Qua pingui Minerva ponimus & exponimus LIBRUM SECUN- dum DIALECTICA DE J U- DICIOjCUI ADDUNTUR CANONES, quibus, quomo,do argumentandum fitjinnotefciti £>uam,divina gratia gubernantem, Fretus & dudtus patrocinio VIRI CLARISSIMI, MULTIS Q^N OMINI- bus pratftantilf Dn.M.H e NRiciGurBERLETHi,in inclu. to Herbornenfium A tbcnso,Organi Ariftotclei & Phyfic*ProfeC fotis ordinarii,Pra;ceptoris fui jugiter fufpiciendijftudiofis Philofbphia: faniotis veritatis lance publicitus examinandam exhibet Justus Reiffenbergerus, Haigeranus Naflovicus. H £ 0 \?i, ^ S S O V T o \V Jll, Ex officina typographica Chriftophori Corvini, VIRIS REVEREN DIS,-CLARIS SIM IS JUXTA ET EXCELLENTISSIMIS, Dn.Johan-Jacobo H e rmanno, Ecclefise Herbornenfis Parocho,vicinarumqj Ephoro vigilantiffimo,illuftris A- thenxi Prore&ori Magnifico,Mecoenati & favitori officiose honorando: & Dn.Matthia Martin io, incluta: Schola: Bremenfis Redori,& SS. Theologia: ProfefTori celeberrimo,domino fuo plurimum obfervando: £ C- 7 ^ O 7 ^ REVERENDIS ET DOCTISS.VIRIS,MY- STERIORUM DEI OECONOMIS HAIGERjE qua fideliffimis qua digniiTimis, D n. Ja coboReiffenbergero, fuo patri sternum amanter Sc obfervanter colendo : Dn.T i l e m an n o H e c k e ro, affini jugiter fiifpiciendoi P R JE» TEREA VIRIS REVERENDIS,PIETATE ET ERU- ditione conspicuis, Dn.Era s m o We tzfla ri o, verbi divini apud Hachenburgenfes OEconomo dexterrimo,affini %ttejuseLTt) taooqites&ra'. Dn.Jo an n i Wi s s e n bac H i o, EcclefiaFronhufianae antiffiti fo- iertiifimo,affini dtiipusy : Hancce in ftudio Vkilofiphico-Logicoquakm qualem ^ecn^Heli» tanquamgrati animioi/,debita objbvantiaTin-p-iv -of & Xfflwov Ut & amnii /aaflueiov mittit Si fhbmittit ex i, Amotu motu oru tu Auth. SiKeCp. 't «IV SYN 0 E n. Ucufquc Snvy.a; aa nifi colligantur, neque fufficit habere aedificii mate- - r i alTljn ijQ accedat artifex qui materiam rudem, in cultam, & hinc inde disjectam ordine collocetac disponat:fic in Logicknon fufficit apprehenfiofimplicium,prima illa mentis operatio,nifi accedat compo- fitio & divifio,fecunda mentis operatio,& dehinc mentis discurfus,qui >„ • tertia eft mentis operatio. Non ab re igitur erit, fecundam DialcCticse i- partem quam P. Ramus judicium vocat, cum bono Deo,vero fuo cultu & vultu in theatrum producere. : i Eftautemjudicium definitore P.Ramol.2.Dial.cap.i. fecunda pars Dialedticas de disponendis argumentis ad bene judi- r candutn,feu ut clarilfimus G ocicnius lib.2. Infiit. Log. pag.i.a. de fim- plicioribus conjungendis & velut in unum corpus coaptandis. Bene judicare heic nobis eft difpicere, an bona fit cftctTttff/c argumentorum facta; an in axiomate argumenta disponantur, ut judicium fieri poffit de veritate & falfitatejan in fyllogifmo terna disponantur,ut confequentia & inconfequentia elucefcat; denique an in methodo fiat dispofitio variorum axiomatum,homogeneorum pro naturae fuse claritate prapofitorum,& ad eundem finem generalem tendentium,ut judicetur de nvtgj vel a-r*f/V,hoc eft,de ordine &confufione. Judicium au- tem hoc in loco ponimus per metonymiam effcdti, quia judicium ex dis— s pefitione refultat,item per metonymiam fubjedfi pro praxeptis de judicio. Hic autem notetur quod P.R.amus dicit, judicium & dispofitio- nem pro eodem dici. Eadem enim praecepta & dispo(itioni &j udicio in- ferviunt,ita tamen,ut alius fitfrudtusipfiusdispofitionis,alius judicii. Sic 1 axiomaticaedispofitionisfrudius eft judicare 7 j) fi /uti V?),judicii vero fru- Sus eft dijudicare veritatem & faHitatem &$. A Philippo communi illo A 9 / Germaniae doftore & ductore vocitatur judicatrix,quia res inventas col- locat,ut de iis judicium fiat. 5 Judicium eft vel axiomati cum vel dianoeticum. 