ptāte tribuēdi gr̄aꝫ ob mīſtri īdignitateꝫ. Huic tn̄ Auguſtiniſnīe videt̉ obuiare qd̓ ait Eſicius. Sacerdotes inqͥt nō ꝓpͥaꝟtute bn̄dicūt. ſꝫ qꝛ figuram xp̄igerūt. ⁊ ꝓpt̓ eū qͥ in ip̄is ē plenitudinē bn̄dictiōis tribuūt. necſolū his qͥ ſacerdotiū ſortitꝰ ē. ſꝫqͥcūqꝫ xp̄m ī ſeip̄o hꝫ. ⁊ eiꝰ figurāgerit ꝑ ꝯuerſionē bonā ſicutmoyſes idoneꝰ ē vt bn̄dictōꝫ p̄ſtet. Ecce h̓ habes ꝙ nō ſolū ſacerdos ſꝫ oīs in qͦ xp̄s hītat bn̄dictōꝫ p̄ſtat. Sꝫ alia ē bn̄dictioq̄ a ſol̓ ſacerdotibꝰ cōgruit. aliaq̄ ab oībꝰ bonis cōiter exhibet̉Deniqꝫ illi ſacerdotes in qͥbusxp̄s hītat. bn̄dictōis plenitudinē tribuere dicunt̉. nō qꝛ ſoli illi trāſfundāt gr̄am. ſꝫ qꝛ illi ſolilicite ⁊ digne id agūt. nec ſubditos mala vita ſacerdotis ledit.ſi bona faciūt q̄ ille dic̄. UndeGreg. Multi dū plꝰ vitā ſacerdotū qͣꝫ ſuā diſcutiūt. in errorisfoueā dilabunt̉. minꝰ cōſiderates ꝙ nō eos vita ſacerdotū lederet. ſi hūilit̓ bonis ſacerdotūadmōitōibꝰ aurē accomodarēt¶ Defendit opinionē vera a qͥbuſdā que vidēt̉ ip̄am on̄derefalſam.¶ Premiſſe ꝟo ſnīe qͣ d̓r etiā ꝑmali ſacerdotis mīſteriū tranſfundi gr̄am bn̄dictōis. vr̄ obuiare qd̓ dn̄s ꝑ malachiā ꝓph̓ammal̓ ſacerdotibꝰ cōminat̉. Maledicā bn̄dictōibꝰ vr̄is. Et alibiUe his qͥ viuificāt aīas q̄ nō viuunt. ⁊ mortificāt aīas q̄ n̄ moriunt̉. Si enī maledicit dn̄s bn̄dictōibꝰ eoꝝ. ⁊ ſi anīe qͣs viuifi-
cant non viuunt. quō per eosgr̄a bn̄dictōis trāſfundit̉. Sꝫ illud capitulū. maledicā ⁊c̄. qͥdāreferunt ad hereticos. qͥ ab eccleſia p̄ciſi ſūt. ⁊ ad excōicatos.qͦꝝ bn̄dictiōes fiūt maledictiones. his qͥ eoꝝ ſequūt̉ errores.Illud ꝟo alteꝝ .ſ. viuificāt ⁊c̄. ſuper oēs illos ſacerdotes exponūt qͥ abſqꝫ claue ſcīe. et formabone vite p̄ſumūt ligare vl̓ ſol.uere.ʰ Sꝫ nullꝰ officio ſacerdoᵇtis vti dꝫ niſi īmunis ſit ab illisq̄ in alijs iudicat. alioqͥn ſeip̄mꝯdēnat. Qualē aūt oꝑteat eē qͥalioꝝ iudex ꝯſtituit̉. Augu. deſcribit ita dicēs. Sacerdos cuioīs offert̉ pctōr. an̄ quē ſtatuiſoīs languor. ī nullo eoꝝ ſit iudicādꝰ q̄ in alio iudicare ē ꝓmpiIudicās eī aliū qͥ eſt iudicādꝰ. (ꝯdēnat ſeip̄ꝫ. Cognoſcat gͦ ſe ⁊purget in ſe qd̓ alios videt̉ ſibiofferre. Caueat vt a ſe ꝓieceriqͥcqͥd ī alio dānoſū reꝑit. Aīaouertat. ꝙ qͥ ſine pctō ē pͥmꝰ ī illālapidē mittat.ᵈ Iō eī liberauitᵈpeccatricē. qꝛ n̄ erat qͥ iuſte ꝓijceret lapidē. Quō lapidaret. q̄ſe lapidādū cogͦſceret. Nullꝰ eīerat ſine pctō. ī qͦ intelligit̉ oēsfuiſſe reos. Nā venialia remittebant̉ ꝑ cerimonias. Si qd̓ gͦ īeis pctm̄ erat. criminale eratIn hͦ gͦ patētiſſimū ē crimen ſacerdotū ⁊ deteſtabile. qͥ n̄ pͥusſe iudicāt ⁊ alios alligāt. Caueat ſpūalis iudex ſic̄ nō cōmiſitcrimē neqͥtie. ita nō careat munere ſcīe. Oꝑtet vt ſciat cognoſcere qͥcqͥ dꝫ iudicare. Iudiciaria enim ptās hoc poſtulat. vt
