Druckschrift 
... in Primum librum .. (1493)
Entstehung
Seite
68v
Einzelbild herunterladen
 

LI.I

ſolū ex tꝑe. ſꝫ donū eternaliter. gͦ magis ꝓprie d̓r donūItē ſi nunqͣꝫ actu daret̉. donum eſſet. ⁊ ſpūs eſſet. gͦvidet̉ ꝙ magis ꝓprie ꝯuenit ei donū. Itē glo. ſuꝑ illud Iaco. jͣ. Ome datū optimū ⁊cͣ. dicit ꝙ datū dicit̉quo ad naturalia. donuꝫ qͦ ad gratuita. Si gͦ gratuitaaptiꝰ appropͥant̉ .ſ.ſ. qͥ ſanctificat qͣꝫ naturalia. gͦ melius in diuīs d̓r de .ſ.ſ. donū qͣꝫ datū. Itē donū eſt datio irredibilis. ſꝫ qͥcqͥd deꝰ dat. irredibilit̓ dat. qꝛ cumdet nihil pōt reciꝑe. gͦ in diuīs datū. rōnē habet doni. ⁊induit eiꝰ rōnem. gͦ ꝯueniētiꝰ ibi d̓r donū qͣꝫ datū. 15ºdd̓m. ꝙ qͣꝫuis ī diuīs vtrūqꝫ dicat̉ ⁊ datū ⁊ donum. tn̄ꝯuenientiꝰ d̓r donū. Et hꝰ duplex eſt rō. Una qͥdē eſt.qꝛ datū cū ſit ꝑticipiū vel nomē ꝟbale. ꝯcernit tꝑs. donum aūt a tꝑe ſubtrahit. ⁊ iō qꝛ oīa dona ſupͣ tꝑs ſunt.ꝯueniētiꝰ d̓r in diuinis donūqꝫ datū. Alia rō eſt. qꝛ donum ſupra rōuem dati addit ꝯditionē liberalitatis ſiue irredibilitatis. q̄ eſt ꝯditio magne nobilitatis. ⁊ iōmaxime cōpetit diuīs. ⁊ hec eſt rō qͣre donū appropͥatur gratuitis donis. nō tm̄ ip̄i .ſ. .ſ. qͥ eſt pͥncipiū gratuitoꝝ donoꝝ. ⁊ ex hͦ ptꝫ rn̄ſio ad illud de aucͣte be. Iaco.Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ mobilis ⁊ moti eadē eſt ratiodd̓m. ꝙ nō eſt ſimile de mobili ⁊ moto. ⁊ dono ⁊ donato. Quia motū eſſe. addit ſupra mobile motū. ⁊ dic̄ totum qd̓ dicit mobile. Sꝫ datū nō dicit totū qd̓ dic̄ donum qͣꝫtū eſt de generali intellectu noīs niſi approprietur. Donū eſt em̄ datio irredibilis. ⁊ hͦ meliꝰ patebitin. iiij. ꝓbleumate. Ad illud qd̓ obijciʳ ꝙ actꝰ eſt ꝑfectio potētie. dd̓m. ꝙ aliqͥd eſt in potētia ad actū dupliciter. Aut ꝓpter imꝑfectionē agētis. Aut ꝓpt̓ defectū ſuſcipiētis. Si ſit potētia pͥmo mō tūc actꝰ eſt ꝑfectio potētie. Si aūt ſcd̓o mō. nō eſt ꝑfectio. Un̄ ſi dicat̉ ꝙ ſol actu lucēs pōt domū illumīare q̄ nō eſt aꝑta.