Di.II

ralia. nullatenꝰ legi euangelice ꝯueniūt. Itē lex euāgelij eſt lex liberiatis. ad Gal̓. v. Uos āt frēs in libertateꝫvocati eſtis. gͦ ad minꝰ nō debuerūt inſtitui ſacr̄a ſub p̄cepto. ſꝫ ſolū ſub ꝯſilio. ⁊ hͦ vr̄ dicere hugo de ſacr̄is. p̄mo ꝑuulos ꝯſilio nutriuit. ſcd̓o ꝓuectos p̄cepto tēptauit. tertio ꝑfectos ī libertate ſpūs ambulare ꝑmiſit. Sꝫꝑͦ nō pōt ſtare. qꝛ Io. iij. d̓r. niſi qͥs renatꝰ fuerit ⁊cͣ. ℟ꝰ.dd̓m ꝙ oīa ſacra inſtituta ſunt in remediū ſpecialit̓ etpͥncipalit̓. excepto mr̄imonio. qd̓ pͥmo inſtitutū ē in oſficiū. ⁊ qꝛ tp̄s remedij incepit a lapſu. ⁊ ꝓfecit in lege. ⁊ꝯſummatū eſt in euāgelio. iō iſta tria tꝑa ꝯueniūt inſtitutōi. tn̄ ẜmmagis ⁊ minꝰ. ¶ Ad illud gͦ qd̓ ob̓r ꝙ ꝯueniūt tꝑi nature inſtitute ꝓpt̓ mrimoniū. dd̓m ꝙ tūc eſtinſtitutū. qꝛ fuit inſtitutū in officiū. ¶ Ad illud qd̓ obrde pena angeloꝝ ptꝫ rn̄ſio. qꝛ pena vel ignis reuocat aculpa. ſꝫ medicina occaſione p̄ſtat. iō nō ſic debebat eſſeex ſua ꝑte. ¶ Ad illud qd̓ obijcit de vſu. dd̓m ꝙ hūiliariſub creaturis. ab eis erudiri. ⁊ in eis a faſtidio liberarinō eſt de natura hoīs inſtituti. ſed potiꝰ hec exigit penadānati. qꝛ hō inſtitutꝰ erat mediꝰ inter creaturas ⁊ deū.Increare eī in ſe exp̄ſſiꝰ qͣꝫ in alijs cognoſcebat. ⁊ in ip̄odelectabat̉. ⁊ varietate reꝝ ad fugiendū faſtidiū nō egebat. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ de tēꝑe legis nature. dd̓m ꝙ lexnature q̄dā dictat vt neceſſaria. ꝗdā vt expediētia. Itēq̄dā dictat ad ſe. q̄dā ad vitā fide ⁊ inſpiratōe. Et dicoꝙ pͥmo mō dictat p̄cepta moris. Scd̓o mō p̄cepta q̄ dictabāt in generali vt eēt deo ſacrificandū. ⁊ hͦ fides cuminſpiratōe etiā vlteriꝰ determīabat. ⁊ ſic pꝫ illud. ¶ Adillud qd̓ obr̄ de tꝑe legis ſcripte. dico ꝙ lex ſcpͥta a iuderis obſeruabat̉ carnaliter ⁊ eiꝰ ſacra. ⁊ in talibꝰ nullamhabebat efficaciā. Sꝫ a ſpūalibꝰ obſeruabat̉ ſpūalit̓. etnō erat ibi onꝰ p̄ciꝑue ẜm viā ſalutis. ⁊ talibꝰ ſacra illaerāt in medicinā. