Di.XXV

Contra. diſt. lxxvij. illud nos. ⁊ jͣ. ſi qͥs ep̄s eſſe meret̉. Aſit pͥmū oſtiariꝰ. deinde lector. poſt exorciſta. deinde ſacret̉ accolitꝰ. deinde ꝟo ſubdyaconꝰ. deinde dyaconꝰ. poſtea p̄ſbyter. hic ſufficiēter gͣdus ⁊ ordines diſtinguunt̉⁊ nō ponit̉ ordo pſalmiſte. gͦ ⁊c̄. Itē oēs ordines ſic̄ melius patebit ab cp̄o dant̉ nō a ſimplici ſacerdote. ſꝫ ꝑſalmiſtatꝰ dat̉ a ſimplici ſacerdote. Un̄ diſt. xxiij. pſalmiſta p̄t abſqꝫ lnīa ep̄i ſola iuſſione p̄ſbyteri officiū ſuſciꝑecantādi. Itē ad illud qd̓ cōiter ſpectat ad totū choꝝ nōdꝫ aliqͥs ordinari ſpecialit̓. Sꝫ pſalmodia ſpectat adoēs qͥ ſunt ī choro. ⁊ cātus antiphonoꝝ ⁊ ℟oꝝ. gͦ ⁊c̄.¶ ℟º. dd̓m ꝙ pſalmiſtatꝰ ꝓprie nō ē ordo. ſꝫ officiū ordini annexū. Et rō huiꝰ ē. qꝛ nō dicit officiū cui debeat ſpecialis gͣdus ordinis deputari. ſꝫ ſoluꝫ ē annexū ordini.Pſalmiſta em̄ ⁊ cantor ꝓ eodē reputant̉. ſicut pꝫ ex hijsqͥ dicunt̉ diſt. xxiij. Pſalmiſta ⁊ cantor. ⁊cͣ. Pſalmiſteem̄ eſt nō ſolū ꝑs cantare. ſꝫ etiā alios cātus armoniacos lectionibꝰ interſerere. ⁊ hͦ vt audiētiū corda excitēt̉ad dei laudē ⁊ ad eruditōꝫ lectoris. vt nō afficiant̉ tedioin auditu ꝟbi diuini. In hͦ gͦ ꝙ eſt ad laudē dei. cū illuoſit oīm fideliū cōiter ⁊ ſil̓. nō oꝑtet ad hͦ ordinē deputari. In hͦ em̄ ꝙ excitat corda ad eruditōꝫ. ⁊ ad ꝑcipiēduꝫſenſum quē p̄dicat lector. ē officiuꝫ annexū ordini lectoris. ⁊ ſic pꝫ ꝙ ſtricte accipiēdo ordines ⁊ gͣdus; pſalmſtatꝰ nō dꝫ int̓ ordines cōputari. Sꝫ ſi largius extēdat̉nomē ordinis ad officiū etiā annexū ordini. ⁊ ꝙ ſpecialiter ⁊ pͥncipalit̓ ꝯuenit ordinatis. ſic pſalmiſtatꝰ p̄t int̓ordines cōputari. ⁊ ita accipit yſidorꝰ. ⁊ ꝑ hͦ patēt autoritates inducte ad hͦ ꝙ ſit ordo. loquunt̉ eī ſcd̓m hāc viam. ¶ Ad illud ꝟo qd̓ obr̄ ꝙ ꝓphetia pſalmoꝝ ē dignior vel eq̄ digna. dd̓m ꝙ digna ē qͣꝫtū ad intellectū ⁊ ſenſum. ita ſic̄ alie. Sꝫ qꝛ pſalmiſta nō tātū erudit ꝑ ſenſuꝫꝟboꝝ. qͣꝫtū etiā excitat mētes ꝑ cantū muſicoꝝ. ⁊ ꝑ emiſſione vocū reſonātiū. ⁊ hͦ cōpetit multitudini. alias ꝟoꝓphetias cōpetit vni recitare cui alij ſint intenti. iō oꝑtet illū qͥ legit eē ꝑfectiorē. nō rōne eiꝰ qd̓ recitat̉. ſꝫ rōnemodi recitādi. ⁊ ſic pꝫ illud. