LiberPrimus

ē Item ſi dei filiꝰ inqͥt Augꝰ. ꝟtus ⁊ ſapientia dei ē. nec vnqͣꝫfuit deus ſine virtute ⁊ ſapiētia. coeternus ē deo patri filiꝰdicit aūt apl̓s chriſtū eē dei ꝟtutem ⁊ dei ſapientiā. Aut ergo nō fuit qn̄ nō fuit filius. autaliqn̄ deus nō habuit ꝟtutem⁊ ſapientiā. qd̓ demētis eſt dicere. Conſtat em̄. qꝛ ſemꝑ habuit ſapiētiā. ſꝑ gͦ habuit filiū.ſ¶ Eidem qͦꝫ arrianice queſtioni Ambro. in hunc modū reſpondet. Ego inquā filiū eſſenatū confiteor. qd̓ reliquū eſtimpietatis. horreſco Scriptūeſt em̄ in veteri teſtamēto. vtvel vnū pluribus dicā. An̄ menō fuit alius deꝰ. ⁊ poſt me nōerit. Quis gͦ hoc dicit. pateran filius? Si filius. an̄ me inqͥtnō fuit aliꝰ deꝰ. Si pater. poſtme inqͥt nō erit. hic priorē. ⁊ ilgͦ le poſterioreꝫ nō hꝫ. ¶ Inuicem em̄ in ſe. ⁊ pater in filio. ⁊filius in patre cognoſcit̉. Cuꝫem̄ patrem dixeris. eiꝰ etiā filium deſignaſti. qꝛ nemo ip̄e pater eſt ſibi. Cū filiū noīas. etiāpatrē fateris. qꝛ nemo ip̄e ſibifiliꝰ eſt. Itaqꝫ nec filiꝰ ſine pr̄enec pater poteſt eſſe ſine filio.Semꝑgͦ pater. ſemꝑ ⁊ filius.¶ Item dic̄ inquā mihi heretice. Fuit ne. qn̄ oīpotens deꝰpater nō erat. ⁊ deꝰ erat? Naꝫ

ſi pater eſſe cepit. deꝰ ergo primo erat. ⁊ poſtea pater factꝰ ēQūo gͦ immutabilis deus eſtSi em̄ an̄ deꝰ. poſtca pater fuit. vtiqꝫ generatiōis acceſſiōemutatꝰ eſt. ſꝫ auertat deꝰ hancamentiam.¶ Ambroſij rn̄ſio qͣ cōpeſcitſuꝑfluā inqͥſitionē hereticorū⁊ etiā ſuꝑboꝝ catholicoꝝ. ⁊ deineffabili ⁊ nō intelligibili generationis modo.¶ Sed queris a me inqͥt Ambroſiꝰ. quo ſi filiꝰ ſit. nō priorēhabeat patrē? q̄ro item abs teqn̄ vel qūo filiū putes eē generatū? mihi em̄ impoſſibile ē generatiōis ſcire ſecretū. Mēs hdeficitʰ vox ſilet. nō mea tm̄ ſꝫ⁊ angeloꝝ. ſupra ptātes. ⁊ ſupͣangelos. ⁊ ſupra cherubin. etſupra ſeraphin. ⁊ ſupra omnēſenſum ē: qꝛ ſcriptū ē. pax chriſti ſupͣ oēm ſenſum ē. Et ſi paxchriſti ſupra oēm ſenſuꝫ ē. qūonō ē ſupra oēm ſenſum tantageneratio? Tu gͦ ori manū admoue. ſcrutari nō licet ſuꝑnamyſteria. licet ſcire ꝙ natꝰ ſitnō licet diſcutere qūo natꝰ ſitillud mihi negare nō licet: hͨͦ q̄rere metꝰ ē Ineffabilis em̄ eſtilla generatio. Un̄ Eſa. Generationem eius qͥs enarrabit.¶ Quidam tamē de ingenioſuo p̄ſumentes dicunt illā ge

