puniēdo nō aīaduertit inſtr̄m. ſed in actorem ſceleris.Un̄ nō punit̉ gladiꝰ ſed homicida. ergo cū caro nō ſitinſtr̄m ſicut inſtr̄m motū. patet ⁊cͣ. ¶ Itē caro ē inimicus nr̄i ſpūs. Gal̓. v. hec ſibi adinuice aduerſant̉.Mat. v d̓r diligite inimicos vr̄os. bn̄facite ⁊cͣ ¶ Itēqd̓ cōe eſt apud oēs eſt naturale. Sed Eph̓. v. d̓r. nēovnqͣꝫ carnē ſuā odio habuit. ergo naturale ē carnē fouere. ergo affligere ē ꝯtra naturā. ſed pnīa eſt regreſſio ab eo qd̓ eſt pret̓ naturā. ergoliciuniū nō eſt ad ſatiſfaciendū in pnīa. ¶ Itē qui carnem afiligit amittitvitā ⁊ accelerat morteꝫ. qꝛ eſt in eo maior. conſūptio etminor reſtauratio. ſed qͥ accelerat mortē eſt homicida.etiam ſi longo tꝑe differat non refert. Un̄ hiero. Nōrefert vtrū paruo tꝑe vel magno interimas. ergo qͥ ieiunat eſt homicida. ¶ Itē pnīe opus diſcretū ⁊ ꝟtuoſum conſiſtit in medio. ſed ieiuniū nō conſiſtit in medio īmo declinat ad indigentiam. ergo nec pnīe eſt necvirtutis. ¶ ℟ʰ dd̓m ꝙ ieiuniū eſt opus ſatiſfactoriūẜm ꝙ ip̄e dn̄s dicit Mat. xxvij. hͦ genꝰ demonioꝝ nōeijcit̉ niſi in or̄one ⁊ ieiunio. Eſt inqͣꝫ ſatiſfactoriū liberando a pena cū ſit penale. ⁊ ideo eſt placitū. qꝛ corꝑiſet ſpūs eſt reordinatiuū. Ut corpꝰ ſpūi non repugnetcōtumacit̉. Prouerb̓. xxix. Qui delicate a puericia nutrit ſeruū ſuū. ſentiet illū contūacem. Ut ſpūi ſubijciatur totalit̓. jͣ. ad Coꝝ. ix. caſtigo corpus meuꝫ ⁊ in ſeruitutē redigo ⁊cͣ. Ut nō cruciet̉ eternalit̓. Ccc̄i. xx. eſt qͥmulta redimat modico p̄cio. Et Ezech̓. iiij. Diem proanno dedi tibi. Ut glorificet̉ eternalit̓. ij. ad Coꝝ. iiij.id qd̓ eſt in pn̄ti momētaneū ⁊ leue tribulatiōis nr̄e ⁊cͣ¶ Ad illud ergo qd̓ obijcit̉ in cōtrariū ꝙ n̄ placet deo⁊cͣ. dd̓m ꝙ deo nō placet afflictio carnis ſiue eiꝰ maceratio ẜm ſe. ſed qͣꝫtū in ea punit̉ ſpūs. quia dolor nō eſtcarnis ſed aīe in carne ut dicit aug. ⁊ inqͣꝫtū talis pēaꝓcedit a penadoloris ſpūal̓. vt nō ſicut hypocrita exteriꝰ tm̄ puniat. Et ꝯtra hͦ eſt illud Iocl̓. qꝛ non dol ebant aīo ſed ſigno. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ ad modicum valet. dd̓m ꝙ hͦ eſt. vel qꝛ vni ſoli. vel ad modicūcomꝑatiōe pietatis. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ caro nōeſt cauſa. dd̓m ꝙ ⁊ ſi nō ſit cā. eſt tn̄ occaſio. occaſiōesaūt ſunt p̄cidēde. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ eſt inſtr̄mdd̓m ꝙ duplex eſt inſtr̄m .ſ. ſeꝑatū ⁊ hͦ nō eſt puniēdūet ꝯiūctū qͣle eſt caro ⁊ hͦ eſt puniēdū. qꝛ hͦ punito punitur ſpūs. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ fouēdus ē inimicus. dd̓m ꝙ caro fouēda ē ⁊ ſeruāda. ſed īimicitia carnis nō eſt fouēda. īmo ad ꝯcordiā ſpūs reuo cāda. ⁊ qꝛhͦ fit ꝑ ieiuniū ⁊ flagella. ideo ē puniēda. ⁊ ꝑ hͦ patet ꝙnaturale eſt carnē diligere ⁊ fouere. ſed carnis laſciuafouere ē corruptiōis ⁊ vicij. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙdiminuit vitā. dd̓m ꝙ diminuere vitā vel accelerare.aut ē ex intentiōe. aut p̄ter. Si ex intētione pctm̄ eſt. ⁊ſic intelligit hiero. Aut p̄ter intentionē. ⁊ tūc aut dando oꝑam rei licite. aut nō licite vel vtili. ſed illicite velmale. pͥmo mō non eſt pctm̄ ſed ſcd̓o ¶ Alij tn̄ dicuntꝙ abſtinētia nō accelerat mortē. ſed tn̄ non credo. īmoguis abſtinētia bn̄ accelerat. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙnō eſt mediū in ieiunijs. dd̓m ꝙ īmo. ſed hͦ nō eſt mediū ſobrietatis ſed mediū iuſticie. qꝛ ieiunio punit qͥsſuam carnē. ſed in hac punitiōe ſeruandū eſt ita medium vt nec nimis lente puniat ita ꝙ vicia carnis viuātnec ita acerbe vt natura deficiat. vnde b̓. oportet carneꝫ repͥmere non extinguere. Nec iſtud impedit qͥn ſitmediū. qꝛ ad extremū declinat. Nam in patiētia medium eſt fere oīa ſuſtinere. in ꝯtinentia etiā ſꝑ abſtinere¶ Queſtio. iij.Utrum contingat ſatiſfacere oratione. ⁊ cum duplex

