LiberTertius

¶ Quorit an oddoſito dougriehumanitati xp̄i ⁊ deitati exhibenda7C CAV inueſtigari oꝑtet vtꝝꝓcaro xp̄i ⁊ aīa vna eadēqꝫ cū ꝟbo debeat adoratōneadorari. illa .ſ. q̄ latriad̓r. Si em̄aīe vl̓ carni exhibet̉ latria q̄ intelligit̉ ẜuitꝰ ſiue cultꝰ ſoli creatori debitꝰ. cū anīa xp̄i vel carocretura tm̄ ſit. creat̉e exhibet̉qd̓ ſoli creatori debet̉. qd̓ faciē-

ti in idolatriā deputat̉.¶ Rn̄det q̄ſtioni ẜm opiniōeꝫcōmunem.¶ Iō qͥbuſdā videt̉ n̄ illa adoratōe q̄ latria ē carnē xp̄i vl̓ animā xp̄i eē adorādā. ſꝫ illa q̄ ē dulia. cuiꝰ duas ſpēs vl̓ modos eēdicūt. Eſt em̄ cuiuſdā modi dulia q̄ creat̉e cuilibet exhiberi p̄t⁊ eſt q̄dā ſoli hūanitati xp̄i exhibēda nō alij creature. qꝛ chriſtihumanitas ſuper omnem creaturam eſt veneranda ⁊ diligēda. non tamen adeo vtⁿ cultus a

Nullus qui eſt filius ꝑ gratiā eſt filius per naturā. qꝛnatura ⁊ gratia ex oppoſito diuidunt̉. Sed ꝙ xp̄s fecitſe filiū virginis hoc fuit dignatōis ⁊ gr̄e. gͦ nō eſt filiusnaturalis. ¶ Item nullus qui voluntarie generatureſt filius naturalis. quia natura ⁊ voluntas ſunt principia diſparata. ſꝫ xp̄us voluntarie uatus eſt de virgine. gͦ nō eſt eius filius naturalis. ¶ Item nullus eſtfilius naturalis cuius generatio fit ſupra naturā. ſꝫ generatio filij dei ex matre fuit ꝑ miraculū ſupra naturaꝫ⁊ natiuitas ſimiliter. gͦ nō eſt filius naturalis ¶ Itemnullus filius naturalis eſt prior ſuo pͥncipio generante. quoniā ſi pͥor eſt. accidit ei ꝙ ꝓducatur ab illo. gͦ nōeſt naturalis filius. ſꝫ xp̄us prior fuit qͣꝫ virgo que ip̄mꝯcepit. gͦ ex parte tꝑalis natiuitatꝭ xp̄s nō poteſt eſſe filius naturalis ¶ ℟ᵐ. dd̓m ꝙ penes vtrāqꝫ natiuitatēxp̄s eſt ſilius naͣturalis. ⁊ ratio huius eſt. quia vtraqꝫnatiuitas conſiſtit in ꝓductione ſimilis ex ſimili ẜm ſimilitudinē ⁊ ꝯuenientiā in natura. Unde ẜm natiuitatem eternā generat̉ ſimilis patri. ẜm natiuitatem tꝑalēgeneratur ſimilis matri. ideo vtraqꝫ natiuitas eſt naturalis. Et ratione vtriuſqꝫ natiuitatis xp̄s naturalisfilius debet dici. Si aūt tu queras quā habitudinē dicit iſte terminus naturalis. dd̓m ꝙ magis dicit habitudinem pͥncipij qͣꝫ habitudinē forme. Dicitur em̄ filiꝰnaturalis qui eſt a natura. ⁊ qui trahit naturā ab aliqͦnō ꝙ ipſa filiatio ſit ꝓprietas cōſequens ipſam naturāſed magis perſonā. eſt em̄ ꝓprietas perſone. Uinde heceſt magis ꝓpria. Chriſtus eſt filius naturalis vel natura. qͣꝫ xp̄s eſt filius eſſentialis vel filius eſſentia. Natura em̄ plus dicit inhabitudinē principij vel cauſe qͣꝫ dicit inhabitudinem forme. Fatendum eſt ergo xp̄m filium naturalem virginis eſſe ratione tꝑalis natiuitatisſicut rationes ad primā partem oſtendunt. ⁊ ideo concedende ſunt. ¶ Ad illud ergo quod obijcitur in contrarium ꝙ nullus qui eſt filius ꝑ gratiam eſt filius perDiſt. ix. vtrū caro xp̄i ſit adoranda adoratiōe latrie qd̓ eſt ꝓprietas diuine nature.Retcrea inueſtigari oꝑtet ⁊cͣ. Supra egit magiſter de comꝑatione diuine nature ad ꝓprietatem humane nature. hic vero agit de comꝑatione humane nature ad ꝓprietatem diuine. inquirēsvtrū natura humana in chriſto ſit adoranda adoratiōelatrie. Diuidit̉ aūt ꝑs iſta in ꝑtes duas. In qͣrum pͥmaꝓſequit̉ q̄ſtionem ẜm opinionē cōmunē. In ſcd̓a ꝟo ꝓa ¶ Cultꝰ ⁊cͣ. cō¶ Querit an̄ eadē ſit adoratioī ſiſtit in dilectōehumanitati xp̄i ⁊ deitati exhi⁊ ſacri exhibitibendaon atqꝫ reuerētia. Hic q̄rit̉ ꝗ-eterealiter diſtingunt̉Yilla tria. Et voſtigari oꝑtet vtꝝꝙ inſufficienterꝓxp̄i ⁊ aīa vna eadicat. quia maeat adoratōnedēogis videtur cōatriad̓i. Si em̄5ſiſtere in adoratione. Ait eniꝫtͣ latriainRabanus. ſicultꝰicaro chriſti ado3randa eſt latriaſicut verbuꝫ. ſꝫnō oī ſpecie la-

