Item dixi in nono correlario ꝙ nō ſtat intellectū ꝑſcm̄cognoſcere vera cōtingentia ⁊ illorū ad extra nō eē ꝓductiuam volūtarem.Itē dixi ī decimo ꝙ ꝑfectꝰ ītellectꝰ ad eē pctī vt peccatūeſt nō p̄t īmediate applicari cognoſcitiuo. ⁊ ꝙ ex iſto ſeqͥtur finaliter peccatū eē vel de formitatē aīe nō ē ꝓprialiqua ꝟitate veꝝ. pͥmū ē maledictū et falſū. qꝛ ad hͦ ſeqͥt̉ꝙ d̓s nō cognoſceret pctā aut volūtatē diuinā hoꝝ eſſꝓductiuā qͦꝝ vtrunqꝫ ē falſū ⁊ ſcd̓m fuit al̓s ꝯdemnatiEt alia correlaria ꝓ eo ꝙ pͥmo cōueniūt falſa ſūt ⁊ maleſonāt. In ſcd̓o correlario ſcd̓e ſuppoſitōis dixi ꝙ ſtataliqͥd eē actu miraculoſū ⁊ tn̄ in illo ꝙ ſic actuat nullaꝫponere ꝑfectionē ſimpliciter. mgr̄i noſtri iſtū modū loquēdi nō approbant ſcꝫ ꝙ d̓s actuetur ſicut nec illū ꝙ deus īmutetur. Itē in quarto ⁊ quinto correlarijs ſecūdeſuppoſitionis dixi ꝙ ꝑfecta voluntas nō intenſius diligit p̄deſtinatū qͣꝫ diligat p̄ſcitū. et ꝙ nō plus intenditſiue diligit ſe qͣꝫ diligat diabolū ī eſſe naturali. non debui iſta dicere. qꝛ in auribus audientiū male ſonant. etfalſa ſunt. cum ẜm auguſtinū aliqͥd diligere ſit ei vellebonum. et ideo intenſius diligere eſt ei maius bonumvelle. ⁊ ita cōiter intelligunt homines.Correlariū octauuꝫ fuit tale ꝙ quelibet volitio qͣ deuvult a eſſe non minꝰ diſtinguit̉ formaliter a volitōnevult b. eēqͣꝫ deꝰ diſtinguit̉ a materia pͥma realiter. ꝓbaui ꝑ hoc. qꝛ q̄libet volitio qua d̓s vult a. eſſe īmenſe formaliter diſtinguit̉ a volitōne qua vult b. eſſe correlarium hoc ē falſū. ꝓbatio erronea. qꝛ nō eſt admittendū qlit̓cūqꝫ ꝙ ī d̓o ſint pl̓a īmēſa aūt plura īmēſa eē diſtīctaCorrelariū nonū fuit. nullū velle īmenſūꝑfecte volūtatis ꝯtinet aliqͥd ad extra ꝓducibile. hoc ē falſū. qꝛ velledei eſt cauſa rerū. in ꝓbatōne aūt correlarij ſcripſi. ꝙ ſipotētie volitiue angeli. volitio dn̄i q̄ eſt immēſa eſſꝫ actualis volitio quod nō reputo impoſſibile. ⁊ tamē perhuiuſmodi volitionē ⁊cͣ. Predictū correlariū nūqͣꝫ putabā poſſibile. nec credo dixiſſe eſſe poſſibile. ⁊ eſt erroneū. qꝛ alias fuit reprobatū ac etiā quicquid ex eo ſeqͥt̉inqͣꝫtum ex hoc ſequitur eſt poſſibile.In tercio correlario tercie ſuppoſitōnis dixi ꝙ peccatūeſſe ꝑfecta voluntas deus non poteſt īmediate nolle. ⁊in alio. ꝙ peccatuꝫ non ē immediate odibile a ꝑfecta voluntate. Iſta male ſonant et diſcordant ſcripture ⁊ dictis ſanctoꝝ. hoc aūt intuli ex duobus correlarijs quorum vnū fuit ꝙ perfecta voluntas quicquid extrinſecꝰpōt īmediate velle. p̄ter īmediate nolle ⁊ ecōuerſo. Aliud ē qͥcqͥd īmediate ipſa pōt nolle p̄t efficere. que applicata ad peccatū formalit̓ ſūptū falſa ſunt. ⁊ male ſonātIteꝫ ſextū correlariū fuit quodlibet extrinſecū perfectalibertati ſeu volūtati ed ab ip̄a ē odibile ſicut diligibile⁊ econtra. hec ꝓpoſitio ē erronea ⁊ repugnare videturvoluntati diuine.Secunda concluſio mea fuit Euidentie ad ꝯͣdictoria ītellectu diuīo formaliter immēſe formaliter repugnāt.dixi ī ꝓbatōne ꝙ quelibet earū immēſa. nunc dico ꝙ illa cōcluſio cū ſuis correlarijs et ſua ꝓbatōe male ſonaqͣꝫtū ad hoc ꝙ deſignantur in deo eſſe plura ⁊ immenſadiſtincta quod iam fuit hic et ſuperiꝰ reprobatū. Quātum etiā ad hoc quod dicitur ⁊ immenſe repugnāt male ſonant. quia ad hoc datur intelligi quia repugnātiaſit intrinſece in deo.¶ Capitulum. xxxj.Forma et modus reuocationis facta pariſius ꝑfratrem Guidonem ordinis heremirarum ſancti auguſtini actu legentis pariſius ſentētias in ſcolis dicti or

