UI.LLX

nō tenet̉. ⁊ in pͥmo cāu loquuntur auc̄tes ſctōꝝ ⁊ canonū. Un̄ hiero. Si vir ſcit vxorē deliqͥſſe. ⁊ mulier ꝑmanſerit ī fornicatōe ⁊ viuit cū ea. vir ꝑticeps ē pctī eiꝰ. tenet̉ gͦ vir vxorē corrigere. iō ⁊ fornicante dimittere. ⁊ rōehuiꝰ ad tp̄s ꝯtinere. nec amittit ius ī vxorē vt patebit. ⁊qͣꝫuis debeat dimittere iniuriā dꝫ tn̄ corrigere culpā. ⁊ſic ꝯcedēde ſūt rōes ꝙ nō tenet̉ ſimpl̓r dimittere ſꝫ ī cāunec tūc ad om̄e tp̄s ſꝫ ad aliqd̓. ꝓ eo ꝙ nō tenet̉ ꝑpetualiter cōtinere. ſꝫ quēadmodū vxore infirmāte corꝑalit̓ tenet̉ ꝯtinere ad tp̄s. ita vxore infirmāte ſpūalit̓. ad eiuscorreptiōꝫ tenet ad tp̄s eā repellere. qm̄ qͣꝫuis poſſit culpam indulgere. dꝫ tn̄ corrigere. Hec eī ſil̓ a dn̄o p̄ceptaſūt cuilibet .ſ. vt ꝓximo ſuo vnuſqͥſqꝫ parcat. iteꝝ. ꝙ parcēdo corripiat. ⁊ hec duo ſimul tāgūt̉ Math̓. xviij. Sil̓rrōes ad oppoſitū cōcedēde ſūt in eo cāu in qͦ mulier indiget aliqͣ manifeſta correptōe ꝓpt̓ criminis infamiaꝫ⁊ euidētia. Tn̄ qd̓ obijcit ꝙ ē meretrix. dd̓m ꝙ meretrixdupl̓r p̄t cognoſci. aut ẜm ꝙ meretrix. ⁊ ſic cognoſcit̉ a n̄ſuo. ⁊ hͦ mō apl̓s iſtud vituꝑat. qꝛ ē in cōtūeliā xp̄i. Pōtiteꝝ cognoſci vt vxor. ⁊ ſic in nulliꝰ ē ꝯtumeliā. īmo cognoſcit̉ ordinate. Itē cū d̓r ꝙ cognoſcere meretricē ē malū. ītelligēda ē ꝓpoſitio cū reduplicatōe inqͣꝫtū ē meretrix. ſiue affectu meretricio. ⁊ ſic pꝫ totū. ¶ Qō. iij.¶ Utrū poſſit qͥs vxorē fornicātē dimittere ꝓpͥa autoritate ſine iudicio eccleſie. Et ꝙ ſic vr̄. qꝛ dn̄s dat iuſtamſnīam cū iubet dimitti ex cā fornicatōis. gͦ ſi hͦ ē de iuſticia. ⁊ qd̓ a deo iudicatū ē nō indiget āpliori iudicio. gͦ ſine oī alio iudicio p̄t eā dimittere. ¶ Itē math̓. jͣ. ioſephcū eēt vir iuſtus cogitauit occulte dimittere mariā. glo.dicit ꝙ fuit iuſtꝰ ⁊ piꝰ. Iuſtꝰ qꝛ voluit dimittere. piꝰ qꝛvoluit ꝓpalare. gͦ cū ioſeph laudet̉ qꝛ voluit occulte dimittere. lꝫ gͦ ſine iudicio eccleſie dimittere. Itē poſſibile eſt ꝙ fornicatio nota ſit ſoli