AIl.XLXV

ri.DPn̄t āt recōciliari ⁊ cohītare ſic̄pus. ſi dimiſſū alt̓ reuocore voluerit. Dicit tn̄ Ioh̓s criſo. Sic̄crudelis ⁊ iniquus eſt qͥ caſtamdimittit. ſic fatuꝰ ē ⁊ iniquꝰ qͥ retineti meretrice̓ Pr̄onus eī turpitudinis ē qͥ celat crimē vxorisItem Hieronimus. Cum mulier vnam carnem ī aliam diuiſerit. ⁊ ſe fornicatōe a marito ſeꝑauerit n̄dꝫ teneri. ne viruꝫ ꝙͣſub maledicto faciat. dicēte ſcriptura. Qui tenet adulterā ſtultꝰ eſt ⁊ inſipiēs. Idē ad amāduꝫp̄ſb̓rū ſcribēs de qͣdaꝫ q̄ viro ſuoviuēte alij nupſerat. ſic ait. Rēnouā loqͦr. īmo nō nouam ſꝫ veterē q̄ veteris teſtam̄ti autoritate ꝯfirmat̉. Si reliq̄rit ſcd̓m viꝫmulier ⁊ recōciliari uoluerit pͥori. nō pōt. Sed hec oīa ītelligēda ſūt d̓ illa q̄ ab adulterio recedere noluit. nec ꝑ pnīaꝫ pctm̄ delere. Qd̓ ſi vir ſciēt̓ patit̉. ꝯſentire vr̄. Si eī ī adulterio ꝑſeuerare eligit. pr̄onꝰ turpitudīs ⁊ lenocinij reꝰ maritꝰ habebit̉. niſieā adulterij reā facere volueritſi aūt a pctō receſſerit. ⁊ ꝑ pnīaꝫillud purgauerit. poterit viro recōciliari. vn̄ aug. Quid tibi durū videt̉ vt pꝰ adulteriū tibi recōciliet̉ cōiūx. ſi fides aſſit n̄ eritdurū. Cur em̄ adhuc deputamadult̓os qͦs credimꝰ pnīa eē ſanatos. Idē. Nō erit turpis necdifficilis ēt pꝰ patrata ⁊ purgata adulteria recōciliatio ꝯiugivbi ꝑ claues regni celoꝝ n̄ dubitat̉ fieri remiſſio pctōꝝ. nō vt p̄viri diuortiū adultera reuocet̉ſꝫ vt poſt xp̄i conſortiū adulteranon vocetur. Itē Gregori. Debet recipere peccatricē q̄ pnīaꝫegit. ẜꝫ nō ſepe Itē Hermes. Sivir ſcierit vxorē ſuam deliqͥſſe. ⁊nō egerit pnīam mulier ſed per

ceremanet in fornicatōe ſua. ⁊ vir viuit cum illa. vir reus erit ⁊ particeps peccati eius. Ꝙ ſi mulier dimiſſa egerit penitētiā. ⁊ voluerit ad virum reuerti. debetrecipere peccatriceꝫ que pnīaꝫegit. ied non ſepe.¶ Agit de adulterio quod antecedit matrimonium e¶ Solet etiam queri an valeat duci in cōiugium q̄ priꝰ ē polluta ꝑadulterium. De hoc leopapa ait. Nullus ducat in matrimonium quam prius polluitadulterio. Item relatum eſt auribus ſctōrum ſacerdotum quēdam alterius vxoreꝫ ſtupro violaſſeᵉ et inſuꝑ meche iuramētuꝫ edediſſe. ꝙ poſt legitimi maritimortem ſi ſuperuiueret ducerꝫeam in vxorem. quod factum ēTale ergo connubiuꝫ prohibemus et anathematizamus. hisalijſqꝫ autoritatibus vetant̉ inconiugium copulari qui ſe pͥusadulterio maculauerunt. Sedcontra Augu. oſtendit dicens.Deniqꝫ mortuo eo cum quo fuit verum coniugiuꝫ. fieri poteſtconiugium cū qua preceſſit adulterium. Idem. Poſſe fieri ſane licitas nuptias ex perſonisillicite coniunctis honeſto placito ſubſequente manifeſtum ēSed hec vltima auctoritas deconcubinis loquitur. prohibēscōcubinas poſſe tranſire ad honeſtum placitum nuptiarum. ſicaſtitatem ⁊ fidem ſeruare velint. Prima auctoritas auguſtini de illis ait. Qui de peccatopenituerunt. ⁊ nihil in mortemviri machinati ſunt. nec viuente viro fidem adultere dedit mechus. ꝙ eam in cōiugium duceret ſi ſuperuiueret. Qui vero hͨfaciunt alijs premiſſis auctoritatibus prohibentur cōpulari.

