DI.XII

exemplū eſt in viſu. qn̄ quis dormit vel occupat̉ alibi. ſigͦ ſenſus nr̄e vult ab hͦ carbone inflāmari. neceſſe hꝫ adip̄m ꝯuerti ⁊ dirigi. Cōuerti aūt ad ip̄m dꝫ ſicut ad memoriale paſſionis ad viuū. Triplex em̄ habemꝰ memoriale paſſionis .ſ. in ſcripto. in ꝟbo. ⁊ ſacr̄o. In ſcpͥto vtqn̄ paſſio deſcribit̉ vel narrat̉ ꝑ ſcripturā. vel qn̄ imaginibꝰ expͥmit̉. ⁊ hec ē memoriale. q. mortuū. ⁊ hꝫ fieri adviſuꝫ qͥ app̄hēdit magꝭ de longinqͦ. In ꝟbo. vtpote qn̄aliqͥs verbotenꝰ narrat paſſionē xp̄i. ⁊ illud ꝑtim eſt viuum ⁊ ꝑtim mortuū. Uiuū eſt ī corde bonoꝝ p̄dicatorūſꝫ mortuū in corde tepidoꝝ ⁊ maloꝝ. Uel viuū in corde⁊ cogitatione. nō viuū in voce. ⁊ hͦ eſt audiendū. Auditus aūt nō ita app̄hēdit de longinqͦ. In ſacro ꝟo eſt memoriale cū ip̄ꝫ corpꝰ xp̄i ſignificat̉ ⁊ ꝯtinet̉ in ſpecie panis. ⁊ ſanguis ī ſpecie vini. ⁊ hoc ē memoriale viuū. qꝛip̄e xp̄us ſeip̄m ibi p̄bet offerēs nobis corpꝰ qd̓ ꝓ nobisfuit occiſum. ⁊ ſanguinē qͥ ꝓ nobis fuit effuſus. ⁊ hoc ēad guſtū qͥ de ꝓximo app̄hendit. vt iā nō qͣſi ſpeculatōeſꝫ ꝗdā exꝑientia paſſionis eiꝰ memores ſimꝰ. Si gͦ accēdit affectū nr̄m paſſio deſcripta. ⁊ ampliꝰ feruēter p̄dicata. multo magis inflāmare ⁊ afficere dꝫ in hoc ſacr̄oexp̄ſſa. ⁊ hͦ abſqꝫ dubio facit. ſi qͥs ſenſum hꝫ. ⁊ illū ꝯuertit ad hoc ſacr̄m. ille gͦ ē qͥ ex hoc ſacr̄o efficaciā reportatqͥ ſe ꝯuertit. Ille ꝟo audit miſſam. nō qͥ tm̄ ꝟba dicit vl̓audit ſine deuotōe. ſꝫ ad hoc memoriale totā mentis intentionē conuertit.¶ Utrū habeat efficaciā in aliqͦ pctōre. vicꝫ qͥ ē in mor¶ Queſtiotali pctō. Et ꝙ ſic vr̄ ꝑ illā collectā. ſit ablutio ſceleꝝ. ſitfortitudo fragiliū. ſꝫ ſcelera nō dicunt̉ niſi magͣ pctā. gͦ⁊cͣ. Itē Dam̄. corpꝰ xp̄i. oīs leſionis eſt vnctio. oīs ſordis purgatio. gͦ ſordis mortalis. Itē Iuliꝰ papa de ꝯſecratione. di. ij. Cū om̄e crimē atqꝫ pctm̄ oblatis deo