Druckschrift 
... in Primum librum .. (1493)
Entstehung
Seite
21r
Einzelbild herunterladen
 

DiſtinctioIIII

eᵉ vnū ſolū veꝝ deū eē ip̄am trinitatē. ⁊ ſi vnus deꝰ trinitas ē.gͦ vnꝰ deꝰ ē tres ꝑſone. Itē ī li.v. de tri. Nō tres deos. ſꝫ vnumdeū dicimꝰ eē ip̄am p̄ſtātiſſimātrinitatē Itē in li. de fide ad petrū in expoſitōe ſimboli. Sarꝭeſt xp̄iano reꝝ creataꝝ cām viſibiliū ſiue inuiſibiliū nō niſi bonitatē credere creatoris. qͥ ē deus verꝰ ⁊ vnꝰ. nullāqꝫ eſſe naͣꝫ.q̄ nō aūt ip̄e ſit aūt ab ip̄o. eūqꝫeſſe trinitatem pr̄em .ſ. ⁊ filiū ⁊ſpm̄ ſct̄m. Itē Aug. in ẜmōe defide. Credimꝰ vnū deū vnā eēdiuini noīs trinitatē. Itē in vj.li. de tri. Dicimꝰ deū ſolū eē ipſam trinitateꝫ. Ecce his ⁊ alijspl̓ibꝰ autoritatibꝰ euidēter on̄dit̉ dicendū eſſe ⁊ credenduꝫ.ꝙ vnꝰ deꝰ ē trinitas. ⁊ vna ſb̓atres ꝑſone ſicut ecōuerſo trini

tas d̓r eſſe vnꝰ deus. ⁊ tres ꝑſone dicunt̉ eſſe vna ſub̓a Redit ad p̄miſſā qōnem addens pͥme ſolutioni ꝙ qͣꝫuis nōſit ꝯcedendū genuit ſe vel aliūdiuiſim tn̄ p̄t ꝯcedi ꝯiūctim. dNūc ad p̄miſſaꝫ qōneꝫ reuertamur vbi q̄rebat̉. an deus pr̄ genuerit ſe deū. an aliū deuꝫ. Adqd̓ dicimꝰ neutꝝ fore ꝯcedēdūDicit tn̄ Aug. in epl̓a ad maxi­ gminū. ꝙᵍ deꝰ pr̄ ſe alteꝝ genuit hhis ꝟbisʰ pr̄ vt hr̄et filiū de ſeipſo. nō minuit ſeip̄m. ſꝫ ita genuit d̓ ſe alteꝝ ſe. vt totꝰ maneretin ſe. ⁊ eſſet in filio tantꝰ qͣꝫtꝰ etſolꝰ. Qd̓ ita intelligi p̄t. iˡ. de ſe.alteꝝ a ſe genuit. nō vtiqꝫ alterū deū. ſꝫ alterā ꝑſonā. vl̓ genuit ſe alteꝝ .i. genuit alteꝝ qui hͦeſt ꝙ ip̄e. Nā et ſi alius ſit pat̓qͣfiliꝰ. nō ē tn̄ aliud ſed vnū.

