Druckschrift 
5 (1493) Tabula super libros Sententiarum cum Bonauentura
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſtinctione iſtas ꝓpōnes vel ꝯſil̓es. ſortes vel platovel deus creatura nihil ſunt. qꝛ iſta verba pͥma faciemale ſonāt. qꝛ talis ꝓpoſitio ſenſuꝫ vnū hꝫ falſuꝫ vicꝫſi negatio in hac dictōe nihil implicat intelligeret̉ eandem cadere ſupͣ ens ſingularit̓. ſꝫ vt ſup̄ entia plural̓r Capitulum. xxiiij. Iſti ſūt articuli reuocati Anno dn̄i. M. ccc.xviij. ij. dic octo. ꝑiſius fratrē Ioh̓em guion ordinisminoꝝ in domo p̄dicatoꝝ.Itē generare ẜm ſuā rōnem formalē ſit in patre.Itē generare realiter elicitum ſit in diuinis.Itē generare ſiue elicitū ſiue inelicitū ſit in filio.Itē generare generari in diuinis accepta notionaliter ſunt ideꝫ inter ſe in diuinis.Itē dicere pater in diuinis ſit formalit̓ generanſalia generatiōe qͣꝫ illa filius formalit̓ ē genitus. Capitulum. xxv. Errores iohannis de mericuria ordinis ciſtercien̄. Articuli ꝯdēnati magr̄os ꝑiſienſes. Annodn̄i. M. ccc. xlvij. ꝓhibiti oībꝰ baccalarijs legentibꝰ legūt vel legerūt ſnīas ſub pena pͥuationis ab honore facultatis qͦrū articuloꝝ aliqui reputant̉ erroneialiqui ſuſpecti aut male ſonantes in fide.Itē ſatis erat poſſibile voluntatē. aut volitionēcreatā xp̄s aliqͥd voluit qd̓ nūqͣꝫ debuit euenire.Item xp̄s potuit dixiſſe falſum aſſeruiſſe aſſertiōecreata tam vocaliqꝫ mentali.Itē qͣlitercūqꝫ vult deus vult efficaciter ita eſſeItem deus facit aliquis peccet ſit peccator etvult voluntate beneplaciti ille ſit peccator.Item nullus peccat volendo aliqualiter aliter qͣꝫ deus velit eum velle.Itē d̓s aliqͥd reprobat ip̄e vult volūtate bn̄placitiItem quēlibet peccantem deus vult peccare volūtatebn̄ placiti. facit peccare vult peccet.Item deus facit malū eſſe peccatū eſſe.Item peccatū magis eſt bonū qͣꝫ malum.Item aliquis faciat aliqͥd oīno vt deus vult ipſumfacere volūtate bn̄placiti talis peccet.Item qͥcūqꝫ peccat ꝯformat volūtatē ſuā volūtati bn̄placiti dei. ſic illa vult deus vult velle.Item poſſibile eſt xp̄m ẜm voluntatē creataꝫ erraſſe ẜm hoīem mendaciū ꝓtuliſſe.Itē poſſet dici aīa xp̄i vnita verbo ſaltē accidēspoſſet odire deū vel reſpuere ſiue deteſtari.Itē ſi aliqͥs hn̄s vſū liberi arbitrij incidēs in tēptationē tātā poſſit illi reſiſtere moueat̉ ad illecebrā aliēa vxore cōmittit adulteriū. ſic alijs pcīsItē aliqͣ eſt poſſibilis paſſio cui volūtas etiā habitagr̄a quacūqꝫ ſine miraculo poſſet reſiſtere qͥn eliceret actū ẜm illam talis actus eſt peccatu.Itē ē peior demeritorie in caſu vicioſū hꝫ hītuꝫdomeritoriū actu qͣꝫ hꝫ ꝯſimilē habitū ſine actu.Itē eſt peior moraliter vitioſum habꝫ habitūactū. qͣꝫ habitū eiuſdē rōnis hꝫ ſine actu.Itē eſt melior meritorie hꝫ habituꝫ meritoriū etactū qͣꝫ hꝫ ꝯſimilē habitū ſine actu.Itē malus qͣcūqꝫ malicia actuali hītuali eqͣlibꝰ adinuicē ē peior ex actuali ſil̓qꝫ ex actuali tm̄ vel exhītuali tm̄.Itē bonꝰ qͣcūqꝫ bonitate actuali hītuali adinuicemeqͥlibꝰ ē magꝭ bonꝰ ex vtraqꝫ qͣꝫ ex hītuali tm̄.Itē nulla creatura aut nulla circūſtantia rei bona diminuit pctm̄ qͥn ſit tātū qͣꝫtū foret ſine illa ceterꝭ ꝑibꝰ

