XXXIIIDI.
¶ Excuſat ſanctos patres qui ſil̓ plures vxoreshabuerunt a culpa.hic de antiqͥs paMETLTAI tribꝰ qͥ plures ſil̓legunt̉ habuiſſe vxores vel cōcubinas.trū peccauerint. Ad qd̓ dicimꝰ. ꝓ varietate tꝑm. varia inuenit̉ diſpēſatio ꝯditoris. Abexordio eī tꝑis inter duos tm̄ adā .ſ. et euā inchoqtū ē ꝯiugiū. deo ꝑ os ade dicente. Hō adherebitvxori ſue. ⁊ erunt duo in carne vna. ⁊ ẜm inchoationis modū. inter duos tm̄ ꝑ oēm ſucceſſionemtꝑm ꝯtraheret̉ ꝯiugiū. ſi pͥmi hoīes in obediētiaꝑſtitiſſent. Poſt eoꝝ v̓o copulā filij ⁊ filie eorummr̄imonio ꝯiuncti ſunt. ſed vnꝰ vni tātū. Iō autēfratres ſororibꝰ ſunt copulati. qꝛ nō erāt alie mulieres vel viri. qͥbus ade filij vel filie iūgerentur.Primꝰ oīm lamech duas legit̉ ſil̓habuiſſe vxoreſ⁊ hoc in eo arguit̉. qꝛ ꝓ expletiōe carnalis voluptatis id feciſſe ꝑhibet̉. poſtea ꝟo cū iaꝫ pene omnes hoīes falſis dijs ſeruirēt. paucis in cultū deiꝑmanētibꝰ. ꝯſultū eſt a deo plures in mr̄imoniocopulare ſibi. ne illis paucis deficiētibꝰ. cultꝰ noticiā dei deficeret. vn̄ abraā viuēte vxore ad ancillā intrauit ⁊ ex ea genuit. Iacob etiā liberis ⁊ancillis ſe cōpulauit. et filie loth patre ebrio vſeſunt. Cū em̄ ceteris in idolatria relictis abraā etfilios eiꝰ in peculiarē ppl̓m ſibi dn̄s elegiſſet. ritemultaꝝ fecūditate mulieꝝ. ppl̓i dei multiplicatioq̄rebat̉ qꝛ in ſucceſſiōe ſanguīs erat ſucceſſio rea ligionis. Un̄ etiā ī legeª maledilcta erat ſterilis q̄ nō relinq̄batſemē ſuꝑ terrā. hinc etiā ſacerdotibꝰ cōiugia decreta ſunt. qꝛin ſucceſſione familie. ſucceſſioeſt officij. Nō ergo abraā vel iacobdeliqͥt. qꝛ p̄ter vxorē filiosex ancilla q̄ſiuit. nec illoꝝ exēplo p̄ter ꝯiugale debitū fecūditatē in aliqͣ licet alicui q̄rere. cūilloꝝ ꝯiugia noſtroꝝ equanturvirginitati. ⁊ īmoderatus vſusꝯiugij nr̄i tꝑis turpitudinē fere
imitet̉ fornicatōis illiꝰ tꝑis.¶ Confirmat ſupradicta multiplici autoritate.b¶ De hoc aug. ſic ait. Antiqͥsiuſtis nō fuit pctm̄ ꝙ pluribusfeminis vtebant̉. nec cōtra naturā hͦ faciebāt. cū nō laſciuiendi cā ẜꝫ gignēdi hͦ facerent. Necꝯtra morē. qꝛ eo tꝑe ea fiebantNec ꝯtra p̄ceptū. qꝛ nulla legeerat ꝓhibitū. Idē. Obijciunt̉iacob qͣttuor vxores. qd̓ quādomos erat crimen nō erat. Sicpatriarche ꝯiugibꝰ excipiētibſemē ſuū miſcebāt̉. nō ꝯcupīaꝑficiēde voluptatis. ſꝫ ꝓuidentia ꝓpagāde ſucceſſionis. ſicutapl̓i auditoribꝰ ſuis admirantibus doctrinā ſuā cōdelectabāt̉nō auiditate ꝯſequēdē laudisſꝫ charitate ſemināde ꝟitatis.Idē alibi. Antiqͥs tēꝑibꝰ cū adhuc ſalutꝭ nr̄e myſteriū velaretur. iuſti officio ꝓpagādi nuptias ꝯtrahebāt. nō victi libidineſꝫ ducti pietate. qͥ multo faciliꝯtinere poſſent ⁊ vellēt. vtebātur tn̄ ꝯiugibꝰ. ⁊ plures vni viro habere licebat. qͣs caſtiꝰ habebat qͣꝫ nunc vnā qͥlibet iſtorūin quibꝰ videmꝰ qd̓ ẜm veniamꝯcedit apl̓s. Habebant enī easin oꝑe generandi. nō in morbodeſiderij. Iteꝫ ambro. Dixit ſara ad abraam. Ecce ꝯcluſit medn̄s vt nō pariā. intra ergo adancillā meā vt filiū facias ex ea⁊ ita factū eſt. Conſidera pͥmūꝙ abraam ante legem moyſi ⁊ante euangelium fuit. Non ergo in legem cōmiſit abraam. ſꝫlegē p̄uenit. Nondū em̄ inter-