e Unū ſolū veꝝ deū eſſe ipſā trinitatē. Uidet̉ eſſe contra id qd̓ dicit īferiꝰ .ſ. ꝙ trinitas ē nomē collectiuū. vnꝰet ſolus nomē ꝑtitiuū ⁊ diſcretiuū. ergo ſic̄ hec eſt falſavnus ſolꝰ hō eſt oīs hō. ita et hec. ℟ª. dd̓m ꝙ hoc nomētrinitas eſt collectiuū ꝑſonaꝝ vnus aūt ⁊ ſolus additahuic termino deus. nō dicūt diſcretionē ꝑſoneſed nature ab alijs. Un̄ vnꝰ ſolus deus diciturvna ſola natura⁊ quoniaꝫ in diuinis eſt ideꝫ natura et res nature ſiue ſuppoſitum. ideo predicatōne ꝑ idēptitateꝫ trinitas dedeo p̄dicat̉. Necē ſimile de hoc ꝙeſt oīs hō. ⁊ vn̄ſolus hō. Namiſte t̓minus homo eſt. ⁊ qui poteſt confundi etmultiplicari. eideo hec eſt veraoīs hō eſt homonec ſtat ſimulpluribꝰ. niſi cōfundat̉. ⁊ ideo hͦeſt falſa homo ēoīs homo. qꝛ nec ratio ſuppoſiti ē vna. nec ꝑ idemptitatem. nec eſt idē ī hoīe natura et res nature. f Satꝭ ēxp̄iano rerū creatarū cām ⁊cͣ. Uidet̉ dicere falſū. Qm̄aūt dicit ſatis qͣꝫtum ad fidē et ſic ē falſuꝫ qꝛ multa aliaoportet credere. Aut ſatis qͣꝫtum ad ſcīam. et illud ſil̓reſt falſū. qꝛ nunqͣꝫ ſcitur ex hoc cauſa rei ſufficiēter. ℟ꝰ.dd̓m ꝙ intelligit̉ ſatis qͣꝫtum ad ſcīam nō quālibet. ſꝫ neceſſariā ad ſaluteꝫ. g Deꝰ pr̄ ſe alteꝝ genuit. Uidet̉male iūgere illa duo. qꝛ ſe dicit oīodam īdēptitatē ⁊ alterū diuerſitatē. ⁊ ſic ſunt oppoſita. ⁊ illa oppoſita implicātur. Si dicas ꝙ vnuꝫ diminuit de altero. q̄ro qͥd de qͦ D intelligentiā eoꝝ q̄ tangit magr̄ in pn̄ti diſtīctiōe qͣttuor q̄runt̉. Prīo vtrū hͨ locutio ſit cōcedēda ī diuinis. deus genuit deū. Scd̓o vtrū vnitas eēntie admittat hāc locutiōeꝫ. deus genuit aliū deumvel deꝰ eſt aliꝰ a deo. Tertio q̄rit̉ de ſignificatiōe huiꝰ nōminis dij. vtrū vicꝫ grāmatice poſſumus dicere pluresdeos. Quarto ⁊ vltīo q̄rit̉ de ſuppoſitōe illiꝰ noīs deus.vtrū ſupponat ꝓꝑſona vel ꝓ eſſentia. Queſtio. jͣꝘ hec locutio. deꝰ genuit deū. ſit cōcedēda. vr̄ ꝑ hoc qd̓dr̄ in ſimbolo. deū de deo. ſꝫ hoc nō eſt niſi ꝑ cognitiōeꝫ ergo deꝰ generat de deo. ergo iſta locutio ē ꝯcedēda. deꝰ gͦenuit deū. Itē gene ratio ē reſpectꝰ ſil̓is in natura. Un̄hō generat hoīeꝫ. vn̄ ſi ī diuinis ē generatio. ꝓducit̉ ſil̓iſin natura. ergo cū pr̄ ſit deꝰ. nō generat niſi deū. ergo hecē vera. deꝰ generat deū. Iteꝫ qͥcqͥd hꝫ filiꝰ. aut hꝫ a ſe.aut ab alio. Sꝫ hꝫ deitate. ⁊ nō a ſe. qꝛ ſic eēt ingenitꝰ. ghꝫ ab alio. ſꝫ nō hꝫ niſi ꝑ. generatōeꝫ. ſed nō hꝫ deitatem.niſi ab habēte deitatē. ⁊ hn̄s deitatē eſt deꝰ. ergo ⁊c̄. Ce

