Druckschrift 
... in Quartum libru[m] Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
224v
Einzelbild herunterladen
 

LiberQuartu

lū ſimiliter ⁊ corpꝰ hominis nō glorioſi. Alij dicūt ꝙ n̄cedit ſꝫ qꝛ om̄ia corꝑa qͦdā mō ſint poroſa ⁊ corpꝰ gloficatū hꝫ ratiōeꝫ ⁊ naturā lucis que tota ꝑ eſſentiā ſaluat̉ ī pūcto. ⁊ dilatabit̉ qn̄ nō hꝫ reſiſtētiā. volūt ꝙ corpꝰ glorioſum ꝑtranſeat. ⁊ non ꝑ poros multos. ſꝫ pōtꝑ vnū. Sꝫ illd̓ ad hūc vr̄ incōueniēs. Ponamꝰ em̄ corpus aliquod nō eſſe poroſuꝫ. tūc ꝑ illud nō poſſet trāſire. Itē quō eſt intelligēdū ꝙ corpꝰ glorioſū efficiat̉ita modicū ſicut porꝰ quin deꝑdat̉ eiꝰ figura. eiꝰ quātitas ⁊ menſura. ideo nō eſt conueniēs hec poſitio. Alijponūt ꝙ qꝛ corpꝰ eſt in perfecta obediētia reſpectu intellectꝰ. ⁊ ītellectꝰ poteſt abſtrahere a quātitate naturāẜm intelligētiā. Et tūc abſtrahet ẜm ꝟitatē. ⁊ tūc corpꝰabſtracta qͣꝫtitate hꝫ corꝑis ſubſtātiā ⁊ ſpūalitatē. Un̄ſicut ſpūs eſt ſiml̓ cū corꝑe ⁊ a corꝑe nō impedit̉. ſic glorificatū corpꝰ cū nō glorificato. ſꝫ hoc eſt impoſſibile⁊ nō intelligibile ꝙ ſit corpꝰ viuēs ⁊ organicū. ⁊ nō ſitcorpꝰ quātū. id̓o hoc nō eſt ponēdū. Qualit̓ em̄ ſaluet̉organizatio ⁊ mēbroꝝ diſtinctio in corꝑe a quātitate alſtracto. hͦ nō video. Alij ꝟo dicūt ꝙ corpꝰ glorioſū pōteſſe in eodē loco cū nō glorioſo. vn̄ penetrat ſubintrando totū nō poros. ⁊ hͦ pōt ſic intelligi. Ꝙ em̄ duo corpora nat̉alia nō poſſint eſſe ſimul in eodē loco. nō ē eoꝙ ſint duo. ante em̄ ꝑ naturā ſūt duo qͣꝫ ſunt in vno loco vl̓ duobꝰ. qꝛ ꝑ ſuas formas. ⁊ hͦ patꝫ. qꝛ duo pūcta.⁊ due linee. ⁊ due ſuꝑficies ſiml̓ ſūt in cōtactu ph̓ico qꝛꝯtigua ſunt quoꝝ termini ſimul ⁊ ſemel ſunt qn̄cūqꝫ ineodē loco primo ſunt. Ꝙ gͦ nō ſunt ſiml̓ hoc eſt ꝓpt̓ corpulētiā ipſoꝝ. ⁊ qꝛ vnū nō eſt alteri ꝑuiū. Si gͦ ita ſit ꝙalteꝝ habeat ſubtilē corporeitatē et penetratiuā virtutēreſpectu alteriꝰ tūc qͥdē poterūt eſſe ſiml̓. ⁊ qm̄ in dotepenetrabilitatis