Druckschrift 
... in Quartum libru[m] Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
208v
Einzelbild herunterladen
 

pus ſpecialiꝰ ⁊ crebriꝰ fiūt. Itē ſi ī vita iſta aliqͥs diuesdaret elemoſynā. magis ſibi ꝓdeſſet qͣꝫ alij. gͦ ſi ad eiꝰ imperiū det̉ poſt mortē. cū ꝓ tali habeat deꝰ ac ſi impēderetmagis gͦ ꝓdeſt ſibi qͣꝫ alij. Itē deus acceptat opꝰ ẜm intetionē. ſꝫ intētio facientis ē ꝙ ſpecialius ⁊ magis ꝓſit illi ꝓ quo facit. gͦ ⁊cͣ. Itē ꝑ impoſſibile on̄dit̉. qͥ ſi n̄ ꝓdeſtmagis. gͦ nō oꝑtet ſpecialit̓ rogare ꝓ aliqͦ. gͦ mouet̉ ſtulte tota eccleſia q̄ ſpecialiter orat. ℟ºº. dd̓ꝫ ꝙ aliquoꝝopinio fuit vt p̄poſitiui ꝙ ſuffragia eccleſie ſiue ſpecialiter ſiue generalit̓ facta magis ꝓſint ei qͥ magis meruit. Et ponūt exēplū. ſicut ſi candela accendit̉ corā diuite. nō tm̄ p̄bet ſibi lumē ſꝫ etiā alijs. ⁊ eis qͥ meliꝰ vidētmaius lumē p̄bet. Exēplū etiā pꝫ in lectōe q̄ tātū valeſi legat̉ oībus in cōmuni qͣꝫtū ſi cuilibet ī ſpeciali. ⁊ plꝰvalet aſſiſtēti qͥ meliꝰ intelligit. etiā ſi ꝓ alio legat̉ qͥ minus intelligit. ⁊ ſi ꝓ ip̄o legat̉ ſpecialiter. Si gͦ ita eſt ilumine creato. magis in ſacr̄o. ſi ita ē in lectiōe. quō nōin orōne. abſqꝫ dubio ita vidit̉. Et ſi obijciat̉ cōmunismos eccleſie. Rn̄dent ꝙ hͦ qd̓ ſpecialit̓ eccleſia magꝭ fecit ꝓ aliqͦ. nō facit ꝓpter hͦ ꝙ magis illi ꝓſit. ſꝫ qꝛ libētiꝰfacit hō ꝓ eo quē diligit ſpecialiꝰ ⁊ magis animat̉ ad faciendū. vn̄ ſi iſtud eēt notū ſimplicibꝰ nō ita libēter facerent ſuffragia. Sꝫ iſtud nō credo. qꝛ ſic̄ dicit Augꝰ. decura ꝓ mortuis agenda. ꝙ ſepultura valet ī loco ſanctoꝓpt̓ orōnes ſanctoꝝ qͥ orat ꝓ eo ad cuiꝰ tumulū memorant̉. Ampliꝰ. ſuffragia ſunt ad ſoluendū penā ſiue reatum. ſꝫ plus ē ſatiſfacere ꝓ debito multoꝝ qͣꝫ vniꝰ. ⁊ faciliꝰ ſatiſfit ꝓ debito vniꝰ. gͦ pluribꝰ indigent ſuffragijsduo qͣꝫ vnꝰ ſolꝰ. ergo ſi diuidunt̉ inter eos. vterqꝫ habminꝰ. ergo nō videt̉ ꝙ eqͣliter ſe extendat ad oēs. Et iōdd̓m ꝙ illud nō