ctm̄ vēiale ⁊ mortale n̄ addūt formalē dr̄iaꝫ. gͦ nec aliāyduplicit̓ ꝯtingit loqͥ de pctō. aut ī ꝯcretiydione. aut ī abſtractōe. Si in abſtractōe. ſic dd̓m ē. ꝙ quēadmōdū pctm̄ cū ſit pͥuatio n̄ hꝫ ordinari niſi ꝑ accidēsſe ꝑ cōꝑatōꝫ ad ſuū oppoſitū. fit etiā n̄ hꝫ formaliter digingui niſi rōe ſui oppoſiti. pͥuatōes eī diſtinguūt̉ ꝑ ha9. vn̄ ſic̄ caſtitas ⁊ fortitudo ſūt ꝟtutes formalit̓ differētes ī genere ꝟtutꝭ. ſic etiā luxuria ⁊ puſillanimitasn̄ oppoſita ſūt iſtaꝝ duaꝝ v̓tutū formal̓r dicunt̉ differre i genere vicioꝝ. nō tn̄ ẜm formā ſuā ſed ẜm formā ſuiloſiti. Si āt loqͦmur de pctō in ꝯcretōe ſic nō tm̄ dic̄huatōꝫ ſꝫ etiā actū vel habitū ſb̓ſtratū. ⁊ qm̄ actꝰ vel hahitꝰ ſubſtratꝰ pctō nō tm̄mō diuerſificat materialiter. īmo etiam formali differentia. alia enim ē ꝓnitas ad lururiam. alia pionitas ad ſuperbiaꝫ. ⁊ alius actus queſuperbit aliquis. ⁊ aliꝰ quo luxuriat̉. n̄ tm̄mō ẜm materiā ſꝫ ẜm formā ꝓpter formalē dr̄iaꝫ obiectoꝝ. hinc ē ꝙctm̄ ẜm ꝙ ꝯcretiue accipit̉ diuidi hꝫ ꝑ dr̄ias n̄ tm̄ materiales verūetiā formales. formales dico nō reſpectudeformitatꝭ. ſꝫ reſpectu hītꝰ vel actꝰ ſubſtrati. Et ſic p̄tꝫſiue pctm̄ accipiat̉ abſtractiue ſiue concretiue. driashꝫ formales. ſꝫ vno mō ꝑ ſe. alio mō ꝑ accidens. qꝛ vnomō dic̄ ens ī genere ẜm rectā coordinatōꝫ. alio mō dicitens ī genere ſolū ꝑ reductōꝫ. ⁊ qꝛ hͦ mō rōnes ad ꝑtē prmā ꝓcedūt. iō ꝯcedēde ſūt. Ad illd̓ ꝟo qd̓ pͥmo ob̓r īꝯͣriū ꝙ formale ī pctō ē auerſio. dd̓. ꝙ veꝝ ē ꝙ auerſioformale reſpectu ꝯuerſiōis. ꝓpͥe tn̄ loq̄ndo pctm̄ madꝫ dici pͥuatio boni ſibi oppoſiti qͣꝫ auerſio a deo. aut ſate eq̄ ꝓpͥe. ⁊ qͣꝫuis pctm̄ rōne auerſiōis a deo nō ml̓tiplicct. qꝛ vnū ē a qͦ fit auerſio. tn̄ rōne pͥuatōis boni cui opponit̉. ml̓tiplicari hꝫ. ⁊ ita rōne eiꝰ ꝙ ē ī ip̄o formale hdrias. Preterea ad cē pctī nō tm̄mo ꝯcurrit auerſio ſꝫetiā ꝯuerſio. ⁊ qm̄ ꝯuerſio reſpicit obiecta creata. q̄ nōtn̄ diſtinguūt̉ materialiter. ſꝫ etiā forma iter dr̄nt. hīceſt ꝙ ex illa ꝑte pctm̄ hꝫ plurificari ꝑ formales dr̄iasItē nec d̓r ꝯuerſio eē materiale ī pctō ſimpl̓r loq̄ndo ſꝫſolū rōne auerſiōis. nec oīno ē material̓ reſpectu auerſionis. nam ⁊ ſi auerſio det conuerſioni ꝙ ſit peccatumconuerſio tamen dat auerſioni ꝙ ſit tale peccatum.