Item pia intentio naturalis pietas augent pctm̄ diminuūt ceteris paribꝰ.Item peccatū poſt longā ꝯſuetudinē cōmiſſum eſt minus qͣꝫ foret ante ꝯſuetudinem.Itē odiū ꝓximi ē demeritoriū niſi qꝛ ꝓhibitū a d̓oItē ꝓbabiliter poſſꝫ ſuſtineri cognitionē vel volitione eſſe diſtinctā ab aīa. īmo eſt ipſa aīa. ſic ſuſtinens teneret̉ nec cogeret̉ negare ꝓpōnem ſe notam. nec negat̉ autoritate admittendā.Item ꝓbabile eſt in lumine naturali eſſe accidentia ſꝫ oēm eſſe ſubſtantiā. vbi eſſet fideseſſet ponendū vel ꝓbabiliter poſſet poni.Itē ē euidens euidētia reducta ad certitudinē prmi pͥncipij qͥn quodcūqꝫ qd̓ eſt poſſet ꝓduci nobiliꝰItē tenentes vt cōiter tenet̉ intentio volitio ſenſatio ſint qͣlitates ſubiectiue exn̄tes. in anīa qͣs pōtdeus creare ſe ſolo hoc ponere vult hꝫ ꝯcederedicere deus pōt facere ſe ſolo vt anima odiret ꝓx deum demeritorie.Iteꝫ deus eſt cauſa aliqualiter actus demeritorij vtdemeritorius eſt.Item deus eſt cauſa peccati vt peccatum eſt maliinꝗntum malum eſt.Item quecūqꝫ voluntas cauſat aliquid. cauſat taliter in virtute pͥme cauſe.Item deus ē cauſa maxima īmediata priuationis iuſticie in actu.Item deus eſt actio cauſa peccati vt peccatum eſtItem deus eſt cauſa cuiuſlibet modi actus cuiuſlibet circūſtantie ꝓducte.Item a deo eſt actus demeritorius fit inqͣntuꝫ demeritorius eſt.Item q̄cūqꝫ creatura demonſtrata hec eſt vera hecchimera intelligit̉ hec chimera pōt intelligi.Itē quacūqꝫ creatura demonſtrata hec eſt vera hecres maior deo pōt cogitari.Item ꝓpter opera alicuius futura bona deus p̄ordinauit alique ab eterno.Item aliquis p̄deſtinatus eſt abeterno ꝓpter bonūvſum liberi arbitrij. quē deus p̄ſciuit habituꝝ.Item ſic gratis miſericorditer deus p̄deſtinauit illum quē p̄deſtinauit quin pre om̄ibus bonisipſius futuris vel alterius. Articuli ꝯtra mgr̄m. Nicolaū de vltricuria. Anno dn̄i. M. ccc. xlviij. poſt feſtumomniū ſanctoꝝ. Capitulū. xxvj. Iſti ſequentes articuli fuerunt in romanacuria ꝯdemnati magiſtrūdicolaū ſupradictum publice in vniuerſitate pariſienſi reuocati. Dixi multavenerūt ad aīam ex quibꝰ perpendi ſeu iudicaui bonūeſſe ſimpliciter ſcribere iſtū tractatū. vlteriordilatio diſplicebat deo. reuocō tanqͣꝫ p̄ſumptuoſum ſuſpectum periculoſum.Item de rebꝰ apparentia naturalia qͣſi nulla certitudo hr̄i pōt. illa tn̄ modica p̄t in breui tꝑe haberi ſihoīes intellectū ſuū ꝯuertāt. ad res ad intellectuArꝭ. ſeu cōmentatoris. reuoco tāqͣꝫ falſū erroneūItē pōt euidenter euidētia p̄dicta ex vna re inſerri ſeu ꝯcludi alia res. vel ex eſſe vnius ad eſſe alterius. reuoco tāqͣꝫ falſum erroneū ſuſpectū.Itē ille ꝓpōnes deus ē. deꝰ eſt penitus idē ſignificant licꝫ alio alio modo. reuoco tāqͣꝫ falſum.Iteꝫ dixi ſcripſi hec ꝓpoſitio ē aīal. eſt ẜmfide neceſſaria attendes nun neceſſariā ꝯnexi-