eſt ſil̓e. qꝛ illumīatio totā ſpeciē rei viſedefert ad oculū. ⁊ ſil̓iter lectio totā ſil̓itudinē vocis. ſecnō ſic eſt in ſolutōe ſicut ē in aſpectu ⁊ ꝯſideratōe. Quāuis em̄ duo creditores eqͣliter poſſint ⁊ ſil̓ videre vnuaurū. nō tn̄ p̄t eqͣliter ſolui duobꝰ. Sic intelligendū eſtin ꝓpoſito ꝙ ꝑ ſuffragia fiat. Un̄ refert vtꝝ fiant ꝓ pluribꝰ an̄ ꝓ vno. ⁊ iō diſtinguēdū eſt hͦ. qꝛ ſuffragia eccl̓ieant fiunt in cōmuni aut in ſpeciali. Si in cōmuni. proſunt ei magis qͥ magis meruit vt ꝓdeſſent alijs ꝯditōibus paribꝰ. qꝛ nō tm̄ dignitas ſꝫ etiā neceſſitas ꝯſideratur. ⁊ ſic ꝓbant pͥme rōnes. Si autē fiant in ſpeciali. eimagis ꝓſunt ꝓ quo fiunt. ⁊ ſic ꝓbant rōnes ſequētes Ad illud tn̄ qd̓ pͥmo obijcit̉ ꝙ magis ꝓſunt ei qͥ magꝭmeruit. dd̓ꝫ ꝙ veꝝ ē qͣꝫtū eſt de ſe niſi aliud reformet pactum. ⁊ hͦ eſt intentio faciēs. Et ſil̓iter ad ſequēs reſpōdendū ꝙ deus diſtribui⁊ ẜm intentionē illiꝰ qͥ offert ſufragiū. Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ citius meruit. dd̓m ꝙveꝝ eſt ꝙ citius meruit. qꝛ maiores ⁊ plures habuit adiutores. hinc ē ꝙ citius liberat̉ rōne ꝯſilij alieni. Et iterū. iſte meruit eſtius liberari nō qͣꝫtū ad ea q̄ ſunt ꝓpriſꝫ ad ea q̄ ſunt cōia. de qͥbus magis ꝑcipit ceteris paribus. Ad illud qd̓ obr̄ de ſacrificio crucis ⁊ altaris.dd̓m ꝙ qͣꝫuis idē ſit. nō tn̄ vtrobiqꝫ vniformit̓ oꝑat̉. nāin cruce effuſum ē p̄ciū in oīmoda plenitudine. ſꝫ intari hꝫ effectū determīatū. cū qͦtidie aſſumat̉. Et ꝓpt̓ lpͥma oblatio nō iterat̉ ſꝫ ſecūda iterat̉. ⁊ iō nō valet illarō. quia ꝓcedit ac ſi eſſet eqͣlis effectꝰ. Et iteꝝ. illa ꝓ oībus eſt oblata. hec aūt ſpecialit̓ p̄t fieri. Nec obſtat illud Hiero. de ꝯſec. diſt. v. nō mediocriter. cū ꝓ centuꝫdefunctoꝝ aīabꝰ psͣ. vel miſſa dicit̉. nihil minꝰ qͣꝫ ſi provno quolibet diceret̉ accipitur. dicenduꝫ enim ꝙ Hieronymus ſicut patet ex adiunctis loquitur quātum admeritum facientis non quantum ad vtilitatem eiꝰ proquo fit.

