SecundusLiber
¶ Proſequit̉ queſtionē de beatitudine qͣꝫtū ad illos qͥ ceciderūt on̄dēs ꝙ nūqͣꝫ btī fuer̄t. aOſt hecvidendū ē vtꝝ ꝑfectos etotos creauerit deꝰ angelos. anmiſeros ⁊ īꝑfectos. Ad qd̓ dicipōt ꝙ nec in btītudine nec ī miſeria creati ſunt. Miſeri em̄ an̄pctm̄ eē nō potuerūt. qꝛ ex peccato miſeria ē. Nā ſi non fuiſſeta pctm̄. nulla eēt miſeriaª Beatiqͦꝫ nunqͣꝫ fuerūt illi qͥ ceciderūtqꝛ ſui euētus ignari fuer̄t .i. peccati ⁊ ſupplicij futuri. Si em̄ lapſum ſuū p̄ſciuerunt. aut vitarevoluerūt ẜ nō potuerunt. ⁊ itaerāt miſeri. aut potuerūˢ. ſꝫ noluerūt. ⁊ ita erant ſtul̓ci ⁊ maligni. Iōqꝫ dicimꝰ qꝛ n̄i erāt p̄ſcijeuent ſui. ne? eis data ē cognitio eoꝝ q̄ futura erāt ſuꝑ eos.Preſequit̉ qōnein qͣtū ad illos qͥ ꝑſticerūt on̄dēs ꝙ pn̄t aliquo modo dici beati. bBoni ꝟo ⁊ qͥ ꝑſtiterūt forte ſuebeatitudinis p̄ſcij fuerūt. Un̄Augꝰ. ſuꝑ Gen̄. Quō imqͥt beatus int̓ angelos fuit qͥ futuripctī atqꝫ ſupplicij p̄ſciꝰ non fuit.Querit̉ aūt cur nō fuerit. Forte hͦ deꝰ reuelare diabolo nolūit qͥd facturꝰ vel paſſurꝰ eēt. Ceteris ꝟo reuelare voluit ꝙ ī veritate māſuri eēt. His ꝟbis videt̉ Augꝰ. ſignificare ꝙ angeliqͥ corruer̄t n̄ fuer̄t p̄ſcij ſui caſꝰ.ideoqꝫ btī nō fuerūt. Et ꝙ āgeli qͥ ꝑſtiterūt btītudinē ſibi affuturā p̄ſciuerūt. atqꝫ de ea certiin ſpe extiterūt. Un̄ qͦdāmō iābtī erant. Et reuera ſi fuiſſent.poſſꝫ illos dici aliqͦ mō fuiſſe beatos. alios ꝟo nō. qͥ neſciuerūt
euentū ſuū. ¶ Sꝫ hͦ magꝭ oppinādo ⁊ q̄rendo dic̄ Augꝰ. qͣꝫ aſſerēdo. vn̄ ⁊ huic oppinioni opponēs ꝯſequēter ſubdit. Sꝫ qͣre diſcernebāt̉ illi a ceterꝭ? Utdeꝰ iſtis q̄ ad ip̄os ꝑtinerē tn̄ reuelaret. alijs ꝟo reuelaret. cuꝫnō pͥus ſit ip̄e vltor qͣꝫ aliqͥs peccator. nō em̄ dānat ip̄e īnocentes. Hic videt̉ īnuere ꝙ nͨ peccaturꝭ futuꝝ malū. nec ꝑmāſu-ris futuruꝫ bonū reuelauerit.Iōqꝫ nec illi qͥ ceciderūt vnqͣꝫ.nec illi qͥ ꝑſtiterūt vſqꝫ ad cōſūmati onē btī fuerūt.ᵇ qꝛ btī eē n̄ᵇpoterāt. ſi de beatitudine certinō erant. vel ſi dānatiōis incerti erant. Un̄ Augꝰ ī eodē. Dicere inqͥt de angelis ꝙ ī ſuo genere beati eē pn̄t damnationisvl̓ ſalutis incerti. qͥbꝰ nec ſpeseſſet ꝙ mutādi eēt in meliꝰ nimia p̄ſumptio eſt. Quō em̄ btīeē vn̄t qͥbꝰ ē īcerta ſua btītudo.¶ Reſumit q̄ ſupra de vtriſqꝫdeterminauit.Ex p̄dictis ꝯſequit̉ ꝙ angeli qͥcorruerūt nunqͣꝫ beati fuer̄t niſi beatitudinē aliqͥs accipiat illum ſtatū innocētie in qͦ fuerūtan̄ pctm̄. Illi ꝟo qͥ ꝑſtiter̄t. autſuā btītudinē futurā deo reuelante p̄ſciuerūt. ⁊ ita ſpei certitudine aliqͦ mō btī fuerūt. vl̓ incerti extiterūt ſue btītudinis.et ita aliter btī nō fuerūt qͣꝫ reliqui qͥ cecider̄t. Mihi āt qd̓ poſteriꝰ dictū ē ꝓbabiliꝰ videt̉¶ Proſequit̉ q̄ſtionē de ꝑfection angelorū an ſcꝫ creati ſintꝑfecti an imꝑfecti. innuēs ꝙ ꝑdiſtinctionē ē rn̄dendū.Ad hoc aūt qd̓ q̄rebat̉ vtꝝ ꝑfecti vel imꝑfecti fuerint creati.dici pōt qꝛ qͦdā mō ꝑfecti fuer̄t.