4 Axioma eft dispofitio argumenti cum argumento,qui aliquid elfe aut non efTejudicatur. Nos hic cum P.Ramo axioma lv irhari accipimus pro quavisfen- tentia,fequentes Ciceronem,Plutarchum,Gellium alios. Sed Arifto- telici accipiunt pro propofidone imvoPeidl «,hoc eft, indemonftrabili» & quali Ji'avayyjn fidem merente,&derivant df/®,u* ab mimi d^iSci ,quod omnes itafentiant feu judicent. f Materiam axiomatis conftituimus duo argumenta inter feaffe&a, antecedens puta & confequens; formam vero in dispofitione ponimus quam efficit vinculum. Saepe accidit ut in antecedente ut & confequen- te parte plura uno argumenta occurrant, inde tamen non efficitur,ut axioma fit definiendum dispofitio argumentorum cum argumentis, fiqui- dem ratione vinculi antecedens pro uno & confequens pro uno argumento habentur. 6 Antecedens eft prior axiomatis pars de qua confequens affirmatur vel negatur. Alias vocatur Jubjettum,G raece van>x«V5yo^,quiafubjicitur parti con- fequenti,& a fchoiafticis fuppofiturti. Dicitur etiam 3'f©-’ iyifJAiQr terminus antecedens. 7 Confequens Grazce $s& i-no^ivOr eft pofterior axiomatis pars quajconfequiturpartem priorem. Scholafficis dicitur appoJitum-,&i vulgo pradicatum,G raece l «wf, quia de antecedente praedicatur,fed minus commode propter axioma negatum. 8 Vinculum feu copula eft pars axiomatis intermedia per quam confequens de antecedente affirmatur aut negatur. Vinculum eft axiomatis quafi anima & forma. Graece vocatur «■««- Jk<7jU0S' Canones de Jubjeffo &pradicato hi circumferuntur. i Verum fubjedtum axiomatis ex ordine natur# cognofcendum eft ° * Verba 2 Verba in propofitione inteliigendafunt fecundum fubje&am materiam. ^ Sape per poJitione_j i contradictione & contrarietate ^. i. U T habitus prior eft privationejita affirmatio prior eft negatione duobus modis, i. tm xH^erK J ^goi'« x) 'n-nn. 23 Eftq; vel fubjedi vel adjacentis. 24 Subje&i,cum praedicatum convenit omnibus fub fubjceto contentis,nimirum ipeciebus & individuis. 25 Kara iraniif adjacentis di,cum praedicatum fubjcdio attribuitur, fine ulla exceptione loci aut temporis. Ti» xj 1 naj/iis opponitur ii xj 1 ^.«At-ofjde nullo,item ii xj 1 [Ap-es de aliquo, quando confequens verum c/t de quodam antecedente fubje&i, interdum & quodam in loco. 2 6 Secundus gradus dicitur xad’ dvii s per fe,quando confequens eft verum deantecedenteper fe, fcu cum praedicatum ineftfubjedlo effentia- liter,quod fit tribus modis: 1. Cum formadicitur deformato. 2. genus de fpecie. 3. proprium adjunftum de fubjedo. 27 Tertius gradus dicitur xatf’ oAh ^ r ,cum praedicatum de fubje- clo reciproce dicitur,id eft, quando pars confequens poteft fieri pars antecedens. Hic obiter etiam notetur ambiguitas xafl’ avii. Interdum enim ii K,a 6 'dvii idem eftquodxatfVAa tunc opponitur tJ Jl‘ *Ww,ei quod per aliud ineft. Interdii opponitur ttJ xj 1 sv^.QiQnMi y ei quod eft per accidens,& fic non idem eft quod xafl’ oAa wpaiw. 