Di.Q

de quo natus eſt potens. patri vero potentiā nullus deditquia nullus eum genuit. Gignendo em̄ dedit pater potentiā filio. Sicut omnia q̄ habet in ſubſtantia ſua. gignendodedit ei quem genuit de ſubſtantia. Sed querit̉ vtrumei tantam. quanta ipſi eſt potētia pater filio dederit an minorem? Si tantam. non ſolum potentē ſed etiā omnipotētem genuiſſe omnipotens intelligit̉. Si vero minorē. quōomīa que habet pater filij ſunt? Si patris omnipotentia filij non eſt. non omīa ꝓculdubio q̄ habet pater filij ſunt. atoīa filij ſunt. omnipotentia ergo patris etiam ē filij. Nō eſtergo pater potentior filio.Secunda ratio ad idem probandum ex deductione adimpoſſibile.Item alio mō ꝓbat filium equalē patri ꝯtra maximinū itadicens. Tu dicis ꝙ pater genuit filium minorem ſeipſo. inquo et patri derogas. qui ſi filium vnicum minorem genuit. aut non potuit. aut nō voluit gignere equalem. Si diciſc quia non voluit. eū inuidum eſſe dixiſti. Si aūtᵉ non potuit. vbi eſt gͦ omnipotentia dei patris? Prorſus ad huncarticulum res colligitur. vt deus pater equalē ſibi gignerefilium. aut non potuerit aut noluerit. Si non potuit. infirmus. Si noluit. inuidus inuenitur. Sed vtrūqꝫ hoc falſuꝫeſt. patri ergo filius verus equalis eſt. Genuit ergo paterſibi equalem filium. ⁊ ab vtroqꝫ ꝓcedit vtriqꝫ equalis ſpirituſſanctus. Si em̄ formā ſuam vt ait Augꝰ. ꝯtra eundeꝫpater in vnico filio plenam gignere potuit. nec tamē plenam genuit. ſed minorem. cogimini patrem inuidum dicere. plenū gͦ deū ⁊ equalē ſibi genuit filium.Tercia ratio ad idem ꝓbandum a ſimili in generatione creata.Hoc aūt ꝑ ſimilitudinem humanam ita eſſe demōſtrat inquiens.ᵈ Homo pater ſi potuiſſet. equaleꝫ filium genuiſſetQuis ergo audeat dicere. ꝙ hͦ omnipotēs nō potuit. Addo etiā. Si poſſet homo maiorem melioremqꝫ ſeipſo gigneret filium. Sed maius vel melius deo qͥcqͣꝫ eſſe non poteſtdeus ergo cur non equalem vt ais filiuꝫ genuit. cui nec arni neceſſarij fuerunt ꝑ quos adimplet̉ equalitas. nec omīpotentia defuit. an forte noluit? ergo quod abſit inuidit.Sed non inuidit. equalem ergo genuit filium. Credamusergo filium ei eſſe equalem.Obiectionem heretici ponit et ſoluitSed forte dices eo ipſo pater eſt maior filio qꝛ de nullo genitus. genuit tn̄ equalē. Ad qd̓ cito rn̄debo. īmo iō nō ē pꝰmaior filio. qꝛ equalē genuit. Originis em̄ qō eſt iſta. quis.

inꝙ inuidia artificis ꝓducentis nō attendit̉ in ꝓductione rei ineqͣlis vel minꝰ bone. ſed vbi res de ſui natura exigit taet qm̄ filiꝰ eoip̄o quo filiꝰ ēnatus eſt ꝑfecte imitari. ſi no genuit fiuiū in bfecta imitatioe ꝯciudit. ꝙ apt produceslis eē. tūc em̄ ncc̄io cōcludit̉. ꝙ aut ꝓducēs nō potuit. aut inuidit. Si potuit ⁊ nō ꝓduxit. quia non fecit vt debuitNomo paterſimpotens fuit. aut inuidit. ⁊ iō pꝫ ꝙ non ē ſimile de creatura ⁊ creato e. archa ⁊ artifice.potuiſſet ⁊cͣ. Ax lr̄a format̉ terciaro ad idē tali mō. Homo pater ſi potuiſſet. equalē filiū genuiſſet. gͦ ⁊ deꝰ. Cōtraillud argumentū non valet. Hō habet aliū hoīem ſibi equaiē. vel hr̄e pot. gͦ ⁊ deꝰ ſimiliter. qmͣ deꝰ de ſua nobilitate hoc habet ꝙ nullus pōt ei eqͥri. ⁊ ita vr̄ rō augꝰ. nō valere. ℟º. dicenduꝫ ꝙ ſi equalitas poneret de neceſſitate inequalibus diuerſitatem in natura quod tunc non valeret. ꝙ ed ſuppoſito ꝙ deus generet filium connaturalemſibi. de neceſſitate ſequitur ꝙ ſi homo equalem gennit. ꝙ deus multo fortius. quāuis enim imperfectionis ſit eq̄ridiuerſo in natura. tamen equari connaturali perfectionis eſt. alioquin diuina natura eſſet in aliquo imperfecte. ꝙ ſi hoc eſt impoſſibile. patet ⁊cͣ.

