ſtinctione iſtas ꝓpōnes vel ꝯſil̓es. ꝙ ſortes vel platovel deus ⁊ creatura nihil ſunt. qꝛ iſta verba pͥma faciemale ſonāt. qꝛ talis ꝓpoſitio ſenſuꝫ vnū hꝫ falſuꝫ vicꝫſi negatio in hac dictōe nihil implicat intelligeret̉ eandem cadere ſupͣ ens ſingularit̓. ſꝫ vt ſup̄ entia plural̓r¶ Capitulum. xxiiij.¶ Iſti ſūt articuli reuocati Anno dn̄i. M. ccc.xviij. ij. dic octo. ꝑiſius ꝑ fratrē Ioh̓em guion ordinisminoꝝ in domo p̄dicatoꝝ.Itē generare ẜm ſuā rōnem formalē nō ſit in patre.Itē ꝙ generare realiter elicitum ſit in diuinis.Itē ꝙ generare ſiue elicitū ſiue inelicitū ſit in filio.Itē ꝙ generare ⁊ generari in diuinis accepta notionaliter ſunt ideꝫ inter ſe in diuinis.Itē dicere ꝙ pater in diuinis nō ſit formalit̓ generanſalia generatiōe qͣꝫ illa qͣ filius formalit̓ ē genitus.¶ Capitulum. xxv.¶ Errores iohannis de mericuria ordinis ciſtercien̄. Articuli ꝯdēnati ꝑ magr̄os ꝑiſienſes. Annodn̄i. M. ccc. xlvij. ⁊ ꝓhibiti oībꝰ baccalarijs legentibꝰqͥ legūt vel legerūt ſnīas ſub pena pͥuationis ab oī honore facultatis qͦrū articuloꝝ aliqui reputant̉ erroneialiqui ſuſpecti aut male ſonantes in fide.Itē ꝙ ſatis erat poſſibile ꝙ ꝑ voluntatē. aut volitionēcreatā xp̄s aliqͥd voluit qd̓ nūqͣꝫ debuit euenire.Item ꝙ xp̄s potuit dixiſſe falſum ⁊ aſſeruiſſe aſſertiōecreata tam vocaliqꝫ mentali.Itē ꝙ qͣlitercūqꝫ vult deus vult efficaciter ita eſſeItem ꝙ deus facit ꝙ aliquis peccet ⁊ ꝙ ſit peccator etvult voluntate beneplaciti ꝙ ille ſit peccator.Item ꝙ nullus peccat volendo aliqualiter aliter qͣꝫ deus velit eum velle.Itē ꝙ d̓s aliqͥd reprobat ꝙ ip̄e vult volūtate bn̄placitiItem quēlibet peccantem deus vult peccare volūtatebn̄ placiti. ⁊ facit eū peccare ⁊ vult ꝙ peccet.Item ꝙ deus facit malū eſſe ⁊ peccatū eſſe.Item ꝙ peccatū magis eſt bonū qͣꝫ malum.Item ꝙ aliquis faciat aliqͥd oīno vt deus vult ipſumfacere volūtate bn̄placiti ꝙ talis peccet.Item qͥcūqꝫ peccat ꝯformat volūtatē ſuā volūtati bn̄placiti dei. ſic ꝙ illa vult ꝙ deus vult eū velle.Item ꝙ poſſibile eſt xp̄m ẜm voluntatē creataꝫ erraſſe⁊ ẜm hoīem mendaciū ꝓtuliſſe.Itē ꝙ poſſet dici ꝙ aīa xp̄i vnita verbo ſaltē ꝑ accidēspoſſet odire deū vel reſpuere ſiue deteſtari.Itē ꝙ ſi aliqͥs hn̄s vſū liberi arbitrij incidēs in tēptationē tātā ꝙ nō poſſit illi reſiſtere moueat̉ ad illecebrācū aliēa vxore n̄ cōmittit adulteriū. ⁊ ſic d̓ alijs pcīsItē ꝙ aliqͣ eſt poſſibilis paſſio cui volūtas etiā habitagr̄a quacūqꝫ ſine miraculo nō poſſet reſiſtere qͥn eliceret actū ẜm illam ⁊ talis actus nō eſt peccatu.Itē ꝙ nō ē peior demeritorie in caſu qͥ vicioſū hꝫ hītuꝫdomeritoriū cū actu qͣꝫ qͥ hꝫ ꝯſimilē habitū ſine actu.Itē ꝙ nō eſt peior moraliter qͥ vitioſum habꝫ habitū ⁊actū. qͣꝫ qͥ habitū eiuſdē rōnis hꝫ ſine actu.Itē ꝙ nō eſt melior meritorie qͥ hꝫ habituꝫ meritoriū etactū qͣꝫ qͥ hꝫ ꝯſimilē habitū ſine actu.Itē ꝙ malus qͣcūqꝫ malicia actuali ⁊ hītuali eqͣlibꝰ adinuicē nō ē peior ex actuali ſil̓qꝫ ex actuali tm̄ vel exhītuali tm̄.Itē ꝙ bonꝰ qͣcūqꝫ bonitate actuali ⁊ hītuali adinuicemeqͥlibꝰ nō ē magꝭ bonꝰ ex vtraqꝫ qͣꝫ ex hītuali tm̄.Itē ꝙ nulla creatura aut nulla circūſtantia rei bona diminuit pctm̄ qͥn ſit tātū qͣꝫtū foret ſine illa ceterꝭ ꝑibꝰ