℟º. dd̓m ꝙ oppoſitio directa intelligit̉ ſꝑ circa idc̄. qm̄ īergo in diuinis ſil̓ eſt idēptitas ī natura. ⁊ alietas ī ſuꝑpoſito et hͦ ſine oppoſitiōe. ideo nomē idēptitatis ⁊ alietatis in ẜmone vniunt̉ ſine oppoſitōe in vno ad ſingularis modi exp̄ſſionē. h Pat̓ vt hr̄et filiū de ſeipſon̄ minuit ſeipſū.Uidet̉ dicere falſuꝫ. qꝛ illud argumentū valet. quicunqꝫ ſic generatvnū filiū vt nonpoſſit ampliꝰ generare. minuiturcius potētia. ſedſic eſt in patre. erg0 Kº. ꝙ illd̓ verum eſt ſi generare alterū ſit potētie. ſed ꝙ vno gonito alteruꝫ poſſit generare. dic̄imꝑfectionē potentie in generādo. qꝛ ex hoc oſtēditur ꝙ nō totuꝫdedit vni. De ſe alteruꝫa ſe genuit. nonvtiqꝫ alterum deum ſed alteraꝫ ꝑſonaꝫ. Queriturvtrū dicat̉ magꝭꝓprie alteruꝫ velealiū. videt̉ ꝙ alterū. qꝛ minorē dicit diuerſitatē. qꝛ ſortesdicit̉ alter a ſe. ſed in diuinis minima ē diuerſitas. Sedꝯtra dr̄ie accidentales faciūt dici alterū. ſꝫ in diuinisnullū eſt accidēs. ergo nō debet dici alteꝝ. Itē vr̄ ꝙ neutrū bene dicat̉. ſi em̄ dr̄ie ſb̓ales faciūt dici aliud. ⁊ accidentales alteꝝ. cū neutrū cadat in diuinis. neutrū videt̉eſſe dd̓m. Rº. dd̓m ꝙ qꝛ p̄ter differta filio. et in ſuppoſito ⁊ ī ꝓprietatate. ideo pōt dici aliꝰ. ⁊ p̄t dici alter. Sꝫqm̄ ꝓprietas illa nō accidit ꝑſone. iō magꝭ ꝓprie dicit̉ alius. Et qꝛ aliꝰ reſpicit ſuppoſitū aliud eſſentiā. iō recipitur ibi alius in maſculino. nō tn̄ aliud in neutrotra. hͦ nomē deꝰ ſignificat eēntiā ſiue ſubāꝫ cū ſit t̓minꝰſubālis. ſꝫ hec nō ꝯcedit̉ īmo ē falſa. cēntia gn̄at eēntiaꝫſil̓r ⁊ iſta. deꝰ genuit deū. Itē hͦ nomē deus. aut ſupponit ꝑ oī ꝑſona. aut det̓minate ꝓ aliq Si det̓minate ꝓ aliq. ergo reſtringit̉ eiꝰ ſignificatio ab aliqͦ. Nec eſt dareꝙ ab alio. niſi ab hͦ ꝟ̓bo genuit vel gnat. Sꝫ regula ē ꝙt̓minꝰ poſitꝰ in p̄dicamēto nō reſtringit t̓minū a ꝑte ſuliecti rōne ſignificatōis. ergo ſtat̉ ꝓ oī ꝑſona Nō ergo vr̄locutio ꝟa. ẜm ꝙ ꝓ ꝑſona filij ergo ⁊c̄. Itē iſte t̓minꝰdeus qͣntū de ſe eque bn̄ ſupponit ꝓ filio ſic̄ ꝓ pr̄e. ergocū filij ſit nō generare. ſic̄ et pr̄is ē gn̄are. ſi hec eſt vera.deꝰ generat ꝑ pr̄e. eadē rōne ⁊ hec. deꝰ nō generat ꝓ filioſi ergo hͨ nō ꝯcedit̉. nec pͥma. Iteꝫ ꝯͣdictorie oppoſitaſūt vera de qͦlibet ſub difiunctiōe. Quia de qͦlibet affirmatio vel negatio. ergo ſi deꝰ genuit deū. aut deū qui ēpr̄. aut deū qͥ nō eſt pr̄. Sꝫ qd̓ īplicat̉ ꝯtingit ſimpl̓r inferri. vt ſi dicat̉. hō qͥ nō currit diſputat. ergo hō nō currit. ergo ſil̓r ſi genuit deū qͥ nō ē pr̄. deꝰ nō eſt pr̄. ſꝫ ſi nōeſt ꝓr̄. nō gn̄at. ergo ⁊cͣ ℟. dd̓ ꝙ p̄dicta locutio ſalua

6

1i

Aug5

Auguſti

9

12