TertiusLiber

ꝙ filij dei ſumus inqͣꝫtum ſumus cōformes imagini filij naturalis. ẜm illud Ro. viij. Quos p̄deſtinauit conformes fieri imagini filij eius Hoc autem ē dupliciteAut per remotionem a malo. ⁊ hoc eſt per gratiā batiſmalem. que inquantum eſt ſacramentalis. medela ēcontra malum. Aut per ordinem ad bonum. Et hocpoteſt eſſe dupliciter. aut ex parte intellectus. et ſic eſttidas. aut ex parte affectus. ⁊ ſic eſt charitas. Si autēdicatur timor vel humilitas facere filios. hoc eſt diſpēſatiue.¶ QueſtioIII¶ Utrum filiatio adoptionis ſit in nobis per comꝑarationem ad chriſtum. Et hoc eſt querere. vtrum ſimꝰfilij adoptiui ipſius chriſti. Et ꝙ ſic videtur. Frequenter enim in euāgelio vocat dominus diſcipulos ſuosfilios ⁊ illos quos curabat. Confide fili. fides tua teſaluum fecit. Si ergo vere dicebat. illi vere erant filichriſti. ſed non naturales. ergo adoptiui. ¶ Item ſuꝑillud Ephe. iiij. Unus deus ⁊ pater omnium. GloſaDeus eſt pater omnium creatione. ſed fidelium regenerationē. ſed chriſtus creauit ⁊ recreauit. ergo chriſteſt pater omnium et fideliuꝫ. ſed fidelium eſt per adoptionem pater. ergo ⁊cͣ. ¶ Item filij adoptiui efficimurper gratiam inhabitantem. ſed cum habitat in nobisvna perſona. neceſſe eſt ꝙ inhabitet et reliqua. ergo ſſumus filij vnius perſone. neceſſe eſt ꝙ totius trinitatis. ergo chriſti ¶ Item vnus eſt amor quo amamuspatrem et filium ⁊ ſpiritumſanctum. Sed amor ē ille.qui facit nos clamare abba pater. ergo pater ⁊ filius ⁊ſpirituſſanctus ſunt vnus pater noſter. ¶ Sed cōtraIllius ſolius eſt adoptare qui potens eſt generare. ſꝫin diuinis ſolus pater generat. nec chriſtus. nec ſpirituſſanctus. ergo ſumꝰ filij adoptiui ſolius patris. nōergo chriſti. ¶ Item illius ſumus filij adoptiui cuiuschriſtus eſt filius per naturam. eo ꝙ ſūmus eius fratres et coheredes. ſed idem chriſtus eſt filius ſolius patris. ergo nos ſumus filij adoptiui reſpectu vnius ſolius perſone. ſcilicet patris. non ergo chriſti. ¶ Item.ſolus filius eſt incarnatus. ne ſi alius incarnaretur ēſet confuſio proprietatum. ⁊ nomen filiationis tranſiret in aliam perſonam. Si ergo filiatio non debet ī diuinis competere alij perſone qͣꝫ perſone filij. pari ration nec paternitas. ¶ Item reſpectu illius ſolius dicimur filij qui refertur ad nos viceuerſa. ſed filius deinon dicitur ad nos. nec dicitur filius noſter. ſicut havitum eſt in primo libro. ergo nec nos debemus dici filij ipſius filij. Si tu dicas. ꝙ et ſi non referatur ſub nomine filij. reſertur tamen ſub nomine patris ¶ Obijcitur contra hoc. quia eſſe patrem ⁊ fratrem ſunt relationes incompaſſibiles reſpectu eiuſdem. ſed chriſtus eſtDiſt. xj. de cōicatione ideomatū ⁊ ꝓpͥetatum reſpicientium ꝑſonam ꝓut ſonant in defectibilitatem. vt p̄deſtinatio. creatio. inceptio. ⁊c̄.Einde ſi q̄rit̉ vtrū p̄deſtinatio ⁊cͣ. Sup̄ oſtēditmgr̄ qualiter xp̄o ꝯueniūt iſta idiomata que ſonare vident̉ in cōplemētū ⁊ dignitatē. In hacꝟo ꝑte inqͥrit de his q̄ dicūt aliquā defectibilitatē. taliaaūt ſunt qͥ notant inceptionē ⁊ ſignificant habere eē ꝑnō eſſe. Talia aūt ſunt in triplici differētia. Quia q̄dāimportant inchoationē ineſſe implicite ⁊ rōne cōnotati. vt vocabulū p̄deſtinādi. Quedam implicite ſed ratione pͥncipalis ſignificati vt verbum creandi. Quedā

