DI.

XLI

mo em̄ inuitꝰ bn̄ facit etiā ſi bonū ē qd̓ facit. Hic em̄ dicit bonūfieri. ſed nō bn̄ ab illo qͥ charitatem nō hꝫ. qͥ em̄ ẜuiliter timet.charitate vacuꝰ nō ē. de qͦ tn̄ h̓dicit. qꝛ bonū facit. ſed nō beneQuia etiā ſuꝑ illū locū p̄s. Tuitur inuenit ſibi nidū vbi repōatpullos ſuos. dicit. ꝙ iudei. heretici. ⁊ pagani oꝑa bona faciuntqꝛ veſtiūt nudos. ⁊ paſcūt pauperes. ⁊ hmōi. ẜ nō ī nido eccleſie .i. in fide. ⁊ iō cōculcant̉ pulli eorū. Quibꝰ illi rn̄dēt dicētesbona oꝑa appellari hmōi q̄ ſinecharitate fiūt. non qꝛ bona ſintqn̄ ſic fiūt. qd̓ euidēter Aug. ſupra docuit. ſꝫ qꝛ bona eēt ſi alijfierēt. q̄ etiā ſui genere ſunt bona. ſꝫ ex affectu fiunt mala.¶ Ponit aliā determinationēqͥb mōis actio eoꝝ bona ē qͥ fidem nō habent.Alij ꝟo qͥ triphariā diſtinctionēactuū faciūt. oꝑa cūcta q̄ ad nature ſubſidiuꝫ fiūt. ſꝑ bona eſſeaſtruūt. Sꝫ ꝙ augꝰ. mala eē dicit ſi malas hēant cās. nō ita accipiendū ē qͣſi ip̄a mala ſint: ſedqꝛ peccāt ⁊ mali ſunt qͥ ea malofine agūt. Itē ⁊ illud ⁊ aliud .ſ.bonū opꝰ intētio facit. ⁊ intētionē fides dirigit. determināt dicentes. ibi bonū vocatū qd̓ remunerabile ē ad vitā. nō qd̓ illd̓ſit ſolū bonū opꝰ. īmo etiaꝫ aliaplura. lꝫ n̄ ea rōne qͣ illd̓ ſint bona. Bonū em̄ multipl̓r accipit̉.ſcꝫ ꝓ vtili. ꝓ remunerabili. ꝓ ſigno boni. ꝓ ſpē boni. ꝓ licito. etalijs forte modis. Solaqꝫ illa ī-

tētio remunerabilis ē ad vitamquā fides dirigit. ſꝫ nō illa ſolabona ē vt aiūt. Nā ſi qͥs iudeusvel malꝰ xp̄ianꝰ neceſſitatē ꝓximi releuauerit naturali pietate ductꝰ. bonū fecit. ⁊ bona fuitvolūtas qua illud fecit.¶ Querit vtꝝ oē pctm̄ exteriꝰſit volūtariū ſeu a volūtate. dPoſt hͨ inueſtigari oꝑtet qͣliterintelligēdū ſit ꝙ augꝰ. ait in li. d̓ꝟa religiōe Uſqꝫ adeo inqͥt pecatū volūtariū malū ē. vt nullomodo ſit pctm̄ ſi nō ſit volūtarium. Huiꝰ dicri rōnē augꝰ. aꝑiēsin li. retract. dicit. Pōt viderifalſa hec diffinitio. ſed ſi diligenter diſcutiat̉ inuenit̉ eē ꝟiſſimaPctm̄ qͥppe illd̓ cogitandū ē qd̓tm̄mō pctm̄ ē. nō qd̓ ē etiā penapctī .ſ. pctm̄ primū hoīs qd̓ fuitpctm̄ ⁊ cāpctī ẜ nō penaᶜ Quāuis ⁊ illa que nō volūtaria pct̄ānō īmerito dicunt̉. qꝛ vl̓ a neſcientibꝰ vel a coactis ꝑpetrātur.nō om̄i mō pn̄t ſine volūtate cōmitti. qm̄ ⁊ ille qͥ peccat ignorāvolūtate vtiqꝫ facit. qd̓ cū faciēdū nō ſit. putat eē faciēdū. ⁊ illeqͥ cōcupiſcēte aduerſus ſpiritūcarne. nō ea q̄ vult facit. concupiſcit quidem nolēs ⁊ in eo nōfacit quod vult. ſed ſi vincit̉ cōcupiſcentie cōſentit volens. etin eo nō facit niſi quod vult. ⁊ illud quod in ꝑuulis ē originalepctm̄. ex prima hoīs voluntatemala contractū eſt. Non itaqꝫfalſū ē quod dixi. vſqꝫ adeo peccatū voluntariū eſt ⁊cͣ. Ecceliter accipiendū ſit illud ſcꝫ vel