dat̉ corpori ſubtilitas ⁊ virtꝰ actiuaad penetrādū nō glorificatū. id̓o penetrat illo nō cedēteCorꝑa ꝟo mathematica ⁊ linee et pūcta id̓o plura ſt̓ qꝛdiſtantia. et id̓o īpoſſibile eſt duo corꝑa mathematicavl̓ duas lineas vl̓ pūcta eſſe ſiml̓. vl̓ etiā mathemnaticūcum naturali ſic̄ vult ph̓s. Ad illd̓ gͦ qd̓ obijcit̉ ꝙ ſb̓tile diſpoſitū eſt penetrari nō penetrare. dicēdū ꝙ hͦ eſtverū vbi eſt ſubtilitas raritatis ad patiēs. ſꝫ hic eſt ſb̓tilitas iūcta virtuti agēti ſicut patꝫ in igne ⁊ radio.Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ꝙ equalis ſubtilitatis eſt radiꝰ. dd̓.ꝙ ⁊ ſi ſit cqͣlis ſubtilitatis nō tn̄ eſt tāte ꝟtutis in penetrādo. ⁊ vtrūqꝫ reqͥrit̉ vt viſum eſt. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ꝙ duo corꝑa nō poſſunt eſſe ſiml̓ iam patꝫ rn̄ſio. qꝛſi intelligat̉ de corꝑe ẜm eſſe naturale nō tenꝫ hͦ qꝛ corꝑſꝫ qꝛ hꝫ corpuletiā. Quod gͦ obijcit̉ de mēſura. dd̓mꝙ duplex eſt mēſura .ſ. intra ⁊ extra. Mē ſura intra eſtꝓpria ⁊ multiplicat̉ ẜm multiplicationeꝫ qꝛ eſt omogenea mēſurati mēſurato. mēſura extra n̄ oportet ꝙ multiplicet̉ inqͣꝫtū mēſura. ſed ſi multiplicat̉ hoc eſt ꝓpt̓ indigētiā vl̓ ꝯpoſſibilitatē menſuratoꝝ. Ad illd̓ qd̓ obicit̉ ꝙ vnū corpꝰ nō poteſt eſſe ī pl̓ribꝰ locis. gͦ nec vnꝰlocus ꝯtinꝫ duo corꝑa. dd̓m ꝙ nō eſt ſimile. quia pͥmūfacit finitas qͥ creatura nō pͥuat̉ ꝑ gloriā. ſcd̓m facit corpulētia ⁊ groſſicies que auferet̉ ꝑ gloriā. Ad illd̓ qd̓obijcit̉ de pūctis ⁊ lineis. dd̓m ꝙ nō habent diſtīctiōeꝫmanifeſtā que eſt ẜm diſtantiā. ſꝫ diſtinctiōeꝫ naturalēq̄ eſt ẜm diuerſam ſubſtātiā q̄ ſimul in ſuis naturis coexiſtūt ipſe ꝟo opponit ac ſi eſſet diſtinctio ẜm eſſe methaphiſicū. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ de corꝑe glorificato vtꝝpoſſit eſſe ſiml̓ cuꝫ alio. Aliqui dixerūt ꝙ ſic. ſicut duoradij ⁊ lumīa ſiml̓ ſunt ẜm diafanū. ſꝫ tamē hoc nō credo. qꝛ vnū nō eſt materiale reſpectu alteriꝰ. nec ꝑtranſi