ſit oratio .ſ. mentalis ⁊ vocalis. querit̉ que magis ſitſatiſfactoria. Et videt̉ ꝙ mentalis. quia veraciter orare eſt vt dicit Greg. amaros in compūctione gemitusnon ornata verba reſonare. ergo videtur ꝙ vera oratio ⁊ ſatiſfactoria non ſit in verbo ⁊ cantu. ſed ī lachrymis ⁊ fletu. ¶ Item Matth̓. vj. orantes nolite multum loqui ſicut ethnici faciūt. ſed ſi vocalis or̄o adderet ad ſatiſfactionē non eſſet parū loquendū ſed multum. ergo ⁊cͣ. ¶ Item oratio facit hoīem tendere ſurſum. ſed ratio non pōt ferri ſurſum qͣꝫdiu ſollicita eſtcirca ea que ſunt deorſum. Sed qn̄ profert ſermonemintenta eſt circa quid creatū. ergo ſi or̄o que magꝭ fertſurſum eſt or̄o mentalis. ⁊ iſta eſt magis placita. hec ēmagis ſatiſfactoria. ¶ Cōtra. or̄o eſt fatiſfactoria queeſt penalis. ſed hec nō eſt or̄o mentalis ſed vocal̓. Nāmentalis eſt or̄o ſuauis ſicut dicit̉ Ecc̄s. .x. muſce morientes perdūt ſuauitatē vngēti. ¶ Item illa que eſt p̄cipue ſatiſfactoria p̄cipue debet imponi a ſacerdote. ſꝫſacerdos imponit or̄onē vocalē non mentalē. ergo ⁊cͣ.¶ It̓em or̄o mentalis ſi qua ē ſatiſfactoria eſt illa quaoratur cū gemitibꝰ. ſed hec eſt ꝯtritiōis .ſ. plāgere peccatum. ⁊ ꝯtritio diuidit̉ ꝯtra ſatiſfactionē. ergo talisor̄o nō eſt pars ſatiſfactionis. ¶ Item plus laborat qͥlaborat corde ⁊ lingua qͣꝫ qui corde tm̄. ſed laborare pͥmo modo eſt in or̄one vocali. corde ꝟo tm̄ in mentali.ergo videt̉ ꝙ vocalis ſit magis ſatiſfactoria. ¶ ℟º dicendū ꝙ vocalis or̄o ordinat̉ admentalē ⁊ non ecōuerſo. ẜm hoc intelligendū ꝙ quedā or̄o eſt pure mentalisquedā pure vocalis. quēdā media. Pure mentalis eſtqn̄ labia non mouent̉. ſed eor ad deū loquit̉. Pure vocalis qn̄ nihil cogitat in his que dicit nec in gn̄ali necin ſpeciali. ita ꝙ referat intentionē ad ſenſum verborum vel finē. ſed cum orat fabricat caſtra. ⁊ ſic mental̓ſimplicit̓ excedit vocalem. Alia eſt mixta. in qͣ .ſ. oratmentalit̓ ⁊ vocalit̓. ⁊ de iſta diſtinguenduꝫ. qꝛ aut verba illa impediūt affectū. quia ſic inflāmatꝰ eſt ꝙ īmediate fertur in deū. ⁊ tali vtilior eſt or̄o mentalis. ſi aūtiuuat̉ vtilior eſt vocalis. ⁊ multi ſunt tales. ⁊ maximeilli qui non ſunt viri ſpūales. ad qͦrū affectus ꝓuo cādos inſtitute ſunt vocales or̄oneſ. Si querat̉ que or̄oſit ſatiſfactoria. credo ꝙ oīs. quia nulla eſt in qͣ non laborent virtutes aīales. ⁊ qͣꝫtū delectant̉ ſpūs. tm̄ carofreq̄nter tabeſcit. ⁊ virtutes aīales minꝰ ſunt intēte regimini corꝑis. Credo tn̄ ꝙ illa inter ceteras eſt ſatiſfactoria magis in qua accendit̉ homo ad gemitū. qꝛ hec ēin qua deus maxime delectat̉. Unde quia illud eſt gratie ſpiritualis. ideo nō imponit̉ a ſacerdote. ſed p̄ambulum ad illud .ſ. or̄o vocalis. ⁊ quia non eſt ſtatus invocibus. ſed ordinatur ad intellectū hinc eſt ꝙ dn̄s ⁊grego. mittūt a vocali oratione ad mentalem. ¶ Ad ilud qd̓ obijcit̉ ꝙ impedit ne feratur. dd̓m ꝙ falſum ē.īmo excitat affectum tepidū. nec eſt homo diuiſus. immo vis inferior ſuꝑiori cooꝑatur. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur ꝙ vocalis magis eſt penal̓. dd̓m ꝙ verū eſt ceteris paribus. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ or̄o gemebundaſpectat ad ꝯtritionē. dd̓m ꝙ verum ē. Sed ſuper illāaddit̉ poſtulationē. ſicut publicanꝰ petebat a dn̄o intemplo remiſſionē. ⁊ ſic patet illud. Sit ergo hic ſumma dictoꝝ. ꝙ oīs or̄o ex charitete facta. ſi recte fiat. penalis eſt ⁊ ſatiſfactoria poteſt eſſe. quia nunqͣꝫ eſt itadelectationis qͥn ſit penalis antecedent̉. vel ꝯſequent̉vel ꝯcomitant̉. Illam tamen inter oēs p̄cipue ſatiſfacit que eſt magis gemebūda. ⁊ ī qua maior clamor cordis eſt ad deum ꝓ venia pctōꝝ hec autem in aliquibuſeſt mentalis in aliqͥbus vocalis. Unde notandū ꝙ tri-

70

71

72

74

75

46

78

80