2.8 Tertio axioma fecundum eftentiam eft fimplex vel compofitum. 29 Axioma fimplex eft quod verbi vinculo continetur. Dicitur fimplex ob fimplicem dispofitionem. Ita enim disponi pof- funt quaelibet notiones, exceptis plenis antithefibus differentium, itemq; plenis comparationibus. Hic obiter etiam notetur, P.Ramum intellige- reper Verbum, non grammaticum vocabulum, fed vinculum logicum, quod animo concipitur, & per verbum grammaticum 5 Yelut externum fymbolum enuntiatur. 30 Eftq; generale velfpeciale. 3 1 Generale,definitore Ramo,eft quando commune confequens attribuitur generaliter communi antecedenti. Ejus fi- gnafeunot$lyncategorematicaefunt:0 mnis,unjversi,cu ncti, ^UlBETjquiSttUEjQUOKiUOTjNULLUSjNEMOjNE UNUS q^uidem. Item quaedam adverbia loci & temporis: ut,Nujquatn,ubivis, nunquam,fimper. De vocula amnii nota, quod illa accipiatur vel colledtive, cum nihil excluditur: vel distributive.quum genus-in fpecies fubjeftas distribuitur. In hoc generali axiomate contradidlio non femper dividit verum a falfo, nimirum quando generaliter contradicitur. Dicitur autem contradi&io verum a falfo dividere,quando una pars vera eft:,altera falfa. Utraque pars falfa elfe poteft, ob contingendam, quando utraque pars eft contingens; item ob impoftibilitatem,quum utraque pars eft impoftibilis. Heic quae- ftio moveri poteft,utrum axiomageneraleidem fit quod xj 1 nattis ? Nos negative refpondemus: Nam ti ^trarri; eft generalis affeftio omnium axiomatum,five fimplicium five compofitorum. Generale vero non nili in fimplici axiomate eft. Deinde generale poteft efte negatum, d x? ii( non item. Praeterea etiam proprium axiomapoteft efte 5 wtif,quod generale nunquam eflepoteft. 3X Speciale eft quando confequens non omni antecedenti attribuitur. Huic axiomati per univerlalefeu generale contradicitur,&ficcon- tradi&io dividit verum a falfo. Una enim Ipecialis contradidtionispars vera eft,altera eft falfa. Diciturlpeciale,quia de ipecie enuntiatur. 33 Eftq; particulare vel proprium. Sunt nonnulli qui axioma particulare fubjiciunt generali,eiq;op- pofitam fpeciem faciunt axioma univerfale; Ipeciale vero axioma faciunt, quod P.Ramus proprium vocat. Quse fententia non eft contemnenda, ftquidem particulare generalis naturam quodammodo continet. Sed pro confuetudine placuit nobis retinere dodlrinam P.Rami. 34 Particulare eft quando confequens commune antecedenti particulariter attribuitur. 35 Proprium eft quando IpecieilpeciaMimsefeuindm- duo confequens attribuitur, 36 Atque haec de axiomate fimplici;antequam vero ad axioma compotitum progrediamur,appendicem de enuntiationibus modalibus, quae in fchola Peripateticorum celebratur, ex fchola vero Rami exploditur, item de doftrina scquipollentis,conYcrftonis & confecutionis exercitii causa in medium dabimus. 37 m ***** =4r. lMOC eros sani: asa tv& XOC& C&Xt- & yj Efl autem propofitio modalis definitore Melanchthone 1.2. Dial. in quacopulaannedituraliquis horum modorum: NeceJJe,Impofibile,Con- tingensjofiibile. Hic notandum quod Melanchthon dicit, modum addi copula;,ut fignificetur,modalitatem non pertinere ad enuntiationis materiam,fed formam. Canones de propofitionibus modalibus. 1. Modi non alii hic ipedlantur quam formales:id eft,ejusmodi qui afficiunt ipfam praedicati cum fubjedo dispolitionem. 