LiberSecundus

intellectum ad videndū. Aut igit̉ cognoſco deū ꝑ hͦ ꝙp̄ſens mihi. aut ꝑ hͦ qd̓ eſt pn̄s alij. Si ꝑ hoc quod eſpn̄s alij. ſic ē cognitio fidei. Qd̓ em̄ deꝰ ſit trinꝰ ⁊ vnushͦ ego credo dei filio qͥ hͦ enarrauit ⁊ p̄dicauit. ⁊ ſpūiſancto qͥ hͦ inſpirauit. Qd̓ em̄ credimꝰ debemꝰ auctoritatiſicut dic̄ Aug. de vtilitate credēdi. Si aūt cognoſco deum ꝑ hͦ ꝙ ē pn̄s mihi. hͦ p̄t eē tripl̓r. Aut ꝑ hoc ꝙ ē pn̄smihi in effectu ꝓpͥo. ⁊ tūc ē ꝯtēplatio. qͥ tāto ē eminentior. qͣꝫto effectu diuine gr̄e magis ſētit ī ſe hō. vel qͣꝫtoetiā meliꝰ ſcit ꝯſiderare deū in exterioribꝰ creaturꝭ Auteſt pn̄s mihi ī ſigno ꝓpͥo. ⁊ ſic eſt apparitio ſicut apparuit deus Abrae in ſubiecta creatura q̄ ip̄m deū figurauit. ⁊ ſicut ſpūſſctūs apparuit in colūba. Aut ē pn̄s dein lumīe ſuo ⁊ in ſeip̄o. ⁊ ſic eſt cognitio q̄ vr̄ deꝰ ī vultuſuo ſiue facie ad faciē. ⁊ ſic ē aꝑta viſio q̄ tota d̓r mercesoīꝫ meritoꝝ. Prinū igr̄ ⁊ vltimū genꝰ cognitiōis ſtaturīnocētie nō cōpetebat. Primū ꝓpt̓ cognitionē enigmaticā. ⁊ ꝓꝓt̓ hͦ ꝙ cognitio fidei vt plurimū eſt ex auditiẜm ꝙ īnuit apl̓s. Ultimū ꝟo ibi eē nō poterat ꝓpt̓ ſummā ꝑfectione. iō hoī nō exhibebat̉ ſꝫ potiꝰ in p̄miū promittebat̉. Medij ꝟo duo ſcꝫ ꝯtēplatiōis ⁊ apparitiōisvtriqꝫ ſtatui cōes eē poterūt. maxime cognitio ꝯtēpletionis q̄ in vtroqꝫ ſtatu eſt. ibi tn̄ potiſſime vigebat. tūꝓpt̓ aīe puritate. tū etiā ꝓpter carnis ⁊ inferioꝝ viriūſubiectionē. qͥbꝰ duobꝰ vt plurimū aīa caret in ſtatu nature lapſe. iō nō pōt ad illū gradū ꝯtēplatiōis attingere. Rōnes igr̄ mōſtrātes adā deū nō cognouiſſe eo gn̄ecognitiōis quā expectamꝰ in gl̓ia ſūt ꝯcedende. ad eataūt q̄ ad oppoſitū adducunt̉ ſatis facile ē rn̄dere. Ad ilas em̄ tres aucͣtes pͥmo inductas iā ptꝫ rn̄ſio. oēs en̄intelligūtur de ꝯtēplatiōis cognitiōe. nō ꝑ remotionecuiuſcūqꝫ medij. ſꝫ ꝑ remotione velaminis ⁊ obſcuritatis. qͣlis eſt ī his qͥ aliqͦ vicio pctī ſūt