¶ Diſtinctio quarta de habitibus beatitudiniset miſerie angelorum.Oſt hͨ vidēdū ē ⁊cͣ. Sup̄ egit mgr̄ d̓ habilitatibꝰp Enaturalibꝰ. ⁊ de habilitatibꝰ ad ꝑ fectiōeꝫ p̄parantibꝰ. In hac ꝑte agit de habilitatibꝰ in ſtatū ꝑfectu conſtituentibꝰ. vn̄ inquirit vtrū angeli moxvt creati ſunt fuerūt beati et ꝑfecti. Diuidit̉ aūt hec ꝑsin duas. In pͥma ꝓſequit̉ qōnes de btītudine. In ſcd̓ade ꝑfectiōe. ibi. ad hͦ aūt qd̓ qͣrebat̉. Prima ꝑs hꝫ tres.In pͥma determinat qōnem qͣꝫtū ad illos qͥ ceciderunt
on̄dens ꝙ nūqͣꝫ btī fuerūt. In ſcd̓a qͣꝫtū ad eos qͥ remāſerūt. ⁊ hoc ibi. boni ꝟo qui ꝑſtiterūt. ⁊cͣ. In tertia breuiter reſumit p̄determiata de vtriſqꝫ. ibi. ex p̄dictꝭ ꝯſequit̉ ⁊cͣ. Sil̓r ſcd̓a ꝑs in qͣ ꝓſequit̉ vtꝝ angeli ſint creati ꝑfecti. hꝫ tres ꝑticulas. In pͥma īnuit ꝙ ꝑ diſtinctōnē ē rn̄dēdū. In ſcd̓a ſubiūgit diſtinctionem. ibi. dicit̉ nāqꝫ ꝑfectum. ⁊cͣ. In tertia veroreſumit. predeterminata breuiter oſtendens qualis facta fuit natura angelica. ibi. Quales facti fuerunt angeli in creatione.
a ¶ Beati quoqꝫ nūqͣꝫ fueruntqͥ ceciderunt. qꝛſui euētꝰ ignarifuerūt. Cōtra.Ad hͦ ꝙ aliqͥsſit beatus nonoꝑtet ſcire oīa.ſed ſufficit decognoſcere. Itbeatitudo nō ēalid̓ qͣꝫ claraſio dei. ſed ad hͦnō reqͥritur cognitio euētus.ergo ⁊cͣ. ℟. dd̓.ꝙ ad beatitudnem non ſoluꝫdos viſionis requiritur ſed ꝑfecte tentiōis. ꝑſcta aūt tentioeſt niſi qn̄ eſt cūſecuritate. ſecūritas aūt nō eſniſi vbi eſt ſecūritas de ꝑmanſione. ⁊ qꝛ hͦ an̄geli nōotuer̄.habere. ſaltenqui lapſuri eraquia falſuꝫ eraipſos ꝑmanſuros. ideo beatnō fuerūt. Acillud qd̓ obijcitur ꝙ ſufficit deum cognoſcere.dicenduꝫ ꝙ falſum eſt. immeoportet etiā pefecte tenere. Eqd̓ ſubiungitaꝑta ⁊ clara vſio dei eſt totamerces. dicēdieſt ꝙ hoc eſt verum ꝑ concontantiaꝫ. vix eraut nunqͣꝫ ē itaaperta dei viſioquin ſit futureꝑmanˢ iōis cer-
titudo. aut ſinō ē. n̄ eſt in illa ꝑfecta beatitudo. hancaūt viſionemapertaꝫ q̄ eſtfacie ad faciēnō habuerūtangl̓i an̄ ꝯfirmatōnē. īmoſimul dei viſionem habuerunt et tentionem. licꝫ an̄aliquatenuscognoſcerent⁊ amarent ſiue ad hec duohabiles eēnt.b ¶ Quia beati eſſe nō poterant ⁊cͣ. Cōtra. Certitudo dānatiōispotiꝰ eſt contraria beatitudini qͣꝫ ꝯſona. ſed ſi certitudo nihil cōfert ad gl̓iaꝫ.ergo incertitudo nll̓o modo īpedit gloriā ſiue beatitudinē perfectam. ℟º. dicenduꝫ. ꝙ dealiquo futuro dupliciterpoteſt habericertitudo. vl̓in partem affirmatiuā. vl̓in partem negatiuam. ⁊ ſicut ad beatitudineꝫ oportet habere certitudinem deeiꝰ ꝑpetuitate futura. itaoportet habere certitudīnē de miſeria
Augꝰ.
DI. IIII.
Augꝰ.
⁊