naturam. dd̓m ꝙ ſi illud intelligatur degratia adoprionis verum eſt. ſi vero intelligatur de gratia vnionisnō eſt verum. quia ſicut habituꝫ eſt ſupra iſta grotia fuit qd̓ammodo iſti homini naturalis. Aliter etiam poteſt dici ꝙ verum eſt ẜm eandē naturam. xp̄s autē nominat hypoſtaſim in duabus naturis. ⁊ ẜm illā duplicem naturaꝫ naturalis eſt filius patris. ⁊ naturalis eſtfilius matris. ita ꝙ ẜm diuinā naturam comꝑetur adpatrem. ⁊ ẜm humanā comꝑetur ad matrem. Si auteꝫmutua fit comꝑatio vt hypoſtaſis illa ẜm diuinam naturam comꝑetur ad matrem. ⁊ ẜm humanā competurad patrem. ſic nō dicitur ꝓprie filius naturalis. poteſttamen dici naturalis filius per gratiam vnionis. quefacit naturales ꝓprietates inuicem cōmunicare. ¶ Adillud quod obijcitur ꝙ generatio xp̄i ē ſupra naturam.dd̓m ꝙ ita eſt ſupra naturā ꝙ eſt ẜm naturam vt dictūeſt ſupra. quia ibi diuina potentia in nullo preiudicabat nature. ⁊ ideo modus ille operandi nō excludit naure oꝑationē. nec aufert proli naturalē filiationem.¶ Ad illud quod obijcitur ꝙ nihil generat̉ naturaliterquod generat̉ voluntarie. dd̓m ꝙ falſum eſt. ẜm ꝙ naturam voluntas concomitat̉. vnde eſto ꝙ natura eſſetom̄ino obediens voluntati. ſicut ⁊ in adam erat. idemgeneraretur patre volente ⁊ natura operāte. Et quoniam voluntas filij nō tollit vim generatiuā matri. iōnō ſequitur ꝙ ſi voluntarie ex ea naſcitur ꝙ nō naturaliter naſcatur. ¶ Ad illud quod obijcit̉ ꝙ nullus filiuseſt prior ſuo principio generante. dd̓m ꝙ veruꝫ eſt ẜmeam naturā ẜm quā eſt filius eius. ⁊ ſic nō habet inſtantiam in ꝓpoſito. quia xp̄s ẜm humanā naturā prior eſtvirgine que ip̄m ꝯcepit. Si aūt ſimpliciter intelligat̉.habet inſtantiam in ꝓpoſito. quia xp̄s habꝫ in ſe duasnaturas ẜm quarū vnā precedit tam naturā creataꝫ qͣꝫmaternale pͥncipiū. vbi aūt inſtantia eſt in ꝓpoſito itaꝙ nō eſt in alio ferēda eſt ẜm philoſophicū documētū.ſequit̉ eā ẜm opinionē alioꝝ ⁊ ſanctoꝝ autoritates. ibiAlijs aūt placet xp̄i humanitatē ⁊cͣ. Prima ꝑs diuidit̉in duas ꝑtes. In quarū pͥma ꝑte opponit. In ſecūda determinat. ibi. Iō qͥbuſdam videt̉ ⁊c̄. Scd̓a ꝑs in duasdiuidit̉. In qͣrum pͥma ſubiungit alioꝝ opinioneꝫ. Inſcd̓a ꝟo inducit illius opinionis ꝯfirmationē. ꝑ multiplicē ſanctoꝝ atteſtationē. ibi. De hͦ Ioh̓. dam̄. ita ait.Illa ſcd̓a ꝑs poſſet adhuc ſubdiuidi in duas. In pͥmacōfirmat aucͣtate greci .ſ. dam̄. In ſcd̓s aucͣtate latinivicꝫ Aug. ibi. De hͦ etiā Aug. ait in ẜmone dn̄i.trie. qm̄ nō adoramꝰ eū ꝓſtratī terra. ſic vt credamꝰ ꝙ nos creauit ex nihilo.videt̉ ꝙ potiueꝓſtratio in tram ꝑtineat acultum dei qͣꝫ p̄dicta. Itē viotur diminutioqꝛ nō tm̄ coliturdeus dilectione ſed etiande. Querit̉ gͦliter diſtinguutilla tria p̄dicta.

35

32

3

337

38I

DI. IX.

De ſptbus