2. Modalis propofitio modumhabet pro pradicatoindiredlo& analogice dido. j. Quantitas propofitionis modalis aftimatur partim ex modo,par- tim ex dido,fed ex dido pracipue & proprie: utpote quod habet quanti- tatcmmultitudinisjcx m odo fecundario, ut qui habet quantitatem temporis, 4. Qualitas five affirmatio & negatio modalis propofitionis adimatur ex modo. 38 JEquipollentia (Grace propterfcnfum qui in diffindis propofitionibus unus & idem eft, efl propofitionum verbis discrepantium, fenfu tamen Convenientium. Memoria causa figna aquipollentia hisce verfibus comprehendere conati funt Logici. Non omnis,quidam-,non omnis non,quafi nullus. Non nullus,quidam-, fed nullus non,valet omnis. Non aliquis,nullus-, non quidam non,valet omnis. Non alter,neuter, neuter non,praftat utere Canones de squipollentibus propofitionibus. /. Diverfitas verborum non tollit aquipoilentiam fenfus,cum res verbis fignificata ex fenfu & intentione dicentis fint eadem. z. -diquipollentes debent habere idem re fubjedum & pradicatum. 3 ’ Propofitio univerfalis limitata aquipollet particulari. Qui ponit unam aquipollentem,ponit & alteram; & qui tollit u- nam, alteram quoq; tollit. 39 Converfio efl partium axiomatis inter fe commutatio. B > 40 Eftque triplex: x. fimplex,quando tantum commutantur partes. 2.per accidens ,iv in qua mutatur etiam quantitas. Ex univerfali enim fit particulare, j.converfioper contrapofitionem («tras-foipw i&l’dvVQtw) in qua etiam mutatur qualitas. Memoris causa diftichon tradunt Logici, in quo converfionis tres fpecies ob oculos ponuntur. Fe c i fimpliciter convertitur , E v a per Acci: Asto per contra, fic fit converfio tota. 41 Confecutio (cuwX x8h cis'j axiomatis eft,cum axiomaunum confequi- tur & infertur ex altero. 42 Eftq; ex enuntiatorum confcnfu vel disfenfu,ut annotat ythm~ Dn.Goclenius 2.parte Inftit.L0g.pag.90. Atq; hsc de hisce. 43 Axioma compotitum eft quod vinculo conjun&ionis continetur. Hic intelliges,grammaticam conjunCtionem fepius efle tefleram conjunCtionis Logics, & compofitum axioma affirmata conjunctione affirmari,negativa vero negari,& contradictionis unam partem efTeve- ram,alteram falfam. 44 Eftq-, ratione conjunCtionis vel congregativum vel fegregativum. 45 Congregativum eft cujus conjunCtio eft congregativa» enuntiatq; omnia argumenta confentanea affirmando,disfentanea vero negando. 4 6 Eftq; copulatum vel connexum. 47 Copulatum eft cuj us conjunCtio eft copulativa. Hic confequens pars non judicatur ex \mQii H antecedentis, fed ratio habetur copulationis partium. 48 Ejusmodi copulationes tresfunt M.quando axioma expreflamhabet conjundfionem grammaticam. 2. quando axioma confiat comparatione explicata. 3.fi axioma habuerit relationem caufe finalis. Axioma autem judicatur verum &legitimum, fi omnes partes funt vera, nam fi una pars eft falia, totum axioma eft falfum, fcilicet quia tunc copulatio falia eft. Copulato autem axiomati ex parte tantum falfo bifariam foiet contradici,negando copulationemjvel partem veram concedendo>&£1“ fam removendo per axioma discretum» V' u '4? ;Wpf sdaa rSEt: STO inau; 5 cbta -mia Hic Hic c» tuV&i etiam queritur,an fit hoc axiomacopulatumiUbi cadaver,ibi aquilatiDoctiiffimus Log.Dounamus vult efife axioma generale, a quo tamen disfentit Polanus & Keckermannus. Nobis placet Dounami fententia. 