terioris. ⁊ ꝟbū exterioris hoīs. In ꝟbo aūt ip̄o interiori ē ꝯſiderare duo. ſcꝫ ip̄iꝰ īmiſſionē vel inſpiratōꝫ. ⁊ pꝰīmiſſionē. ꝟbi īmiſſi dijudicatōeꝫ. q̄ fuit ab ītellectu caphe. Et cū ꝟbuꝫ haberet duplicē intellectū .ſ. carnalē ⁊ſpūalē. ſpūſſctus īmiſit ẜm intellectū ſpūalē. ⁊ ip̄e intellexit ẜm carnalēEt ẜm hunc duplicē intellectuꝫꝟbuꝫ exteriꝰ duplicē facit intelligētiā ī auditoribꝰ. Unā carnalē in iudeis. Ealiā ſpūalē ī xp̄ianis. ⁊ ẜm pͥmūintellectū nō fuit ꝟbū ꝓphetat.onis ſꝫ ꝯſpiratonis. ⁊ ſic intellexerūt iudei cōſpiratores. Secudū ꝟo ſcd̓m intellectū ꝟbuꝫ fuit veꝝ. ⁊ ꝓphetiafacta fuit xp̄ianis. vn̄ ꝓpheta.uit neſciēs quicdiceret qͣꝫtuꝫ acveꝝ intellectumſcd̓m quē inſpiratū fuerat ꝟbuꝫEt ẜm dupliceꝫintellectū d̓r verbū illud fuiſſe factū ſpūſſctī velmale volūtatisip̄ius pōtificis2b ¶ Sꝫ nullꝰ oſficio ſacerdotisvti dꝫ niſi īmunis ſit ab illis ⁊Cōtra. qꝛ ẜm hͨcū nullꝰ ſit qͥ careat venialibusnullꝰ deberet abeis abſolui. Stu dicas ꝙ inteligit d̓ mortalibꝰCōtra. ſacerdotē qͥ hꝫ curā aīarꝯtingit peccaremortalit̓. ⁊ tn̄ tenet̉ penitens ardire. ⁊ nullꝰ pecat faciēdo illuad qd̓ tenet̉. gͦpeccat mortalit̓Itē abſolutio fructuoſa ⁊ vtilis fieri p̄t ſine gr̄a gratūfaciēte. gͦ nō oꝑtet ꝙ ſit in gr̄a. nec tenet̉ exqͦ hꝫ ſuū effectū. ℟º. dd̓. ꝙ abſoluere hoīem ⁊ mortali hͦ eſt iudicarehoīem in ꝯſpectu dei. ẜm āt oē foꝝ nullus digne iudeeſt qͥ reꝰ eſt ⁊ in eadē dānatōe. iō dico ꝙ ſacerdos qn̄ abſoluit penitētē tenet̉ de culpa ſua penitere. alioqͥn indi-
ſeip̄m ꝯdēnat. Qd̓ obr̄ de veniali nō valet. qꝛ nō eſt ibiiudiciū. Qd̓ ob̓r ꝙ facit qd̓ dꝫ dd̓m ꝙ veꝝ ē ſꝫ nō oī mōqͦ dꝫ. Qd̓ obr̄ ꝙ fructuoſa ē. dd̓m ꝙ veꝝ ē ſuſcipiēti. ſeddānoſa ē abſoluēti ſic̄ admīſtrāti ꝓpt̓ ꝯtēptū ſacr̄i.c ¶ Iudicās em̄ aliū qͥ ē iudicādꝰ ⁊c̄. ponat̉ gͦ h̓ ꝙ ſacerdos cogͦſcat prochianā ſuaꝫ. velvt dicat̉ honeſtius furet̉ cū prochianis ſuis resaliqͣs. vtꝝ poſſit eos abſoluere. Et ꝙ ſic vr̄. qꝛī qͦcūqꝫ pctō exiſtit abſoluit d̓ facto. gͦ vr̄ ꝙ de tali poſſit eos abſoluere. Sꝫ ꝯͣ h̓eſt. qꝛ n̄ p̄t eē idiin cadē cā iude⁊ reꝰ. ⁊ hͦ pꝫ. gͦ ſtl̓is ſacerdos reus ē. iudex eē nōpōt. ℟º. dd̓. ēgnō video qͣrenpoſſit abſoluerEſto em̄ ꝙ aliqͥtdet malū ꝯſiliū.vt pote de homicidio faciēdo. n̄video quare illeidē nō poſſit penitenti dare bonū. verūtn̄ neutri credere eſt tutum. Non ipabſoluenti. quiavidetur ī eo manifeſta preſumptio. Non ipſipenitenti. quiavidetur ī co minus vera contritio ⁊ peccati deteſtatio. dum n̄vult detegere niſi noſcenti. vndeſi ſacerdos nolit eum licentiare. debet ſuperiorem adire. Uel ẜſi ille non habe vat ſuperiorem. tavel non vult ad ceeum ire. pōt ab liillo abſolutionē parecipere. quia re muera abſoluit. ſi cōtritio adeſt. ſed ſi vlterius ad maiorē micertitudinē vult alij ſacerdoti pctm̄ detegere bonum ē. C⁊ hoc dico ad maiorē ſecuritatē habendamd ¶ Ideo enī liberauit peccatricem. qꝛ non erat qui iuſte ꝓijceret lapidem. ¶ Contra. ſcd̓m hoc videtur ꝙ illa peccatrix non fuit liberata ex miſericordia. ſed qꝛnōiderat humana iuſticia. ¶ Item eſto ꝙ prelatu-
3
Eſiciꝰ ſuꝑleuiticuꝫ.
Qual̓ ebꝫeē iudexecleſiaſticꝰ.
Aug. ili.de pnīa.
Ioh̓. viij.
Mala. ij.
Ezec. xiij
Nota venialia h̓ dic̄ ⁊criminalislẜm legē vivēialia putabant qͣꝑcerimonialia dimittebātur ſineemorte vel(mutilatiōeCrimīaliaq̄ mortē vl̓mutilatōꝫ īferebāt.4