dinis. Anno dn̄i. MCC C. liiij. xvj. die mēſis maij.Et hoc anno legendo ⁊ reſpōdēdo ambulaui ī magnis⁊ mirabilibꝰ ſuꝑ me. verbū veritatis non recte tractādoſed ꝟbis ꝯtendendo ꝓphanis ⁊ vaniloquis q̄ ad imꝑietatē ꝓuocāt ⁊ audientiū ſubuerſionē. ex quibꝰ factꝰ ſūoccaſio ſcādali in ſāctiſſima facultate ⁊ ordine meo. qd̓mihi diſplicet bono corde. idcirco iuxta piā ⁊ ſctām ordinatōem dn̄i Cācellarij pariſien̄. ac ceteroꝝ mgr̄oruꝫreuerēdoꝝ theologice facultatis. quoꝝ correctōi ⁊ ordinatōni me ſubmiſi ⁊ ſubmitto dicta mea ſcripta volo reuocare ⁊ intentōem meā oſtendere bonā nō obſtātibusdictis ⁊ ſcriptis in forma q̄ ſequit̉. Et licet dn̄i ⁊ magiſtri reuerēdi iſtas cōcluſiōes poſuerim nō eſt intentionis mee nec vnqͣꝫ fuit ꝑ dei grām eas ſuſtinere ꝑtinacitReuocatio facta Pariſiꝰ. Anno dn̄i. M. C C C. liij.¶ Primo dixi iſtam concluſionem. Charitas q̄ſemel labitur vel deperditur nunqͣꝫ fuit vera charitas.⁊ iam ꝓbaui contra baccalarium beate marie de montecarmelo. hanc reuoco tanqͣꝫ falſam ⁊ hereticā. ⁊ etiaꝫ q̄eneruat effectū ſacramentorum. ſcꝫ baptiſmi ⁊ penitentie. ⁊ etiā contra decretū eccleſie in capl̓o fideli. extra d̓ſumma tri. ⁊ fide catho. in clementiū. etiā tanqͣꝫ ſeipſaꝫinterimentem. quod enim nullo mō vereē. deſeri nonpoteſt. vt ait gratianus. ⁊ p̄ſumptuoſe poſitum eſſe. qꝛeam dixi valde ꝓbabilem. ⁊ tamen eſt contra concluſionem et doctorum opinionem. ſcꝫ magiſtri ſententiarūgratiani et plurium aliorū. Si que vero auctoritatesAuguſtini vel alioꝝ videant̉ ad oppoſitum. intelligende ſunt de charitate finali que manet in patria. de qualoquit̉ apl̓s. jͣ. ad Corinth̓. xiij. charitas nunqͣꝫ excidit.Uel intelligendum eſt de charitate ẜm efficaciā. vt magiſter met videtur gloſare.Secūdo ex hoc intuli ꝙ preſcitus exiſtens in charitatenon pōt mereri vel elicere actum meritorium vite iuxta ſcalam vite noſtre. reputo falſum ⁊ contumelioſumTercio. dixi contra baccalarium predicatorum conferendo cum ipſo ꝙ homo meretur vitam eternam de cōdigno. id eſt. ꝙ ſi non daretur ei fieret ſibi iniuria. ⁊ ſcpͥſi ꝙ deus faceret ſibi iniuriam. ⁊ hanc probaui iſtaꝫ reuoco tanqͣꝫ falſam hereticam ⁊ blaſphemam ⁊ mihi cōtradicentem in concluſione infra recitanda. que dicit.totum eſt a deo ita ꝙ nihil a voluntate.Quarto dixi ī diſputatōe rn̄dēdo de qͦlibꝫ ꝙ ſi nullū cētliberum arbitrium adhuc eſſet peccatum. quod ſcripſiin hac forma. pono vnum probabile. ſcꝫ. ſi nullum eſſꝫintentum vel volitū adhuc eſſet peccatū tanti mali vl̓meriti. probatio fuit. qꝛ imaginato ꝙ nullum eſſet arbitrium adhuc eſſet in dei contuitu malum. hanc reuocotanqͣꝫ falſam manifeſte erroneam ⁊ hereticam ſcandaloſam ⁊ blaſphemam.Quinto dixi ꝙ bonū meritum ē a deo ita ꝙ nihil ē a voluntate. quam in hac forma ſcripſi. tāti meriti ē ex qͣꝫtobeneplaciti intenti ⁊ voliti non ex quanto. hanc reuoco tanqͣꝫ falſam ſcandaloſam ⁊ in fide ſuſpectam. ⁊ mihi contradicentem in tercia ꝓpoſitione ſuꝑiꝰ reuocataSexto dixi ꝙ deus pōt aliquem neceſſitare preueniendo voluntatem ad bonum actum. quē errorem ſcpͥſi inhac forma. deus qn̄qꝫ p̄uenit ita voluntatem puri viatoris ꝙ nunqͣꝫ pōt in non actū meritoriū. ꝓbaui ſic aliter ſequeret̉ ꝙ hō poſſet mutare diuinū ꝓpoſitum. Secūdo ꝙ homo poſſet facere hominē mendacem. alia ſententia probabilis eſt iſta ꝙ deus poſſet neceſſitare aliquem ad bonum actum preueniendo. hec ſuſtineri pōtProbationē tamē adduxi ad hanc ſcandaloſam ⁊ in fi-