LiberQuartus
mulctatur. ſed ſi ad eccleſiamcum rapta confugerit. priuilegio eccleſie mortis impunitatēmeretur. Attendenduꝫ eſt etiam illud alexandri qui ait. Ꝙfrater ſororue vxoris tue cōgnati dicuntur equiuocatiōisiure. ſit ⁊ neceſſitate vulgarisappellationis potius qͣꝫ vlla co
gnationis cauſa. Uxor em̄ fratris fratriſſa potius qͣꝫ cognata vocatur. mariti frater leuirdicitur. Duorum fratrum vxores ianitrices vocantur quaſieandem ianuaꝫ intrantes. Uiri ſoror glos appellatur. Sororis autem vir nō habet ſpeciale nomē. nec vxoris frater.
ztione ſpoliatoꝝ. lr̄as. ⁊ extra de diuortijs. porro. exceptis qͥnqꝫ caſibꝰ. Primꝰ ē ſi obijciat̉ mulieri publica fornicatio. ⁊ hec fuerit ꝓbata niſi ip̄a excipiat in ꝯtrariumꝯtra viꝝ de fornicatiōe. extra de diuortijs. ſignaſti. Secūdus caſus eſt ſi obijciat̉ ꝯſanguinitas diuina lege ꝓhibita in continenti ꝓbandadifferenda eſt reſtitutio. nec debet cōpelli ꝑ ſententiam. ne forte ſuperinducat̉perplexitas. Sivero differatur.oportet fieri reſtitutionem perſententiam. ſedtamen nō oportet debitum reddere ſi habet de conſanguinitate conſcientiam. extra de reſtitutione ſpo. lr̄as. Tertius caſuseſt ſi obijciatur exceptio rei iudicate a qua nō eſt appellatum. ar. de offi. del̓. cauſam matrimonij. Quartus caſus eſt quando tanta eſt ſeuicia viri ꝙ nō poteſt ſufficiens cautio adhiberi. vtpote quia perſequitur vxoremodio capitali. extra de reſtitutione ſpoliatorū. litterasin fine. Quintus caſus eſt quando ille qui agit alteruꝫſpoliauit ſine cā. d̓r ꝙ n̄ dꝫ reſtitui. xx. q. j. de bn̄dicto acaſu. Illd̓ nō ē vſqꝫ q̄qꝫ veꝝ. ſꝫ tūc qn̄ vult redire. ⁊ alt̓ n̄vult. ſi n̄ hꝫ ꝙ obijciat manifeſte. extūc incipit ſpoliare.b ¶ Cum duo vel tres ⁊c̄. Uidetur male dicere. quia ꝑſone ꝓpinque ſunt ſuſpecte. ergo nō debēt recipi ad teſtificandum. Iuxta hoc queritur qui poſſunt matrimonium accuſare. ¶ ℟º. dicenduꝫ ꝙ accuſatio ꝓpter quādebet fieri diuortiū aut eſt de peccato. aut de cōſanguinitatis vinculo. Si de peccato fornicationis. tunc ſoli coniuges poſſunt ſe mutuo accuſare. Alij vero nonadmittutur. quia tunc fit iniuria viro. ⁊ poſſunt ſimulſtare ſine peccato. Si autem fit accuſatio de cōſanguinitatis vinculo. tunc primo admitti debent conſanguinei ſicut ſuꝑſtites. maxime cum eſt accuſatio de matrimonio diſſoluendo. quia nō preſumitur ꝙ ipſi velint.Et preterea