4e ¶ Patronus em̄ ē turpitudīs qͥ celat crimen vxoris.Uidet̉ male dicere Criſo. qꝛ ꝓuerb̓. xvij. dr̄. Fidelis ē qͥcelat crimē amici. gͦ bonū ē crimē celare. Itē qͥ ſcient̓ infamat alteꝝ aufert ei maximuꝫ bonū. gͦ grauiter peccat.℟. dd̓m ꝙ celare eſt dupliciterAut cū ſcit. ſꝫ tn̄eſt occultū alijs⁊ non detegit.Aut cū ſcit aꝑtū et notū et diſſimilādo cooꝑiPrimū ē fidelitatis. Scd̓m vero ē prebere ꝑatrociniū ſceleri.Ul̓alit̓ celarehͦeſt duplicit̓. autin p̄iudiciū correptōnis. aut inſupportatōꝫ pecatoris ⁊ infirmi. ⁊ pͥmū ē malū. ſcd̓m vero ēbonū Uel alitecelare crimē hͦ ēdupl̓r. aut ꝑſōq̄ p̄t ꝓdeſſe. auꝑſone q̄ p̄t obeē.Primū ē maluꝫſcd̓m eſt licitū. ⁊ſic pꝫ illud.5d ¶ Quid tibidura vr̄. vt poſtadulteriū tibi recōciliet̉ ꝯiūx. q̄ritur ſi ſnīa diuortij lata ē peerrorē. ⁊ poſt virꝓmotꝰ ē ad ſacͣdotiū. ſi error eccleſie ⁊ deceptiopateat vtrū reddendus ſit vxori ſi ip̄a nō vultꝯtinere. Et ꝙ ſicvr̄. qꝛ mulier habebat ius ſuum.et ſaluo iure milieris n̄ poteratcōtinētiā vouere ꝯͣ volūtatē vxoris. ℟º. dd̓ꝫ ꝙinducēda ē ad cōtinētiā. ꝙ ſi manifeſta deceptiein latōe pͥoris ſētētie aꝑꝑet. ⁊ ipſa nō vult cōtiere dꝫ vir ſuus ēreddi. Uerū tn̄ ille nō poterit pe

tere debitū. qm̄ qͣꝫtū ī ſe fuit ꝯtinētiā vouit. ⁊ hͦ dico niſi mulier fuerit fornicata. e ¶ Et inſuꝑ meche iura.dediſ. ⁊c̄. Ur̄ hic velle ꝙ fides ſuꝑaddita īpediat iuramētū. Sꝫ vr̄ ꝙ nō. qꝛ licitū ē hāc ducere vxorē pꝰ mortēviri. ergo lictiūeſt ꝓmittere. ergo propter illaꝫpromiſſionē nōdebet impediriſequens matrimonium ſed cōfirmari. ergo ſiſimplex adulterium non impedit. videtur ꝙnec impediat cūfidei datione.℟º. dd̓m ꝙ taliſfides nō eit fid̓sſed potius infidelitas ꝓ eo ꝙ ēꝯͣ bonum fidei.quo vxor tenet̉alligata viro. ⁊ideo cuꝫ in fideidatione matrimonia inchoentur. ⁊ talis fid̓smatrimonio repugnet nō iniciat. īmo ſimpliciter īhabiles reddit. qꝛ nec iniciari amplius ītertales ꝑſonas p̄tnec conſummari ſimiliter. Siautem alter inmortem viri machīetur proptercōtrahendū matrimonium. potius ſe facit īhabilē qͣꝫ ſe reddathabilem. ꝙ ergoobijcitur ꝙ eſt licitum. Dicēduꝫꝙ non eſt. tumquia fit ex malacauſa. tum quiaeſt occaſio multorum malorum⁊ ideo ſi iurat n̄obligatur ad iuramentuꝫ ſeruādum. ſed potiuſad pnīam faciēdam pro iuram̄to male ⁊ inordinate emiſſo. etſic patet illud.

4

Opponit

Hieroni.

Opponit

pu. xviij.

d̓ut̓. xxiiij

c

Ex cōci. tyburiēſi.

Auguſti.

Augu. adpolentum

Soluit.

Hermesli. de adulterinis cō.

F 3