Druckschrift 
... in Tertium librum .. (1493)
Entstehung
Seite
116v
Einzelbild herunterladen
 

LiberTertius

fuit pͥus. intellectus circa ea q̄ d̓i ſūt ⁊ ī deo q̄ ſūt om̄inoſimplicia negociat̉. ⁊ intelligit ſub ꝯplexione q̄dā. ⁊ qͣꝫuis totū qd̓ eſt d̓s ſit ip̄e deꝰ. tn̄ intellectꝰ duꝫ intelligitaliqͥd de deo. illud intelligit ī rōe ſubiecti. ⁊ attribuit eialiqͥd in rōe p̄dicati Et qꝛ diuerſas ei attributōes facithinc ē ꝙ ip̄am veritatē pͥmā que vna ē multis mōis intelligit. ⁊ multis mōis enūciat. Et ꝑ hͦ pꝫ rn̄ſio ad duoſequētia. licet enī indiuiſibilis veritas ſit vna. tn̄ articuli ſunt pl̓es. qꝛ articulus nō ſoluꝫ eſt ip̄a veritas in ſeſꝫ ꝓut ꝯparat̉ ad aliquā attributionē. reſpectu cuiꝰ deꝰeſt ī rōe ſubiecti. ſicut dem̄ ē creatoreꝫ deū eſſe trinuꝫ. deum eſſe vnū. ⁊ rōe huiꝰ dicit̉ eſſe ꝟitas indiuiſibil̓ de d̓o⁊ plures articuli qꝛ plura eſſentialia ſūt de d̓o ⁊ circa deum qͥ neceſſariū ē credere ip̄i fidei. Ad illd̓ qd̓ ob̓r. ꝙcarnis reſurrectio nō eſt d̓ deo. dd̓ꝫ. ꝙ īmo inqͣꝫtū tenetrōnē articuli. ſic em̄ ꝯꝑatur reſurrectō nr̄a ⁊ carnis reſuſcitatio ad ꝟtutem diuinā. Un̄ credere carnis reſurrectionē nō eſt aliud qͣꝫ credere ꝙ deꝰ corꝑanr̄a reſuſcibit exigēte hͦ ſua iuſticia. ⁊ faciente ſua potentia Adilld̓ qd̓ ob̓r ꝯͣ ſecūdā ꝑtē ꝙ articulus nō artat rōem cumſit ſupra eā Dd̓m ꝙ articulus diffinit̉ hic in ꝯparatōead intellcm̄ nō qͣꝫtucūqꝫ ſꝫ informatō fide. ⁊ hͦ notaturcū dr̄ artās nos ſcꝫ fideles. Quāuis aūt articulꝰ ſit occultus intellectui. qͥ qͥdem nō hꝫ fide̓. ⁊ etiā ſupͣ ip̄m. n̄tn̄ ē ſupͣ intellcm̄ inqͣꝫtū fide illūiat̉ ⁊ eleuat̉. Ad illd̓qd̓ ob̓r ꝙ credere eſt ꝑ merā volūtatē ⁊ ita nō per artationem. dd̓m. ꝙ eſt artatio q̄ repugͣt libertati. ⁊ eſt artatio que repugnat ambiguitati. ⁊ cuꝫ dr̄ articulus qꝛ atat ad credēdū. hͦ nō dr̄ ꝑ coactōnē volūtatis. ſꝫ hͦ dicit̉ꝑ remotōnē ambiguitatis. qꝛ in ip̄a ꝟitate articuli det̓minate figit̉ mens credētis vt nullatenus ad ꝑtem aliam inclinet̉. Un̄ ſic̄ dr̄. vox articulata que ad ſignificādū aliqͥd eſt det̓minata. cū pͥus in ſe īdifferēs eſſꝫ ad ſignificādum diuerſa. ſic articulus dr̄ qꝛ ip̄m oꝑtet determinate credere ⁊ ei aſſentire omni remota ambiguitate⁊ vacillatōe. Ad illd̓ qd̓ opponit̉ de ſubiecto aliaruꝫvirtutū. ⁊ etiā de p̄cepto qd̓ artat ad obediendū. Dd̓m.ꝙ nō eſt ſil̓e. qꝛ ſicut pͥus dcm̄ eſt articulꝰ nō tm̄ dr̄ qꝛ artat obligādo. ſꝫ qꝛ artat diſtinguēdo ⁊ diſcernēdo. ⁊ qꝛad ip̄m ſtat reſolutio. ⁊ qm̄ hͦ ꝓpͥe ꝯuenit ip̄i fidei que ēvirtus ꝑficiēs intellcm̄ ip̄m ad quē ſpectat pͥncipium ⁊regula diſcretōis. hinc ē ꝙ ſolū obiectū fidei vindicat ſibi nomen articuli. Queſtio I De notificatōne yſidori que talis eſt. Articulus eſtperceptio diuine veritatis tendēs in ip̄aꝫ. Cōtra partē pͥmā hꝰ diffinitōis opponit̉ ſic. Nulla ꝟitas ē ſua ꝑceptio. ſꝫ articulꝰ ē diuīa ꝟitas. gͦ hec ē falſa. articuluseſt perceptio diuine veritatis Itē fides ē ꝑceptio diuine veritatis. gͦ ſi articulus eſt perceptio diuine veritatis fides ē articulus. Itē viſio gl̓ie ē ꝑceptio diuīeveritatis. gͦ vr̄. ꝙ viſio gue fit articulꝰ fidei. qd̓ ſimpl̓reſt abſurdū. Itē in articulis nō tm̄ expͥmit̉ diuina veritas. ſꝫ etiā diuina bonitas ⁊ xp̄i hūanitas. gͦ nō vr̄. ꝙnū mēbꝝ diffinitōis om̄i articulo generaliter ꝯuēiat Co̓tra ſcd̓am ꝑtē diffinitōis opponit̉ ſic. Nihil qd̓ ēip̄a diuīa veritas tēdit ī diuinā veritatem. ſꝫ articuluseſt ip̄a veritas diuina. gͦ nō eſt tēdens in ip̄am veritatēItē articulꝰ coīs eſt reſpectu fidei bonoꝝ ⁊ malorū. ſedmali qͣꝫuis ꝑcipiāt pͥma ꝟitatē. nō tn̄ tendūt in ip̄am. gͦtendere ī diuinā veritatem nō eſt cōmūe om̄i articulo.Item aliqui philoſophi habuerūt de deo aliquam cognitionē cū quadā dilectōe. gͦ ſi habuer̄t ſimul diu īe velitatis perceptionem cū quadā tendētia in ip̄am. ⁊ tn̄