frater noſter. ergo non eſt pater. ergo non ſumus filijciriſti. ¶ Reſponſio. Dicendum. ꝙ abſqꝫ dubio filiatio per adoptionem competit nobis reſpectu totiꝰ trinitatis a qua ſumus creati ⁊ recieati. ⁊ ſic competit nobis reſpectu chriſti. Unde chriſtꝰ poteſt dici pater noſter. Sicut enim in diuinis nomen principij accipit̉ eſſentialiter. vtpote cum dicitur reſpectu creature. accipitur etiam notionaliter cuꝫ dicitur reſpectu perſoneSic nomen patris ſi dicatur reſpectu perſone diciturperſonaliter. Si vero dicatur reſpectu naturalis creature eſſentialiter dicitur. Unde ſicut pater et filiꝰ ⁊ ſpirituſſanctus ſunt vnum principium reſpectu creatureratione productionis nature. ſic ſunt vnus pater ration collationis gratie. Concedende ſunt ergo ratiōesad hoc inducte. ¶ Ad illud qd̓ pͥmo ob̓r ꝙ illiꝰ eſt adoptare. ⁊cͣ. Dd̓m ꝙ illud hꝫ locū in eis qͥ nati ſunt hab̓re filios per viā generationis. Deꝰ aūt nō ſolū habꝫ filium ꝑ ꝓductione generatōnis. verūetiam multos ſibiformat filios ꝑ ꝓductionē creationis. Et ſicut tota trinitas illos creat dando vitam. ſic recreat dādo gratiā⁊ ſic adoptio ad totā trinitatē ſpectat. ¶ Ad illud qͥob̓r ꝙ eiuſdē ſumus filij nos ⁊ xp̄s. dd̓m ꝙ veꝝ ē ꝙ eiurdem ſumus filij ſcꝫ patris eterni. exqͦ omīs paternitasin celo ⁊ in terra noīatur. nō tn̄ illius ſolius. quia aliter ſumus nos filij. aliter xp̄s. Chriſtus em̄ eſt filiꝰ ꝑgenerationē que eſt actio ꝑſonalis. nos aūt ꝑ creationeꝫ⁊ gratificationē que eſt actio eēntialis. Et qm̄ pater comunicat toti trinitati. iō nō ſequit̉ ꝙ ſi eiuſdem ſumusfilij cuiꝰ ē xp̄s ꝙ nulliꝰ alteriꝰ. Ueꝝ eſt tn̄ ꝙ paternitasip̄i perſone patris appropriat̉ ẜm ꝙ dicit̉ reſpectu nr̄i.¶ Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ nomē ꝓprietatis cōicatū alijsſonis inducit ꝯfuſionē. dd̓m ꝙ illud veritatē habet qn̄nomē ꝓprietatis ſic cōicat̉ ꝙ numerat̉. vtpote ſi duo filij eēt in trinitate. hͦ aūt ꝯtingeret ſi alia ꝑſona incarnata fuiſſet. Si em̄ ſpūſſctūs eēt de virgine. filiꝰ eſſet. ⁊alius filiꝰ qͣꝫ ſit xp̄s. nunc aūt nō eſt ſic. Nam ⁊ ſi xp̄s ⁊ſpūſſctūs dicat̉ eē pater nr̄ ꝑ adoptionē. nō tn̄ ſunt alius ⁊ alius pater. īmo tota trinitas ē vnꝰ pater noſterqͣꝫuis vna ſola ꝑſona ſit pr̄ xp̄i. ¶ Ad illud qd̓ ob̓r ꝙd̓r filiꝰ nr̄ vel ſpūſſctūs nr̄. dd̓m ꝙ ad hͦ ꝙ aliqͥs ſit pr̄ nr̄nō oꝑtet ꝙ ad nos referat̉ ſub ꝓpo noīe. ſed ſub hͦ nomine quod eſt pater. hoc aūt modo dicere eſt ꝙ filius diſit pater nr̄. qͣꝫuis nō ſit filius noſter. Nec valet qd̓ ob̓rde ꝯfuſione relationū. ꝙ idē ſit pater ⁊ frater. dd̓m ꝙ nihil impedit diuerſas ⁊ oīno diſꝑatas relationes ineffeeidē ẜm diuerſas naturas. ⁊ ſic eſt in ꝓpoſito. Nā xp̄seſt pater noſter ẜm diuinam naturaꝫ. ⁊ eſt frater noſterẜm humanā naturā. hoc aūt nō facit ꝯfuſionē ꝓprietatum nec relationū. quia nec paternitas illa nec fraternitas ꝓpͥetates ꝑſonales important.explicite ⁊ ratione ſui pͥmi ſignificati ſicut verbuꝫ incipiendi. Ideo pars iſta habet partes tres. In quarumprima inquirit. vtrum predeſtinatio dicatur de naturaaut de ꝑſona xp̄i. In ſcd̓a ꝟo inqͥrit. vtꝝ xp̄s ſit creaturra. ibi ſolet etiā q̄ri vtꝝ debeat ſimpl̓r dici ⁊cͣ. In tertiaꝟo q̄rit vtꝝ ille hō aliqn̄ inceꝑit. an ſꝑ fuerit. ibi. Poſtp̄dicta q̄rit̉ ⁊c̄. Prima aūt ⁊ vltima ꝑte manēte indiuiſamedia ꝑs diuidit̉ in tres. In quarū pͥma ꝓponit qͣſtionem ⁊ determinat. In ſcd̓a ꝟo ꝑ aucͣtes ſctōꝝ ꝯfirmatibi. Qui xp̄m vel dei filiū ⁊c̄. Tertio ꝟo diſſoluit argumentationē ſophiſticā que quidē videt̉ eſſe cōtraria veritati. ⁊ hoc ibi. Et ſi ergo chriſtus ẜm hoīem dicit creatura ⁊c̄.

Il

36

I

135