¶ Ad illud qd̓ obijcitur ꝙ pctm̄ formaliter loq̄ndo nihil ē. dd̓. ꝙ veꝝ ē. qͣꝫuis āt nihil ſit. tn̄ alicuiꝰ ē. nō ſoluꝫvt ſubiecti. verūetiā vt oppoſiti. ⁊ ea rōne q̄ alicuiꝰ ē cuiformaliter opponit̉. formaliter hꝫ diſtingui. nō ẜm formam que eſt in ipſo. ſed ẜm formam que eſt in ſuo oppoſito. ¶ A illud quod obijcitur ꝙ pctm̄ eſt priuatio ſpēi. gͦ nō hꝫ ſpēm. iā pꝫ rn̄ſio. veꝝ ē eī ꝙ nō hꝫ ſpēmꝓpͥe ẜm ꝙ pͥuatō. nec d̓r hr̄e dr̄ias formales ⁊ ſpecificasillo mō. ſcꝫ ꝙ in ſe diuerſas hēat ſpēs. ſꝫ qꝛ opponit̉ diuerſis bonis ẜm ſpēꝫ inqͣꝫtū illa pͥuat. ¶ Ad illd̓ qd̓ ob̓iꝙ ſi hr̄et ſpēs eēt ī genere ꝑ ſe. dd̓. ꝙ veꝝ ē. ſi hr̄et ſpēsſe ⁊ ꝑ ſe. pctm̄ āt ẜm ꝙ accipit̉ abſtractiue ⁊ formaliterſicut nō ē in genere ꝑ ſe niſi ꝑ reductiōꝫ. ſic nō hꝫ diuidꝑ dr̄ias formales differētes ꝑ ſe ſꝫ ſolū ꝑ accidēs. Quāuis āt pctm̄ ẜm ꝙ nihil ē ⁊ accipit̉ abſtractiue nō ſit ī genere. tn̄ ẜm ꝙ accipit̉ ꝯcretiue. ſcꝫ rōe actꝰ ſubſtrati ⁊ habitꝰ in genere ē. actio eī pctō ſb̓ſtrata a deo ē. ¶ Ad illudqd̓ ob̓r de originali ⁊ actuali. dd̓. ꝙ originale ⁊ actualenō ſolūmō dr̄nt ꝙ hͦ ſit ab actu ⁊ illud a natura. ſꝫ etiadr̄nt penes bonū qd̓ pͥuant. vn̄ ⁊ actuale pͥuat iuſticiagratuitā ſiue ꝑſonalē. originale ꝟo tollit iuſticiā originalē ſiue q̄ reſpicit hoīeꝫ ẜm ꝙ ē natura. Propterea ater d̓r ī nob̓ originale. ⁊ aliter ī adā. In nob̓ d̓r originaleqꝛ ē ab origine tractū. ī adā ꝟo qꝛ fuit origo alioꝝ pctōEt qͣꝫuis originale ſcd̓o mō dictū poſſit eē illd̓ qd̓ actiale. ꝓut tn̄ pͥmo mō d̓r nō p̄t originale ꝯcurrere ī idē peccati genꝰ cū actuali. ⁊ hͦ mō ponit̉ dr̄ia inter ea ¶ Ad illud qd̓ ob̓r de veniali ⁊ mortali ꝙ nō dr̄nt formaliter
qꝛ magis ⁊ minꝰ nō variāt ſpēm. dd̓. ꝙ pͥma ꝓpō falſae̓Ad hͦ aūt ꝙ d̓r ꝙ dr̄ia ẜm minꝰ ⁊ maiꝰ nō variat ſpēm.reſpōdet̉ tripl̓r. Prīo ꝙ hͦ ē veꝝ ī genere nature. ſꝫ nō ēveꝝ ī genere moris. ſic̄ pꝫ. qꝛ vitia diuerſificant̉ formaliter ẜm ſpēm penes ſuꝑabūdātiā ⁊ defectū. nō ſolū adſeinuicē. ſꝫ etiā a ꝟtute. Scd̓o mō reſpōdet̉ ꝙh̓ intelligit̉ de magꝭ ⁊ minꝰ accidētali. delectari aūt ſub deo ē eēntiale veniali. ⁊ delectari ſupra deum eſt eſſentiale mortali. Tertio mō reſpōdetur ꝙ hoc eſt verum de magis⁊ minꝰ qd̓ ē citra terminū. ſꝫ nō de magis ⁊ minꝰ vltraterminū. vn̄ calidū ī qͣrto gradu ē alteriꝰ ſpeciei qͣꝫ calidū intertio. ſic ⁊ ī ꝓpoſito intelligendū ꝙ amare aliqͥdcitra deū eſt terminꝰ venialis pctī. ⁊ qͣꝫtucūqꝫ intendat̉amor (dum tamen citra deum) eſt veniale peccatum.ſi aūt p̄ponit aliqͥd deo. tūc exit ſuū terminū. ⁊ ſic cadit īaliud peccati genꝰ. ſcꝫ in pctm̄ mortale.Queſtio.