49 Connexum eft cujus conjunCtio eft connexiva feu conditionalis,unde & propofitio conditionalis dicitur. Affirmata contradictionis pars fignificat, fi fit antecedens, etiam confequenseffe. Negata contradiCiionis pars fignificat, etfi fit antecedens,non tamen confequens efife. Veritas hujus axiomatis confiftit in cohaerentia partium, qua confequens refte fluit ex antecedente. Itaque fi connexio partium fit neceffaria,connexum erit neceffaria: veritatis; fi contingens fit connexio,connexum erit contingentis veritatis. 50 Axioma fegregativum eft cujus conjunCtio eft legre- gativa,ideoq; argumenta disfentanea enuntiat. fi Eftq; discretum vel disjunctum. 52 Discretum eft cujus conjunCtio eft discretiva,quse eft,qua partes axiomatis itafegregantur,tanquam una tantum vera effe poffit. Huc pertinent prsecipue axiomata occupativa feu proleptica,ideoq; in axiomate hoc prarcipue diverfa enuntiantur. Discretum judicatur verum & legitimum,fi partes ejus fuerint verae & lua natura discreta:,falfiim & ridiculum contra. Huic axiomati contradicitur 1. pernegandi particulam,cum nimirum adverbium non praeponitur conjunctiioni discrcti- vae. Atque hic contradicendi modus quamvis vix in ulu fit, recti se tamen rationi non repugnat. 2. per axioma copulatum affirmatum id quod frequenter in ulu occurrit. Poteft hic objici tale exemplum: Etfi Deus eft mifericors,tamen punit peccatores; Contradic: Deus & mifericors eft& punitpeccatores. R.elp.In discreto,loco confequentis partis quae affirmata eft,ponatur negativa xquivalens,videlicet, non tamen impunitos dimittit peccatores. Jam fi contradicas: Et mifericors eft & impunitos dimittit peccatores,rectie contradixifti. 53 Disjun&um axioma eft fegregativum cujus conjun- ftioeftdisjun.£tiva. Scholaftici vocant alternativum. In hoc axiomate affirmata contradictionis pars fignificat unum e disjuntifis verum efife. Negata fignificat e disjunctiis membris nonne- B ij cofano unum verum efle,quod nullum verum elTe polfit. Ellautem dis— jundlum nccelfariae veritatis, fi disjundtio partium fit neceifaria. Eli autem necdfaria,ciim partes axiomatis lunt oppofita immediata.Judicatur veritas contingens, fi partium disjunctio fuerit contingens; efl autem contingens,cum partes axiomatis funt mediata oppofita;disjun< 5 lio autem pleni nq; ell ex conditione. 54 Atque hiec de dofixina axiomatica qua: a nonnullis dicitur cpiia non indiget medio demonftrandi, fiquidem in ea axioma extra controvcrfiam ponitur, fcilicet tanquam manifelte verum velfallum, id- eoq; judicatur vowkus fine dtscurfu,quale judicium ell pcrfecti/Timum: fequitur doctrina dianoetica qua: dicitur & ell 4 u ~ ^M?,discurlus mentis,ut Suidas vocat. 55 Dianoetica dispofitio eft, ubi aliud axioma ex alio deducitur. 5 6 Eftq; vel illativa; qua; conflderatur in fyllogifmo; vel ordinativa,qua; in methodo. 57 Syllogiftnus, definitore P.R.amo, efl: dianoia quaquarilio cum argumento ita disponitur,ut polito antecedente necefl fario concludatur. Nomen tradlum ell ex Arithmetica ad Logicam. Etenim c-M.oyi- £5 Zrax proprie ell multos numeros in unam fumm am colligere. Sic in Logica ex duabus propoli tionibus politis quafi fubductis calculis tertium a- ‘ li quod velut fumma infertur. Dounamus 1 . 