viro. ſꝫ nihilominus tenet̉ vir vxorē corriꝑe. ſꝫ diuortiū erat ad correptiōꝫ fornicarie. gͦ cū hͦ nō poſſit ꝓbare ī facie eccleſie ſaltē. tenet̉(ſi nō p̄t) eā dimittere ī occulto. Itē ſi vir pꝰ cognitiamfornicatiōeꝫ volūtarie vxorē cognoſcit ꝯͣhit irregularitatē. ⁊ etiā amittit actōꝫ ꝯͣ fornicariā. gͦ ſi ad hͦ tenet̉. p̄tvxori debitū denegare. ⁊ ita pōt eā dimittere. ¶ Cōtra.nullꝰ ſeip̄um dꝫ vindicare. qꝛ mihi vindicta dicit dn̄sRo. xij. gͦ ſi mulier peccauit ī virū. vir nō p̄t eā ꝓpͥa auctoritate dimittere. ¶ Itē nullꝰ in eadē cā pōt eē actor ⁊iudex. ſed vir ē actor. gͦ nō dꝫ eē iudex. ¶ Itē repudiumin lege nō licebat fieri niſi auc̄te iudiciū ciuitatis cū datiōe libelli. gͦ multo fortiꝰ nec in noua lege. ¶ Itē ſi virꝓpͥa autoritate dimittat vxorē reclamantē cōpellit̉ eamreciꝑe. qꝛ p̄ter ordinē iuris eā dimiſit. gͦ nō vr̄ ⁊c̄. ¶ Itēmrimoniū nō pōt ꝯͣhi in occulto ſine pctō. ſꝫ faciliꝰ eſtip̄m ꝯͣhere qͣꝫ diuidere. gͦ in occulto ſine pctō nō p̄t diuidi. ℟ꝰ. dd̓m ꝙ cōtingit vxorē dimitti a viro dupl̓r. Ul̓qͣꝫtū ad thoꝝ vt nō cōmiſceant̉ carnalit̓. vel qͣꝫtū ad thorū ⁊ mutuā cohabitatōeꝫ. Si pͥmo mō ſic dico ꝙ vir cōꝑto ⁊ cognito certitudinalit̓ ꝙ vxor fornicet̉ vel ecōuerſo. pōt debitū denegare. nec ad hͦ tenet̉ niſi ꝑ cenſurā eccleſiaſticā ꝯpellat̉. ⁊ tūc ſi cōpulſus debitū reddidit nullū ei p̄iudiciū generat̉. Rō huiꝰ ē. qꝛ tenet̉ ⁊ dꝫ corrigereſuū cōꝑare vel cōiugē in occulto. Si aūt loqͥmur de ſeꝑatōe ſcd̓o mō ſic dr̄ diuortiū ⁊ hͦ qꝛ ē in manifeſto n̄ dꝫfieri in occulto. ſed in facie eccleſie. et qꝛ mr̄imoniū ē magnū ſacr̄m. nō ſub qͦcūqꝫ iudice ſꝫ corā ep̄o. ⁊ hͦ eſt qd̓ d̓rxxxiij. q. ij. c. ſeculares ⁊cͣ. Qd̓ fuit editu in cōcilio cartaginen̄. cui interfuit aug. vbi dr̄. Si an̄qͣꝫ ad ep̄os cōprouinciales diſſidij cās dixerint. ⁊ pͥuſqͣꝫ in iudicio danct̉vxores ſuas abiecerīt. a cōiōe eccl̓ie ⁊ ſctō ppl̓i cetu ꝓ eoꝙ ꝯiugia maculāt ſeꝑent̉. Et iteꝝ in eadē qōe nicolaus

