō ẜm cām efficientē. dd̓m.ꝙ quedā eſt cā efficiēs q̄ oꝑatur ẜm materiā preiacentēet iſta quidē qꝛ alio indiget nō dr̄ preꝑare qn̄ ſoluꝫ vultet diſponit intus. ſed qn̄ materiā aꝑtat exteriꝰ. Quedā eſt cā efficiēs q̄ nullo indiget ad oꝑandū. ſed ſtatimcū vult oꝑatur. ⁊ in tali preꝑatiōe nō eſt aliud qͣꝫ diſponere ⁊ ꝓponere. ⁊ talis eſt deus. quia nullo alio indigeta ſe ad operādum.QueſtioQuid ſit p̄deſtinatio. vtꝝ .ſ. dei ſciētia vel volūtas. Etſuppoſito ꝙ dicat aliqͥd qd̓ ſit in vtroqꝫ genere. eſt em̄ſicut dicit Augꝰ. p̄ſciētia bn̄ficioꝝ ⁊ ꝓpoſitū miſerendi
querit̉ qd̓ iſtoꝝ importet pͥncipaliꝰ ⁊ ꝑ modū cōplemēti. Ꝙ importat ſcīam videt̉. qꝛ cōpoſitū trahit ſignificatū a cōponētibꝰ. ſed deſtinatio cū dicat̉ ⁊ miſſio et ordinatio. in rōe p̄deſtinatōis accipit̉ vt ordinatio. Nāſic̄ dic̄ Augꝰ. p̄deſtinare idē ē qd̓ p̄ordinare. ſed artifelꝫ volēs ⁊ ſciēs p̄ordinet. n̄ tn̄ ordinat inqͣꝫtū volēs ſꝫ īqͣꝫtū ſciēs. gͦ ⁊cͣ. Itē ſcīa nō diuidit̉ ẜm rōnē accipiendi in virtutes vel in ea q̄ ſūt volūtatꝭ. ſꝫ ī ea q̄ ſūt cogrtiōis Sꝫ nos diuidimꝰ diuinā ſcīaꝫ in p̄deſtinationē ⁊reprobatōeꝫ. gͦ p̄deſtinatio ẜm ꝙ hmōi ad ſcīaꝫ ſpectatContra. p̄deſtinatio eſt cā gr̄e ⁊ glorie. ſed gr̄a ⁊ gloria immediate ſūt a voluntate. gͦ p̄deſtinatio de ſe dicitqͥd in genere volūtatis. Si dicas ꝙ ex vi noīs non importat illā cauſalitatē. Cōtra. eſto ꝙ deꝰ p̄ſciret aliquē habituꝝ gr̄am ⁊ gl̓iam aliūde qͣꝫ ab ip̄o. nō diceret̉p̄deſtinare. gͦ de ſe dicit cauſalitatē. Iteꝫ p̄deſtinatioimportat ſciam ⁊ volūtatē. ſed quotiēs hec duo in alimportant̉. volūtas ſe hꝫ ꝑ modū ꝯſequētis ⁊ addētisad ſcīam. ſed qd̓ ꝯſequit̉ ⁊ addit. ſe hꝫ ꝑ modū differentie ⁊ cōplemēti. ⁊ a tali eſt res denomināda. videtur pͦꝙ cōpletius importet volūtatē. ⁊ ita ꝙ male ſituet mgr̄℟º. dd̓m ꝙ cū p̄deſtinatio ſignificet diuinā eſſentiāvt cauſā gr̄e ⁊ glorie. ⁊ hoc ẜm ordinatā diſtributiōemgr̄e ⁊ glorie. qͣꝫtū eſt de ſe. nō em̄ importat ſcīam ſꝫ etiaꝫvolūtatē ⁊ potētīā. ſed qm̄ cauſalitas gr̄e ⁊ glorie attribuit̉ ꝓprie volūtati vt efficiēti. ſꝫ ſciētie vt diſponenti. ⁊potētie vt exequēti. ideo ⁊ ſi p̄deſtinatio importet illatria. tn̄ pͥncipalius eſt in genere volūtatis. ⁊ iō ab Augu. diffinit̉ p̄deſtinatio ꝑ illa tria Primo ꝑ illd̓ quod reſpicit potētiā in li. de fide ad petrū. Predeſtinatio eſtgratuita donatōnis preꝑatio. Scd̓o ꝑ illd̓ qd̓ reſpiciſcīam in li. de. bono ꝑſeuerātie. Predeſtinatio eſt preſcientia bn̄ficiorū dei. Tertio ꝑ illd̓ qd̓ reſpicit volūtatem ⁊ ꝓprijſſime in li. de p̄deſtinatōne ſāctoꝝ. Predeſtinatio inquit ibi eſt ꝓpoſitū miſerēdi. Ad illud ergquod obijcit̉ ꝙ dicit ordinem. dd̓m ꝙ eſt ordo duplexUnus diſpoſitio reꝝ in vniuerſo. ⁊ hic appropriat̉ ſciētie. Alius directio in finē. ⁊ hic appropriatur bonitatiſiue volūtati. ⁊ hoc mō eſt de rōne p̄deſtinatōis. Aillud qd̓ obijcitur ꝙ eſt ꝑs p̄ſcientie. dd̓m ꝙ quēadmodū fides ⁊ prudētia ſūt in genere cognitōis. tn̄ addunſupra cognitiōem aliqͥd qd̓ diſtrahit in genꝰ virtutis.qd̓ reſpicit volūtatē. ꝑ hūc modū ⁊ in ꝓpoſito eſt intelligendū. Et qm̄ ſciētia non tm̄ accipit̉ ꝓ ſimplici noticia ſed etiā vt frequēter ꝓ practica. ⁊ hoc mō cōplectit̉ſcīam cū volūtate. ⁊ mgr̄ ſic accipit generalit̓. id̓o enumerat p̄deſtinatōem inter ea q̄ ſūt ſciētie. Uolūt tn̄ aliqui dicere ꝙ pͥncipaliꝰ eſt in genere ſcīe. eo ꝙ in ronep̄deſtinatōis cadit ſciētia in recto. ſed volūtas in obſiquo. Eſt em̄ p̄deſtinatio ſcīa beneplaciti. Uterqꝫ modus dicēdi ſatis eſt ꝓbabil̓. ſed primus magis.Ecundo qͣꝫtū ad hūc pͥmū articulū queritur deneceſſitate p̄deſtinatōis. Et circa hoc querunduo. Primo vtꝝ inferat neceſſitatē ſalutis li.ar. Scd̓o vtꝝ inferat certitudinē in euentu.QueſtioꝘ inferat neceſſitatē oſtendit̉ ſic. oīs cauſa q̄ neceſſaria eſt in ſe ⁊ neceſſario ponit effectum. īfert ſimpl̓r niceſſitatē effectui. ſed predeſtinatio reſpectu ſalutis eſthmōi. gͦ ⁊cͣ. Minor pꝫ. Predeſtinatio em̄ cū ſit deꝰ inſe dicit quid neceſſariū. ⁊ iteꝝ neceſſario infert effectu.qꝛ neceſſario ſequit̉. ſi eſt p̄deſtinatꝰ ſaluabit̉. ergo ⁊c̄.Itē oīs cauſa q̄ nll̓o mō p̄t caſſari neceſſitatē ponitcirca ꝓductōem effectꝰ. nā cauſa dicit̉ caſſari cū nullūponit effectū. ſed p̄deſtinatio nll̓o mō p̄t caſſari. gͦ ꝑde-
10
I1
17
22
18
19
13
14
15