DI.RL. I

Similiter intellige cum dicit̉. ſolus eſt filius. vel ſolus ē ſpirituſſanctus. Solus ergo pater dicitur vt ait aug. in eodeꝫquia non niſi ipſe ibi pater eſt. ⁊ ſolus filius quia non niſiip̄e ibi filius eſt. ⁊ ſolus ſpirituſſanctus qꝛ nō niſi ip̄e ibi ſpirituſſanctus eſt.Utrum poſſit dici. ſolus pater eſt deus. ſolus filius ē deus. vel ſolus ſpirituſſanctus eſt deus. vel pater ē ſolus deus. vel filius eſt ſolus deus. vel ſpirituſſanctus eſt ſolusdeus.Poſt hoc queritur vtrū ſicut dicitur. ſolus pater eſt patervel ſolus filius eſt filius. ita poſſit dici. ſolus pater eſt deusvel ſolus filius eſt deus. ita et de ſpirituſancto. Aut patereſt ſolus deus. filius eſt ſolus deus? Ad qd̓ dicimꝰ. quia pater ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanctus dicit̉ etiam vnus deus. etª hectrinitas ſimul proprie dicit̉ eſſe ſolus deus. ſicut ſolꝰ ſapiēsſolus potēs. Sed nō videt̉ debere dici a nobis ꝟbis nr̄isvtentibus. niſi vbi ſermo autoritatibus occurrit. ſolus pat̓eſt deus. vel pater eſt ſolus deus. ita de filio ⁊ ſpūſctō dicimus. Un̄ Augꝰ. in lib̓. vij. de trini. ait. Qm̄ oſtendimꝰ quōpoſſet dici. ſolus pater vel ſolus filius. cōſideranda eſt illaſentētia qua dicit̉. Nō eſſe ſolū patrē deū verum ſolum. ſedpatrē ⁊ filium ⁊ ſpm̄ſcm̄. Ecce habes. qꝛ nō ſolus pater dicēdus ē eſſe verus deus. Item in eodem. Si quis interrogatpater ſolus vtrū ſit deus? Quō rn̄debimus nō eſſe. niſi forte dicamus. ita eſſe quidē patrē deū. ſed nō eū eſſe ſolū deūEſſe aūt ſolum deū dicamus patrē ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ſanctū. Ecce ⁊ hic habes. quia pater nō debet dici ſolus deus. atqꝫ hocſolum in ꝑte ſubiecti tm̄ acciꝑe quidā volunt. in ꝑte vero p̄dicati ſic concedunt. ꝙ pater eſt ſolus deus. Sed ex verbisAugꝭ. videt̉ oſtendi. ꝙ ꝓprie ſolus deꝰ dici debeat tota trinitas. Et hec trinitas vt ait Augꝰ. cōtra maxi. intelligit̉ cūapl̓us dicit. Beatus ⁊ ſolus potens. ⁊ ibi. Soli ſapienti d̓o⁊ ibi. Inuiſibili ſoli deo. Nō em̄ de ſolo patre hec accipiēdaſunt. vt cōtendebat maximinus ⁊ alij heretici. ſed de trinitate. Sicut ⁊ illud. Solus habet īmortalitatē. quia ẜm rectam fidem ipſa trinitas eſt vnus ſolus deꝰ. beatus. potēsſapiens. inuiſibilis. Un̄ Augꝰ. in eodem. Cū vnus deus ſittrinitas. hec ſit nobis ſolutio queſtionis. vt intelligamꝰ ſolum deū ſapientē. ſolum potentem patrem ⁊ filium ⁊ ſpiritumſanctum. qui eſt vnus ⁊ ſolus deus.Quomodo dicit̉ trinitas ſolus deus cum ipſa ſit cū ſpiritibus ⁊ animabus ſanctis.Sed iterum queriturʰ quō ipſam trinitatem dicimus ſolūdeum. cum ſit cū ſpiritibus ⁊ animabus ſanctis? Ad qd̓ reſpondet augꝰ. in. vj. lib̓. de trini. ita dicens. Trinitatem dicimus deum ſolū. qͣꝫuis ſemꝑ ſit cum ſpiritibus ⁊ animabꝰſanctis. ſed ſolum dicimus. quia nō aliud qͣꝫ ipſa trinitas deus eſt. nō em̄ illi cū illa deus ſunt vel aliqua alia. ſed ip̄a trinitas tm̄. nō illi vel alia deus eſt.