infecti. Ad illucaūt qd̓ obr̄. ꝙ īmediate deū amabat. dd̓m ꝙ nō eſt ſimile. Amor em̄ ſicut vult Bern̄. multo plus ſe extendit ꝙͣviſio. ex ſola em̄ eſtimatōe ſequit̉ aliqn̄ dilectio. Et ip̄etiā dicit in li. de amore dei. ꝙ vbi deficit intellectꝰ ibi ꝓficit affectus. At rō huiꝰ eſt quia viſio ſolūmodo rei pn̄tis ſed dilectio non ſolūmodo rei preſentis. ſed etiamabſentis. Preterea viſio nō dicit qͣlēcūqꝫ modū cognoſcēdi. ſꝫ modū cognoſcēdi cōpletū. dilectio ꝟo ⁊ ꝑfectapōt eē ⁊ imꝑfecta. iō qͣꝫuis īmediata dei dilectio ſit ī vianō tn̄ oportet ꝙ viſio ſiue cognitio īmediata. Ad illd̓qd̓ obr̄. ꝙ adā deſiderabat deū videre ⁊c̄. dd̓m ꝙ verūſi ſic deſiderabat videre ꝙ aliquā cognitionē hēbat in qͣreficiebat̉. ⁊ aliquā expectabat in remuneratione ⁊ primiū. Et illā quā expectabat erat cognitio pr̄ie. illā ꝟoquā hēbat erat ꝯtēplatio vie q̄ erat viſio ꝑ ſpeculū. Etſi tu q̄ras vtrū erat viſio intellectualis vl̓ corꝑalis. dd̓ꝙ ītellectualis. ſꝫ nō ip̄ius diuine eēntie ī ſe. ſꝫ alicuiusgre vel īfluētie. ⁊ illā ī ſe ꝑ exꝑientiā noſſe ⁊ videre poterat. ſicut ſentit aīa ſācta qn̄ liq̄ſcit cū ſpōſus alloqͥtureā. Ad illd̓ qd̓ obr̄ ꝙ mes hūana in illo ſtatu erat deoīmediata. dd̓ ꝙ īmediata erat qͣꝫtū ad eē nature. qꝛ nulla natura ē ea ſuperior. qͣꝫtū ꝟo ad ſtatū nō erat īmediata. Ad vlteriorē em̄ ſtatu ꝓmouēda erat. tūc em̄ erat īmilitudine gr̄e. ſꝫ ꝑducēda erat ad deiformitatē gl̓ie. īnō ſolū aſpiceret diuinū effectū. ſꝫ etiā ip̄m vultū deſideratū. Cōcedo tn̄ nihilominꝰ ꝙ oculi aſpectus ī deū ſgi poteſt. ita ꝙ nihil aliud aſpiciat. attamē nō ꝓficivel videbit ip̄ius lucis claritatē. īmo potius eleuabit̉caliginē. ⁊ ad hanc cognitionē eleuabit̉ ꝑ omniū oblationem ſicut Dyoni. dic̄ ī li. de myſtica theo. ⁊ vocat cognitionem iſtam doctam ignorantiam. Hec em̄ eſt inqua mirabiliter inflamatur affectio. ſicut eis patet quialiquotiens conſueuerunt ad anagogicos eleuari ex-