ſacrificijs deleat̉ ⁊cͣ. Sꝫ crimē ꝓ maioribꝰ pctīs accipit̉. gͦ⁊c̄. Itē rōne vr̄. qꝛ illud ſacr̄m ē exp̄ſſiuū ſignū paſſiōisgͦ cū efficacia ſeqͥtur ſigͣntiā. ⁊ oīa ſacra efficaciā habeant a paſſione. hoc habebit potiſſimā. gͦ ſi baptiſmus ⁊penitētia hn̄t efficaciā in pctōre. vr̄ ſil̓r ꝙ ⁊ illud. Itē inſacr̄o iſto realit̓ ꝯtinet̉ autor ⁊ mediator ⁊ fons gr̄e. qd̓in nullo alio. gͦ vr̄ ꝙ ſi aliqͦd ſacr̄m pōt fugare culpā. ꝙhoc multo magis. ſꝫ aliqd̓ pōt vt baptiſmꝰ. gͦ ⁊c̄. Itemeſto ꝙ aliqͥs pctōr attritꝰ accedat ad hͦ ſacr̄m nō tn̄ ſufficiēter. ſi talis accederet ad baptiſmū ⁊ penitētiā iuſtificaret̉. qꝛ nō hꝫ obicē. gͦ pari rōne cū nō habeat obicē iuſtificat̉ in hͦ ſacr̄o. Itē accedēs ad baptiſmū. fictōe recedente hꝫ efficaciā. gͦ ſil̓r vr̄ ꝙ illud ſacr̄m. ⁊ ita eſt vtilepeccatori. Cōtra. Aug. ad renatū. qͥs offerat corpꝰ xp̄i.niſi ꝓ his qͥ ſunt de corꝑe xp̄i. ſꝫ nullꝰ pctōr eſt talis. gͦꝓ eo nō dꝫ offerri. Itē Ambro. ſpūalit̓ māducat. qͥ īnocentiā ad altare portat. ſꝫ nullꝰ exiſtēs ī mortali portatad altare īnocentiā. ergo ⁊c̄. Itē rōne vr̄. qꝛ accedēs adhoc ſacr̄m aut accedit digne. aut n̄. Si digne accedit. gͦdignꝰ ē. ⁊ ita nō hꝫ culpaꝫ. Si nō digne. gͦ nō reportatefficaciā. gͦ nō hꝫ efficaciā in pctōre. Itē hoc ſacr̄m hꝫ eſficaciā mediāte māducatōe ſpūali. ſꝫ māducatio ſpūalis fit mediāte charitate. gͦ p̄ſupponit charitatē. gꝰ qͥ accedit ſine charitate. nō reportat efficaciā. ¶ ℟º. nō limitamꝰ largitatē dei. qͥn in hͦ ſacro poſſit ⁊ aliqn̄ faciatremiſſionē oīs culpe. Sꝫ ẜm forū coe. ⁊ generalē rōneꝫinſtitutōis ſacr̄i. dd̓m ꝙ iſtud ſacr̄m datū eſt in cibū illis qͥ ſunt de corꝑe xp̄i. ⁊ oēs tales hn̄t charitatē. ideo effectū hꝫ in ſolis iuſtis. Effectꝰ aūt in iuſtis ē liberādo aculpa veniali. ⁊ p̄ſeruādo a mortali vt patebit. Ex hocpꝫ rn̄ſio ad duo pͥma. qꝛ illud intelligit̉ ꝑ p̄ſeruationem