YOnſequenter qͣꝫtn̄ ad terciū articulū querit̉ deſuffragijs q̄ impediūtur viuis a ſanctis ſiue defunctis. Et circa hoc q̄runtur tria. Primo q̄ritur vtꝝ ſacͣtrorēt ꝓ nobis. Secūdo. vtꝝ ſācti impetrētnobis ſuis orōnibꝰ. Tercio. vtrū ſit nobis vtile rogareſanctos. Queſtio. j g.Circa quā on̄ditur ꝙ ſācti orēt ꝓ nobis. qꝛ dicit̉ de xp̄oqui ē ſanctꝰ ſctōꝝ. Heb̓. vij. Semꝑ viuēs ad interpellandū ꝓ nobis. ſed ſācti ſūt eius imitatores. ergo ſicutchriſtus orat ⁊ ſancti orāt. Itē hocip̄m ꝓbatur ꝑ illd̓qd̓ dicitur Ioh̓. xvj. Ego rogabo pr̄em ⁊ aliū ꝑaclitumdabit vobis. ergo ſimul ſācti orāt. Itē eccleſia coīterorat. ſctā maria ora ꝓ nobis. gͦ ⁊c̄. ergo ſi nō ſtulte petitpatet ⁊c̄. Itē rōne videt̉. qꝛ ſācti diligūt nos ex charitate. ergo optāt et deſiderāt ſalutē nr̄am. ſꝫ ꝯſtat ꝙ ſciunt illā nō poſſe eē niſi a deo. ergo optāt illā ꝑ deū. ergocū deſideriū alicuiꝰ rei a deo ſit oratio ptꝫ ⁊c̄. Contraſancti volunt nobis ſalutē vel aliud bonū aut nō volūtSi nō volunt. ergo non orant. Si volunt. ſꝫ ſicut dicitAnẜ. in ꝓlogo. ꝙ btī erūt om̄ipotētes ſue voluntatisſicut et d̓s ſue. gͦ cū nullus oret qd̓ p̄t ꝑ ſe ſicut dicit aug.de correctōe ⁊ gr̄a. ſi ſācti pn̄t ſalutē nr̄am nō orant. velſi nō poſſūt omnipotētes nō ſunt. Itē. vt dicit dam̄.oratio ē aſcenſus intellectus in deū. ſꝫ beati ſūt ī termino ſue contēplationis. ergo eoꝝ intellectus in deū nonaſcendit. ergo nō orāt. Itē beatus ē cui ad votum cūcta ſuccedūt. Unde augꝰ. xiiij. de trini. dicit ꝙ beatꝰ habet quicqͥd vult. ergo nullus habēs quicqͥd vult aliqͥdprat vel petit. ergo ſancti in patria non orant ꝓ nobis. Item chriſtus nō orat ꝓ nobis. qꝛ nō dicitur in letania. chriſte ora pro nobis. ergo ſi nō dicitur. videt̉ ꝙ nōoret ꝓ nobis. ac per hoc nec ſancti. Itē q̄r quare nondirigit̉ ad ſpūmſctm̄ orō ſic̄ ad pr̄eꝫ. ℟º. dd̓. ꝙ ſicut dimagr̄ in lr̄a. Sctī ꝓ nob̓ orāt. Et huiꝰ rō ē duplex. vnaʳeſt qꝛ vident nr̄am neceſſitatem. qꝛ nos indigemꝰ ab aliIs releuari. Alia ꝓpt̓ dei volūtate. qꝛ vult vt vnū membrum aliud releuet. ⁊ ꝙ ꝓinuicē ſollicita ſint mēbra. vnde cū ipſi ſint liberati debent alios adiuuare. Ad illud ergo qd̓ obr̄ ꝙ poſſūt quicquid volūt. dicendum ꝙvolūtas dupliciter comꝑatur ad actū. Aut ad actuꝫ ꝓpriū. vt volo hoc facere. Aut ad actum alienū. vt volovt alius faciat hoc .ſ. deus vel homo. Unde dico ꝙ auctoritas an. eſt reſpectu actus ꝓprij. ſed orō vel petitōſalutis reſpectu actus diuini. vt .ſ. deus ſaluet. Acillud quod obijcitur ꝙ non aſcendit intellecus ī deum.Dicendū ꝙ intellectus dicit̉ in deū aſcendere triplicit̓Aut ꝑ nouum aſpectū in deū .ſ. qn̄ homo reuocat cogitationē ab alijs ⁊ conuertit in deū. ⁊ ſic ē tm̄ ī viatoribꝰAlio mō ꝑ aſpectū alterius inferioris rei. vt cuꝫ qͥs cogitat humanā miſeriā. ibi dicitur aſpectus nō qꝛ de nouo aſꝑiciat. ſed qꝛ aliud inferius ad illud reſpiciat. ⁊ ſiceſt in beatis quando pro nobis rogant. quia tunc noſtram indigentiam conſiderant. Tercio modo ꝑꝑtercontinuationē intuitus primi Unde cum quis conſiderat deum qui eſt ſuper ſe. ⁊ continue conſiderat. continue aſcendit. non quia ad aliud ⁊ ad aliud. ſed quia ſupra ſe fertur. ⁊ hoc modo cōtinue eſt in beatis. ⁊ ſic patet iſtud. quia ſi primo modo dicatur oratio. aſſenſus ētm̄ vie. ſecūdo modo ē vie et patrie. tercio modo tantpatrie. Ad illud quod obijcitur ꝙ beatus habꝫ quiqͥd vult. od̓. ꝙ beatꝰ aliqͣ vult ſibi. aliqͣ vult alijs Dicogͦ ꝙ ad ſub̓am btītudīs ē vt habeat om̄e quod vult ſibi.

l

I5

37

32

333

38

35

35