⁊ domū aꝑtā illuminat. nulla oīno maior notat̉ perfectio qͣꝫ an̄. Sic intelligendū eſt de donabilitate ⁊ actuali donatiōe. Ad illud qd̓ obijcit̉. datū eſt rō dādi donum. qꝛ iō donū qꝛ dat̉. dd̓m ꝙ nō eſt tota rō ſicut d̓r inlr̄a. ſꝫ ſolū in cōꝑatiōe ad eū cui dat̉. Uel pōt dici qͣꝫtūa ꝑte nr̄i intellectꝰ. iō donū d̓r qꝛ dat̉. ſed tn̄ a ꝑte rei eſtecōuerſo. qꝛ iō dat̉ quia donum eſt.Queſtio IIIIUtrū donū ꝓprie ꝯueniat ſpūiſancto. At ꝙ ſic videt̉.Aug. v. de tri. ſic̄ in trinitate nō eſt ꝟbū niſi filius. itanec donū niſi ſpūſſcūs. Itē donū dicit emanationeꝫꝑ modū liberat itatꝭ. hͦ aūt eſt ꝓpriū ſoliꝰ .ſ.ſ. gͦ ⁊. Itedonū dei d̓r relatiue ad donante. ſꝫ donās nō tm̄ eſt pat̓īmo etiā filiꝰ. qꝛ vterqꝫ eſt mittens. gͦ donū d̓r relatiuead patrē ⁊ filiū. ⁊ ſi hͦ. diſtinguit̉ ab vtroqꝫ. gͦ nec pat̓nec filiꝰ. ſꝫ ſolū .ſ .ſ. d̓r ꝓprie donū. Cōtra. Donū d̓rin habitu. ſꝫ datū d̓r in actu. gͦ datū addit ſupra donū.gͦ cui ꝯuenit eſſe datū ⁊ rō doni. Sꝫ datū ꝯuenit trinitati. qꝛ tota trinitas dat ſe. gͦ ⁊ donū. nō gͦ ꝓprie ſpūiſancto. Itē donū dicit reſpectū ad dante. ⁊ ad eumcui dat̉. ſi gͦ eſt ꝓpriū .ſ .ſ. aut ꝓpter reſpectū ad dantēaut recipientē. Nō ꝓpter reſpectū ad recipientē. qꝛ ſimiliter filiꝰ datꝰ eſt nobis. ⁊ magis etiā datus qͣꝫ ſpūsSi ꝟo ad dantē. Contra. filiꝰ d̓r ꝓcedere a dāte. ſcꝫ apre. gͦ videt̉ ẜm cōem rōnē filio cōuenire. Si dicasfiliꝰ nō ꝓcedit ꝑ modū donabilis. neqꝫ quō datꝰ eſt. ſꝫquō natꝰ. Cōtra. filiꝰ ſic ab eterno ꝓcedit vt tꝑalit̓ eētmiſſibilis. qꝛ eo mittit̉ filiꝰ qͦ generat̉. ſꝫ miſſio non eſtaliud qͣꝫ donatio. gͦ filiꝰ ꝓceſſit vt donabilis. Itē ſidatꝰ eſt filiꝰ ex tꝑe. aut erat ad hͦ habilis ab eterno. autnō. Si ſic. gͦ ꝓceſſit vt donabilis. Si nō. gͦ aliqͥd cōuenit ex tꝑe filio qd̓ repugnat eterne emanatiōi. qd̓ eſt īcōueniens Itē regula eſt ꝙ om̄e nomē dicens reſpe

