LiberQuartus

⁊ quociēſcūqꝫ talibꝰ cōfiteant̉. tenent̉ ſacerdotibꝰ ꝓpͥiscōfiteri ſi ſint boni ⁊ ydonei. ⁊ ip̄i exigūt. nec alias ꝯtēꝑti ſunt. ⁊ hoc dico ſaltē ſemel in āno de his pctīs q̄ hꝫtūc. Si aūt hꝫ cām legitimā ꝓpter quā rōnabiliter reſugit ip̄m. vel qꝛ ſollicitat ad malū. vel qꝛ timet reuelatōꝫconfeſſiōis. vl̓ qꝛ ſimplex ē ⁊ ydiota. dico ꝙ ꝯfeſſus itenō tenet̉. etiā ſi exigat ſacerdos. qꝛ in fauorē clauiū exp̄ſſe hoc priuilegiū datū eſt. Alioqͥn ſi nō hꝫ excuſatōem.⁊ ip̄o exigente nolit cōfiteri. vix crederē talē ꝑſonā verepenitētē. Iō oībus ſanū cōſiliū ē ꝙ remittāt ad ꝓpͥos ſacerdotes. vt ſi n̄ ē cōtētꝰ illa ꝯfeſſiōe. iterū audiat̉. Qn̄ gͦquerit̉ vtrū teneat̉ cōfiteri ꝓprio ſacerdoti. dd̓m ꝙ ſi intelligat̉ de cōfeſſiōe ī qͣ ē abſolutio. de ꝓprio ſacerdotelargo mō ſumēdo .ſ. qui habꝫ ptātē abſoluēdi. dico ꝙ tenet̉. nec ſufficit alij ꝯfiteri. Si ꝟo intelligat̉ de ꝑrochialiſic nō ē gn̄aliter veꝝ vt viſum ē. pōt em̄ alij cōfiteri. nōſolū ex lnīa eius. verū etiā ex lnia ſuꝑioris. vnde cōſiliūdādū ē oībꝰ qͥbus īminet ꝑiculū ꝙ recurrāt ad ſuꝑioresſi ſacerdos non vult eis lnīam dare. vel ad eos qui hn̄tptātē dyoceſani. vl̓ ad penitentiariū dn̄i pape. alioqͥnnō pn̄t abſolui ab alijs. qͥn teneant̉ ip̄i ſaltē ſemel ꝯfiteri. Cōcedo gͦ ſicut on̄dunt rōnes ꝙ in cāu bn̄pōt ꝯfiterialij. nec tenet̉ cōfiteri ꝓprio ſacerdoti. in cāu vero pōtconfiteri alij. ⁊ tamē adhuc tenet̉ ꝓprio ꝯfiteri ꝓpt̓ hocꝙ alius nō hꝫ autoritatē plenariā. ¶ Ad illud gͦ qd̓ obr̄pͥme ꝙ debet cognoſcere vultū pecoris. dd̓m ꝙ ip̄e abſoluit̉ dū alius vicē eius ſupplet. ⁊ hoc qn̄ ſuꝑior p̄latusvel hn̄s lnīam ab ip̄o vel a p̄lato audit. ⁊ iō ip̄e nō tenetur audire. nec alius ꝯfiteri. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ nonpoſſit confiteri alij ſine lnīa ꝑ decretalem etiā ſi cam habeat. vnde dicit. petat. ⁊ obtineat. dd̓m ꝙ cōcedit̉ in cadē decretali. quia alius nō pōt abſoluere. vnde loqͥt̉ deco qͥ nō hꝫ iuriſditōꝫ aliquā ſuꝑ penitentē niſi ꝑ cōmiſſionē ſacerdotis. Sil̓r ad ſequēs decretū vrbani pꝫ rn̄ſioquia intelligit̉ de illo qͥ nō hꝫ ptātē aliqͦ mō niſi ꝑ ſacerdotē abſoluēdi. ⁊ hoc patebit melius infra cū aget̉ de poteſtate clauiū. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ aut tenet̉ aūt nōtenet̉. dd̓m ꝙ aliqn̄ tenet̉. ſed tn̄ nō fruſtra alij cōfiteturꝑutile em̄ ē pluribꝰ ſacerdotibꝰ integre confiteri. tum ꝓpter multiplicatiōem interceſſorum. tum quia auget deuotionem. tum quia promouet ad humiliationem. ⁊ gͣtie maiorem impetrationem. Aliquando non teneturvt predeterminatum eſt. non quia ſit exemptus. ſed qꝛalius ex cauſa ſupplet eius officiuꝫ. Credo tamen ꝙ ſi ſacerdos parrochialis ſit ydoneus. ꝙ ſemper bonum eſtvt ſubditus ad cum remittatur a quocunqꝫ audiatur inhis que ad ipſum ſpectant. non tamen ſemper eſt neceſſarium. Unde argumenta ad oppoſitum non valent. qꝛefficaciori modo curatur. qui ex cauſa rationabili pluries confitetur. Poteſt tamen dici ſicut aliqui iuris periti ſenſerunt. ꝙ ⁊ ſi teneatur iterum confiteri proprio ſacerdoti in eodem anno. non tamen oportet ꝙ illa eadēquia vere abſolutus eſt peccator. Aliud videtur ſatisꝓbabile quia frequenter peccatores predicantibus ſuas monſteant conſcientias. quaſ nullo modo ꝓprijs ſacerdotibus aꝑirent. īmo illa dicunt frequenter que lorgo tempore celauerunt. ⁊ licet aliqui minora dicerent ſicut expertis notum eſt. ideo credendum eſt etiam ſummum pontificem hoc mouiſſe ad illud priuilegium cōcedendum. quod non eſt adeo ampliandum vt preiudicium fiat poteſtati ſacerdotali. nec adeo reſtringenduꝫvt obſit fidelium pietati. vnde nec ſunt penitentes artandi ad illa enormia iterum confitenda cum ſemel predicanti liberrime ſunt confeſſi. nec ita liberi ſunt iudi-