nec fidē nec fidei articulos habuer̄t. gͦ nō vr̄ ꝙ p̄d cā notificatio de articulo recte aſſignet̉. Itē cuꝫ vnius reivna ſit diffinitio. vr̄ ꝙ ad notificationē articuli ſufficiat notificatio ſiue diffinitio richardi. ſuꝑfluit gͦ iſta yſiquerit̉ gͦ ſic que ſit diuerſitas int̓ vtrāqꝫ. ¶℟º. ad p̄cctoꝝ intelligētiā ē notādū. ꝙ iſta deſcpͥtio ī tribꝰ differta deſcpͥtōe richardi. Nā illa deſcpͥtio ip̄ius richardi ē qͣſi quedā noīs int̓pretatio. hec aūt eſt realis notificatōScd̓o ꝟo differt ī hoc ꝙ cū articulus dupl̓r hēat cōſiderari. ⁊ ꝓut eſt in ſe. ⁊ ꝓut eſt apud aīam. notificatō ipſius richardi reſpicit ip̄m articulū ꝓut eſt in ſe. Notificatio aūt yſidori reſpicit ip̄m articl̓ ꝓut ē ens apud aīaꝫideo dic̄ ip̄m eſſe ꝑceptōnem diuine veritatis. Tertiadrīa eſt. qꝛ cū dupliciter ꝯtingat loqͥ de fide. vicꝫ de fidein ſua generalitate ⁊ de fide formata. Dupliciter etiā cōtingit articulū ꝯſiderari. aut ꝓut eſt obiectū fidei generaliter. aut ꝓut eſt obiectū fidei formate. Rich̓. diffinitarticulū ꝓut eſt obiectū fidei generaliter. ⁊ iō dicit ꝙ eartās nos ad credendū. Iſydorꝰ aūt diffinit ip̄m ꝓut ēobiectū fidei formate. ⁊ iō dicit ꝙ eſt ꝑceptio veritatistendēs ī deū. Et qm̄ fides formata reſpicit intellem̄ pariter et affem̄. ⁊ intellectū illuīat ad credendum. ⁊ affectū excitat ad tendendū in deuꝫ. hinc eſt ꝙ yſidorꝰ diffinit articulū pͥmo ꝑ ꝯparationem ad actu intellectuſ cūd̓t Articulꝰ ē ꝑceptio diuīe ꝟitatꝭ. Scd̓o ꝑ ꝯꝑatōꝫ adactū affectꝰ cū ſb̓iugit. tēdēs ī ip̄aꝫ. Et qꝛ ad vtrūqꝫ actūꝯꝑat̉ ī rōe motiui. hīc ē ꝙ p̄d cā diffinito ītelligēda ē dari ẜm p̄dicatōꝫ cāleꝫ. vt ſit ſenſꝰ. Articl̓s eſt ꝑceptē. ⁊c̄..i. articl̓s ē illd̓ qd̓ illuīat nos ad diuinā ꝟitateꝫ ꝑcipiēdā. ⁊ qd̓ excitat nos ad tēdēdū ī ip̄am. Un̄ dr̄ ꝑcepto tēdēs. qꝛ fac̄ nos ꝑciꝑe ⁊ tēdere. ⁊ mouet nos ad tēdēduꝫEt ꝑ hͦ pꝫ rn̄ſio fere ad oīa obicā q̄ obijciūt̉ Ad ilusenī qd̓ pͥmo ob̓r ꝙ nll̓a ꝟitas ē ſua ꝑceptō