Item ꝙ pia intentio ⁊ naturalis pietas augent pctm̄⁊ nō diminuūt ceteris paribꝰ.Item peccatū poſt longā ꝯſuetudinē cōmiſſum eſt minus qͣꝫ foret ante ꝯſuetudinem.Itē ꝙ odiū ꝓximi nō ē demeritoriū niſi qꝛ ꝓhibitū a d̓oItē ꝙ ꝓbabiliter poſſꝫ ſuſtineri cognitionē vel volitione nō eſſe diſtinctā ab aīa. īmo eſt ipſa aīa. ⁊ ſic ſuſtinens nō teneret̉ nec cogeret̉ negare ꝓpōnem ꝑ ſe notam. nec negat̉ autoritate admittendā.Item ꝙ ꝓbabile eſt in lumine naturali nō eſſe accidentia ſꝫ oēm rē eſſe ſubſtantiā. ⁊ ꝙ vbi nō eſſet fides hͦeſſet ponendū vel ꝓbabiliter poſſet poni.Itē ꝙ nō ē euidens euidētia reducta ad certitudinē prmi pͥncipij qͥn quodcūqꝫ qd̓ eſt poſſet ꝓduci nobiliꝰItē ꝙ tenentes vt cōiter tenet̉ ꝙ intentio volitio ſenſatio ſint qͣlitates ſubiectiue exn̄tes. in anīa qͣs pōtdeus creare ſe ſolo ⁊ qͥ hoc ponere vult hꝫ ꝯcedere ⁊dicere ꝙ deus pōt facere ſe ſolo vt anima odiret ꝓxmū ⁊ deum nō demeritorie.Iteꝫ ꝙ deus eſt cauſa aliqualiter actus demeritorij vtdemeritorius eſt.Item ꝙ deus eſt cauſa peccati vt peccatum eſt ⁊ maliinꝗntum malum eſt.Item ꝙ quecūqꝫ voluntas cauſat aliquid. cauſat taliter in virtute pͥme cauſe.Item ꝙ deus ē cauſa maxima ⁊ īmediata priuationis⁊ iuſticie in actu.Item ꝙ deus eſt actio ⁊ cauſa peccati vt peccatum eſtItem ꝙ deus eſt cauſa cuiuſlibet modi actus ⁊ cuiuſlibet circūſtantie ꝓducte.Item ꝙ a deo eſt ꝙ actus demeritorius fit inqͣntuꝫ demeritorius eſt.Item ꝙ q̄cūqꝫ creatura demonſtrata hec eſt vera hecchimera intelligit̉ hec chimera pōt intelligi.Itē ꝙ quacūqꝫ creatura demonſtrata hec eſt vera hecres maior deo pōt cogitari.Item ꝙ ꝓpter opera alicuius futura bona deus p̄ordinauit alique ab eterno.Item ꝙ aliquis p̄deſtinatus eſt abeterno ꝓpter bonūvſum liberi arbitrij. quē deus p̄ſciuit eū habituꝝ.Item ꝙ nō ſic gratis ⁊ miſericorditer deus p̄deſtinauit illum quē p̄deſtinauit quin ⁊ pre om̄ibus bonisipſius futuris vel alterius.¶ Articuli ꝯtra mgr̄m. Nicolaū de vltricuria. Anno dn̄i. M. ccc. xlviij. poſt feſtumomniū ſanctoꝝ.¶ Capitulū. xxvj.¶ Iſti ſequentes articuli fuerunt in romanacuria ꝯdemnati ⁊ ꝑ magiſtrūdicolaū ſupradictum publice in vniuerſitate pariſienſi reuocati. Dixi ꝙ multavenerūt ad aīam ex quibꝰ perpendi ſeu iudicaui bonūeſſe ſimpliciter ſcribere iſtū tractatū. ⁊ ꝙ vlteriordilatio diſplicebat deo. reuocō tanqͣꝫ p̄ſumptuoſum ſuſpectum ⁊ periculoſum.Item ꝙ de rebꝰ ꝑ apparentia naturalia qͣſi nulla certitudo hr̄i pōt. illa tn̄ modica p̄t in breui tꝑe haberi ſihoīes intellectū ſuū ꝯuertāt. ad res nō ad intellectuArꝭ. ſeu cōmentatoris. reuoco tāqͣꝫ falſū ⁊ erroneūItē ꝙ nō pōt euidenter euidētia p̄dicta ex vna re inſerri ſeu ꝯcludi alia res. vel ex nō eſſe vnius ad eſſe alterius. reuoco tāqͣꝫ falſum ⁊ erroneū ⁊ ſuſpectū.Itē ꝙ ille ꝓpōnes deus ē. deꝰ nō eſt penitus idē ſignificant licꝫ alio ⁊ alio modo. reuoco tāqͣꝫ falſum.Iteꝫ ꝙ dixi ⁊ ſcripſi ꝙ hec ꝓpoſitio hō ē aīal. nō eſt ẜmfide neceſſaria nō attendes ꝓ nun neceſſariā ꝯnexi-