DI.LL

ab alio. Qui em̄ aliquid a ſe habet. multo melius habet qͣꝫ ſi ab alio recipiat. gͦ cum filius habeat poſſe apatre. pater aūt ꝑ ſe ⁊ a ſe. gͦ ⁊cͣ. Item plus pōt aliquis. qͥ pōt ⁊ ꝑ ſe ⁊ ꝑ aliū. qͣꝫ qui tm̄ ꝑ ſe. ſed pater poteſt oꝑari ꝑ filium. ſpūſſanctus nō poteſt ꝑ filiū. necetiam ip̄e filius ꝓprie loquēdo. ergo ⁊cͣ. ℟º. dd̓mꝙ potētia in patre ⁊ filio eſt eque intenſa. qꝛ in vtroqꝫ ſumma eſt ⁊ eque nobilis. qꝛ in vtroqꝫ vna per naturam nō degenerās. ſimiliter et in ſpirituſancto eſt.⁊ hoc loquendo de filio ẜm diuinā naturam ẜm quāequalis ē patri. Ad illud ergo quod obijcit̉ ꝙ filiꝰpoteſt pati. dd̓m ꝙ iſtud nō eſt ẜm potentiam diuinam. ſed ẜm infirmitatē humanam. ⁊ ẜm illam inferioreſt patre ⁊ minus potens. ẜm aūt diuinā non pōtpati. ſicut nec pater. Ad illud quod ſcd̓o obijciturꝙ primū principiū magis poteſt. Dd̓m ꝙ primum etprincipiū. aut ſolū dicit ordinē. aut ſubſtantialē differentiam. Si ſolum ordinē. cū vnū ⁊ idē ſit vtrobiqꝫ.nō eſt potētius hic qͣꝫ ibi. Si aūt differentiā ſubſtantialem cū ordine. ſic verū eſt ꝙ potentiꝰ eſt primū qͣꝫſcd̓m. qꝛ ſcd̓m addit aliquid ſupra primū. quod dū facit magis compoſitum. magis reddit limitatuꝫ ⁊ itaminus potens. Ad illud qd̓ obijcitur tertio. iaꝫ ſolutum eſt. qꝛ habere ab alio hoc eſt aut differēte ſb̓ſtātialiter. aut ꝑſonaliter. Si ſubſtantialiter. ſic verū eſtquia cum habeat ab alio ꝑ eſſentiam. non habet eſſentialiter ſed ꝑticipatione. ſed qn̄ habet ab alio ꝑſonaliter. eodem tn̄ eſſentialiter. tunc habet eque nobiliter.qꝛ totaliter ⁊ eſſentialiter. Unde Ioh̓. vj. Sicut pater habet vitā in ſemetip̄o. ſic dedit filio ⁊cͣ. Ad illud qd̓ obijcit̉ qͣrto ꝙ pr̄ poteſt ꝑ ſe. ⁊ ꝑ alium. dd̓m ꝙpoſſeꝝ aliū ē dupliciter. Aut ꝑ aliquam cauſam inferiorem ſimul agentē. Aut ꝑ aliam ꝑſonam. Prīo modo potentius eſt poſſe ꝑ ſe ⁊ ꝑ aliūqꝫ ꝑ ſe tm̄. qꝛ poſſeꝑ alium dicit dn̄ium ⁊ ita poteſtate. ſed poſſe ꝑ aliuꝫꝑ ꝑſonā cōſubſtātialē nō dicit dominiū ſed tm̄ autoritatem. Autoritas aūt nō dicit maioritatē ſed ſolumdicit originē. ſicut poſſe ab alio ⁊ nō ab alio nō dicitminoritatē in potentia. ſed ſolum ſub autoritatē ⁊ originem. ⁊ ſic intelligenduꝫ eſt in ꝓpoſito de poſſe peralium. ⁊ non poſſe ꝑ alium.Onſequenter eſt queſtio ſecundo loco de ſecūc do articulo. vtrum in diuinis ſit ordo. Et circa hoc querunt̉ duo. Primo querit̉ vtrum indiuinis ſit ordo ponendus. Secundo vtrum in diuinis ſit ordo nature.Queſtio.Ꝙ in diuinis ſit ordo. on̄dit̉ primo ꝑ aug. ad maxi.vbi dicit. cū d̓r filiꝰ a pr̄e. nō ſignificatur inequalitasſubſtātie. ſꝫ ordo nature. Itē hoc videt̉ aucͣte eccleſie. qꝛ eccleſia noīationē trinitatis expͥmit ordinate.Dicit̉ em̄ in nomīe patris ⁊ filij ⁊ .ſ.ſ. ⁊ hic ordo nūqͣꝫmutat̉. gͦ ⁊cͣ. Itē ordo dicit rōnem cōpleti eſſe et boni. eſſe em̄ vt dicit Boetius ē quod ordinē retinet ſeruatqꝫ naturam. ſimiliter ⁊ bonū. ſed in diuinis eſt ꝑfectiſſime ratio boni et eſſe. gͦ ibi eſt ratio ordinis.Item vbicunqꝫ ſunt plura inter quos nō eſt ordoſunt inordinatū ſed in diuinis ꝑſonis eſt pluralitas.gͦ ſi nō eſt ibi ordo. eſt inordinatio ⁊ cōfuſio. ſed inordinatio ⁊ cōfuſio repugnat diuinis. gͦ eſt ibi ordo.Contra. Euſebiꝰ. in diuinis eſt numerus ſꝫ nonordo. Itē hocip̄m videt̉ ex rōe ordinis. Aug. d̓ tri.dicit. Ordo eſt partiū diſpariū ſua vnicuiqꝫ tribuēsloca diſpoſitio. ſed in diuinis nō eſt diſtinctio locoꝝ