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ de cuſtodia oſtioꝝ ⁊ pſalmodia. dd̓m ꝙ maioris auc̄tatis ⁊ dignitatis ē excludere indignos et admittere dignos addiuinū officiū qͣꝫ intereſſe ⁊ pſalmos cantare. ꝓ eo ꝙ pͥmū dicit quādā auc̄tatē ⁊ ptāteꝫ. nec cōpetit alicui niſidet̉ ab eo qͥ hꝫ aucͣtatē eminētem ſcꝫ ab ep̄o. Sꝫ pſalmodia reſpicit ſcīam ⁊ vocē. ⁊ qͥ hꝫ hec ſine donatōe aucͣtatis p̄t hoc facere ſola iuſſione ſacerdotis vt p̄dictū eſt.qͣꝫuis gͦ iſtud officiū maius videat̉. tn̄ ſi ꝯſideret̉ autoritas vtrobiqꝫ illud eſt maius qͣꝫ hoc.¶ QueſtioUtꝝ ep̄atꝰ ſit ordo. Et ꝙ ſic vr̄. diſt. xxxij. gelaſiꝰ papͣ diſtinguēs gͣdus ordinū ī fine dic̄. Primū ſb̓dyaconꝰ. deīde dyaconꝰ. ⁊ poſtea p̄ſbyter. ⁊ exīde ſi meret̉ ep̄s ordīet̉Itē yſid̓. in. vij. li. ethīo. ep̄oꝝ q̄driꝑtitꝰ ē ordo. gͦ ep̄atꝰ ēordo. Itē rōne vr̄. qꝛ nullꝰ recte d̓r ordinari niſi ab ordinis ſuſceptōe. ſꝫ qͥ ꝓmouet̉ in ep̄m recte d̓r in ep̄m ordinari. ſicut ꝑ oēs canones innuit̉ qͥ d̓ hac materia loquūtur. gͦ ⁊c̄. Itē illa int̓ ꝟtutes ē ꝟtus p̄cipua q̄ ꝟtutes alias regit ⁊ eis imꝑat. gͦ pari rōne ī ordine ille erit magip̄cipuꝰ qͥ alios diſpēſat ⁊ regit. ⁊ ille ē ordo ep̄alis. gͦ ⁊Itē hoc vr̄ ꝑ diffinitōꝫ ordinis. Ordo em̄ ē vt dicit mgr̄ſigͣculū qͦ ſpūalis ptās tradit̉ ordīato. ſꝫ hͦ totū ē in ep̄atu. vt pꝫ. gͦ ⁊cͣ. Minor pꝫ ꝑ ip̄am ordinatōꝫ ep̄i in qͣ tradit̉ ſibi baculꝰ qͥ ſignificat ptātē ſpūalē. vn̄ d̓r ſibi cū tradit̉ ei baculꝰ. acciꝑe baculū paſtoralis officij .i. ptātemligādi ⁊ ſoluēdi. ⁊ ſis in corrigēdis vicijs pie ſeuiēs. ī fouendis ꝟtutibꝰ aīos auditoꝝ demulcēs. in tranqͥllitate