ceſſus. hunc modum cognoſcendi arbitror euilibet viroiuſto in via iſta eſſe querendum. ꝙ ſi deus aliquid vltrafaciet hoc priuilegium eſt ſpeciale nō legis comnis.Ad illud quod querit̉ vtrum deus in patria videaturper mediū an ſine medio. reſpondēdum eſt ꝙ videretmediū hoc pōt intelligi tripliciter. aut ꝑ mediū diſponens. aut ꝑ mediū deferens. aut per medium deducensPer mediū diſponēs recte ⁊ catholice ponit̉ deū ī patria eſſe vidēdum. quia anima in patria mediante deiformitate ⁊ influentia glorie diſponetur ad hoc ꝙ clariſſime poſſit deum in ſeipſo videre. Deiformitas em̄glorie ſufficiēs eſt diſpoſitio ad hoc ꝙ anima deum inſe poſſit videre. Ad hoc em̄ ꝙ videat nō oportet ꝙ antma potens ſit in deum agere. videre em̄ potius eſt inſuſcipiendo qͣꝫ in agēdo. maxime cum videtur lumen.Nec oportet eā porportionari qͣꝫtitatiue. ſed qͣꝫtum adinfinitatem vt ſit tanta quāta deus in virtute eſt. ſedſufficit qualitatiue quantum ad ſimilitudinē expreſſaꝫẜm cuius maiorem et minorē participationem erit ordo in gradibus premiorum in futura gloria. Et ſic ptꝫꝙ ſi ponat̉ deum videri per medium diſponens. perſuaſiones que prius ponebantur diſſoluuntur. ⁊ veritas explicatur. Per medium autem deferens nulluspoſuit deum videri. cum ipſe ſit immediatus rationali creature. Sed per medium deducens ſiue contēperans poſuerunt aliqui deum videri. ne per excellentiaꝫlucis obtūderet̉ acies ītellectꝰ. ⁊ potiꝰ deijeceret̉ qͣꝫ letitificaretur. Sed hoc ponere ſicut prius tactum fuit nōeſt ſanum nec habet rationem. quia lumen illud potieſt ſaluatiuum qͣꝫ corruptiuum. vnde excellentia illiusin nullo obeſt ſed potius confert. ⁊ quia pax ⁊ gaudiuꝫet lux illa ſuperat omnem ſenſum. ideo homo totus vndiqꝫ completur. vt nihil aliud querat. ſꝫ potius abſobeatur ipſa noſtra intelligentia ab eminentia lucis. ſicut ⁊ ipſa noſtra affectio a torrente voluptatis. et hoc.ſupͣ determinatum fuit in primo li. diſt. j. de fruitioneNunc autem pro firmo tenendū eſt ꝙ et ſi adam deum.in ſua ſubſtantia non videbat in ſtatu innocētie. videbitur tamen in gloria in ſua ſubſtantia. nec licet huius cōtrarium ſentire ⁊ dicere. Nam hoc eſt vnus de decem articulis reprobatis ab vniuerſitate magiſtrorū pariſien̄tempore Epiſcopi Guilhelmi et Odonis cācellarij. etfratris Alexandri de hales patris ⁊ magiſtri noſtri.qui vt euitentur ſubſcripti ſunt. Primus articulus eſt.ꝙ diuina eſſentia in ſe nec ab homine nec ab angelo videbitur. Secundus eſt ꝙ licet diuina eſſentia vna ſit īpatre et filio ⁊ ſpirituſancto. tamē vt in ratione formevna eſt in patre ⁊ filio. ⁊ non vna in his et ſpirituſāctoet tamen forma idem eſt ꝙ eſſentia diuina. Tertius eſtꝙ ſpirituſſanctus vt amor vel nexus non procedit a filio ſed tantum a patre. Quartus eſt ꝙ anime glorificate nō ſunt in celo empyreo cū angelis. nec corpora glorificata erunt ibi. ſed in ſolo aqueo vel criſtallino quodeſt ſupra firmamētum. Quintus eſt ꝙ malus angelusin primo inſtāti ſue creationis fuit malus ⁊ nunqͣꝫ fuitbonus. Sextus eſt ꝙ angelus in vno inſtanti poteſteſſe in diuerſis locis et etiam vbiqꝫ ſi voluerit. Septimus eſt ꝙ multe ſunt veritates ab eterno que non ſuideus. Octauus eſt ꝙ primum nunc ⁊ creatio paſſio nōeſt creator nec creatura. Nonus eſt ꝙ qui habet meliora naturalia plus habebit de neceſſitate de gratia ⁊ gloria. Decimus eſt ꝙ malus angelus nunqͣꝫ habuit vndeſtare poſſet. nec etiam adam in ſtatu innocentie. Hiomnes errores a predictis perſonis prohibiti fueruntet excommunicati. et propterea ſūt tanqͣꝫ beſtiferi euitādi.

44

45

46

40

41

47

47

43