2 .Dial.c.fj.pagAzy. Cum autem lyllogilmus dianoia dicitur,impropria ell locutio;proprie enim ell inllrumentum avolas ,ut omnia Logica: prtecepta humante rationis dirigenda' inflrumcnta funt. 58 Ejus conlideranturpartes &fpecies. 59 Partes feu principia conftitutiva funt vel ex materia vel ex forma. 60 Ex materia velin conceptu fimplici velin complexo. 61 In conceptu fimplici funt termini,qui lyllogifmum terminant,& in quos lyllogilmus ultimo refolvitur. Suntq; tres: Major,qui ell praedicatum conclufionis; Minor,qui ell fubj ectum conclullonis: Medius,qui Utriq; adjungitur. 61 ^ 6 % In conceptu complexo propofitio eft: quae eft inferens vel illata. 6 ] Inferens qua? conclufionem infernalias praemifla dicitur, Major, in qua faltem majus extremum cum medio disponitur. 66 Minor eft qua? ailiimitur ex majore. In hac minus extremum cum medio frequentiftime disponitur. 6 j Illata,qua? ex pnemiflis infertur, & ex extremis colli- gitur:&dicitur concludo feu complexio. 68 Forma lyllogifmi confiftit in congrua medii cum extremis dispoiitione,quam praecedit ejusdem inventio. Inventio medii eft dodtrina,quae oftendit quomodo in /yllogifmis medium ad extrema affectum efle debeat. 70 Confiftit autem in duobus, nimirum praecognitione conclufio- nis,&extremorum inter fe collatione. Plura videantur apud Keckerman- numl.j.lyft.Log.cap.i.pag.qo^. 71 Species lyllogiftni juxta Ramum ita habent. 71 Syllogiftnuseftlimplexvelcompofitus. Hic Ram us ab Ariftotele discedit, qui aliter dividit fyilogifinum ratione formae & materiae. 75 Rationeformae eft perfectus velimpcrfedtus. 74 Pcrfedhis qui conftat omnibus fuis partibus tribus, duabus nimirum praemiffis & conclufione,jufto ordine collocatis. 75 Imperfedtus feu crypticus eft vel deficiens, ut Enthymema: vel excedens,ut Sorites; vel tran$pofitus,& dicitur Inverfio. 7 6 Enthymema eft quando aliqua pars deeft. Canones EnthymematisJimt. t> In Enthymemate prior propofitio dicitur antecedens, pofterior eonfequens. 2. Enthymema facile reducitur ad fyllogifmum additione partis ejus ‘psdeeft. • B iij quia conclufiom pi xrmmtm vcluti c)£<*. i.ut argumentum femper antecedat in parte antecedente. 2. ut in aifumtione fit affirmatum. 3. ut argumentum fit Ipeciale exemplum. 4. ut quxftio fit particularis. 85 Syllogiimus explicatus eft,ubi propolitio eft generalis aut propria; & conclufio fimilis antecedenti, aut parti debiliori. Explicatus dicitur,quod ejus partes integre dispofitx inveniantur. 86 Species ejus duas lunt:prima & fecunda. 87 Prima,ubi argumentum femper fequitur,negatum in altera parte. vulgo dicitur fecunda figura. 88 Dux funt ejus conditiones: 1. argumentum femper debet fequi. 1. idem debet negari vel in propofitione vel in aifumtione. Canones de proprietatibus fecunda figura. 1. ' CEcunda figura eft maxime v.va< <51 /. Ex puris putis particularibus nihil (equitur. j. Concludo lemper imitatur partem debiliorem,fi debilior pars adfuerit. 97 Fuitha&enus lyllogilmus fimplex.-fequiturcompoli- tus, ubi tota quaffiio eft pars altera propolitionts affirmata: & compofitx,argumentum eftpars reliqua. 98 Eftq; connexus vel disjundus. 99 Connexus,cujuspropofitioeft connexa. 100 Eftq; duorum modorum. 101 Primus modus eft quiaflumitpropofitionisantece- dens,& confequens concludit. Hinc axioma: A politione antecedentis ad conclufionem confc- quentis,valet illatio. ioz Secundus modus tollit confequens, ut tollat antecedens. 