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ de euāgelio ꝙ euacuat figuras. dd̓m ꝙ ꝗdā figure erāt tm̄ ad ſigͣndū. q̄dāaūt ſunt ad ſigͣndū ⁊ ſctīficandū. Figuras pͥmas eūacu.ſꝫ ſcd̓as inſtituit. qꝛ eſt lex ſctīficatōis nō tm̄ ꝟitatꝭ.¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ lex euāgelij ē lex libertatꝭ ⁊cͣ. dd̓nꝙ p̄cepta ſunt in ẜuitutē timētibꝰ. ſꝫ ſunt in libertatemamātibꝰ. qꝛ gͦ lex euāgelica eſt lex amoris. iō d̓r lex libertatis. nō qꝛ nō p̄cipiebat. ſꝫ qꝛ nō ad timorē ſꝫ ad amorētrahebat.¶ Queſtio¶ Utrū in diuerſis tꝑibꝰ debuerūt alia ⁊ alia ſacr̄a inſitui. vel ſꝑ eadē. Et ꝙ nō ſꝑ eadē. ſꝫ ꝙ debuerūt mutari hͦrōnabilit̓ on̄dit Hugo ſic dicēs. Diſpēſatōis ordo ⁊ rōhͦ popoſcit. vt ſicut ab initio currēte tꝑe magis ac magis ſaluatoris aduētus appropinquit. ſic magis effectſalutis creſceret ⁊ cognitio ꝟitatꝭ. ꝓpter qd̓ ⁊ ip̄a ſignaſalutis ꝑ ſucceſſionē tempoꝝ alia poſt alia mutari debierūt. vt effectꝰ gr̄e diuīe in ſalutē creſceret. ſil̓ qͦꝫ ⁊ ip̄a ſignatio in ſignis viſibilibꝰ euidētior appareret. Itē hocon̄dit̉ ꝑ rōne. qꝛ variato morbo ⁊ ꝯditōe egrotatis. neceſſe eſt variari remediū. gͦ cū his tꝑibꝰ fuerūt morbi diuerſaꝝ ꝯditionū. ⁊ morbꝰ inualuerit. neceſſe fuit medicamēta alia ⁊ alia adhiberi. Sꝫ ꝯͣ. Inſtitutio ſacramētoꝝ fuit nō a qͦcūqꝫ ſꝫ a ſummo medico. cuiꝰ conſiliū eſtimmutabile ⁊ ē ſūme cōmēdabile. ſꝫ ſi īmutabile. gͦ ⁊ ſacramēta ẜm illud inſtituta dn̄t eſſe īmutabilia. Si ſumme laudabile. gͦ dn̄t eē optima. gͦ ẜm hͦ cū ſacr̄a legꝭ gr̄eoptima ſint. ſꝑ illa debuerūt eſſe. nec ante nec poſt aliadebuerunt inſtitui nec mutari. Itē morbus originalispeccati ſemꝑ idem fuit nec creuit nec decreuit. ⁊ ratioinfirmādi ſemꝑ fuit eadē. ergo videtur ꝙ medicina cor

