DI.XXVIII

tellectui demit̉. ſi dicat̉ nō filiꝰquēadmodū etiā ſi dicat̉ nō genitꝰ. Pro eo ꝙ dr̄ īgenitꝰ nihilalid̓ dr̄ Iō nō ē ī rebꝰ cōſiderandū. qͥd vel ſinat vl̓ nō ſinat dicivſus ẜmōis nr̄i. ſꝫ qͥs reꝝ ip̄aꝝ ītellectꝰ eluceat. Nō gͦ iā tm̄ dicamꝰ īgenitū. ſꝫ etiā nō genitūqd̓ tm̄ valet. Nūqͥd gͦ alid̓ dicibmus qͣꝫ nō filiū?ʰ Negatiua porro ꝑticula nō id efficit. vt qd̓ ſine illa relatiue dr̄. eadē ꝓpoſita ſub̓alit̓ dicat̉. ſꝫ id tm̄ negat̉qd̓ ſine illa aiebat̉. ſicut ī alijsp̄dicamētꝭ. cū dicimꝰ hō ē. ſb̓aꝫdeſignamꝰ. Qui gͦ dic̄. nō hō. enō alid̓ genꝰ p̄dicamēti enunciat. ſꝫ tm̄ illd̓ negat Sic̄ gͦ ẜꝫ ſb̓aꝫaio. hō ē. ſic ẜm ſub̓am nego. cūdico nō hō ē. At ſi tm̄ valet qd̓dr̄ genitꝰ. qͣꝫtū valet qd̓ dr̄ filiꝰ.tātūdē gͦ valet qd̓ dr̄ nō genitqͣꝫtū valet qd̓ dr̄ nō filiꝰ. Relatiue aūt negamꝰ dicēdo nō genitus. Ingenitꝰ porro qͥd ē niſi n̄genitus. Non gͦ recedit̉a relatiuo predicamento cum ingenitus dicitur. Sicut em̄ genitꝰ

non ad ſe dicitur. ſed ꝙ ex genitore ſit. ita cum dicitur ingenitus. non ad ſe dicitur. ſed ꝙ exgenitore nō ſit oſtendit̉. vtrūqꝫ tamen relatiue dicitur. Qd̓autem relatiue pronunciaturnon indicat ſubſtantiā. Quāuis ergo diuerſum ſit genitus⁊ ingenitus. tamen non indi-cat diuerſam ſubſtātiam. quiaſicut filius ad patrem. ⁊ non fi-lius ad nō patrem refertur. itagenitus ad genitorem. ⁊ᶜ nongenitus ad non genitorem referatur. neceſſe eſt. Ecce euidenter oſtendit ꝙ genitus re-latiue dicit̉. ⁊ de ſolo patre accipitur. Aliaqꝫ notio eſt qua dicitur ingenitus. alia qua pater.atqꝫ tm̄ valet cū dr̄ īgēitꝰ. qͣꝫtūnon genitus vel non filius.Quid ſignificet ingenitus inequipollenti .ſ. non genitus etinnaſcibilis.Ideo ſolet q̄ri vtꝝ ſic̄ ſolꝰ pr̄ diingenitꝰ ita ip̄e ſolꝰ debeat dicinō genitꝰ. vl̓ nō filiꝰ. vt nec etiāſpūſſcūs poſſet dici nō filiꝰ vel

ponunt̉ in ꝑſona diuina. Si loquamur ſimplicit̓.ſic diuerſe ſunt intentiones. ⁊ vna preter aliam eſtintelligibilis. ⁊ ſeꝑabilis ẜm rationē. ſicut patet ingeneratione hominū. Alio modo eſt loqui de his ꝓut ponunt̉ circa ꝑſonam diuinam. ⁊ ſic dicunt aliārōnē innoteſcendi. et illedue ẜm rē oīno ſunt īſeꝑabiles. tn̄ ẜm ītellectuꝫ vnapōt accipi p̄ter alteram. ⁊ſic loquit̉ auguſti. nō ꝙ reſeꝑari poſſit.ſed quātū adintellectū noſtrū. Sedpoſſit intelligi aliqͥd p̄tialteruꝫ hͦ pōteē aliqͥd mutipliciter. autqͣꝫtū ad intellectū apprehedentē. aut qͣꝫtum ad intellectū reſoluētem. Si pͥmomodo. ſic nōōt intellaliqͥd ſine alquo qd̓ ē ei ratio intelligendi. ſicut deꝰ jter deitateꝫ.hō p̄ter hūanitatē. poteſttn̄ intelligi efectus nō ītellecta cauſa. et inferius non intellecto ſuperiori. qꝛ pōt qͥs apprehēdere hoīeꝫ nō ītellecto aliqͦ ſuꝑiorū. ⁊ ſic̄ dic̄ ph̓us ꝙ qͥ vnū dicit qͦdammodo multa dicit. non ſimpliciter ſed quodammodo. qꝛ implicite. Alio modo contingit aliquid intelligere p̄ter alterum intellectu reſoluente. ⁊ iſte intellectusconſiderat ea que ſunt rei eſſentialia. ſic pōt intelligi ſubiectum ſine ꝓpria paſſione. Et hoc pōt eē dupliciter. aut intellectu reſoluente plene. aut intellectu deficiente. Intellectu reſoluente ſemiplene pōtītelligi aliqͥd eē nō ītellecto pͥmo ente. Itellecto aūtreſoluēte ꝑfecte nō p̄t ītelligi aliqͥd pͥmo ente n̄ ītellecto. Scd̓m hūc triplicē intellectū de cōꝑatiōe pr̄is⁊ ingeniti contingit loqui tripliciter. ſi em̄ loquamur de intellectu apprehendente poſſibile eſt hecduo intelligi. altero nō apprehenſo. eo ꝙ aliud eſt ſignatum vnius. aliud alterius. Si loquamur de intellecta reſoluēte. adhuc ſemiplene reſoluit accipiēdo intellectū huiꝰ nominis ingenitus ſoluꝫ priuatiue. ſicut accipiunt gentiles. ſic pōt intelligi vnuꝫ ſine altero. Si loq̄mur de intellectu plene reſoluēt.cum ingenitus ẜm ꝙ eſt ꝓprietas pr̄is nō dicat̉ ſolūpriuatiue. īmo ponat reſpectū poſitiuū. de ncc̄itateponit prnitate. ⁊ ſic verum eſt ꝙ ad eſſe ingenitū noceſſario ponat̉ eē pr̄. cuꝫ ponat plenitudo fontalisꝑipſum tantū. Qn̄ ergo dic̄ Augꝰ. ꝙ non ideo dr̄

