UI.XL III
eſto ꝙ cōiungat̉ alteri. ip̄a ꝯiūctio eū iā alligauit iſti (ſifuit ex amore) vt iā nō ꝯſulat̉ ſibi hr̄e aliā. nec daret hacꝓ alia pulchriori ⁊ meliori. ſic aīa tanto affectu vnit̉ ſb̓ecarnis quā pͥus viuificabat. ꝙ nō ꝯplete ei ſatiſſit niſi illi eadē vbicūqꝫ lateat vniat̉. ⁊ ſic pꝫ ꝙ aīa hꝫ ordinatōꝫet appetitū ꝑ quē ordinat̉ ad illud corpꝰ qͣꝫtūcunqꝫ alijscōformet̉. Sed corpus hꝫ ordinatōꝫ rōe diuine ꝓuincieꝘ aūt habeat ꝑ aliqͥd qd̓ ſit in ſe exqͦ plene reſolatū eſtnō audeo aſſerere ꝓpt̓ hͦ. qꝛ nec rō nec auctoritas nec fides ꝯpellit. attn̄ qꝛ pōt eē ꝙ deꝰ dedit. nō audeo ꝑtinaciter negare. iō certu tenētes. incertū ꝓfundioribꝰ relinq̄mus. Nā eſto ꝙ nō ſit in pulueribꝰ appetitꝰ. ⁊ ꝙ fiat reſolutō vſqꝫ ad vltima. nō ꝑit tn̄ aliqͥd qd̓ ad reſurrectōꝫſpectet. ꝓpt̓ hͦ ꝙ ſic̄ dicit Aug. nō ꝑit d̓o terrena materies de qͣ mortaliū creat̉ caro. Sed in quēcūqꝫ pulueremcinere ve vertat̉. in qͦſlibꝫ alitꝰ aures ve defugiat. ī quācunqꝫ alioꝝ corpoꝝ ſb̓am vel in ip̄a elementa vertat̉. inquēcūqꝫ cibū ⁊c̄. illi aīe etiā puncto tꝑis reddic q̄ ip̄a pͥmitus animauit.¶ Queſtio. vj.¶ Que ſit cā nr̄e reſurrectōis. Et ꝙ reſurrectio xp̄i dic̄glo. ſuꝑ illud Roma j. ex reſurrectiōe mortuorū ih̓u xp̄ixp̄i reſurrectio nr̄am efficit gn̄alem reſurrectiōꝫ. illd̓ ip̄ꝫdicit glo. ſuꝑ illud p̄s. Ad veſperū demorabit̉ fletus.¶ Itē rōe vr̄. qꝛ apl̓s ſic arguit. Si xp̄s reſurrexit ⁊ nosreſurgemꝰ. Sꝫ talis argumētatio non valeret. niſi aliqͣhabitudo cauſalitatis eſſet reſurrectōis xp̄i ad reſurrectiōeꝫ nr̄am. gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē vr̄ ꝙ vox xp̄i ſit ca. qꝛ ſuꝑ illudp̄s. dabit voci ſue vocē virtutis. dicit glo. ſuſcitādi mortuos. Itē hocip̄m vr̄ ꝑ rōnē. qꝛ illud eſt cā excitatōis indormiete qͦ audito excitat̉ .ſ. vox vocantis. ſꝫ mortui inmonumentis excitabūt̉ auditu vocis fili dei. gͦ ⁊c̄. Minor pꝫ Ioh̓. v. oēs qͥ in monumentis ſunt audient vocēfilij dei. Sꝫ ꝯͣ ꝙ reſurrectio xp̄i nō ſit cā aliqͦ mō vr̄. qꝛ illud ſine qͦ res eſſet n̄ ē cā. ſꝫ ſi xp̄s etiaꝫ n̄ reſurrexiſſet tn̄mortui reſurgerent. qꝛ neceſſe erat bonos remunerari īaīa ⁊ corꝑe. ⁊ malos puniri ẜm ꝙ meruerūt. ¶ Itē ſi eſtcā. q̄ro in qͦ gn̄e. Nō efficiēs ꝯſtat. qꝛ xp̄i reſuyrectio eſtp̄terita. ſed qͥcqͥd p̄teritū eſt nō efficit id qd̓ futuꝝ ē. Nōfinalis nec materialis. ꝯſtat. gͦ ē exēplaris. Cōtra. cā exemplaris nō infert ſuū effectu. ſed reſurrectio xp̄i infertnr̄am. gͦ ⁊c̄. ¶ Itē malorū reſurrectio nō aſſimilat̉ reſurrectiōi xp̄i. gͦ nō ē exēplax reſurrectiōis