103 Fuit connexus: Disjundus eft lyllogilmus compofi- tus propoli tionis disjundx. Hic vis conlequentis eft in membrorum disjunctione. 104 Duo funt ejusmodi. 10j Primus tollit unum,& reliquum concludit. 106 Secundus e propolitione partibus omnibus affirmata,alFumit unum & reliquum tollit. Uno enim oppofitorum affirmato,negatur alterum. Ex lyllogifmo disjundo cui implicatur connexus,oritur dilemma, & alias dicitur fyllogifmus cornutus, quia fcilicet utroq; cornu ferit,& Crocodilinus. Dicitur a dis & Act/M&ha^quia bis afluuntur, nempe disjun- da:propofitionis partes in alfumtione repetuntur. Canones. 1 . Vis confequentce in dilemmate pendet ex completa membrorum disjunftorum enumeratione,& utriusq; convenienti remotione. 2. Inefficax eft dilemma ft non fit plena disjundtio, fed tertium aut quartum dari poflit. }• Infirmatur etiam dilemma, ft utrumque membrum concedatur, tanquam nihil faciens contra nos. C 4 . Denique inefficax cft dilemma,fi inverti poifit & in adverfariutn torqueri. • v ' Canones generales de omnibus (jllogifims tam fimplicibm quam compofitis hi Junt decantati . /. In fyllogifmo non fint piures termini necpauciores quam tres,quia turbatur connexio,& fcopas facit disfblutas. 2. Ambiguitas vitanda in terminis: quia ambigua: voces faciunt quatitor terminos.. j. Non fit plus in conclufione quam fuit in pramiifis. 4. Lex generalis erit,medium concludere nefeit. 107 Atque hac dt STup/«,feu(ut dici foletjpro re nata,de dodtrinafyl- logiftica, nobiiiifiino & praftantiifimo rationis dirigenda in/frumento dicta fufficiant: Reflat nunc discurfus,quem fupradiximus ordinativum, pralcntiffima memoria panacea,& methodus vulgo dici confuevit. 108 Method us eft dianoia variorum axiomatum homo gcneorum,pro natura; fua; claritate pivepolitorum,undeo- mnium inter fe convenientia judicatur, memoriaque comprehenditur. Sicut in inventione labor eft fimplex,in axiomate duplexfin fyllogifmo triplexcita in methodo eft multiplex. 10 J 4 ‘b occultatio, quse efl artificialis quadam anomalia. 1 16 Ellq; triplex: 1. xptl4n efi,quando homogenea quasdam,ut definitiones & partitiones & cstera praetermittuntur. 2. Quum his luminibus adduntur quxdam aliena. 4 Quum illa ipfa varie mifcenturtpofteriora priore loco,& vicirfim collocantur. Vulgo dicitur vsigoXoyia ,item vsiecv rnt&nfoy, 117 UTus hujus methodi crypticte efl: deledtare potius,movere,vincere, fallere,quam docere. Canones de methodo univerfales . u Quod in una arte efl homogeneum,id in altera eftheterogeneum. 2. A generaliffimis per fubalterna ad Ipecialilfima quarque delcenden- dum. Generalia enim liint yvaej.fxu> Schol.Dial. libxcap.i. fidem ibid. > . IJ c •" r atur vel quid dicendum reflet, [itatio, qua; eft artificialis qua?- Jam,ut definitiones & partitio- |dam atiena. teriora priore locoj&viciflim lov ®gy7??<)•'. leleftare potius,movere, vince- wiverjales . ji,id in altera eft heterogeneum. lecialiflima quaque delcendcn- |tes inter fe diftinda, in certo aniaconfentiant. i connexio in tra&ationis capi- > oflendi debet. \x libro diftaiufficiant hac vice. . & gLorla In StetnVM. ondentem lendi patris imago Inc laude capis, barentum, cfle decus, [ercjquod ultra eft Hciaturopus. [