DI.XXIII

nec eſſentia. Omnes autē ille rationes precedentes etſequentes loquūtur de ſubſtantia prout equipollet hypoſtaſi ſiue ſuppoſito. et hoc modo plurificatur. Rationes autē ad oppoſitā partē currunt ẜm aliā acceptionem huiꝰ nominis ſubſtantia. Similiter iudicandūeſt de hoc nomine ſubſiſtentia. Sed quoniā Augꝭ. autoritas ⁊ mos vtentiuū nomen illo (ſubſtantia ſcꝫ) accipitur magis in illa acceptione in qua dicit ip̄m qd̓ ēſiue vſioſim ſiue ip̄m cōmune. ideo cōmuniter nō accipitur vt dicant̉ tres ſubſtantie in diuinis.Queſtio IIDe enumeratione illius nominis eſſentia. Et ꝙ nonnumeret̉. oſtendit̉ ſic. quia in diuinis eſt vnitas abſolutiſſima que nō multiplicatur. ergo cū nullū nomenſit adeo abſolutū ſicut nomē eſſentie. ergo per illud ſignificatur vnitas nō multiplicata. ergo nomen eſſentie nō numeratur. ⁊ hoc eſt quod dicit Augꝰ. ꝙ ratiorepugnat. Item hocip̄m videtur a minori. Hoc eīnomen deus eſt nomen eſſentie in cōparatione ad perſonam. ſed ẜm ſcripturā in lege ſcꝫ Deut̉. vj. Deus dicitur vnus. ⁊ non plures. ⁊ ẜm ſymbolum. nō tres dijſed vnus eſt deus. ergo hoc nomen eſſentia minꝰ plurificatur. cum dicatur abſolutius. Item natura diuina non multiplicatur ī tribus. ſed hoc nomen eſſentia eſt nomen nature diuine vt hoc nomen ſubſtantiaergo nec eſſentia nec ſubſtantia multiplicant̉ ſub proprijs nominibꝰ. vt videt̉. Contra. Augꝰ. vj. de trinitate. Cur hec tria non dicant̉ vna perſona. ⁊ loquitur de tribus perſonis. ſed tria in neutro genere reſpicit eſſentiā proprie. ergo cū dicant̉ tria. ergo tres eſſentie. Item ratione videt̉. Augꝰ. in eodem libro dicitꝘ pater ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanctꝰ dicant̉ tres perſone⁊ cōmune eſt eis hoc quod eſt perſona. ſed hoc nomēeſſentia ē cōmune. ergo poteſt dici tres eſſentie. Itēibidem dicit. et habetur in littera. ꝙ ideo dicūtur tresperſone. quia pater eſt vna perſona. ⁊ filius vna perſona. ⁊ ſpirituſſanctꝰ vna perſona. Similiter tres eſſentie ſunt. quia pater eſt eſſentia ⁊cͣ. Item pater ⁊filius ſunt entes plures. ergo plures habentes entitatem. Sequit̉ em̄. ſunt plures dij. ergo plures deitatesSimiliter pater ⁊ filiꝰ ſunt. ergo ꝑiura eſſe. ergo plures eſſentie. ℟º. dicendū ꝙ in omni ſubſtantia cuiꝰeſt eſſe ⁊ operari neceſſario intelligimus naturā ⁊ habentē naturā Cū ergo hoc ſit in deo. intelligimꝰ in deonaturā ⁊ habentē naturā. Et naturā dicimus eſſentiam vel ſubſtantiā. habentē naturā dicimus perſonaꝫquomodo ergo in creatura rationali contingit vnamperſonā habere plures naturas. ſcꝫ corporalē ⁊ ſpiritualem. ſic ⁊ a cōtrario ſenſu cōtingit in deo ꝓpter ſummam ſimplicitatē vnā naturam haberi a pluribus. qꝛcontingit eā haberi alio ⁊ alio modoº. ⁊ hoc nō poteſteſſe ab eodē. Quia ergo eadē eſt natura tm̄ habita ⁊ nōnumerata. ideo tm̄ dicit̉ vna ſubſtantia ⁊ eſſentia. qꝛvero plures habētes. iō plures perſone nulla oīno repugnantia exiſtente. Ad illud ergo quod obijciturde eſſentia per hoc ꝙ Augu. dicit hec tria. dicenduꝫ ꝙminus expreſſe loquit̉ ⁊ improprie. ⁊ ideo verbū eiuseſt exponendū. Ad illud quod obijcit̉. ꝙ ideo tres.quia perſona eſt cōmune. ⁊ quelibet eſt perſona ⁊cͣ. dicendum ꝙ nō dicit totā rationē. ſed partē quantū adverbū exterius. ideo oportet intelligere quod ibi additur. quia eſt cōmune qd̓ diſtinguit̉. Unde pater eſt ꝑſona. ⁊ filius eſt perſona. non eadē ſed alia ⁊ alia Advltimum qd̓ obijcitur. dicendū ꝙ ens aliquando dici