papa. Nō licet alicui ſua aucͣte vxorē ſuā dimittere. vn̄ẜm ius cōe tenet̉ iteꝝ eā reſumere. qꝛ iniuſte expoliati reſtitui debent ante litis ꝯteſtatōꝫ. ⁊ hͦ dico vbi obijciatei fornicatiōem quā velit in incōtinēti ꝓbare vel aliqd̓cōſil̓e. ¶ Ad illud ergo qd̓ obr̄ ꝙ dn̄s ſnīam tulit. dd̓mꝙ falſū eſt. qꝛ nō tulit ſnīam ſꝫ exp̄ſſit. ⁊ ẜm illd̓ ius ep̄isptātē ſnīandi dimiſit. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ de ioſeph. dd̓ꝙ non ē ſil̓e. qꝛ tūc ꝓpter fornicationē nō fiebat diuortium ſed homicidiū. ⁊ ioſeph tanqͣꝫ pius timebat mortemarie. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ ſi fornicatio ſoli viro nota ē. dd̓m ꝙ tūc dꝫ vxorē corriꝑe in occulto nō ꝑ diuorium. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ ꝯͣhit irregularitatē ⁊ amittiactōem ſi cognoſcit volūtarie. dd̓ꝫ ꝙ nō tenet̉ eā cognoſcere. nec tn̄ ex hͦ dꝫ eā ꝓpria auc̄te dimittere. Rōes adoppoſitū probāt ꝙ diuortiū nō pōt fieri. niſi in facie eccleſie cum ſit publicum. ⁊ hoc eſt verum.¶ Queſtio. iiij.¶ Utrū diuortio celebrato vir poſſit aliā vxorē ducerevel vxor alium virū. Et ꝙ nō vr̄ .j. Coꝝ. vij. p̄cipio nonego ſꝫ dn̄s vxorē a viro nō diſcedere. ꝙ ſi diſceſſerit manere innuptā. ¶ Itē aug. de bo. ꝯiugali. Manet interviuētes ꝯiugale vinculū. qd̓ nec ſeꝑatio. nec cū alio cōiūctio p̄t auferre. Itē rōe vr̄. qꝛ ſi alter poſſit nubere. cuꝫmrimonium nō claudicet. poſſet vterqꝫ nubere. ergo qͦtiēſcūqꝫ aliqͣ vellet hr̄e alium virū. poſſet hr̄e fornicādoqd̓ ſtultū eſt dicere. ¶ Itē ſi ꝓpter fornicationem ſolueret̉ oīno mr̄imoniū. ergo ſi aliqͥs cognoſceret vxoreꝫ exquo fornicata eſt. cū iam nō ſit inter eos mr̄imoniū peccaret mortaliter. qd̓ ē incōueniēs dicere. Cōtra. Oſce. ijNon vxor mea ⁊ ego nō vir eiꝰ. glo. qꝛ pͥſtinos erroresnō reliqͥt. ergo aīa q̄ nō relinqͥt errores nō ē vxor dei. ergo a ſil̓i ſi ita eſt in ſignato vt in ſigno. malier q̄ fornicatiōes nō reliquit nō ē vxor viri. ⁊ ſi hͦ. ergo vir pōt cumalia nubere. ¶ Itē math̓. xix. qͥ dimiſerit vxorē ⁊ aliā duxerit (excepta cā fornicationis) mechatur. ergo ſi rectaeſt exceptio. licet ex cauſa fornicationis vxorem dimittere et aliam ducere. ¶ Item ratione videtur. quia adulterando diuiſit carnem ſuam. ſed ſacramentum matrimonij eſt ꝙ ſint duo in carne vna. ergo ſacramentuꝫper fornicationem ſoluitur. ergo non eſt ibi ampliusmatrimoniū. ¶ Item poſt diuortiū vir in nullo tenet̉vxori. nec inquantū ad debitum ſoluendum. nec qͦ adcohabitationem. ergoſi aliquis eſt a lege vxoris ſolutꝰpoteſt contrahete. et ſi hoc. cum vir ſit ſolutus a lege vxoris poſſit contrahere. videtur ⁊c̄. ¶ ℟. dd̓ꝫ ꝙ diuortium poteſt fieri dupliciter. Aut quia perſone erant illegittime ad contrahendum adinuicem. non tamen ſimpliciter. ⁊ tūc vterqꝫ poteſt alteri nubere ſicut ſupra diſtinctuꝫ eſt. Poteſt eriam fieri propter crimen fornicationis. et tunc non poteſt contrahere nec vir nec mulier. quia cum eſſent perſone legitime fuit inter eas ſacramentum quod eſt vinculum inſolubile. Unde diuortiūnon eſt ſeparatio qͣꝫtum ad vinculum ſacramentale. ſꝫqͣꝫtum ad debitum et cohabitationem. ¶ Ad illud ergoquod obijcitur ꝙ anima fornicatoris non eſt vxor dei.dicendum ꝙ matrimonium non eſt ſignum huius pͥncipaliter ſed coniunctionis diuine nature ⁊ humane q̄nullatenus ſoluitur. ideo non eſt ſimile ¶ Ad illud qd̓obijcitur de exceptione domini. dicendum ꝙ exceptionon refertur ad vtrunqꝫ actum. ſed ad alterum tantumſcꝫ ad actuꝫ dimiſſionis. vnde oratio illa tres hꝫ cās veritatis. vnde qꝛ ꝓcedit ad alteram īde fit cōſequens.¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ ſoluitur ſacr̄m. dd̓m ꝙ illud nō ēde neceſſitate ſacr̄i ꝙ caro ſit indiuiſa. ſed de voluntate ⁊

18

19

2C

5

16

22

23

24