XXXIIIIVI.
¶ Ponit ꝓhemiū on̄dens q̄ ⁊qͦt velit determinare.AUHCDeſeptē donis ſpūſſāIcti agendū ē. vbi pͥus ꝯſiderādū e. an hec dona ꝟtutes ſint. Scd̓o an ī futuro deſitura ſint. vel oīa. vel hoꝝ aliqͣdeīde an̄ ī xp̄o fuerīt cūcta hecdona.¶ Det̓mīat de donis ī ꝯꝑatiōead habitū ꝟtutꝭ oſtendens eēvirtutes.Hec dona ꝟtutes eē. nec ī futuro deſitura Amb̓. on̄dit. ⁊ ſeptēfore virtutes dicēs ⁊ ī āgelis abūdātiſſime eē ſic. Ciuitas deiilla hierl̓m celeſtis n̄ meatu alicuiꝰ fluuij t̓reſtrꝭ abluit̉. ẜ ex vite fōte ꝓcedēs ſpūſſctī cuiꝰ noſbreui ſatiamur hauſtu ī ill̓ celeſtibꝰ ſpiritibꝰ redūdātiꝰ vr̄ efflue̓ pleno ſeptēꝟ tutū ſpūaliuꝫferuēs meatu. Si .n. fluuiꝰ rip̄arū crepidinibꝰ editꝭ ſuꝑfuſꝰ exundat. qͣnto magꝭ ſpm̄ oēm ſuꝑueniēs creaturā cū nr̄e mētꝭ archana tāqͣꝫ īferiora ꝑſtrīgat. ce
leſtē illā āgeloꝝ naͣm effuſiōe qͣdā ſctīficatōnū vb̓tate letificatDeīde ſctīficatōꝫ exponēs ſubdit. hiſ āt ſctīficatōibꝰ ſignificat̉plenitudo ſeptē ſpūaliū ꝟtutuꝫqͣs enūerat Eſaias dicēs. Sp̄sſapīe ⁊ ītellectꝰ. ſpūs ꝯſilij ⁊ fortitudīſ. ſpūs ſcīe ⁊ pietatꝭ. ⁊ ſp̄stimoris dn̄i. Unū ē gͦ flumē ſpūſſcī. ſꝫ ml̓ti ſpūaliū donoꝝ meatqͣꝫuis gͦ ml̓ti dicāt̉ ſpūs vt ſp̄s ſapientie ⁊ ītellectꝰ ⁊c̄. vnꝰ tn̄ eſtdei ſpūs ſue libertatis arbiter.oīa ꝓ auc̄te voluntatis diuidēſingulis. Hic exp̄ſſe traditū eſtſeptē dona ⁊ virtutes eē ſctīficatōeſqꝫ fideliū mentiū. ⁊ ī futuro n̄ deſitura. cū ſint ⁊ ī āgel̓¶ Determīat de donis in cōparatione ad xp̄m.¶ In xp̄o etiaꝫ hec eadē fuiſſeEſaias on̄dit dicēs. Egrediet̉virga de radice yeſſe. ⁊ flos deradice eiꝰ aſcendet. ⁊ reqͥeſcetſuꝑ eū ſpūs dn̄i. ſpūs ſapīe ⁊ intellectus. ſpūs cōſilij ⁊ forritudinis. ſpūs ſcīe ⁊ pietatis. ⁊ᵏ re Aplebit eum ſpiritus timoris domini.
patet ꝙ ꝟtutes cardīales excellētiori mō manebūt ī patria qͣꝫ ſūt ī via. Unde ⁊ rōnes ꝯcedēde ſūt q̄ ſūt ad ꝑteꝫiſtam. ¶ Ad illud gͦ ꝙ pͥmo obr̄ in ꝯͣriū de actibꝰ iſtaruꝫqͣttuor virtutū. dd̓m ꝙ illi actus nō ſunt actꝰ eaꝝ gn̄ales ſed ſolū ẜm ſtatū vie. Alios ꝟo actꝰ habebūt in priamulto excellentiores. qͦs etiā in via aliqͦ mō habent. liſemiplene. ⁊ iō ꝟtutes iſte nō tollēt̉ ſed ꝑficient̉. ¶ Adillud qd̓ obr̄ ꝙ ꝟtutes theologice ꝑfectores ſūt cardīalibus. dicendū ꝙ eſt verum quantum eſt ex parte obiectiverumtamen quantum ad modum mouendi ⁊ habilitādi nō habet ꝟitatē generaliter. qꝛ fides et ſpes de ſuapͥmaria rōne importat imꝑfectōeꝫ que repugnat ſtatuiglorie. ꝓ eo ꝙ habilitant reſpectu abſētis ⁊ nō reſpectupſentis. Et hinc ē ꝙ magis euacuant̉ theologice qͣꝫ cardinales. ſicut ſatis apparet ex his q̄ dicta ſūt. xxxj. diſt.
