III.XXIIII
ſunt que ſic ſubiacent ſenſui ẜm aliqͥd ſui. vt ſm aliqͥdſui lateāt ip̄m ſenſū. ⁊ circa talia bn̄ p̄t ſimul ⁊ ſemel eſſeviſio ẜm vnum. ⁊ credulitas fidei ẜm alid̓. Uiſio ẜmillud ẜm ꝙ patēt. credulitas fidei ẜm uld̓ ẜm qd̓ latentEt hͦ mō eſt ī xp̄o intelligere. nā xp̄ūs ẜm naturā aſſūꝑtā ⁊ corporeā apl̓oꝝ ſenſibꝰ apparebat. Scd̓m aūt diuinā naturā oēm ſenſū latebat. ⁊ eadē ꝑſona ⁊ hipoſtaſisẜm diuerſas naturas ſimul erat viſui cognita ⁊ incognita: iō ſimul poterat eſſe viſa ⁊ credita. Et id ē ſatis facile intelligere ſi qͥs attēdat. qm̄ circa idē p̄t eſſe certitud ⁊ dubitatio ẜm diuerſas naturas ⁊ diuerſos reſpectus ⁊ diuerſas cōditōes. Eſto em̄ ꝙ h̓ ſit xp̄s corā oculis meis. ⁊ ſi viſu cognoſcā ip̄m eſſe hoīe . nūqͣꝫ tn̄ perv ſū ꝯgnoſcā ip̄ꝫ eē filiū dei. iō aliꝰ habintꝰ eceſſariꝰ ē adhoc ꝙ cognoſcā ip̄m eſſe deū. ⁊ hoc ē qͦd dn̄s dixit petroqn̄ dixerat. tu es xp̄s filiꝰ dei viui caro ⁊ ſanguis non reue lauit tibi. ⁊c̄. Cōcedēdū eſt ergo ꝙ fides et viſio pn̄teſſe circa vnū ⁊ eundē qͣꝫuis nō ẜm idē Et hͦ eſt qd̓ dicitaug. ⁊ greg. de thoma. ꝙ aliud vidit ⁊ alid̓ credidit. homū ē vidit ⁊ deū cōfeſſus ē dicens. dn̄s meus ⁊ d̓s meEt ſic̄ de thoma dr̄. ita etiā de alijs apl̓is ⁊ de btā ꝟgineq̄ qͣꝫuis certitudinali exꝑientia ſciuerit ſe ꝯcepiſſe ſinevirili ſemīe. tn̄ ſe ꝯcepiſſe ꝑſonā ꝟbi nouit mediāte fideEt breuiter qꝛ ī om̄ibꝰ articulis implicat̉ aliqͥd diuinūqꝛ articulus ē veritas de deo. ⁊ illd̓ qͥdē latet. iō cōcederde ſūt rōes on̄dētes ꝙ viſio corꝑalis fidē nō excludit.¶ Ad illd̓ ergo qd̓ pͥmo ob̓r ī ꝯriū ꝙ fidei ncc̄ria eſt latētia. dd̓. ꝙ latētia diuinitatis hec ē q̄ nccͣria eſt fidei .ſꝫlatentia humanitatis nō eſt de fidei ncc̄itate. fac̄ tn̄ admaiorē actꝰ fidei puritatē. Puriꝰ enī apl̓i moti ſūt motu fidei ⁊ motū dilcōnis ī xp̄m poſt eiꝰ aſcēſū qͣꝫ ī eiꝰ pn̄tia. Et dn̄s Ioh̓. xx. magis laudat fidē eoꝝ qͥ nō vider̄t⁊ crediderūtqꝫ fidē thome. Et btūs petrꝰ in. j. can̄. j. cōmēdat eos qͥ xp̄m n̄ vider̄t. ⁊ tn̄ ī eū credider̄t. Et hͦ ē qd̓vult illa glo. dicere. ꝙ dn̄i abſentia corꝑalis faceret adfidei ꝓmotōnē. ⁊ ex hͦ nō ſeqͥtur. ꝙ corꝑalis viſio tollatip̄am fidē. ¶ Ad̓ illd̓ qd̓ ob̓r de aucͣte augꝰ. ⁊ greg. dd̓mꝙ ꝟba aug. ⁊ greg. ſūt intelligēda ſane. ꝙ cī dr̄ fides eſſede nō apꝑentibꝰ ⁊ nō viẜ. hͦ dr̄ qꝛ fides de illis ē ẜm eamnaturā ẜm quā nō apꝑent. ⁊ eo ip̄o ē de ip̄is q̄ nō apparēt. qꝛ ẜm aliqͥd ſui latēt. ſꝫ ex hͦ n̄ excludit̉ qͥn qͣſi ꝑ accidēs ⁊ ꝑ ꝯcomitātiā poſſꝫ dici ꝙ fides ſit de aliqͥbꝰ queapparet ꝓ eo ꝙ vnū ⁊ idē. ſic̄ pͥꝰ on̄ſū ē p̄t ſil̓ apꝑere ⁊ latere. ¶ Ad illd̓ qd̓ ob̓r ꝙ viſio pr̄ie tollit fidē diuītatꝭdd̓m ꝙ n̄ eſt ſil̓e ꝓ eo ꝙ viſio prie excludit om̄e enigma⁊ aufert oēm latētiā. nō ſic viſio vie. qͣꝫuis enī xp̄s appareret qͣꝫtū ad naturā. latedat tn̄ qͣꝫtū ad ꝑſonā. Un̄ xp̄odemōſtrato ip̄m pati erat viſū ⁊ creditu. viſū inqͣꝫtumdemōſtrat ſuppoſitū hūane nature. ſꝫ creditū inqͣꝫtū demoſtrat ꝑſona ſiue hipoſtaſim diuīe nature. ¶ Ad illud qd̓ ob̓r vltimo ꝙ credere eſt difficile ⁊ volūtariumdd̓. ꝙ viſio corꝑalis ſic̄ dcm̄ ē. qꝛ nō tollit latētiā. iō nōtollit difficultatē. nec tollit arbi. lib. ex ea ꝑte ex qͣ latetCū em̄ dic̄ ꝙ n̄ ē difficile nec volūtariū credere qd̓ qͥſ vtdet. dd̓. ꝙ veꝝ ē ẜm id ẜꝫ qd̓ videt̉. ſꝫ tn̄ totꝰ xp̄s ẜꝫ oēꝫſui naturā viſiōi nō ſubiacebat. ⁊ iō rōe illius nature etꝑſone volūtariū et difficile erat credere. Facile em̄ eratcredere ꝙ ille hō pateret̉ ab his qͥ videbāt xp̄m pati. ſꝫdifficillimū erat credere ꝙ d̓s eēt qͥ pateret̉. nec hͦ credebat aliqͥs niſi qͥ volebat. ⁊ quē illuīatio fidei adiuuabat¶ Queſtio¶ Utꝝ fides ſit de his. de qͥbꝰ hr̄ opinio ꝓbabil̓. Et ꝙſic vr̄. j. Pe. iij. Parati om̄i poſcēti reddere rōem d̓ eaq̄ eſt in nob̓ fide ⁊ ſpe. ſꝫ rō ꝓbabilis ē generatiua opi-
rtionis. ſi ergo fides ꝯꝑatit̉ ſecū ꝓbabilē rōem. ꝯꝑatit̉ergo ⁊ ꝓbabilē opinionē. ¶ Itē petrꝰ arch̓iep̄s leuon̄:Nō eſt tutū credere ſine rōe. ergo rō ꝓbabilis facit adfidei vtilitatē ⁊ ſecuritatē. Si ergo opinio generari hꝫex ꝓbabili rēe. vr̄. ⁊cͣ. ¶ Itē donūſcīe ⁊ intellectꝰ ⁊ ſapicntie ſil̓ p̄t ſtare cū fide. ſꝫ cū qͦcūqꝫ ſtat ꝓbabilis rōcinatio ſtat etiā et opinio. ergo. ⁊c̄ ¶ Itē doctrina theologieſtat ſimul cū fide cū ſit fidei explicatiua. ⁊ circa ea ē circa q̄ fides ꝯſiſtit. Si ergo ī doctrina theologie ml̓te fiunt ꝓbabiles rōnes. vr̄ ꝙ rōnis ꝓbabilitas ſimul cū fide mancat. ergo pari rōne ꝓbabilitas opiniōis ex rationibꝰ generate poterit eſſe in eodē ⁊ reſpectu eiuſdem.in qͦ ⁊ reſpectu cuiꝰ eſt ip̄a fides ¶ Sꝫ ꝯͣ Heb̓. xj. Fid̓seſt argmētū nō apparentiū reꝝ. ſed ea de qͥbꝰ hr̄ opinioꝓbabilis ſūt apparētia. ꝓbabile enī eſt qd̓ vr̄ om̄ibꝰ velpluribus. ergo videt̉ ꝙ opinio ꝓbabilis ⁊ fides circaidē ſimul eſſe non poſſint ¶ Itē acceptio opinionis ꝓbabilis colligit̉ ex humana ratiocinatōne. ſed ſicut dicit Greg. fides nō hꝫ meritū cui humana rō p̄bet experimētū. ergo vr̄ ꝙ ꝓbabilis acceptio auferat meritū ipſifidei. ergo nō p̄t ſe cōꝑati