pater qꝛ ingenitus. ipſe loquit̉ de intellectu apprehendente. qͥa vnū nō eſt ꝓpria rō ⁊ prima intelligendi alteꝝīmo vtrūqꝫ .ſ. īgenitꝰ ⁊ pr̄ dicūt aliā rōnē īnoteſcēdi. tn̄ẜm aliam relationeꝫ vna ponit aliā neceſſario. Un̄ diſtinctio ꝑſone pr̄is qͣſi inchoat̉ in īnaſcibilitate. ⁊ ꝯſūmat̉ in pat̓nitate. ⁊ iō nō intellecta prnitate pōtītelligi ꝑſona illa cōplete diſtincta. ⁊ iō prnitasē notio ꝑſonaliſqͣꝫuis in rōne intelligēdi priꝰ cadat inaſcibilitaſNegatiuaporro ꝑticula n̄id efficit vt qd̓ne illa ⁊cͣ. Ur̄ hͦfalſuꝫ. qꝛ hō dr̄ẜm ſub̓am. tn̄ albedo pōt dici n̄hō. gͦ qꝛ hō ⁊ nōhō cōtradictorieopponūt̉. ⁊ de qͦlibet affirmatiovel negatō. gͦ albedo ē nō hō etalbēdo ē qͣlitas.gͦ ⁊cͣ Si tu dicaſꝙ augꝰ. loqͥt̉ ẜmꝙ fac̄ negatiōeꝫī genere. Tuncob̓r d̓ hͦ qd̓ ē nōſub̓a. ꝯſtat ꝙ nōpōt facere negatiōeꝫ ī genere. gͦcū nō ſub̓a dicat̉niſi de alijs generibꝰ. ptꝫ ⁊c̄. ℟º.dicēdum ꝙ modus dicendi ẜm ſub̓am circa t̉minū negatū ſiue īfinitūē dupl̓r acciꝑe. aut qͣꝫtū ad ſignificatū. aut qͣꝫtū ad ſuppoſitū. Si qͣꝫtū ad ſignificatū. qm̄ tūc t̓minꝰ negatustrahit ſignificatōeꝫ ab extremis. idē ē modꝰ dd̓i qͣꝫtumad ſignificatōeꝫ in t̓mīo negato ⁊ affirmato. Un̄ ſic̄ hōdr̄ ẜm ſub̓am qͣꝫtū ad ſiguificatiōeꝫ. ita ⁊ nō hō. Qn̄ em̄dr̄ hͦ ē hō. ſub̓am p̨̄dico. Qn̄ āt dr̄. hͦ ē nō hō. ſub̓am remoueo. Si āt loqͥmur qͣꝫtū ad ſuppoſitū. tūc ꝓ alio ſuꝑponit t̓minꝰ negatꝰ ⁊ affirmatꝰ. ſic oppōit. ⁊ ſic nō ītelligit augꝰ. c Nō genitꝰ ad n̄ genitore referat̉. Ur̄ dicēfalſū. qꝛ oīs relatio pōit duo extrema. gͦ ſi nō genitꝰ refert̉ ad genitorem. ncc̄e ē ad hͦ ꝙ aliqͥs ſit īgenittus ꝙſint duo. qͦrū vnꝰ ſit n̄ genitꝰ alt̓ nō gētor. Cōtra. eſtoꝑ īpoſſibile ꝙ nullꝰ eēt niſi vnꝰ ſolꝰ. ille vtiqꝫ eēt nō genitor. ℟º. dd̓m ꝙ referri ad aliquē hͦ pōt eē dupl̓r. autẜm rōnē exiſtēdi. aut ẜm rōnē ītelligēdi. Scd̓m rōnemexiſtēdi qn̄ īportat̉ hītudo realis. Scd̓m rōnē ītelligēdi qn̄ pͥuat̉ hītudo realis. Ad hͦ em̄ ꝙ ītelligat̉ pͥuatiohītudinis. ncc̄e ē ītelligere hītudinē. ⁊ ad hͦ ꝙ hītudo ītelligat̉ ncc̄e ē ītelligi duo extrema vt affirmata ⁊ ita adhͦ vt ītelligat̉ pͥuatio hītudīs ſiue relatiōis. ncc̄e ē ītelligi duo extrema negata. ⁊ qͣꝫtū ad hͦ dic̄ augꝰ. nō genitūreferri ad nō genitorē. qꝛ nō pōt capi ītellectꝰ eiꝰ niſi ꝑītellectū illiꝰ. ⁊ ita qͣꝫtū ad rōnē dicēdi dicit̉ ẜm relationem. ſicut non homo dicit̉ ẜm ſubſtantiam.

Ꝙ tantūvalet nō genitꝰ ꝙͣtū īgenitꝰ. ⁊ tātundē nonfilius.

lotaitū ē nōū. ſeder-

4

3

5

t 4