poteſt qͥ accipit ineqͣlis eē ei qͥ dedit. Uidet̉dicere falſuꝫ. qꝛ ſi hoccū oīs creatura ſit accipiens. nulla eſſet inequalis deo. ſꝫ hoc falſuꝫ. gͦ ⁊ primū. ℟º. dd̓ꝙ aug. non loquit̉ generaliter ⁊ de qͦlibꝫ accipiente ſiue de qͦlibetmō. ſꝫ de eo qͥ accipitoīa. et talis accipiensnō p̄t eē inequalis.Nō potuit. vbi ēgͦ oīpotētia dei patrꝭ?Ex lr̄a format̉ ſecunda rō ad ideꝫ tali mō.Si pr̄ non potuit gignere filiū equalē. gͦ pnō eſt oīpotēs. Uidet̉male arguere. quia fimiliter poſſet argui d̓filio ⁊ .ſ. .ſ. ſi nō potuitfiliū eqͣleꝫ ꝓducere. gͦ⁊cͣ. ℟ꝰ. ad hoc. ꝙ noncōpetit generatio niſihypoſtaſi pr̄is ſic̄ alibi tactū eſt. iō nō valꝫnec eſt ſimile. Itē dubitat̉ de alia ꝑte rōnis.qꝛ illud argumentū n̄vr̄ valere. potuit ꝓducere eqͣlē. ⁊ nō ꝓduxitſiue genuit. gͦ inuidusfuit. qꝛ ſimiliter p̄t argui. potuit iſtā creaturā facere meliorē ⁊ n̄ fecit. gͦ inuidit. Si tu dicas ꝙ īuidia ſꝑ cōſiderat parē vel ſuꝑioremſicut dicit greg. ſuꝑ illud Iob. Paruulumoccidit īuidia. obijcit̉tunc. qꝛ ſi filiū genuiſſet minorē. nō habuiſſet ibi locū īuidia. gͦ videt̉ ꝙ iſta ſolutō n̄ ſoluit. Itē in creaturꝭ nōvalet iſte artifex potuit facere iſtā rē meliorē ⁊ nō fecit. gͦ fuit inuidꝰ. qͣre etiā nō tenetin deo. ℟º. dd̓m ꝙ inneret ineqͣlis velminꝰ bone. ſed vbires de ſuinatura exicit tauit. aut inuidit. Si potuit ⁊ nō ꝓduxit. quia non fecit vt debuitri. fi no genuit filiū in ꝑfecta imitatiōe. ꝯcludit̉. ꝙ aut producēsHomo pater ſipomo pater ſ potunet. equale ſiliū genuiſſet grdeꝰ. Cotrade creatura ⁊ creato e. archa ⁊ artifice.n ſibi equalē. vel hre pot. gͦ ⁊ deꝰ ſimiliter. qmͣ deꝰ de ſua nobilitanō valere. ℟º. dicenduꝫ ꝙ ſi equalitas poneret de neceſſitate ini valeret. qd ed ſuppoſito ꝙ deus generet tilium connaturalemnuit. ꝙ deus multo fortius. quāuis enim imperfectionis ſit eqͣlertectionis eſt aliociuimn deutina natura eſſetin aliquo imperte

Queſtio aug. q̄artat hereticū

3

c

Augꝰ

d

4

5

p