Prologus

contra veritatem ſine federebellant. Inter veri nanqꝫ aſſertionem ⁊ placiti defenſionem et pertinax pugna eſt dūſe et veritas tenet: ⁊ ſe voluntas erroris tuetur. Horuꝫ igitur deo odibilem eccleſiam euertere atqꝫ ora opilare: ne virus nequitie in alios effundere. queant et lucernaꝫ veritatis in candelabro exaltare volentes: in labore multo ac ſudore: hoc volumen deo preſtāte cōpegimus. ex teſtimonijsveritatis in eternū fundatis.in quattuor libros diſtinctumRationes mouentes diſcipulos ad audienduꝫ: ⁊ cū hocoſtendit opus ſuum eſſe autēticum.In quo maioruꝫ exempladoctrinamqꝫ reperies: in qͦ ꝑdominice fidei ſinceram profeſſionem: viperee doctrinefraudulentiam prodidimus.aditū demonſtrande veritatꝭcōplexi: nec periculo impie ꝓ

feſſionis inſerti: tēꝑato intervtrūqꝫ moderamine vtentesSicubi vero parum vox nr̄ainſonuerit: non a paternis diſceſſit limitibus. Nō igitur dꝫhic labor cuiqͣꝫ pigro vel multum docto videri ſuꝑfluus: cūmultis impigris: multiſqꝫ indoctis (inter quos etiaꝫ mihiſit neceſſarius locus) breui volumine complicans patrumſententias: appoſitis eoruꝫ teſtimonijs: vt non ſit neceſſe q̄renti librorum numeroſitateꝫeuoluere: cui breuitas qd̓ queritur offert ſine labore. In hͦautem tractatu: non ſolū piūlectorem. ſed etiamˡ liberum lcorrectorem deſidero: maxīe1vbi profunda verſatur veritatis queſtio: q̄ vtinaꝫ tot haberet inuentores. quot hꝫ ꝯtradictores. Ut autem quod q̄ritur facilius occurrat: titulosquibus ſingulorum librorumcapitula diſtinguuntur. premiſimus.

qui de veritate ſimpliciter. vel de veritate quātum adhoc ſiue in ſpeciali. pͥmo modo veritas ē inexpugnabilis. ⁊ ideo preualet. ⁊ ſic intelligitur. illud Eſdre. Eſtiterum loqui de ꝟitate. ſecundo modo ſic contingit eaꝫꝑ rōnes fantaſticas obumbrari.⁊ per contentionem impugnariUnde ambroſiſuper illud verbum contentione. Roma. j. dicit. Contentio ēimpugnatio veritatis cum confidētia clamorꝭi Ex teſtimonoijs veritatisineternum fundatis. Contra.j. Coꝝ. xiij. Scientia deſtrueturergo et teſtimonia. ℟º. ꝙ teſtimonia veritatisſunt ineternumfundata. Sicutdicitur in pſal.Initio cognouide teſtimonijstuis ⁊c̄. Quodobijcitur. ꝙ ſcientia deſtrueturDicenduꝫ ꝙ verum eſt qͣꝫtuꝫ admodum docendi et conſiderandi. ſed non quātū ad cognitū etrōnē cognoſcēdi.p̄s. In eternum domine permanet verbū tuum ⁊c̄.k In quo maiorū exempla hec eſt pars vltima. Inqua ponit magiſter rationes mouentes diſcipulos adaudiendum. Et diuiditur hec pars in quattuor partesẜm qͣttuor que mouēt diſcipulos ad audiendū. Duoque ſūt ex parte operis videlicet auctoritas et vtilitasduo vero ex ꝑte docētis ſcꝫ humilitas ⁊ facilitas.In

prima p̄parat docilitateꝫ ſcꝫ in auctoritate. In ſcd̓a invtilitate ſuſcitat attentiōem. In duobus aūt ſequentibus ſcꝫ humilitate ⁊ facilitate captat beniuolētiā. Inpͥma igit̉ parte on̄dit opus ſuū eē autenticum. In ſecūda cōpendioſum. ibi. Nō igitur debꝫ h̓ laborIn tercia on̄ditmodū docēdi cēhumileꝫ. in hocꝙ vult corrigiibi. In hoc aūttractatu ⁊cͣ. Itquarta oſtendieſſe facilem adinueniendum ⁊memorandum.ibi. Ut auteꝫ qd̓queritur. faciliꝰoccurrat.l Liberū correctorem. Queritur. quid vultdicere ꝑ hoc nomen liberū. ℟ºdicendum ꝙᶻ liber corrector dicitur ſic̄ homo lber. qui ſui tantuꝫ cauſa eſt. vtdic̄ philoſophꝰſic corrector liberdicitur. qutantū gratia corectionis. norinuidie vel ſubſanationis corrigit. hunc deſiderat magiſterexemplo Auguſti. ſcd̓o de trinitate capitulo primo. Ubi dicit. Magis amabo inſpici a rectis qͣꝫ timebo morderi a peruerſis. gratanter enim ſuſcipit oſculum columbinum pulcerrima et caſtiſſima charitas. dentem vero caninumeuitat cautiſſima humilitas vel retūdit ſolidiſſima veritas. magiſqꝫ optabo a quolibet reprehēdi. qͣꝫ ſine abcrrante ſiue ab adulante laudari.Explicit prologus.

24

On̄dit opus ſuū eēcōpendioſum.

Rō cōponendi oꝑisē ſubuerſioerroris.

On̄dit modū docēdieē humilē.qꝛ vult corrigi.

26

On̄dit modū īueniēˢdi ī hoc opere eē facilem.