ſeueritatꝭ cenſurā nō deſerēs. Itē ſolēniorinunctio. ſolēniorbn̄dictio ⁊ ſolēniormanuū impoſitio fit ī ꝯſecratione ep̄i qͣꝫ ſacerdotꝭ. ſꝫ talis inunctio nō p̄t eē vacua aſignificatōe ⁊ efficacia. cū ſit noue legis. gͦ ē ampliorisefficacie. Si gͦ ſacerdotiū ē ordo. multo fortiꝰ vr̄ ꝙ ep̄atus. Cōtra. mgr̄ hugo de ſctō vict̉. diſtinguēs gͣdus. ordinū dicit ſic. pͥmꝰ ē oſtiarioꝝ. ſcd̓s lectoꝝ. tertiꝰ exorciſtaꝝ. qͣrtus accolitoꝝ. qͥntus ſubdyaconoꝝ. ſcxtꝰ dyaconoꝝ. ſeptimꝰ ſacerdotū. Hic gͣdus diſꝑes in eodē ordīehꝫ dignitates .ſ. ep̄i. ⁊c̄. gͦ ep̄atus ſolū dicit dignitatemnō ordinē ⁊cͣ. Itē diſtinctio gͣduū ⁊ oroinū oīs ē ꝓpt̓ altaris mīſteriū .ſ. ꝓpt̓ ſacrificiū in qͦ ē ꝯſūmatio oīs diuini cultꝰ. gͦ cū ꝑuentū ē ad illā ibi dꝫ eē ſtatꝰ. ſꝫ in p̄ſbyteratu ꝑuenit̉. gͦ ⁊cͣ. Itē gͣdus eccleſiaſtici talē hn̄t ordinēꝙ poſſibile ē poſteriore acciꝑe omiſſo pͥori. qd̓ pꝫ ꝑ illd̓qd̓ d̓r diſt. lij. ſollicitudo ⁊c̄. ⁊ extra. de clerico ꝑ ſaltū ordinato. tue littere. Sed īpoſſibile ē aliquē ꝓmoueri inep̄m ſacerdotio omiſſo. ſicut d̓r extra de exceſſibꝰ p̄latoꝝex lr̄is ⁊ infra. vbi dicit Inno. pōtificale officiū. ſine altaris mīſterio nō valet adimpleri. gͦ vr̄ ꝙ ep̄atus nō ſitordo aliꝰ qͣꝫ ſacerdotiū. Itē ꝓmotꝰ in ſabbato ad ordinēſacrū. nō dꝫ in die ſequēti aliū ordinē ſacrū ſuſciꝑe: Sꝫꝓmotus in ſacerdotē pōt in die ſequēti .ſ. dn̄ico in ep̄mꝓmoueri. gͦ vr̄ ꝙ ep̄atus nō ſit ordo ſacer. ¶ ℟º. dd̓ꝫ ꝙſicut tactum ē. cum ordinis ptās principaliter ſit ordinata ad diſpenſationē ſacramētoꝝ. ⁊ maxime illius ſacramenti nobiliſſimi ſcꝫ corꝑis dn̄i. qꝛ ibi ē ſtatus graduum ⁊ ordinū aſcendentiū. ⁊ ita vltra ſacerdotiū noneſt gradus ordinis. Sed tamē intra hunc gradum ⁊ ordinem contingit eſſe diſtinctionē dignitatū ⁊ officioꝝque tamē nouū gradū vel ordinē nō cōſtituūt. vt archipreſbyter. ep̄s. archiep̄s. patriarcha. pontifex ſummꝰ.que vltra ſacerdotiū nō addunt ordine nec gradum nouum. ſed ſolum dignitatem ⁊ officium. ⁊ ita ep̄atus ꝓut ꝯcernit ordinē ſacerdotū bene poteſt diciordo. ſed ꝓut diſtinguitur ꝯtra ſacerdotiū dicit dignitatem quandam vel officium ip̄i annexuꝫ. ⁊ nō eſt proprie nomenordinis. nec nouus caracter imprimitur. nec noua poteſtas datur. ſed poteſtas data ampliatur. Unde ſicutnō recipit alias claues. ſic nec alium ordinē. ⁊ hoc ſenſit magiſter hugo. hoc etiam ſenſit magiſter ſententiaꝝſicut patet per id qd̓ dicit in lr̄a. ꝙ nō ſunt noīa ordinūſed dignitatum. hoc etiam tenet cōmunis opinio ꝙ incp̄atu caracter nouus nō imprimat̉. ſed illi aliqua eminentia confertur que ſemꝑ manet cum ip̄o caractere ordinis. ablata tamen iuriſditione. Hanc ergo opinionem ſuſtinendo dicamus ꝙ ep̄atus preciſe loquēdo nōeſt ordo. ſed ordinis eminentia vel dignitatis. ¶ Ad ilud ergo qd̓ primo obijcitur de yſidoro ⁊ pelagio. dd̓mꝙ ad eoꝝ aucͣtates ⁊ conſil̓es vnica reſponſione pōt reſponderi. ꝙ ip̄i nomē ordinis ampliant ad officia ⁊ dugnitates. ſed mgr̄i noſtri ſtrictius accipiunt .ſ. pro gradu poteſtatis. ⁊ hoc patet ꝑ hoc ꝙ yſidorus dicit ꝙ ep̄orum quadriꝑtitus eſt ordo. Cum em̄ ordinatus in ep̄mſi aſſumat̉ ad archiep̄atum nō conſecrerur de nouo. ſedſolum accipiat pallium. patet ꝙ non poteſt intelligi ꝙnouus ſit ibi ordo ſed ſoluꝫ dignitas altior. Si ergo dicit ip̄os eſſe diuerſos ordines manifeſtum eſt ꝙ nomēordinis ad officia ⁊ dignitates extendit. ⁊ per hoc patet aliud ſequens. Sicut em̄ ampliatur vocabulum etſignificatio ordinis. ita ⁊ verbū cuꝫ d̓r iſte ordinatur inep̄m. vnde nō ita proprie dicitur aliquis ordinari cumromouetur in ep̄m. ſicut cum promouetur ī ſacerdo tēſed magis proprie dicitur conſecrari. Unde ⁊ apoſto-

69

7L

C7

71

73