ctum vel effectū ad creaturas eſt cōe tribꝰ. ſꝫ donum eſthmōi. gͦ ⁊cͣ. ℟ª. dd̓m. ꝙ ſic̄ ptꝫ ex ꝟbis Aug. Donidicit̉ in diuinis ꝓprie ſiue ꝑſonalit̓. nō eſſentialit̓. ſuverbū ꝓprie d̓r de filio. Datu aūt poteſt accipi ⁊ eſſentialiter ⁊ ꝑſonaliter. ſiue ꝓprie ⁊ cōiter. tota em̄ trinitas dat ſe. ⁊ tn̄ pr̄ ⁊ filiꝰ ꝓprie dant ſpm̄ſcm̄. Propterhoc notandū. ꝙ datū de ſui ratiōe idē eſt qd̓ cōicatum.Poteſt igit̉ hoc qd̓ eſt datū dici cōicatū ex liberalitate. ⁊ ſic eſt cōe toti trinitati. Uel ex liberalitate ⁊ autoritate. ⁊ ſic ꝯuenit .ſ .ſ. ⁊ filio. qͥ hn̄t ſubautoritatem reſpectu patris. Uel pōt dici datū ex liberalitate ⁊ autoritate. nō tm̄ cōicatū. ſꝫ etiā ꝓductū. ⁊ hͦ mō ꝓpriuꝫ eſtſpūſſctī. cuiꝰ ꝓpriū eſt ꝓcedere ẜm rōnē liberalitatꝭ. ⁊ita ẜm rōnem doni vel donabilis. ⁊ hͦ mō donū vel datum eqͥualēt. Differūt tn̄ qꝛ datā dicit cōicationem inactu ſꝫ donū in habitu. Et ꝯcedendū eſt ꝙ donū ꝓpried̓r in diuīs de ſ. ſ. Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ datū addſupra donū. dd̓m ꝙ ẜm cōem acceptione dati et donialiqͥd dicit donū vltra qͣꝫ datū. ⁊ datū vltra qͣꝫ donumDonū vltra qͣꝫ datū īportat emanationē ꝑ modū liberalitatis. Datū ꝟo vltra qͣꝫ donū importat actū cōicationis. qꝛ donū dicit habitū. ⁊ iō qꝛ illud qd̓ addit donuꝫ ſupra datū ē ꝑſonale. iō donū eſt ꝓprie ꝑſone .ſ.ſ.Ad illud qd̓ querit̉ rōne cuiꝰ reſpectꝰ dicat̉ donūꝓprie. iā ptꝫ rn̄ſio. qꝛ rōne reſpectꝰ ad dantē. non inqꝫratiōe reſpectꝰ ſimplicit̓. ſꝫ rōne talis reſpectꝰ. qꝛ emanat ꝑ modū donabilis. qd̓ eſt ꝓpriū. ſ.ſ. Ꝙ gͦ obijcit̉.ꝙ emanat ꝑ modū donabilis filiꝰ. dd̓m ꝙ falſum eſt.qꝫuis em̄ donabilitas ſiue liberalitas coicet̉ filij generationi. nō tn̄ eſt rō emanādi. qꝛ cōicat̉ eternaliter. id̓odat̉ tꝑaliter. ſꝫ qꝛ nō eſt rō emanādi. iō nō emanauit filius vt donū ſꝫ ſolus ſpūſſcūs. Ad illud qd̓ vltimobijcit̉ de reſpectu ad creaturā. dd̓m. ꝙ hoc intelligit̉de illo noīe qd̓ importat ſolū reſpectū ad creaturā. nōꝑſone ad ꝑſonā. donū aūt vtrūqꝫ importat. ideo nō hꝫhec regula locum.QueſtioUtrum donabilitas ſiue donū ſit ꝓprietas diſtinctiua .ſ. ſ. Et ꝙ ſic videt̉. Dic̄ em̄ Aug. v. de tri. eo ē donūquo ſpūs. ſꝫ ſpūs eſt ꝓprietas diſtinctiua. gͦ ⁊ donuꝫ.Itē Aug. xv. de tri. aſſignās differentiā ꝓceſſionisfilij ⁊ .ſ .ſ. hanc ponit. ꝙ ille ꝓcedit ꝑ modū dati. ſꝫ iſteꝑ modū doni. gͦ ſi hec differētia attendit̉ penes ꝓprietates diſtinctiuas. vt patet. qꝛ natiuitas eſt ꝓprietasfilij. ergo ⁊ donabilitas ſiue donū eſt ꝓprietas ſpūſſcīItē hocip̄m videt̉ rōne. qꝛ oīs ꝓprietas ẜm quā ꝑſona differt ab oībꝰ alijs. eſt ꝑſone ꝓprietas diſtinctiua. ſꝫ donū ineſt ſoli ꝑſone .ſ.ſ. ⁊ ſꝑ. gͦ eſt ꝓprietas eiusꝑſonalis. Itē ꝓprietates ī diuīs ſunt relatiōes. ſedAugꝰ. dicit in. v. de tri. ꝙ relatio ẜm quā refert̉ .ſ.ſ. adpatrem ⁊ filiū. magis apparet in hoc nomine donuꝫqꝫ in hoc nomine ſpiritus. ergo vtraqꝫ eſt perſonalisContra. nihil dicēs reſpectum ad creaturas eſt ꝓprietas diſtinctiua ꝑſone. quia omni reſpectu ad creaturam circumſcripto. tenet diſtinctio perſonalis. ſꝫdonum dicit reſpectū ad eum cui dat̉. gͦ ⁊cͣ. Si dicas ꝙ nō eſt ꝓprietas ẜm cōparatione quaꝫ habet adcreaturas. ſed ad dantē. pari ratiōe ſpūſſcūs erit ꝓprietas diſtinctiua cū nō dicat reſpectum ad mittentemItem om̄is ꝓprietas diſtinctiua dicit̉ ab actu nonab habitu. Unde pater dicit̉ quia generat. filiꝰ qꝛ generat̉. ſpūs vero ſanctus qꝛ ſpirat̉. ſed donū non dicitur ab actu donandi. ſęd ab habitu. alioqͥn nō diceretab eterno. ergo ⁊cͣ. Item nulliꝰ alterius ꝑſone ꝓprietas diſtinctiua. accipitur in relatione ad creaturam.

21

23

18

24

19

25

2o

26

21