axum habeat. Propter defectū pͥmi nō recte incedit cecus. ⁊ ꝓpter defectū ſecūdi nō recte incedit claudꝰ. Adullud qd̓ q̄ritur de ſpe. dd̓m. ꝙ ſpei ꝓprie loquēdo nō ēdirigere. ſꝫ erigere. qꝛ ſpes ſpectat ꝑ modū futuri. Und̓qͣſi dat ſecuritatē quandā ne in via deficiat. Fides aūtet charitas preſentialit̓ potentias in qͥbꝰ ſuntn qpiꝰ diricivna illumīa⁊ altera inflammat. ⁊ iō vna d̓rigit reſpectu ꝟtis. altera rſpectu bonitatdhͦ duſufficiēter atterdit̉ rectificatioaīe in ſuis oꝑibus. ⁊ iō n̄ opoei attielbuat̉ directio ſſolū erectio. li.illa erectio qͦmō dici poſſdixecia vita inſideliū pctm̄ eſtCōtra. īfideleshn̄t oꝑa ꝟtutūpolliticaꝝ. ſꝫ vitutes pollitionō ſunt hio/ mali ſꝫ boni.it̓nō ſit viciagͦ vet̓ ꝙPeidarevt deꝰ manifeſtet ſibi viā veritatis. ⁊ in hͦ diſponit ſe vt didet ei hitū fdei. ſꝫ inad gratiaꝫ ſe diſponit nō pecnon videꝙ oīs vita infdeliuꝫ ſit culpaſiue oīs actieOppoſitū autēhuiꝰ ē. qꝛ arbormala nō p̄t fructus bonos facere. gͦ ſi infideles malā volūtatē hn̄t. ⁊ indirectā intentione. ⁊ carent fide ⁊ charitate. ergo videt̉ ꝙ oīa faciātmale ⁊ nihil bene. ℟ꝰ. dd̓m. ꝙ infideles nō peccāt inomni ſua actione. nam quando eoꝝ actio nō repugnatfidei. nec bonis moribꝰ. nō eſt ratio aliqͣ quare in ea debeat eſſe peccatū. Quod gͦ dicit̉ in littera ꝙ oīs vita infideliū eſt peccatū. dd̓m. ꝙ hoc nō dicit̉ propter hoc ꝙ

omnis actio quā faciūt in tota vita ſua ſit culpabilis ⁊demeritoria. ſꝫ hoc ideo dicit̉. quia ꝑ nullā actionē quāagunt liberant̉ a culpa qͣꝫdiu in infidelitate ꝑſiſtunt. etideo ſenſus eſt. oīs vita infideliū eſt peccatū .i. nō finepeccato. Similiter intelligēda eſt ſequēs aucͣtas ⁊ alieconſimiles. cuꝫdicit̉ ꝙ vbi deeſt agnitio veritatis. falſa ē virtus. nō quia illa virtus ſit viciū. ſed quia deficit a vera virtutis perfectione. quia virtusvera dicit̉ qꝛ veracit̉ ꝑducit advitam. ¶ Ad illud ergo quodobijcitur ꝙ arbor mala nō poteſt fructus bonos facere. ītelligenda eſt locūtio ꝑ ſe .i. ſi oꝑeꝭ̉volūtas mala īqͣꝫtum mala. videlicet mala intentione. Si ātnō ꝑ ſe intelligatur. nō eſt ẜmoverus niſi intelligatur de bonoꝑfecto. qd̓ quidem eſt bonummeritorium. ſedtunc nō ſequit̉.nō facit fructuꝫbonū. ergo facit.fructum maluꝫquia inter talebonū ⁊ malū eſtmediuꝫ. ſicut ſupra oſtenſum ē.c ¶ Quāuis etilla ⁊c̄. īnuit magiſter ꝙ peccata que a neſcientibus vel coactꝭꝑpetrant̉ nō oīno poſſunt ſinevolūtate cōmitti. Cōtra. videt̉falſum dicere. pͥmum quia voluntariuꝫ p̄ſupponit cognitionem. ſicut dicit ph̓us. ergo qd̓ fit ꝑ neſcientiā vel ignorantiā. eſt ſimpliciter inuolūtariū. ergo cōmittitur ſine volūtate. Item coactio inducit violentiā. ſed violētia excludit voluntatē. ergo qd̓ fit a coacto nō eſt volūtariū. Queritur ergo qualiter Augꝰ. intelligit cum dicit ꝙ que fiunt ꝑ coactionē ⁊ ignorantiā nō fiunt pretervoluntatem. ¶ ℟º. dd̓m. ꝙ nouē ſunt gradꝰ volūtarij.10

p̄s. lxxxiij

4

Rn̄det

Uoo