a ſimili. ⁊ eſt talis. Splendor eſt eiuſdem duratiōis cūigne. ſiue equalis. ⁊ tn̄ ē generatus ab igne. ergo multofortius ē filiꝰ ſic ſplēdor pr̄is. ⁊ qͣꝫuis ab ipſo gencreterit ei coeternꝰ. ergo cōcluſio dicte ratiōis ē falſa. ⁊ illaconſequentia interimenda. ſi natꝰ eſt. erat qn̄ nō erat.¶ Sꝫ ꝯtra. Siemanatio procedens a deo ē ei coeterna. ſic̄ emanatio ꝓcedens acreatura ē ei cōequeua. ergo cuꝫres exierūt a d̓ovidet̉ ꝙ ab et̓noRᵐ. dd̓. ꝙ egreſus ſplēdoris aluce vel igne eſegreſſus connaturalis. ⁊ talis ēegreſſio filij a patre. nō aūt egreſſus creat̓e a creatore. īmo ē voluntariꝰ. ⁊ argumentū eſt bonippoſito.e ¶ Itē ſi dei filius. inqͥt AugꝰHec eſt ſecūdarō Augꝭ. filiusdei ē ꝟtus ⁊ ſapentia. ergo ſi n.eſt eternꝰ. aliqn̄fuit deꝰ ſine virtute ⁊ ſapientiaſꝫ hoc ē īpoſſibile. ergo ⁊c̄. Seccōtra hāc rōneſic obijcit̉. Si eīſequit̉. ſupr nonhꝫ ſapīam genitam non ē ſapiens. vr̄ ꝙ ſit ſapiens ſapientiagenita. qd̓ exp̄ſſe negat Augꝰin. vj. de trinitate. ℟º. augꝭ. iſtārōnē redarguitvj. de trinitate. on̄dēs illā ꝓcedere ex malo intellectu ꝟbi. attū. qꝛ magiſter adducit eā pōt dici. ꝙ rō valet: nōquia pater ſit ſapiēs filio qͥ ē ſapiētia genita. ſꝫ qꝛ eadiē ſapiētia genita ⁊ ingenita. ⁊ ita ſi vna incipit ⁊ aliaf ¶ Eidē quoqꝫ arrianice queſtioni. Hec ē tertia ratioquam adducit. ⁊ ē Ambro. ſumpta ab autoritatę Eſa.An̄ me nō ē deꝰ. ⁊ poſt me nō erit. ergo nec pater an̄ filiū. nec filius poſt patrē. Sꝫ cōtra. In dīnis ꝑſonis ēordo. ſed ordo nō ē niſi prioris ad poſteriꝰ. ergo ⁊c̄. Rºdd̓m. ꝙ ſicut infra patebit. nō ē ibi ordo durationis. qͦalter eſt altero prius. ſed ordo originis qͦ alter ex altero¶Inuicē .n. in ſe ⁊ pr̄ in filio. ⁊ filiꝰ in pr̄e cognoſcit̉Hec ē qͣrta rō ⁊ ē talis. Relatiua ſimul ſunt natura. ſꝫpater ⁊ filius ſunt relatiua. ergo ſimul. ſi pr̄ ē eternusergo filiujs coeternus. Probatio ꝙ pater ē eternꝰ. qͥa

ſi prius fuit deꝰ ⁊ poſtea pr̄. mutatꝰ ē. Sꝫ cōtra iſtā rationē pōt argui pari rōne. pͥus fuit deꝰ ⁊ poſtea dn̄s. gͦmutatꝰ ē. 3º. aliqͥ volūt dicere. ꝙ iſta rō nō valet. qꝛ generatio ē de ſubſtātia generātis. ⁊ iō ſi incipit generareſubſtātia mutat̉. ſꝫ hoc nō vr̄. qꝛ gn̄atio in diuinis nondicit motū. Alidicūt. ꝙ qꝛ genitus ē cōſubſtātalis gignenti. ſimutat̉ genitus ⁊gignes. ſed genitus mutat̉. ſi denouo generaturergo ⁊ generansꝑ ꝯn̄s. Aliꝰ modus dicēdi ē. ꝙpaternitas veram dic̄ habitudinē in pr̄e. nonſic creatio vl̓ dominatio. ⁊ ideopaternitas veniens mutat. n̄ſic dn̄atio. Sednulla p̄dictaruꝫrōnū dat vigorēhuic rōni contrahereticos. qꝛ hereticus dicebat.ꝙ filius nō eratcoeternꝰ pr̄i. acꝑ hͦ nec cōſubſtātialis. nec idē inſubſtātia. Propter hͦ notandūꝙ dicta rō bonaeſt cōtra hereticum facta eiusſuppoſitiōe. qͥahereticꝰ dicebatpr̄em ⁊ filiū differentes in ſubſtantia ⁊ natura ſic̄ in generatiōe carnali. pari rōne cōtra eūdic̄ Ambro cuꝫita ſit ꝙ pat̓ iſtemutet̉ acceſſiōegenerationis qͥ generat aliū in ſubſtātia. ⁊ in diuinisſimiliter pater generat aliū in ſubſtātia. ergo acceſſiōegeneratiōis mutat̉ vt iſte quocūqꝫ mō dicat̉. nō eſt magnum ꝑiculū. qꝛ nō oīa argnēta que fiūt ad ꝟitatem

Aug. ſcd̓arō ꝯtra hereticos

j. Coꝝ. j.

Ambro. j.rō ꝯtra hereticum

Ambro

5

Phil̓. ij

Ambro. ij.rō ꝯtra hereticum

Eſa. liij.

Ambro. inuectio cortra hereti.

8

7