a. Hec trinitas ſimulꝓprie dicit̉ eſſe ſolus deus. Cōtra. Uidet̉ ꝑ hͦvelle negare iſtam pater eſt ſolus deus. ſꝫ videtur hec eſſe vera perexpoſitionē. quia pater eſt deus. ⁊ nō aliuſa deo vel aliud. gͦ ⁊cͣ.Itē p̄dicatum qd̓ dicitur de tota trinitate. n̄pōt eſſe niſi p̄dicatumeſſentiale. qꝛ aliter nōdiceret̉ de tota trinitate. ⁊ eſſentiale p̄dicatūdicit̉ de qualibet ꝑſona ſigillatim. ergo pater eſt ſolus deus. ℟º.dd̓. ꝙ qn̄ ſolus ꝑ ſe addituī ad predicatum.ita ꝙ nō intelligitur aꝑte ſubiecti. improprius eſt ſermo. ſiue dicatur de trinitate tota. ſiue de patre. Nec vultdicere augꝰ. ꝙ ſolꝰ deꝰp̄dicet̉ de tota trinitate ita ꝙ non de patre.Sed in illis locutionibus. ſoli deo honor etgloria ⁊ cōſimilibꝰ. ſolus deꝰ nō accipit̉ provnica ꝑſona excludendo alias ꝑſonas. ſed ꝓtota trinitatē excludēdo alias naturaſ. ⁊ magiſter ita accipit. ac ſiAugꝰ. vellet dicere. n̄ꝙ hoc .ſ. ſolus deus p̄dicaret̉ de trinitate. etnō de patre. ſꝫ ip̄e vultꝙ ſupponat ꝓ ip̄a trinitate. Pro patre veroſi ſupponat. nō tn̄ p̄ciſe ſupponit ꝓ ſolo pr̄e⁊ ideo Augꝰ. conceditꝙ ſola trinitas eſt ſolꝰvnus deus. non tamēſolus pater. vn̄ ⁊ magiſter nō dicit ꝙ paternō ſit ſolus deus. ſꝫ ꝙnō ꝓprie dicit̉. ⁊ illudmanifeſtū eſt ſi inſpiciatur qualiter ſolus debet addi ad p̄dicatūb Quomodo ipſamtrinitatem dicimꝰ ſolum deum cum ſit cumſpiritibus ⁊ animabꝰſanctis. Querit̉ cumppter qd̓ magis dicit̉ eſſe cū ſanctis qͣꝫ cū alijs? ℟º. dd̓m. ꝙ qͣꝫliter dicitur eſſe cum ſanctis ꝓpter effectum gratie inhabitātist. Unde Prouerb̓. viij. Delicie mec eſſe cum filijs hominum.

inſeꝑabilis ſit a rebus alijs. ⁊ intimus omnibus. ꝓpteruis deus ſit cum omnibus ⁊ in omnibus. tn̄ ſpectaliterper quam ipſi conformant̉ ⁊ cari ⁊ ſimilis ei fuerūt. Uidicit ſapientia dei. Unde dominus vobiſcum dicitur

Dubitatio. ij

I

AugꝰꝘ non dicit̉ ſolus pater deꝰ eſt

j. Thimo. vjRhoma. xvj..j. Thimo. j.j. Thimo. vj

peuluis li I

Dubitatio. iij.

2

p 3