bile alio. ⁊ id̓o qͣꝫuis ſit ibi ſubtilitas. deficit tamē penetrabilitas. Nec eſt ſimile de luminibꝰ. qꝛ forme ſunt habentes multiplicationē. nō a ſubiecto in quo ſunt ſed aprincipio effectiuo ſicut dicit Dyoniſius ⁊ ideo pluracorꝑa glorioſa nō poſſunt eſſe ſimul ſic̄ gloſio ſum cumnō glorioſo ⁊cͣ. Queſtio. ij.De ſubtilitate ꝑ cōꝑationeꝫ ad tactū noſtrū. ⁊ q̄rit̉ vtꝝcorpus glorificatū ſit palpabile tactu a nō glorificatoEt ꝙ ſic vr̄ Luce vltimo. palpate ⁊ videte qꝛ ſpūs oſſa⁊ carnē nō habꝫ. Itē gregoriꝰ in omel̓. Palpabile fuit ꝑ ꝟitatē nature. ⁊ ſubtile ꝑ effectū ſpūalis potentie.Itē rōne vr̄. quia in corꝑe glorioſo erit veritas carnis ⁊oſſis. ſed caro eſt mollis ⁊ os durū. ſꝫ durū ⁊ molle ſūtobiecta tactꝰ. gͦ ⁊cͣ. Item corpus glorio ſū pōt immutare viſum. ergo eadem ratione poteſt immutare tactum. Contra. Grego. corrūpi neceſſe eſt quod palpat̉. ſed glorioſū corpus eſt incorruptibile. gͦ ⁊ īpalpabile. Item ioh̓. Criẜ. in quadā omcl̓. Dignū eſt q̄rerequaliter corpꝰ incorruptibile tāgibile fuit mortalimnu. ſed ne tumultueris. cōdeſcenſionis enī fuit. Itēratione vr̄. qꝛ om̄e qd̓ ſentit̉ tactu. ſentit̉ aut ꝑ reſiſtētiāaut qualitatē actiuā. ſicut ſentit̉ aer frigidꝰ. Sꝫ corpꝰgl̓ioſū nō pōt ſentiri ꝑ reſiſtētiā. qꝛ nihil ei reſiſtit. Nōꝑ qualitatē actiuā. qꝛ nulla talis īmutatio ibi remanet.ergo nullo modo. Itē tactus maxime eſt materialiscorpus autem illud ſpūale. ergo ⁊cͣ. ℟º. dd̓m ꝙ cumdico tangibile duo dico .ſ. qd̓ pōt īmutare ſenſum et hͦeſt ꝑfectionis. ⁊ qd̓ nō pōt latere tactū noſtrū ⁊ hoc eſtimꝑfectionis. ⁊ quia remanebit qd̓ ē perfectionis. ⁊ tolletur qd̓ ē imꝑfectionis. ideo dico ꝙ corpꝰ glorioſuꝫ p̄tſe p̄bere tangibile ⁊ pōt ſe nō p̄bere ſiue latere. ⁊ hͦ habẜm diuerſas cōditiones. nam tangi pōt. qꝛ pōt impellēti reſiſtere cū ſit corpꝰ verū nō vanū vel fantaſticū. Latere pōt. qꝛ pōt penetrare organū tactus. Primū hꝫ ꝑꝟtutē nature. ſcd̓m ꝑ effectū ſpūalis potentie. ⁊ h̓ duocontraria ſunt in nobis ſed non in illo corꝑe. Cōcederde ergo ſunt rōnes ꝙ tangi poteſt. Ad illud qd̓ obr̄ꝙ qd̓ palpat̉ ē corruptibile. dd̓m ꝙ hͦ verū eſt de eo ꝙ ētactui ſubiectū. ſed iſtud nō erat. ⁊ ideo condeſcenſiōiserat. Ad illud quod obijcitur de reſiſtentia. dico ꝙcorpus tangens nō reſiſtit tangendo. ſꝫ magis ecōuerſo. ⁊ licet nihil poſſit corpori glorioſo reſiſtere. ip̄m tn̄pōt alijs. ſicut ptꝫ. qꝛ conſtat ꝙ poteſt ſuſtollere lapidēin manu. Ad vltimū vero ptꝫ reſponſio. qꝛ corpusnon efficitur ita ſpirituale quin ſaluetur in eo veritascarnis ⁊ oſſis.Onſequent̓ querit̉ de dote agilitatis: de quaduo querunt̉. Primo querit̉ vtrū ſit in om̄ibꝰorꝑibus glorioſis. Secundo querit̉ de inclinatione corꝑis glorioſi per agilitatem. Queſtio .j.Circa quā ſic ꝓcedit̉ ⁊ oſtendit̉ ꝙ agilitas ſit in corꝑibꝰglorioſis Sapien̄. iij. tanqͣꝫ ſcintille in arundincto diſcurrent. dicitur de beatis. It̓em ratione videt̉ qꝛ illaanima ſenſitiua habet vim motiuā ⁊ ſenſitiuā. ⁊ vt retſurgent organa virtutis motiue ⁊ ſenſitiue. ſed organaſenſitiue. erunt habilia ſenſui. ergo organa motiua motui. Item corpus ꝓpter ſui tarditatē anime repugͣt.ſed tūc nulla erit repugnātia. ergo nulla tarditas. ⁊ ſic⁊cͣ. Item non ſtatim vt reſurgent erunt in empyrreo. etille eſt locus debitus. ⁊ vnumquodqꝫ corpus habet habilitatem tenēdi ad locum ſuum. ergo cum habeat ha-

77

70

78

79

71

72

73

74

75

76