melius ſciūt genealogiam qͣꝫ alij. ⁊ ideo ſpecialiter in hac cauſa admittuntur conſanguinei. Tam̄ſi ſit queſtio de matrimonio contrahendo ſiue contracto. vt ſuſpecti repellendi ſunt. vbi ille cuius filius velfilia ꝯiūcta d̓r. ſuꝑiorē diuitijs potētia ⁊ honore. Ꝙ ſiꝯſanguinei n̄ aſſint qͥ teſtificent̉. tūc pn̄t admitti extra¶ D intelligētiā pn̄tis diſtīctōis ī qͣ agit̉ de affinitate. pͥmo ꝓcedēdū ē ꝑ modū narratōis. ſcd̓o ꝑmodū inqͥſitōis. Quātū gͦ ad pͥmū. pͥmo ānotādū ē drīa. ſcd̓o ꝟo ānotāda ē triplex notula. Prīo eī attēdēdū ē ꝙ differt eē affinē ⁊ eē ꝯſanguineū. Nam ꝯſanguinitas venit ex carnis ꝓpagine. ſꝫ affinitas ex carnali cōmixtōe p̄ſuppoſita tn̄ ꝯſanguītate. vn̄ affinitas diſfinit̉ ſic. Affinitas ē ꝓximitas ꝑſonaū ex carnali copula ꝓueniēs. oī carēs ꝑētela. intellige qͣꝫtū ē de ſe. tn̄ p̄ſuꝑponit ꝯſanguītatē. vn̄ ſi qͥs cogͦſcit mulierē. efficit̉ affinis oībꝰ ꝯſanguin eis mulieris ꝑ illā cōmixtionē. ⁊ ecōuerſo ī muliere. Scd̓o ītelligēdū ē ꝙ ī affinitate differtgenꝰ ⁊ gradꝰ. nā genꝰ attēdit̉ ẜm plurificatōꝫ cōmixtōisſiue a ꝑte cōmixtōis. ſꝫ gradꝰ a ꝑte ſanguīs ⁊ ꝓpagatōisꝓpt̓ qd̓ d̓r. mutat nupta genꝰ ſꝫ generata gradū. Un̄ antiqͥtus tria gn̄a ꝯſanguītatꝭ eē ꝯſueuerunt. Primū ſurgit ex ꝯſanguītate ⁊ pͥma carnis cōmixtōe. Scd̓m ſurgit ex affinitate ⁊ ſcd̓a carnis cōmixtōne. Tertiū ſurgit
nei antiqͥ ⁊ maturi. Ꝙ ſi hij n̄ velint teſtificari. tūc oēsextranei pn̄t accuſare niſi alid̓ obſiſtat. vtputa ſi factafuit denūciatio ꝙ mr̄imoniū accuſet qͥ nouit. ſi ille pn̄saderat ⁊ tacet. extūc accuſare n̄ p̄t. Si ꝟo fuit abſens vl̓poſtmodū didicit matrimonij impedimentum. ſi hociureiurando firmauerit ē admittendꝰ. exͣ de hijsqͥ mr̄imoniū accuſare pn̄t. cū intua. ⁊ infra. Alicubi tn̄ ſine drīaoī qͥ vult accuſare admittit̉. qꝛ hͦhōeſtatꝭ ē .ſ. ẜuare ordinē pͥus d̓ctū. c ¶ Alid̓ ēfornicatio. alid̓ſtuprū ⁊cͣ. Querit̉ vtꝝ iſta ſint diuerſa pctā ẜm ſpēm etqͣꝫtū ad genꝰ pctī. Et ꝙ n̄ vr̄. qꝛ ſūt ꝯͣ idē p̄ceptū. ſcꝫ nonmechaberꝭ. ⁊ circa actū vniꝰ ꝟtutꝭ ſola circūſtātia differēte. ī qͣ nō ē niſi accidētal̓ drīa. In oppoſitū ē. pͥmū peccatū hꝫ rōnē ſuā a defectu circūſtātie. ſꝫ adulteriū d̓r qꝛaliqͥs cogͦſcit ꝯiugatā. ſꝫ fornicatio qꝛ ſolutā. gͦ ſunt diuerſa pctōꝝ genera. ℟º. dd̓. ꝙ iſta n̄ tm̄ differūt accidēte. īmo ſūt diuerſa gn̄a pctōꝝ. ⁊ talia oꝑtet ꝯfiteri. qm̄⁊ ſi