pꝫ rn̄ſio. qꝛ verū ē p̄dicatōe eēntiali. ſꝫ nō ē veꝝ p̄dicatōe cāli Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ fides ē ꝑceptō ⁊ etiā viſio gl̓ie. dd̓. ꝙ nō ēſimile. qꝛ illd̓ dr̄ p̄dicatōe formali. ⁊ illd̓ dr̄ p̄dicatōe cāli. fides eī ⁊ viſio ē ꝑceptō ſic̄ hītꝰ ꝑceptiuꝰ. ſꝫ articulꝰ ēꝑceptō ſic̄ obiectū motiuū ꝟtutꝭ ꝑcipiētꝭ. Poſſꝫ etiā d̓ci ꝙ ītellectꝰ noīat aliqn̄ potētiā aliqn̄ hītu. aliqn̄ actūaliqn̄ obiectū. ſic̄ māifeſtū ē ī diuerẜ aucͣtibꝰ. ſic ⁊ ꝑcertōis nom p̄t extēdi ad habitū. actū ⁊ obiectū. Iō alit̓ dide fide alit de articulo Ad illd̓ qd̓ ob̓r ꝙ articuli nortātū ſpectāt ad ꝟitatē ſꝫ etiā ad boitatē. nec tātū ad veritate diuinā ſꝫ etiā hūanā. dd̓. ꝙ et ſi articulꝰ ꝯcernataliqͦ mō bonū. ꝯcernat etiā aliqͥd creatū ẜm illd̓ tn̄ nonhꝫ rōnem motiui. ſꝫ eoip̄o qd̓ hꝫ ī ſe rōem veri ⁊ veri ſūmi. cui fides ꝓpt̓ ſe ⁊ ſuꝑ oīa aſſentit. Et qꝛ diffinit̉ ḣ articulus inqͣꝫtū eſt motiuꝰ fidei. iō ſufficit tāgere h̓ in eiꝰnotificatōe ꝟitatē diuinā a qͣ ē tota ⁊ pͥncipalis rō fidei Ad illd̓ qd̓ ob̓r de tēdētia pꝫ rn̄ſio. qꝛ p̄dicatō illa cālit̓ ē ītelligēda. Articulꝰ enī terminādo fac̄ tēdere. t̓minat enī inqͣꝫtū finis ⁊ mouet inqͣꝫtū obiectū Et iō fac̄der̄ Ad illd̓ qd̓ ob̓r de fide maloꝝ dicēdū ꝙ hic diffiniarticulꝰ ī ꝯꝑatōe ad fidē formatā. lꝫ ec̄ fides maloꝝ ī deuꝫ actu n̄ tēdat tn̄ reddit qͦdāmō abilē ad tēdēdū lꝫ ſemiplene. Ad illud qͦd ob̓r ꝙ cognitō philoſophoꝝ eraꝑcepto cū tēdētia. di. ꝙ n̄ erat illa tēdētia q̄ ē ex fide. nūqꝫ eī ꝑ illā ꝯgnitōꝫ potant ꝑuēire ad ſalutē. iō vt veriloq̄mur potiꝰ iacebāt qͣꝫ tēdebāt. Ad illud qͦd ob̓rovniꝰ rei vnica ē diffinitō. di. ꝙ veꝝ ē ẜꝫ vnicā ꝯꝑatōꝫ ⁊cōſideratōꝫ. ſꝫ ẜm ꝙ aliqͥd multiplicit̓ hꝫ ꝯſiderari multiplicit̓ hꝫ notificari. iō Rich. ⁊yſi. diuerſimode notificauerūt. quia diuerſimode ꝯſiderauerunt. diuerſitaſaūt coꝝ fuit qͣꝫtum ad tria ſicut oſtenſum eſt ſupra.

48

44

45

46

4950

47

51

52

53

.5

55

56