gͦ ⁊cͣ. Itē ordo ꝯtrariat̉ ſimultati. gͦ vbi eſt ordo nōeſt oīmoda ſimultas. ſed vbi nō eſt oīmoda ſimultasnō ē ꝑfecta equalitas. ergo cū in diuinis ſit oīmoda ⁊ꝑfecta equalitas. nullus eſt ibi ordo. Itē ſi ordo eſtin diuinis. aut eſt qͥd eſſentiale. aut notionale. Noneſſentiale. qꝛ vbi ordo ibi diſtinctō. in diuinis aūt nōeſt diſtinctio ẜm eſſentiā. gͦ ⁊cͣ. Nec qd̓ notionale. qͦniā idē eſt ordo ⁊ ꝓprietas. ſed ordo nullius ꝑſone eſtꝓprietas. gͦ ⁊cͣ. rē vbi eſt ordo ibi eſt dependentia⁊ inclinatio. nihil em̄ ordinat̉ ad aliquid niſi ad illudhabeat inclinationē. in diuinis aūt nulla eſt dependētia. gͦ ibi nullus oīno ordo Itē ordo p̄ſupponit numerū. ſꝫ in diuinis nō cadit differētia ẜm numerū vton̄ſum eſt ſupra. gͦ nec ordo. Pº dd̓m ꝙ triplex ē ordo .ſ. ẜm potentiā. ẜm anteceſſionē. ⁊ ẜm origine. Ordo ẜm potentiā d̓r aliquoꝝ quorum vnū eſt ſuperiusaliud inferius. Et hoc pōt eē dupliciter. vel in loco.vel in dignitate. ⁊ hic ordo non cadit ī diuinis ſicutoſtendit prima ratio ſumpta ab Euſebio. ⁊ ſcd̓a ſumpta ab aug. ſicut patet. Ordo vero ẜm anteceſſionemdicit̉ eſſe eoꝝ quoꝝ vnū prius eſt. alterū ꝟo poſteriuſEt hoc dicit̉ dupliter. Aut quia antecedit duratione ſiue temꝑe. aut prius naturali intelligentia ſiue cognitione. ⁊ hic ordo nō eſt in diuinis ſicut ꝓbat ratiotertia. qꝛ hic ordo tollit equalitatē ⁊ ſimultatē quorūvtrūqꝫ ꝑfecte eſt in diuinis. Ordo aūt ẜm originem ſiue ẜm emanationē eſt ꝓducētis ad ꝓductuꝫ. ⁊ iſte ordo eſt in diuinis. qꝛ ibi eſt ordo principij ⁊ principiati. ſiue ꝓducentis ⁊ ꝓducti. ⁊ hunc ordinē eſſe in diuinis ꝓbant rationes prime. Ad illud qd̓ obijcit̉ qͣrto ꝙ ordo nō ē quid notionale nec ꝑſonale dd̓m ꝙ eſtnotionale. ſed notionē cōtingit dupliciter ſignificare. Aut ſub ꝓpria ratione. vt cū dicit̉ generatō. Autſub cōmuni rōe. cōmunitate inquā rōis. vt cū diciturordo. notio. ꝓprietas. ſicut indiuiduū ē cōis intentioet ſub hac communitate nō diſtinguit. tn̄ in ſnis inferioribus diſtinctionē ſupponit. Ad illud qd̓ obijcit̉ vbi ē ordo ibi dependētia. dd̓m. ꝙ ordo īportat habitudinē. ⁊ qꝛ habitudo ī creaturis rōe imꝑfectōis dicit depēdentiā. iō ī creaturis īportat depedētiā. ī diuinis aūt ſolū ponit cōꝑationē ⁊ cōnexionē. ⁊ nullā dependentiā ⁊ inclinationē. Ad illud qd̓ vltimo obijcit̉ ꝙ ordo p̄ſupponit numeꝝ. Dd̓m. ꝙ ſicut ī diuīsnūerꝰ diſtrahit a rōe nūeri. qꝛ ib̓i ē diſtīctio hypoſtaſum tm̄. ita ordo a rōne ordinis ſimpliciter. qꝛqͣꝫuisſit ibi ordo. nō tn̄ ē ibi anteceſſio. ſꝫ ſolū originis emanatio. Uel aliter dd̓m. ꝙ nō ſꝑ p̄ſupponit diſtinctionē ẜm numeꝝ. niſi intelligat̉ de ordine locali ſiue ẜmpoſitionē. Nā ordo ẜm naturā ⁊ ẜm naturalē intelligētiā attendit̉ inter ſuperius ⁊ inferius. inter que nōcadit numerus. ⁊ ita patet illudQueſtio.IIUtrū in diuinis ſit ordo nature. Et ꝙ ſic vr̄ ꝑ aug. ddicit in lr̄a. ꝙ cum dicit̉ filius a patre. nō dicit̉ ineqͣlitas ſubſtantie ſed ordo nature. Item vbi ē naturalis origo. ibi eſt naturalis ordo. ſed in diuinis ē naturalis origo. gͦ ⁊ naturalis ordo. gͦ eſt ibi ordo nature. Itē vbi eſt cā et effectus. ibi eſt prius ⁊ poſteriꝰſed vbicunqꝫ hoc ibi ē ordo nature. ergo cum in diuinis cōtingat reꝑire cauſam et effectū. ſicut dicit Chriſo. ſuꝑ principiū ad hebre. et dam̄. j. li. ca. viij. Patereſt cauſa filij. patet ⁊cͣ. Contra. Cuiuſcunqꝫ eſt ordo ip̄m ordinat̉. gͦ ſi in diuinis eſt ordo nature. natuir.ra ordinat̉. ſed qd̓ ordinat̉. diſtinguit̉ et nu

12

13

19

14

15

20

16

21

22

17

18

p 2