candi qͥn etiam ſemel in anno que al̓s occurrūt in conſcientia teneantur ſacerdotibꝰ ꝓprijs confiteri ſi illi velint. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ tenetur a ꝓpͥo ſacerdotē cuchariſtie ſacramentū accipere. ergo ⁊ ſacr̄m penitentiDd̓m ꝙ nō ē tantū ꝑiculum in ſuſceptōne illius ſicut īſuſceptione huius. Dico tamen ꝙ ſufficit ſacerdoti. ꝙalius qui potuit ⁊ debuit ſuppleuit locum eius. vn̄ nontenetur nec debuit de iure ampliꝰ exigere. maxime ſi parrochianus non ex ꝯtēptu ſꝫ ex rationabili cauſa ad alium accedat petita licentia. Rōnes vero ad oppoſitumveꝝ ꝓbant. Et illud verbū auguſ. nō intelligit̉ generaliter de om̄i ſacerdote ſciente. ſed de ſacerdote ſciente etpotente. vel ſi ſcit ⁊ nō pōt. cū licētia ſacerdotis ꝓprij qͥhabet poſſe qͣꝫuis non habeat ſcire. ¶ Ad illud qd̓ olde periculo. dd̓m ꝙ illud non dat poſſe. ſed rōnabilencauſam dat vt poſſet ſuꝑiorē adire. vel ab ip̄o licentiaꝫpetere. ꝙ ſi non p̄t aliqd̓ hoꝝ facere debet in cōi loco cōfiteri. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur de pͥuilegiatis. credo ꝙmalo velle ſacerdotū parrochialiū poſſint confiteri exlicenti a pͥuilegij ⁊ ſacerdos nō ē audiendus ſi ꝓhibet.qꝛ manifeſte male mouetur. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ nondebet iterū cōfiteri. dd̓m ꝙ nō tenet̉ de eiſdem. tenet̉ tamen de alijs ꝓpter mādatum decretalis. qꝛ nō p̄t ſacerdotem iure ſuo priuare.iij.¶ Queſtio.¶ Utrū neceſſe ſit confiteri ꝓpͥo ſacerdoti corā popl̓oan ſufficiat ei confiteri in occulto. Et ꝙ neceſſe ſit cōfiteri corā populo videtur. Augꝰ dicit ⁊ hr̄ ſupra eademdiſt. Nemo dicat ſibi occulte ago penitētiam. Et Iobait Si erubui in cōſpectu ppl̓i ꝯfiteri pctā mea. admiratio ē ⁊ imp̄catur ſibi maluꝫ. ergo videtur tū ex verboAugꝰ. tum ex cōcordia quadā adducit ꝙ cōfeſſio ſit facienda ſacerdoti coram multis. ¶ Item Gregorius demagd̓. in omelia qua ſemetip̄am grauiter erubeſcebatintus. nihil eſſe credebat qd̓ verecundaretur foris. vnde commendat eam ꝙ corā om̄ibꝰ ſe peccatricem oſtendit. gͦ videtur ꝙ quilibet pctōr ita deberet facere. ¶ ItēBern̄. ſuꝑ Can. omel̓. xliij. ſi veritatꝭ amator effectꝰ esvelles ꝓculdubio in eo qd̓ in te eſt eandē de te om̄es tenere ſententiā. quā ip̄am apud te habere cogͦſcis ꝟitatēAlioqͥn ſi pͥuato amore cōtentus detines intra te iudicium veritatis. cui dubiū eſt minus te veritateꝫ diligere. cui p̄ponis ꝓpͥum cōmodum vel honorē. ergo ſcd̓mhoc nullus ē veritatis amator. qͥ qd̓ veraciter de ſe ſentit. nō om̄ibus publice confitet̉. ¶ Itē rōne videtur. qꝛverus penitēs ſeip̄m punit ⁊ iudicat loco dei. ⁊ ſacerdoti offert ſe iudicandū vt deo. ergo debet ẜm ꝙ pōt ſe diuino iudicio conformare. ſed ī iudicio finali pctā om̄ium omnibus innoteſcent. qꝛ tunc aperient̉ libri. gͦ nūcdebet vere penitens libꝝ ſue conſcientie om̄ibꝰ aperire¶ Item aut penitens vult ꝙ alij reputent cum peccatorem. aut bonum. Si vult ꝙ reputent eum bonum. ergo non eſt verus penitens. ſed hypocrita ſuperbꝰ. Sivult ꝙ reputent eum peccatorem. ſed nullus poteſt eūreputare ꝑeccatorē niſi ab ip̄o ſciat. ergo debet om̄ibusreuelare. ¶ Item peccator confitetur ſacerdoti vt recōcilietur non deo tantum ſed etiam eccleſie. qꝛ deo reconciliatus eſt per contritionem. ſed eccleſia non eſt perſona ſingularis. īmo multitudo fidelium. ergo videtur ꝙſacerdoti preſente multitudine deberet confiteri. ¶ Cotra. In deeretali Innocentij. Om̄is vtriuſqꝫ ſexus. ⁊c̄⁊ poſt. omnia ſua ſolus peccata ſemel in anno confiteatur proprio ſacerdoti. ergo ſolus debet eſſe. ¶ Item.que debent ſecretiſſime cuſtodiri nō debent in conſpe-

ſos

III

112

106

107

AO 8