Druckschrift 
... in Quartum libru[m] Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
194v
Einzelbild herunterladen
 

QuartusT.DEF

ip̄o raptū eoꝝ qͥ viui reꝑiēt̉ morſerit ⁊ refurrectio. vbi aīa qͣſi perſoporē egreſſa de corꝑe. eidē inmomēto reddit̉. Ecōtra ꝟo ſcribens ad marcellūHiero. teſtarividet̉ dicēs. ᵉ qͦſdā in fine ſeculē adueniēte xp̄o n̄ eē morituros.ſed viuos reꝑtos in īmortalitatē repente mutādos Hoꝝ āt qd̓piꝰ ſit n̄ ē hūani iudicij diffinire Determīat quō intelligiturxp̄s iudex viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ. ſHis an̄t adijciendū eſt dupl̓r ītelligi qd̓ dr̄ xp̄us iudicaturꝰ viuos ⁊ mortuos. aut em̄ viui acci

piūt̉ qͥ in aduētu eiꝰ viui reꝑiēt̉lꝫ in raptu moriant̉. ⁊ mortui qͥan̄ deceſſerāt. vl̓ viui ⁊ mortui qͥaccipiūt̉ iuſti ⁊ iniuſti Determīat quō intelligit̉ ꝙmortui reſurgēt īcorrupti. gCunqꝫ ex p̄dictis ſane credi valeat oēs r̄ſurrecturos. credēdūē ēt ꝙ oēs reſurgent īcorrupti. n̄vtiqꝫ īpaſſibiles. qꝛ mortē patiētur eternā. ſꝫ ſine diminutōe mēbroꝝ oīa hūani corꝑis habiturimembra. nec tamen gloria acſpecie impaſſibilitatis induen-

iberecitamꝰ. nec tn̄ facimꝰ ei cōtumeliā. qꝛ nō recitamꝰ adeius ignominiā ſꝫ ad laudē diuinā ⁊ ſuā. Un̄ nec ip̄a dehoc hꝫ erubeſcētiā. nec cogitamꝰ de ip̄a tāqͣꝫ de meretriceſed tāqꝫ de nobiliſſima dn̄a q̄ d̓multis mala eſerepta Exēplū ēde bono ꝯfeſſore⁊ penitēte. boneī ꝯfeſſor feruentiꝰ penitētē diligit. quia veriuset clarius ⁊ fidelius ſuas ignominias et peccata aperit. maxime dum attendit ipſum conteri et vincula eiꝰreſolui per virtutem ⁊ miſercordiam dei. ⁊ hͦibi multo magꝭerit vbi oēs cogitatiōes erūt ordinatiſſime. Ampliꝰ cūhomo oīa ſecreta ſine verecūdia cōicet amico. ⁊ vbi oēserimus amiciſſimi. vbi vnꝰ diliget aliū ſicut ſe. quō eruD intelligentiā eoꝝ q̄ hic determīat magr̄. duoprincipalit̓ queruntur circa pn̄tem diſtinctōꝫ¶Primo querit̉ de reſurrectōe. Scd̓o d̓ libroꝝ aꝑtione. Quantū ad pͥmū q̄runt̉ ſex. Prīo aūt qr̄ an reſurrectio ſit futura. Scd̓o dato ꝙ ſit. querit̉ vtrū reſurrectio ſit oīm. Tertio dato ꝙ ſit oīm. querit̉ vtrū ſit oīmſimul an ſucceſſiue. Quarto querit̉ vtrū reſurrectio ſiteorūdē ẜm numerū. Quinto vtrū reſurrectio ſit naturalis vel miracl̓oſa. Sexto querit̉ de cauſa noſtre reſurrectionis. Queſtio. jͣ. Circa quā ſic ꝓcedit̉ ⁊ on̄dit̉ ꝙ reſurrectio ſit futurapͥmo autoritate Iob. xix. in nouiſſimo die de rerra reſurrecturus ſum. Itē Ioh̓. xj. martha fidelis dixit. ſcio qꝛreſurget in reſurrectōe et in nouiſſimo die. Itē rōne vr̄qꝛ p̄miū reſpondet merito. gͦ ſi aīa meret̉ in corꝑe. dꝫ ētremunerari in ip̄o corpore. Sed deus eſt iuſtus remunerator. ergo oportet ꝙ anima reſumat corpus. ⁊ ſic ⁊c̄.IItem anima habꝫ naturalem appetitum ad corpusqd̓ patet. quia non vult ſeparari a corpore exiſtente miſero. ſed beatitudo eſt quies omnium deſideriorum. ergo ad hoc ꝙ perfecte beatificetur anima neceſſe eſt ſibicorpus reddi. et ſi hoc. patet. ⁊c̄. Item perfectior eſtforma cōpoſiti qͣꝫ aliqua pars. quia partes ordīanturad formam cōpoſiti. ergo cōplctior et perfectior eſt forma humanitatis qͣꝫ ip̄a forma que eſt aīa. ergo cum perfectio glorie p̄ſupponat ꝑfectionem nature. neceſſe e totum hominem non tm̄ aīam glorificari. Item ad ꝑfectionem vniuerſi requiritur ſubſtantia ſꝑūalis et corporalis. ⁊ compoſita ex vtraqꝫ. ergo cum vniuerſum ſitcorruptibile. et aliquando non ſtet generatio vt infravidebitur. neceſſe eſt compoſitū aliquod ex anima ⁊ corpore remanere. hoc autem non eſt niſi homo. ergo poſtconſumptionem iſtius diſcretionis vel ſegregationisneceſſe eſt hominem reſurgere. Contra. Iob. xiiij. hōcum dormierit non reſurget donec atteratur celum. ſedcelū nūqͣꝫ atteretur cum ſit incorruptibile. ergo homo n̄reſurget. Item. j. ad ẜor. xv. caro et ſanguis regnuꝫdei non poſſidebunt. Iteꝫ ratione videtur. quia nul