¶ Utrū pctm̄ hēat diuidi ꝑ auerſionē ⁊ ꝯuerſionē tāqͣꝫꝑ diuerſas pctōꝝ dr̄ias ſiue ꝑ diuerſa pctā. Et ꝙ ſic vrHiere. ij. Duo mala fecit ppl̓s meꝰ me dereliqͥrūt fontēaq̄ viue ⁊c̄. ſi gͦ derelinq̄re deū ⁊ adherere creat̉e ſt̓ duomala. gͦ ſūt duo pctā. Itē auerſio ē pꝯtēptū. ꝯuerſio ātꝑ cupiditatē. ſi gͦ cupiditas ⁊ ꝯtēptꝰ ſūt diuerſa pctōꝝgenera. vr̄ ꝙ auerſio ⁊ ꝯuerſio faciat pctā diuerſa Itē ībonis ſic ē ꝙ aliꝰ ē hītus qͦ qͥs declinat a malo. ⁊ aliꝰ qͦfacit bonū. ſil̓r ⁊ aliꝰ actꝰ ſic̄ ptꝫ in timore ⁊ amore. gͦ ſimulto maior ē diuerſificatio ex ꝑte maloꝝ qͣꝫ ex ꝑte bonoꝝ. vr̄ multo fortiꝰ ꝙ aliud ſit pctm̄ qͦ qͥs auertit̉ a d̓oet aliud qͦ ꝯuertit̉ ad cōmutabile bonū. ¶ Itē aliud eſtp̄ceptū q̄ p̄cipit̉ facere bonū. ⁊ aliud qͦ p̄cipit̉ declinarea malo. ſꝫ auerſio ē ꝯͣ illud p̄ceptū qͦ qͥs p̄cipit̉ facere bonū. vtpote d̓co adherere ⁊ ad ip̄m ꝯuerti. ꝯuerſio ꝟo ēꝯͣ illud p̄ceptū qͦ p̄cipit̉ declinare a malo. gͦ ſi diuerſa ſt̓p̄cepta qͥbꝰ opponunt̉ ꝯuerſio ⁊ auerſio. gͦ ſunt diuerſapctā ¶Itē plus ꝯuenit auerſio cū alia auerſiōe qͣꝫ auerſio cū ꝯuerſiōe ſꝫ auerſio cū alia auerſiōe faciūt diuerſapctā. gͦ multo fortiꝰ ꝯuerſio cū auerſiōe diuerſa facietpctā. ¶ Sꝫ ꝯͣ. ſuꝑ illud Eccl. x. Initiū oīs pctī ſuꝑbiaglo. Caueamꝰ ſuꝑbiā ⁊ cupiditate nō tanqͣꝫ duo malaſꝫ vnū a qͦ oīa oriūt̉. gͦ ſi ſuꝑbia facit auerti. ⁊ cupiditasꝯuerti. vr̄ ꝙ penes auerſionē ⁊ ꝯuerſionē nō attēdant̉duo pctā ſꝫ vnū ¶ Itē Aug. ꝯͣ pelagiū. Pctm̄ nō ē appetitꝰ rerū malarū ſꝫ dēſertio melioꝝ. gͦ nunqͣꝫ ꝯuerſiofacit pctm̄ cōpletū niſi afſit auerſio. ſi gͦ auerſio ꝯcurritad oē pctm̄. vr̄ ꝙ penes illā nō ſumat̉ drn̄tiā pctī. ¶ Itēoē pctm̄ mortale ē volūtariū. ſꝫ nō ē volūtariū niſi rōneꝯuerſiōis ad cōmutabile bonū. gͦ ꝯuerſio ꝯcurrit ad oēpctm̄. gͦ ꝯuerſio nō p̄t eē pctī dria. ¶ Itē receſſus a t̓mino a qͦ. ⁊ acceſſus ad terminū ad que nō facit diuerſosmotꝰ. nec diuerſos actꝰ. ſꝫ auerſio dicit receſſū a termino a qͦ. ꝯuerſio acceſſū ad terminū ad quē. gͦ n̄ faciūt diuerſū actū vel motū. ſꝫ ab vnitate actꝰ pctm̄ ē vnū. gͦ nōfaciūt diuerſa. Itē in pctō auerſio ē formalis reſpectuꝯuerſiōis. ſꝫ formale nō ponit in numerū cū ſuo materiali. gͦ nec auerſio ponit ī numerū cū ꝯuerſiōe. gͦ ꝯuerſio ⁊ auerſio nō faciūt diuerſa pctā. ¶ ℟º. dd̓m ꝙ auerſio duplicit̓ accipit̉. Uno mō ꝓut dicit deordinationēcirca actū ꝯuerſiōis. Alio mō ꝓut dicit actū a ꝯuerſione diſtinctū. Primo mō ꝯuerſio nō ponit ī numerū cūquerſiōe. nec faciūt diuerſa pctā. īmo illa duo eſſentialiter claudunt̉ in oī pctō mortali. Nam cōuerſio nō eſtculpa niſi qꝛ inordinata. nec eſt inordinata niſi qꝛ auertit̉ homo a deo cui deberet inherere tanqͣꝫ fini vltimo.hec auerſio eſt a pctō in cuiꝰ ꝑpetratōe pctōr nihil cogitat de d̓o Scd̓o mō .ſ. ꝓut auerſio dic̄ actū diſtinctū ꝯͣꝯuerſionē ſic ꝯſtituit diuerſum pctī genꝰ. Hoc em̄ mōauerti ē odio hr̄e vel inuidere. ſic ſup̄ dixit mgr̄ di. v. et
48
49
o
V
53
56
54
55