videāt̉ ſolū differre circūſtātia q̄ iudicat̉ eē accidētalis ꝓpͥetas. tn̄ ip̄a circūſtātia cōꝑata ad pctm̄ ē eēntial̓.qͣꝫuis cōꝑata ad actū ſit accidētal̓. ⁊ iō n̄ variat genꝰ actꝰſꝫ pctm̄. Qd̓ gͦ obijcit ꝙ nō eſt ꝯͣ idē p̄ceptū ⁊ circa eūdēactū. dd̓. ⁊ ꝙ hͦ n̄ īpedit qͥn poſſint eē diuerſa pctā. ꝓ eoꝙ circa eūdē actū. ⁊ ꝯͣ idē bonū ꝯtingit ml̓tipl̓r obligarid ¶ Stuprū ꝓpͥe eſt ꝟginū illicita defloratio. Qꝛ̄ qd̓ ſitmaiꝰ pctm̄. vtꝝ ſtuprū. an adulteriū. Et ꝙ maiꝰ ſit aduteriū pꝫ ex ordīe mgri. qꝛ p̄mittit maiora. ⁊ gͣdatim deſcēdit. Ampliꝰ ꝑ adulteriū iniuriat̉ qͥs viro. ꝑ ſtuprū nonUn̄ ꝟgo q̄ nō ē alteri alligata n̄ peccat niſi ī deū. ſꝫ adultera ī deū ⁊ ī ꝓximū. gͦ ⁊cͣ. Cōtra. nobiliorē caſtitas ꝟginalis qͣꝫ ꝯiugal̓. gͦ gͣuiꝰ ē pctm̄ qd̓ ē ꝯͣ ꝟ̓ginalē qͣꝫ ꝯͣ ꝯiugalē decorē. ſꝫ ſtuprū ē ꝯͣ ꝟginalē. gͦ ⁊cͣ. Itē qͥ corrūpitꝟginē aliquā aufert ei bonū irrecuꝑabile. ſꝫ n̄ qͥ adulterat̉. gͦ ⁊cͣ. ℟º. dd̓. ꝙ ꝓ maiori ꝑte pctā ad inuicē cōꝑataſe hn̄t ſic̄ excedētia ⁊ exceſſa. Un̄ ſi cōꝑemꝰ coitū cū ꝯiugata ad coitū cū v̓gine ſoluta. d̓formiꝰ ē ꝟginē deflorareqꝫ defloratā cogͦſcere. attn grauiꝰ peccat qͥ adulterat̉. qꝛmagꝭ ledit rēpublicā. ⁊ magis offendit viꝝ. ⁊ magis generat infamiā. Obiecta āt ꝓcedūt ꝑ diuerſas vias.ex ſcd̓a affinitate ⁊ tertia carnis. cōmixtōe. Exēplū ē ſifrat̓ tuꝰ ꝯtrahat cū maria. ip̄a ē affinis tibi ī pͥmo genereSi ꝯͣhat mortuo fr̄e tuo cū alio. ip̄e erit affinis tibi ī ſecūdo gn̄e. Si ip̄a mortua ip̄e vir ꝯͣhat cū alia. illa mulier eēt tibi affinis ī tertio gn̄e. Sꝫ gn̄atio ſiue ꝓpagatiogradū mutat affinitatis ſic̄ ꝯſanguītatis. Sꝫ iſta triagn̄a ꝯſueuerūt eē antiqͥtꝰ. nūc āt ſic̄ patebit pꝰ nō ſtat niſi pͥmū genꝰ affinitatis alijs ceſſantibꝰ. Tertio intelligēdū ē ꝙ differt vtꝝ mulier affinis generet ꝓlē de ꝯſanguineo meo an de exͣneo. Si de ꝯſanguineo. ꝓles gn̄ata n̄ē mihi alligata vinculo affinitatis ſꝫ ꝯſanguītatis. Siꝟo de alio. ẜꝫ iura moderna nihil oīno reputat̉ mihi artinere. Antiqͥtꝰ tn̄ ſi c̄ pꝫ ex decre. greg. ⁊ hr̄ ī lr̄a. iudicabat̉ affinis n̄ pͥmo gͣdū ſꝫ ſcd̓o. ſic̄ exp̄ſſe p̄tāgit̉ ī lr̄a. ⁊ ꝓillo tēꝑe maxime intelligit̉ iſte verſus. Mutat nuptagenus. ſꝫ generata gradū. qꝛ mulier affinis mihi. qꝛ fuit vxor fratris mei. ſi nubat alij generat mihi affinem inalio gn̄e affinitatꝭ Si ꝟo generaret ꝓlē. tūc generaret
Alexander papa.
5
4
6
8