Uerit̉ hic de antiqͥs patribꝰ qͥ plures ⁊cͣ. Sup̄n̄dit mgr̄ ꝙ vir tenet̉ vxori ẜuare. fidem thori.quā qn̄ nō ſeruat incidit in culpā. Hic intēditinqͥrere vtꝝ ſancti patres iſtā fidē ſeruabāt. Hꝫ autemhec ꝑs duas ꝑtes. In pͥma ſancti patres qͥ ſimul habuerunt plures vxores excuſet a culpa. In ſcd̓a diſſoluitqͣſdam locutōes dubias. ibi. Si qͥs opponat ꝙ fidē thori nō ſeruabāt ⁊cͣ. Prima ꝑs hꝫ tres ꝑtes. In pͥma ſanctos patres a culnia excuſat. In ſcd̓a ml̓tiplici auc̄tateꝯfirmat. ibi. De hͦ Aug. ſic ait ⁊c̄. In tertia eaꝝ ꝯtinēt
a ¶ Maledictaerat ſterilis q̄ n̄relinquebat ⁊c̄.Querit̉ hic authͦ intelligit̉ qͣꝫtūad maledictōempene aut culpe.Si qͣꝫtuꝫ ad maledictionē peneadhuc veꝝ ē iſtd̓qd̓ ſterilitas nōdicit naturam ſꝫdefecctū ⁊ malū⁊ nō culpe. ergo
tiā cōmendat. ibi. Ꝙ v̓o caſtitas ꝟginalis ⁊c̄. Thi oſtedit ꝙ paris meriti fuit in eis ꝯtinētia ꝯiugalis. cuiusvel quāti eſt in nobis ꝯtinētia ꝟginalis. Sil̓r ſecundaꝑs in qͣ determinat dubia tres hꝫ ꝑtes. ẜm tria q̄ ibi fac̄Primo em̄ opponit ⁊ determīat vtꝝ ſeruauerīt fidē ⁊hori. Scd̓o q̄rit ⁊ determīat vtꝝ ſeruauerint mādatū legibi. Sꝫ nunqͥd ſub lege licebat ⁊c̄. Tertio determiuatoꝟginitas ſiue incorruptio ſit melior ⁊ ſanctior. an illa q̄eſt mētis. an illa q̄ eſt carnis. ibi. Melior ē aūt ꝟginitas mentis qͣꝫ carnis ⁊c̄. Et ſic duo breuiter determīat īhac ꝑte .ſ. de ꝯtinētia ꝯiugali in antiqͥs ꝑtibꝰ. ⁊ de ꝟgiginali in viris euāgelicis ⁊ ſpūalibꝰ ſiue etiā mulieribꝰ⁊ tertio breuiter tractat de repudio.pene. Si maledictioneꝫ culpe.ergo eſſe ſterileꝫerat culpa quodmanifeſte falſuꝫeſt. ℟º. dicendūꝙ iſtud intelligitur de malediction pene ꝓut pena non tm̄ dicitdefectū nature.immo etiam amplius .ſ. obprobrium infamīe.tunc enim erat īfamis. ⁊ vilis reputabatur ⁊ igͦminioſa. qͣſi dominus eius vuluam cōcluſiſſet.Exemplum eſt īauna pͥmo Re.j. vnde ſterilesmulieres quando nō ſecundaˢbantur. reputabāt ſibi eſſe ignominiam. Quiaergo tūc omnesviris cōpulabātur ⁊ proleꝫ querebant. ⁊ ſi nonhabebant ignominioſe erant.ideo omnes ſteriles maledicteerant. quiā fructum ventris n̄habebant quemillud tempus requirebat. Nūcautem queriturfructus bonorūoperum. ideo etſi mulier careatfilijs. per virginitatem vbi eſtſterilitas voluntaria. nō maledicitur ſed laudat̉.
DI.XXXIII.
Aug.
Gen̄. ij.
Gen̄. iiij.
Ecij. xxj.
Gen̄. xxix.Gen̄. xix.
j. Coꝝ. vij
Ambro.
Leui. xxj