vel qͣꝫtū ad aliqͣs reliqͥas. ¶ Ad tria ſeq̄ntia dd̓m. ꝙ ſacramētū tātā hꝫ efficaciā qͣꝫtā ꝯgruit hr̄e his qͥbꝰ datur⁊ hec ſolis iuſtis dat̉. iō nō valet de baptiſmo ⁊ penitētia. Si ergo obijcias ꝙ nobile ē illud ſacramētū int̓ cetera. dicēdū ꝙ nobile ē rōe ꝯtēti nō rōe effectꝰ vel cet̓isalijs. Sꝫ tūc ob̓r. qꝛ adhuc nō videt̉ ſolui. cū enī xp̄s ſith̓ pn̄s videt̉ ꝙ abūdātiꝰ ꝯgrueret h̓ grām eius imitari.Nā in aduētu xp̄i abūdāter gratia collata eſt. Ad hͦ dicēdū ꝙ hͦ ſpectat ad nobilitatē ſacramēti ꝙ nō delet̉ ibiculpa mortalis. tā em̄ ē nobile ſacramētū ⁊ tā nobil̓ panis ꝙ nō debet dari niſi filijs ⁊ iā iuſtificatis. ⁊ qͥ tl̓es ſt̓nō hn̄t culpā mortalē. Ideo de ſpeciali dignitate hꝰ ſacͣmēti eſt ꝙ nō ordinat̉ cōtra mortalē culpam. et ſic patern̄ſio ad illa tria. ¶ Ad illud quod obijcit̉ de receſſu fictionis. dicēdum ꝙ nō eſt ſimile. qꝛ in baptiſmo manetcaracter ex quo eſt ſuſceptibilis gratie. nō ſic in ꝓpoſito¶ QueſtioQue ſit efficacia huiꝰ ſacramēti Et dicit magiſter ꝙ eſtvenialiū remiſſio ⁊ augmētatio ꝟtutū. Et ꝙ ita ſit videtur. Innocētius dicit euchariſtia liberat a malo ⁊ conſeruat ī bono. delet venialia ⁊ cauet mortalia. Huiusetiā ꝟtute ſacramēti vniuerſe ꝟtutes augētur. ⁊ omniūratiarū fructus exuberat. Itē rōne videt̉. qꝛ hͦ dicitureſſe ſacramētū vniōis. aut ergo qꝛ de nouo vnit. aut qꝛmagis vnit. Nō qꝛ de nouo vnit. ergo qꝛ magis vnit.ergo auget virtutes. Itē ſi magis. ergo repugnat ei qd̓minꝰ. Sed hoc ē veniale. qꝛ dicit Augꝰ. minꝰ te amatqͥ tecū aliqͥd amat. ⁊ hoc dicit̉ de veniali. ergo. ⁊cͣ. ¶ Itēcaro xp̄i ē ſicut carbo ignitus. ſed carbonis ignitie pellere frigus ⁊ intendere calorē. ergo hͦ ſacramētū repͥmitmotus frigidos culpe. ⁊ intendit motus viuos gratie.ergo delet ⁊ auget. ¶ Item hoc ſacramentū quotidie offert̉. ergo ſi nō fruſtra. dat ergo aliqͥd quo quotidie īdigemꝰ. Sꝫ illud quo quotidie idigemus eſt liberatio aveniali malo et ꝓfectus ī bono. qꝛ charitas aut deficitaut ꝓficit. ergo. ⁊c̄. Cōtra. vnius ſacramēti vnus debꝫeſſe effectus p̄cipuus. ergo nō ad hos duos effectꝰ p̄dictos. ¶ Itē ꝙ nō ſit ad remiſſionem venialiū oſtendit̉pͥmo. qꝛ qͥ accedit ad hoc ſacramentū. aut accedit cōtritus. aut nō. Si cōtritus. ergo remiſſa eſt ſibi culpa. Sinō contritus. ergo remanet culpa. ergo nullū habet euchariſtia effectū ſuꝑ venialia. Si dicas ꝙ cōtritio nonſemꝑ ſufficit. eſto ꝙ tanta ſit ꝙ ſufficiat. tūc nō habebitſacramētum effectū. et tamen melius eſt diſpoſitus.Ite ſi effectus huius ſacramēti eſt deletio venialiuꝫergo qͥ peccat venialiter irritat effectū eius. ſicut qͥ peccat mortaliter irritat effectū baptiſmi. ſed hō habet neceſſe peccare venialiter. ergo ⁊ hoc ſacramentū irritareergo nunqͣꝫ accipi debet. qꝛ nunqͣꝫ debet qͥs ꝯtumeliaꝫhuic ſacramēto inferre. Itē ꝙ augmentū virtutumnon ſit effectus ſacramenti videt̉ qꝛ ſi hͦ. tūc ergo valdecito fieret aliqͥs ꝑfectus qͥ hoc ſacramentū quotidie recipit. ſꝫ hoc videmus eē falſū. ergo. ⁊c̄. ¶ Itē augmētūvirtutum eſt effectus baptiſmi ⁊ confirmatōis. ſic̄ ſupͣdixit magiſter. ⁊ ſimiliter remiſſio venialiū. nō ergo huius ſacramēti ¶ ℟º. dicēdum ꝙ hoc ſacramētū ſit vnionis. effectus eius pͥmus aut eſt vnire aut magis vnire.ſed nō de nouo vnire. vt ſupra oſtenſumē. ſed iā vnitosmagis vnire. Magis aūt vnire eſt tripliciter. Aut qꝛqͥs vnitur maiori vinculo. vt ille magis vnit̉ qͥ maiorēhabet charitatē. Aut qꝛ eodem vinculo vnitur ſtrictiꝰvt ille qͥ ẜm eundem habitum feruentius amat. Aut qꝛeodem firmius. vt ille qui in eodem habitu eſt magꝭ radicatus. Dicit̉ ergo ſacramentū magis vnire.3

66

62

67

6g

63

69

94

65

l -