maloꝝ. gͦ nec generalis reſurrectōis. ¶ Itē ꝙ vox xp̄i ſit cā vr̄. qꝛ reſurerectio fit ſubito. et equalis virtutis eſt corpus reformare ſicut aīam. Sed hoc ē potentie infinite. et illa eſt filijdei. gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē ſi mortui audiūt vocē. aut anteqͣꝫ reſurgant. aut poſt. Si ante. gͦ ante audiūt qͣꝫ viuant. Si pꝰgͦ vox nō erit cā reſurrectōis. ¶ Itē ſuꝑ illud dabit voci ſue vocē virtutis. dicit glo. reſuſcitādi corꝑa. Sꝫ qn̄aliqͣ potētia dat̉ alicui qͣꝫuis miraculoſe det̉. oꝑatio tn̄egrediēs ab illa eſt naturalis. ſicut pꝫ in ceco illuminato. gͦ ſi eſt. ꝑ potētiā datā voci. reſurrectio eſt naturaliscuiꝰ ꝯͣriū on̄ſum ē ſupra. ℟º. dd̓m ꝙ in xp̄o ē aſſignarenr̄e reſurrectiōis duplicē cām .ſ. efficiētē ⁊ finalē. Efficientē autem duplicit̓ ē aſſignare. aut ſicut pͥmū pͥncipiūaut ſicut inſtrumētū efficiēs. Sicut pͥmū pͥncipiū ē xp̄sẜm diuinitatē ⁊ tota trinitas. efficiēs ſicut inſtrumētuꝫeſt vox xp̄i ad cuius ꝓlatiōeꝫ ⁊ vocatōꝫ mortui reſurgētSil̓r cā exemplaris duplex ē. vna in qͣ res cognoſcitur⁊ diſponit̉. ⁊ ſic ē dei filiꝰ ẜm diuinā naturā ⁊ tota trinitas. Alio mō in qͦ res inchoat̉ ⁊ exēplificat̉. ⁊ ſic ē reſurrectio xp̄i. quia vt dicit Augꝰ. de trini. talia erūt corꝑanr̄a qͣle xp̄s ſua reſurrectōe mōſtrauit. Un̄ ē quaſi exem
plum in quo nr̄a reſurrectio ē inchoata. tanqͣꝫ mēbrorūin capite. ſicut dr̄ Eph̓. ij. cōuiuificauit nos xp̄o ⁊ conreſuſcitauit. ⁊c̄. patet igit̉ quō xp̄i reſurrectio ⁊ vox eiꝰeſt cā nr̄e reſurrectōnis. ⁊ qꝛ reſurrectio ⁊ vox ē filij deiin carne. ideo dicit Aug. ſuꝑ Ioh̓. jͣ. ꝙ ꝑ verbū creaturefacta ſit reſurrectio corꝑm. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ reſurrectio xp̄i nō eſt cā ⁊c̄. dd̓m ꝙ cū deꝰ al̓r decreuiſſet nō eſſet cā. ſꝫ cū decreuit ſic facere. iō hec ē cā. ¶ Ad illud ꝙobr̄ ꝙ exēplar n̄ infert. dd̓mqꝫ veꝝ ē de exeplari in qͦ rescognoſcit̉. ſed tn̄ exēplar in qͦ res ichoat̉ vbi n̄ p̄t relinqͥimꝑfectū de neceſſitate infert. vn̄ ſicut caput n̄ p̄t eē ſubmēbris. ſic nec reſurrectio capitis qͥn cōſeꝗͥt̉ reſurrectiomēbroꝝ. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ non aſſimilat̉. dd̓m ꝙ nōꝑfecte aſſimilat̉ reſurrectioni maloꝝ. ⁊ iō n̄ ſūt ꝑfecte exemplata. aſſimilat̉ tn̄ in corporis ierata viuificatiōe etndiſſolubili vniōe. ⁊ iō generalis reſurrectōis exēplar.¶ Ad illud qd̓ obijcitur de voce xp̄i ꝙ nō ſit cā. qꝛ reſurectio ē opus virtutis infinite. dici pōt ſicut p̄dictū eſtſupͣ de ſacris ꝙ deꝰ ꝟtute infinita faciet. lꝫ ad ꝓlatiōemvocis. vn̄ n̄ ē ibi ꝓprie cauſalitatis. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ꝙ aut an̄ audiūt vocē dd̓m ꝙ ſimul tꝑe. tn̄ pͥus n̄ reſurgūt qͣꝫ audiūt. vn̄ vocis auditꝰ nō reſuſcitat. ſꝫ ꝟtꝰ ꝟtutū ꝯcomitās. in euigilarōe aūt corꝑali auditꝰ vocis excitat. ſed in auditu duo ſunt .ſ. receptio ſpēi ⁊ organi. etiudiciū de re recepta. qͣꝫtū ad receptionē p̄cedit excita tōſed qͣꝫtum ad iudiciū ſequiſ. ¶ Ad illud qd̓ vltimo obrde oꝑatione illius vocis q̄ ē naturalis. dd̓m ꝙ ſic̄ ſctīsviris dat̉ gr̄a miraculoꝝ ⁊ virtus ſuſcitādi mortuos. n̄quia ip̄i ſuſcitēt ꝑ aliqͥd qd̓ ſit in ſe. ſed quia deꝰ facit adpetitiōꝫ ip̄oꝝ. ſic in ꝓpoſito eſt intelligendū ꝙ deꝰ facit⁊ ita miraculū eſt ſi ſuſcitant̉ ad vocem illam ſicut ſi adpreces pauli. Preterea eſto ꝙ data ſit. quia eſt ad actuꝫſupra naturam. ⁊ modum operandi ſupra naturā. hinceſt ꝙ miraculoſe exit in ſuam operationem. ſicut exemplo patet de potentia pariendi que dicitur data beatevirgini. Sic igitur patet ꝙ reſurrectio xp̄i eſt cauſa. etvox aliquo modo. tamen principalis cauſa ē dei ꝟtus ⁊dei ſapīa. ⁊ reſurrectio xp̄i nr̄am infert reſurrectōeꝫ ſiueypoteſim. vt ſi vna anima eſt īmortalis ⁊ oēs. ſimilit̓ſi vnus reſurrexit. et oēs. Siue per locū. a minori. quiaanima xp̄i beata minus egebat corꝑe qͣꝫ alie. Siue ꝑ locū a cā exēplari relata ad efficientē .ſ. qꝛ ibi eſt reſurrectōnr̄a inchoata. ⁊ ꝓpter nos xp̄s eſt incarnatus. paſſus⁊ mortuus. ⁊ reſurrexit. ⁊ noſtra reſurrectio ideo eſt inchoata. ⁊ tanqͣꝫ in quodam exemplo. gͦ ſi dei ꝑfecta ſuntopera. oꝑtet corpꝰ hͦ inducre incorruptiōeꝫ. ⁊ ſic pꝫ illd̓Onſequenter qͣꝫtū ad ſcd̓am ꝑtē q̄rit̉ de apertio¶ Primo qr̄ de libro vite. Scd̓o de libris ꝯſcīe.me libroꝝ. Et duo de hoc pͥncipaliter q̄runtur.Circa primū q̄runt̉ tria. Prīo q̄rit̉ de eiꝰ qͥdditate. Secundo de ſcriptura ip̄ius. Tertio de aꝑtione.¶ Queſtio .j.¶ Circa quā ſic ꝓcedit̉ ⁊ on̄dit̉ ꝙ liber ille ſit dei filius.ſuꝑ illud ps. deleant̉ de libro. glo. i. de qua noticia p̄deſtinauit ⁊ p̄ſciuit conformes fieri imaginis filij dei.¶ Ite apocal̓. xx. alius liber aꝑtus ē. glo. liber iſte eſt p̄deſtinatio in qͣ oēs ſaluandi ſcripti ſunt. Ꝙ autem liber vite ſit xp̄s ẜm humanitatem videtur. qꝛ Grego. inmoralibꝰ dicit. liber vite eſt viſio iudicis aduenientis.quia quiſqͥs eū viderit mox teſte conſcīa qͥcqͥd boni velmali fecerit intelligit. Sꝫ xp̄s iudicaturus eſt in formaſerui. gͦ ⁊c̄. ¶ Itē glo. Apoca. xx. dicit ꝙ liber vite eſtxp̄s qͥ tunc potens oībus apparebit. ſed non apparebit
33
14
35
36
37
38