¶ Diſtinctio. xxxiiij. d̓ ſeptē donis ſpūſſctī gn̄al̓rUnc de ſeptē donis ſpūſſcti agendū eſt. In p̄cedenti diſ. egit magr̄ de habitibꝰ ꝟtutū theologicaꝝ. ⁊ etiā de habitibꝰ virtutū cardinaliuꝫ. ī hacꝑte intendit determīare de habitibꝰ donoꝝ. Diuidit̉ āiſta ꝑs in tres ꝑtes. In quaꝝ pͥma determiat de donis īſua generalitate. In ſcd̓a ꝟo determīat de dono timorſpāliter. ibi. Et qꝛ de timore tractādi nobis occurrit locus. In tertia ꝟo breuiter aſſignat dr̄iam inter reliquadicta. ibi. Poſt p̄miſſa diligent̓ ꝯſiderandū ē ⁊c̄. diſtī.xxxv. Prima ꝑs ſpectat ad p̄ſentem lectōem ⁊ diuidit̉ īduas ꝑtes. In quaꝝ pͥma mgr̄ quaſi ponit ꝓhemiū ad
a ¶ Replebit eūſpūs timorꝭ doini. QueriturCū ita bene fuerit plenus alijsdonis ſicut dono timoris. qͣr̄magis illo donō dicit fuiſſe repletū. Iteꝫ cumſpūs dn̄i requiſcat in humili ſicut ideꝫ alibiʳ d̓cit. lxvj. videꝙ potius d̓b̓uiſſet attribuere dno timoris ꝟbir̄quieſcēdi. facitaut ecōuerſo. q̄ritur vnde hoc.¶ ℟ꝰ. dd̓m.donū timoris vdet̉ eē cuiuſdamimꝑfectiōis. nealiqͥs crederetip̄o donum illinō fuiſſe perfctēideo ad excludēdū errorē magispoſuit ibi ꝟbuꝫreplendi qͣꝫ circa aliud donumAlia ē etiam rōquia dona da
¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ ꝟtutes cardīales ordināt ad eatendūt in fine. dd̓m ꝙ veꝝ eſt. qꝛ ordināt ad ſe ⁊ ꝓximūſed iſta ad que ordinat virtus cardinalis nō ceſſabūt inpatria. īmo manebunt multo melius ordinata. Ad hͦenim ꝙ homo recte ordinetur in deū. neceſſe eſt ꝙ etiaꝫad ſeipſum et ad proximum ordinetur. ⁊ ideo licet ī patria perueniatur vſqꝫ in finem. nō tamen oportebit habitus iſtarum ꝟtutū nō remanere. ¶ Ad illud qd̓ obꝙ ſcientia ceſſabit in patria. dicendum ꝙ ſicut ī precedentibꝰ dictū fuit ꝙ nō ceſſabit qͣꝫtū ad habitū ſed qͣꝫtuꝫad modū qui attendit̉ ꝑ collatōeꝫ ⁊ diſcurſum. Preterea ſcīa illa de qualoqͥt̉ apl̓us nō eſt nobilior qͣꝫ ſit habitus ꝟtutū cardinaliū. Et iterū ſcīa quantū ē de rōne ſuinoīs in via imponit̉. ⁊ ideo non ſic debet deſtrui in patria. ẜm ꝙ ſcientia.iſtam partē oſtendc̄s q̄ et quot velit determīare. In ſecūda ꝟo exeqͥt̉. ibi. Hec dona ꝟtutes eē. ⁊c̄. Et illa ſcd̓as diuidit̉ ī duas ꝑtes. In qͣrū pͥma determīat ꝟitateꝫIn ſcd̓a mouet dubitatōeꝫ. ibi. His aūt vr̄ obuiare qd̓Geda de timore ⁊c̄. Prīa ꝑs diuidit̉ ī duas ꝑtes. In qͦꝛpͥma determīat de donis in ꝯꝑatōe ad habitū ꝟtutis oſtendēs dona eſſe ꝟtutes. ibi. Hec dona ꝟtutes eē. ⁊c̄.In ſcd̓a determīat de eiſdē ī cōꝑatōe ad xp̄m. ibi. In xp̄oautē hec eadem fuiſſe ⁊c̄. Similiter ſcd̓a ꝑs in qua mouet dubitatōem diuiditur in duas. In quarum primaopponit. In ſecunda determinat. ibi.d quod dicimꝰautoritatem p̄miſſarum.bantur xp̄o vt ꝑecte diſponeretur ad patiēduꝫet ſuſtinendumhumilitatē paſſionis. quam ipſe pͥncipaliter venit in hoc mūdoon̄dere ⁊ docereUt ergo manifeſtaretur veritaſdicit cum ſpū timoris repletumfuiſſe. qꝛ timor īteromnia donamaxime expeditad humilitatemDuplici ergo excā verbum illuddono timorꝭ appropriat. qͣꝫuisoībus cōueniatvidelicet propt̓erroris excluſionem. ⁊ propt̓ vritatis mani feſtationē. q̄ ſuntdue cāe faciendiapro priatiōeꝫAd illud quodobr̄ ꝙ magis deberet iſti appropriari verbum qͥeſcendi. dicēdū
145
4
44
6
1
DI. XXXIIIII
Cſa. xj.
Ambro. ꝙvij. donaſunt virtutes ⁊ ſunt īaugelis.
Eſacixj.
Dd̓ 2