tur ſubſtantiue. ⁊ ſic non trahit numerū aliunde. Aliquando tenetur adiectiue. ⁊ ſic trahit numerū a ſuppoſito. ⁊ ſic non numerat̉ forma. ⁊ hoc modo non ſequit̉ꝙ ſint plures entitates. nec de hoc verbo ꝙ plura eſſeQueſtio IIIUtrum catholice poſſumꝰ dicere plures deos. ⁊ ꝙ ſicoſtenditur hoc modo. Hoc nome deus recipit diſtinctum terminū ratione ſuppoſitionis. vt cū dicitur. deus generat deū. ergo cū eadē diſtinctio importetur ꝑhoc quod eſt generat. ⁊ per hoc qd̓ eſt tres quia perſonalis. ergo hec pari ratione eſt catholica. tres dij ſuntItem idē eſt deus qd̓ habens deitatē. ſed plures ſūthabentes deitatē. hoc dicit̉ catholice. ergo ſimilit̓ plures dij ſunt. Item hoc nomen deus qͣꝫuis ſit ſubſtātiale. tamen impoſitū eſt ab operatiōe. Sed cōtingitoperationē pluraliter dici de ꝑſonis. vt patet Gen̄. j.Faciamus hominē ⁊cͣ. ergo hoc nomen dij. Atē adnumerationē alicuiꝰ vera non plura requirunt̉ qͣꝫ vnamultiplicatio ſuppoſitorum ⁊ forme. ſed hec eſt in deo.quia tres ſunt ꝑſone diuine. perſona dicit ſuppoſituꝫdiuine dicit formā. ergo ⁊cͣ. Item cū omne generale contingat ſpecificari. ⁊ perſona ſit nomen generalevidetur ꝙ poſſit ſpecificari cuꝫ dicit̉. tres perſone. vtdicatur adhuc ſpecialiuſ. qui tres. ſed hoc non poteſteſſe niſi addatur nomen cōmune tribus. nec eſt aliuddare qͣꝫ hoc nomen deus. ergo ⁊cͣ. Contra. ꝙ non dicatur catholice patet ex mandatis Deut̓. vj. Audi iſrael. deus tuus deus vnꝰ eſt. vnde in ſimbolo nō tresdij ſed vnus eſt deus. Item hocip̄m videt̉ ratione.quia hoc nomen deus dicit diuinā naturam. ſed diuina natura non numeratur ſiue ſpecificatur. ergo nechoc nomen deus. ℟ꝰ. dicendū ꝙ non eſt dicere plures deos catholice. quia numerus pluralis ſignificatplurificationē termini ẜm ſuppoſitū ⁊ formam in nomine ſubſtantiuo. cum plurale geminet ſuū ſingulare⁊ ideo cum forma importata per hoc nomen deus nōſit multiplicata. non debet dicit plures dij. Ad illud quod obijcitur ꝙ deus generat. dicendū ꝙ non eſtſimile. quia generat ſimul importat diſtinctionē cumconueniētia. ſed plures deos ſimpliciter importat diſtinctionem quantū ad ſuppoſitū ⁊ formam. Ad illud quod obijcitur. ꝙ idem eſt deus ⁊ habens deitateꝫꝘº. ꝙ iſta locutio eſt duplex. quia habens deitatem.vno modo poteſt dici neutraliter. ⁊ ſic eſt vnum ſolū⁊ equipollet ei quod eſt deus. quod quidem dicit qd̓eſt. Alio modo maſculine ⁊ ſic non habet equipollēs⁊ ſic multiplicatur. Poteſt tamen aliter dici. ꝙ deusnon ſignificat habentem. ſed ſignificat deitatem in cōparatione ad habentem. ⁊ ideo non multiplicatur.Ad illud quod dicitur de operatione. dicendum ꝙnomen vel poteſt ſignificare operationem per modūadiacentis. ⁊ ſic trahit numerum aliunde. vel per modum ſubſtantiui. ⁊ ſic non multiplicatur. et taliter ſignificat hoc nomen deus. Ad illud quod obijciturꝙ ibi eſt multiplicatio ſuppoſitorum ⁊ forme. dicendūꝙ hoc nomen diuinum eſt quaſi poſſeſſiuum. vnde īponitur a duplici forma. ſcilicet poſſeſſionis ⁊ poſſeſſoris. Et forma diuinitatis eſt in ratione poſſeſſoris⁊ forma poſſeſſoris exiſtente indiuiſa. numeratur forma poſſeſſionis vt oues ſocratice. ⁊ ſic in propoſito.Unde non numeratur forma habita. Ad illud qd̓obijcitur ꝙ generale contingit ſpecificari. dicendum.ꝙ perſona cū nominat indiuiduū intellectualis nature. duplicit̓ poteſt ſpecificari .ſ. ꝑꝓpria ꝑſonarū. vt

20

21

22

16

23

24

17

18

25

19