reſpondens morbo debuerit eſſe nō mutata. Itē omniaſacramenta habent efficaciā a paſſione primo. ⁊ a fidepaſſionis īmediate. ⁊ virtus illa eſt ad ſanandū ꝑ gratiam. ergo cum paſſio ſit eadē ⁊ fides. ſicut dicit Aug.⁊ gratia ſimiliter eadē. ergo debent eſſe eadē ſacramenta nō mutata. ¶ ℟ꝰ. ad predictoꝝ intelligentiā eſt notandum ꝙ ſacramenta ſunt in documentū. ſunt in medicamentum. ſunt in ornamentū. Et ſcd̓m ſtatum perfectum ſunt in apertum documentū diuini ſecreti. ſuntin efficax remedium morbi. ⁊ in pulcrum ornamentumſponſe xp̄i. Quoniā ergo reuelatio ſecretorum nō debꝫfieri quocunqꝫ modo vel in omni tempore. ſed illo in qͦeſt intellectus hominis capacior. ergo ſacramenta perfecta dilata ſunt vſqꝫ ad tempꝰ tale. Hoc autem tēpusſicut in homine eſt ſexta etas que appellatur ſenectus.iuxta illud Ecc̄i. xxv. Quā ſpecioſa veteranis ſapientia. ⁊ glorioſus intellectus ⁊ conſiliū. Similiter in mūdo eſt ſexta etats poſt xp̄m. in qua etate homines ſuntſapientiores ⁊ capaciores. ideo dilata ſunt ſacramentacompleta vſqꝫ ad hoc tempus. Rurſus. quia ſunt ī medicamentū morbi efficax. etiam eo temꝑe debent dari īquo efficacius curant. ſed ſpiritualis infirmitas efficaciter nō curatur niſi quādo cognoſcit̉ ⁊ ſentitur. alioqͥnredditur homo ingratus. ⁊ peiori vulnere infirmat̉. iōneceſſe fuit ſacramenta differre quouſqꝫ morbꝰ tantuminualeſceret vt homo ip̄m cognoſceret ⁊ remedium q̄reret. hoc aūt fuit in temꝑe gratie. quia temꝑe legis nature ꝯuictus eſt eſſe cecus. ⁊ tunc venit lex docens ⁊ onerans. ⁊ ꝯuictus eſt de impotentia. tūc ergo reſtabat tēpus gratie in quo morbus iam cognitus curaretur. ⁊ īhoc temꝑe ſacramenta completa darētur. Rurſus. qꝛſunt in pulcrū ornamentū. debuit ea chriſtus illi ſponſe dare a qua nunqͣꝫ ſeꝑari deberent. ⁊ quia talis fuit eccleſia collecta de gentibus. nō ſynagoga que ip̄m deſeruit ⁊ negauit. vſqꝫ ad tempus gratie perfecta ſacramēta nō inſtituit. nihilominus tamē aliqua imꝑfecta ẜmꝙ congruebat illis temꝑibus in ſuſtentationē dedit.⁊ ſic patet ꝙ nō ſemꝑ eadem. ſed alia ⁊ alia debuere inſtitui. ¶ Ad illud quod obijcitur de conſilio. dd̓m ꝙ ſcut dicit Aug. li. de vera religione. Sicut vnus medicus ẜm eandem artem nō mutatā. ꝓ mutatione morbimutat remedia. ſic immo multo fortius in propoſito.Ꝙ vero addit ꝙ ſumme laudabile ⁊cͣ. dd̓m ꝙ ſume laudabile eſt conſilium diuine ſapientie in operibus. nonquia omnia ſunt optima que facit in ſe. ſed in ordineUnde dicit Aug. de li. ar. Si quis querit quare deusnō fecit duos ſoles. nō videt ꝙ fuiſſet ſuperfiuum. Siqueras quare fecit lunam. uō videt quia ſi deeſſet lunaaliquod bonum deeſſet de ordine. Sic ⁊ in propoſitoattendendum. quia ordinatiſſime fecit. Sicut eniꝫ hecſacramenta huic tempori conueniunt. ita illa ſacramēta illi tempori congruebant. ¶ Ad illud quod obijcitur ꝙ morbus eſt idem. Dicendum ꝙ ⁊ ſi morbus originalis quantum ad eſſentiam nō creuit. tamen creuit ineffectu. quia ſemper magis ac magis homines ſequebantur concupiſcentiam. ⁊ de vno errore labebanturin alterum. ¶ Ad illud quod obijcitur ſi fides eadem ⁊ paſſio ⁊ cetera. Dicendum ꝙ ⁊ ſi paſſio eademſit. tamen prius fuit promiſſa. ⁊ modo eſt perſoluta. etideo accepta ſatiſfactione. miſericordia dei liberaliorfuit ad remittendum qͣꝫ cum tm̄ erat promiſſa. Liberalior inquam dico quantum ad effectum. cum ſemperin ſe ſit ſumme et equaliter liberalis. ideo effectus

14

6

7

S

9

10

I1

12

1

15

16

17