cū habitu ip̄ius fidei ¶ Iteꝫopinio eſt acceptio vniꝰ ꝑtis cū formidīe alteriꝰ. Sedvbi eſt opinio ibi eſt vacillatio. ſꝫ fides excludit omneꝫvacillationeꝫ ⁊ facit firmiter adherere. ergo fides nō p̄tſimul ſtare cū opiniōe ¶ Item opinio adheret rōni ꝓpt̓ſe. vn̄ deficiēte ꝓbabilitate rōis deficit ꝓbabilitas opionis. ſꝫ fides adheret ip̄i veritati ꝓpt̓ ſe ⁊ ſuꝑ om̄ia. ergofides ⁊ opinio hn̄t repugnātiā. ergo nō vr̄ ꝙ ſimul poſſint eſſe ī aīa circa eādē materiā. ¶ Pº. dd̓. ꝙ opinio ꝓbabilis duplicit̓ ꝯſueuit accipi. Uno mō dr̄ opinio aceptio vniꝰ ꝑtis cū formidine alteriꝰ. Alioª dr̄ opinioacceptio aīe generata ex rōibꝰ ꝓbabilibꝰ. ẜm ꝙ ꝯſueuitdici ꝙ ſylogiſmꝰ dyaleticꝰ generat opinionē. ⁊ ſylogiſmus demōſtratiuus generat ſcīam. Si ergo opinio dicat̉ pͥmo mō ꝓut hꝫ ſecū annexā formidinē ⁊ vacillatōeꝫſic nō p̄t ſimul ſtare cū habitu fidei circa eandē materiāꝓ eo ꝙ fides fac̄ plene ꝯſentire ī alterā ꝑtē ita ꝙ om̄inoreputat eiꝰ oppoſitū falſū ⁊ erroneū. nec ꝓpt̓ aliquā rōnē ſuꝑueniētem p̄t ad oppoſitū inclinari. ⁊ id̓o qꝛ tollit.fluctuationē opiniōis. iſto mō dicēdi opinio ſimul cuꝫfide nō p̄t ſe cōꝑati. Si āt opinio dicat̉ ſecūdo mō. ſcꝫ.acceptio derelicta ex rōibus ꝓbabilibus. ſic dd̓m eſt ꝙcirca idē ſimul ⁊ ſemel pōt eſſe opinio ⁊ fides. qm̄ multi fideles habēt ad ea q̄ credūt multas veriſimiles rōes⁊ multas ꝓbabiles q̄ hn̄t generare opinionē qͣꝫtū ad ſecūdū modū dicēdi opinionē. ⁊ illa qͥdē accepto generata fidei nō repugnat. īmo ſubſeruit ⁊ famulatur. Eſt eīin fidei fomētū qͣꝫtū ad infirmos ⁊ oblectamētū qͣꝫtumad ꝑfectos. Ex his pꝫ reſpōſio ad queſtionē ꝓpoſitaꝫPatꝫ etiā rn̄ſio ad obiecta. Opinio em̄ ꝓbabilis ſcd̓mvnū modū dicēdi p̄t ſtare ſimul cū fide. ſic̄ rōes ad primā ꝑtē oſtēdūt. imo multū ꝯfert fidei ꝓbabilitas rōnūſic̄ fuit dcm̄ ī pͥncipio pͥmi li. Scd̓m aliū modū dicendiinqͣꝫtū ſonat in imꝑfectōnē veꝫ ꝓut dicit vacillatōnē ⁊innitētiā ip̄ius aſſenſꝰ ſuꝑ ꝓbabilitatē rōis pͥncipalit̓.ſic hꝫ repugnātiā cū fide. ⁊ ſic ꝓcedūt rōes ad ſcd̓am ꝑtē. maxime due vltime quaꝝ vna aſſūpta eſt ex ip̄iꝰ opinionis incertitudīe. altera vero ex ip̄ius opinionis fulcimēto. qꝛ pͥncipaliter innitit̉ rōi ꝓbabiliori. ¶ Ad illd̓qd̓ pͥmo ob̓r de verbo apoſ. ꝙ fid̓s ē argumētū nō apparētiū reꝝ. dd̓m ꝙ apoſtolꝰ remouet ibi a credibili apparētiā nō quācūqꝫ. Nō enī remouet apparentiā probabilis opinionis. ſed certitudinalis apprehenſionis ſicutapparet deus beatis. ¶ Ad illud quod obijcitur de
29
33
3
I
ꝝ
34
35