beſcit vnus. de alio. aliter qͣꝫ de ſe nullo mō videt̉.e Quoſdā in fine ſeculi adueniēte xp̄o ⁊cͣ. Ur̄ male dcere. qꝛ xp̄s nō fuit īmunis a morte. ⁊ tn̄ non fuit ſubiectus pctō. ergonec aliquis aliꝰItem gr̄am quānon fecit matriſcilicet de immunitate mortis. qͦmodo eſt credēdum ꝙ alij faciat. Reſpondeo dicendū ꝙcredendum eſtſicut dicit Ambroſius ꝙ omnes morianturſed qualiter. illud habet dubitationem. et experientia tuncmagis docebitQuod ergo obijcitur de Hieroni. dicendum ꝙ Hieroni. hoc non dicit aſſerendo. ſed nec recitando opinioneꝫ ſuam. ſꝫ opinionem cuiuſdam greci.lum inſtrumentū remuneratur propter actionem factāꝑ ip̄m. ſed corpus ſe habet ad aīam vt inſtrumentū. ergo ⁊cͣ. Si dicas ꝙ in inſtrumento coniuncto non ē verum. Contra angelus aſſumit ſibi corpus per qd̓ miniſtrat. ⁊ tamen illud non reſurget. ergo ⁊c̄. Item nihil quod impedit viam perueniendi ad beatitudinem.debet reſumi ad beatitudinem. ſed corpus impedit quiaconcupiſcit aduerſus ſpiritum. ergo ab ipſo non debetreſumi. Item anima viuit deo ſicut corpus anime .ſꝫmerito peccati contingit per diuinam ſnīam animanſeꝑari a corpore in morte nature. et animam a deo īmorte damnatiōis future. ſed anime damnata per ſentētiānūqͣꝫ viuificatur. ergo nec corpus mortuum per diuināſententiam debet reſumere vitam. Item facilius coniunguntur que ſeparantur voluntate qͣꝫ que neceſſitate. Sed ſpiritus malus ſeparatur a deo per voluntatēet non poteſt ei vniri. ergo anima non poteſt vniri corpori que ſeparatur ab eo neceſſitate. ℟ª. dd̓m ꝙ recta fides dicit reſurrectionem corporum eſſe futuram. ⁊ ad hcredendum adiuuatur per fidem reſurrectionis ip̄i iaꝫfacte. Si ergo xp̄s eſt caput. ⁊ membra debent conformari capiti. cum xp̄s reſurrexerit. conſequens eſt vt etnos reſurgamus. vt autem credat fidelis reſurrectionexp̄i perſuaſum eſt ſibi per multa teſtimonia apl̓orū. quietiam ꝑ multa ſunt argumenta certificati. Perſuadetctiā ip̄a pietas fidei que nullo modo corpus xp̄i inciueratum pōt excogitare. Suꝑ hoc fidei fundamentū ſuꝑedificatur ꝑſuaſio rationis. quia ꝙ reſurrectio ſit futura exigit remuneratio diuine iuſticie que homini retribuit ſicut et meruit. Secundo confirmatio glorie queoē̄m aīe appetitū cōplebit vel quietabit. Tertio perfectio nature que conſiſtit in toto compoſito nō in alteracius ꝑte. ⁊ hec ſunt rationes ſupra fidē fundate. Adillud ergo qd̓ pͥmo obr̄ in contrariū. dd̓m ꝙ illa attritointelligitur qͣꝫtū ad figuram nō qͣꝫtū ad ſb̓am. figuramaūt accipit ẜm qd̓ accipit apl̓s ꝓ exteriori rei facie. Adillud quod obijcit̉ ꝙ caro et ſanguis ⁊c̄. dd̓m ꝙ illud nōintelligitur de carne qͣꝫtum ac ſb̓am. ſec qͣꝫtū ad corrup

5

Hieroni.

6