DISPUTATIO PHILOSOPHICA
ARGUMENTIS
COMPARATIS;
Quam
Chrljlo MeDIatore benigne annVente_j,
S V 'B T Simio
CLARISSIMI D OCTISSIMI QJLT E VIRI, DN.M.HENRICI GUTBER.LETHI, Profefloris in incluta Naflovicorum-Sigenenfi Schola ordinarii, publice philofophia; fanioris Itudiofis exhibet, & Kg.nl Suusl/j.iv defendere conabitur
Johan-Philippus Dilphius Netphen. Nalfovicus.
Hora locofc confuetii.
<*&*>
y e njz o 'K.^4 ss o v i o\y m •
Ex officina typographica Chriftophori Corvini.
M D C V 111.
Ii

R EVE R E N D I S, Doctissimis ORNATISSI-
mis qjj e VIRIS,
Dn.Leonhardo LAMPio,apud Netphenlesver- bi divini miniftrofideliffimo,avo fuo diledliffimo: Dn.J ohanniErnholdo, Claffis prima:inIllu- ftri Sigenenfi Piedagogeo Pneceptori digniffimo: Dn. Christi a no Baumi o, Claffis fecundseineo- dem Sigenenfi Pasdagogeo Praeceptori fideliffimo: DN.CoNRAooDiLPHioin Tringenftein Prsto- ri, patruo fuo fuaviffimo:
'M MORUM PROBITATE AC ERU-
DITIONE ORNATISSIMO
JUVENI,
D n. Georgio Dugelio Bensheinaenfi Palatino, familiari fuo medullitus diledto:
Ume /ludiorum fuorum primitias ingrati animi >y y.vti-
/*i<svuuov offert ac infiribit
Respondens.

5*> CJ mVJ <(> (tv ci i
disputatio philosophica,;
argumentis
COMPARATIS.
■Thesis T.
Uum argumentorum comparatorum natura & affe&io ad thema demonfirandum aut declarandum fit infignis & non parum utilisioperae-pretium nosfadurosexiftimavi- mus,fi politiones aliquasdeiisaddisputandum proponeremus.
IT.
Ne autem legitimae methodi leges in primo disputationisnofirx limine violare videamur.a definitione initium faciemus.Efienim definitio, praeceptum omnium generaliiTimum,quod totius rei.quxtra- dandafuscipitur,naturam breviter explicat &ob oculos ponit, ut quae fequuntur redius intelligantur,
r r i.
Comparata itaq; definimus argumenta prima.quse inter fe in tertio aliquo conferuntur;Graece ab AnCtotek Itb.i.topicor.cdp.ij. dicuntur cv'/K&m,quafi dicas, conferenda; quod res inter fe comparandae hic conferantur.
T V .
Genus hic ponimus argumentum primum,quod efi fuse originis. Nam comparata haec arguendi affedio aliundenon manat. Confenfio quidem occurrit,ut & disfenfio,nec tamen ex confentaneis & disfenta- neisfimpliciterdisferitur, cum non per fe,abfolute aut (impliciter hic confiderentur.fed comparate.Non igitur efi: confenfio & disfenfio orta,fed prima,eaque comparata,quod eleganter oftendit analyfis.
V .
Forma comparatorum efi,inter fe comparari. In iis enim refpici-
A i j

tur tertium quoddam, quod cfl veluti bafis & fulcrum, in quo res comparata: conveniunt,vel non con veniunt.Sic Herodes & vulpes comparantur in uno tertio, quod eis eft commune, videlicet afiutia. Chriltus &mercenarius comparantur in tertio non communi, videlicet in de- fertionc fuorum,temporepericuli,in quanon conveniunt.
VI.
Duplexitaquehtcrerum fefe nobis offert confideratio. Utraque quidem prima eft& per fc,hoc eft,fuse originis, fed una fimplex,altera comparata. Quod exemplo perfpicietur clarius,ut:Si aurum & argentum comparoinadjun£topretio(utriusq;adjunfh>) quod eftmajusi n auro,minusinargento. Primumconfideropretium,quatenusefiutri. usq;adjun<5tum,&tunc aurum eft fu bjedum pretii,argentum itidem: qua: fimplicia funt argumenta. Si autem confero h-aec duo fubjcftaia fuo adjuncto pretio, & pretii quantitatem in utroque confidero, non fimplex & abfoluta,feci comparativa erit ifta confideratio, quse certe differt ab illa.
VII.
Omnium comparatorum haec interaliaseftcommunisaffedio, quod tametfi ipsa comparationis natura seque nota fintfalterum tamen altero alicui notius&illuftrius effepoteft. ut: Si compares inter feamo- rem & ignem in tertio aliquo,videlicetcalore,funtsequenota. Attamen ignis calor extra comparationis adum alicui poteft effe notior.
VIII.
Haecautem notitia non orituranaturarerum quae comparantur, fed a natura ac vi comparationis feu tertii illius, inquores iftsecompa- ran tur.Comparatio igitur res illuftrat ac notas seque facit.
IX.
Prseterea prae reliquisargumentisomnibuscomparata&hocha- bent peculiare,quod etiam fida arguunt fidemq; faciunt. Fidacaula non potefi: arguere verum effedum, nec fictum effedum veram cau- /amjfidum fubjedum non potefi: arguere verum adjundum, nec fidum adjunctum verum fubjedumjndum disfentaneum nonnififidum disfentaneum arguit; at fidium comparatum potefi arguere rem veram, quod fieri videmus in apologis & parabolis.
X.
Deniq; comparata vel brevius indicantur notis,velpartibus plenius explicantur. " XI- Hinc

■<K-
x.r.zz
XI.
Hinc comparatio eft aut contrada, aut explicata.
X II.
Contrada eft,qua; unica tantum notaindicatur,ut:Homoeftin- ftar bulla?. Ha?e dicitur comparatio contrada,quia res comparatae in ea
non proponuntur diftindis terminis.
XIII.
Omnis tamen contrada comparatio explicari, hoc eft, partibus fmsdiftinguipoteft. ut:Vitahominiseftinftar fumi. Explicatiohujus fichabet:Sicut fumus cito transit,fic & vitahominis. Item; Creufa pareftlevibus ventis,explicatione fi quis defideret,hanc habear.Crcu- fa vel umbra Creufa?, tam levis eft, quam venti.
XIIII.
Ha?c contrada comparatio frequentius occurrit explicata. Unde etiam ait Ramus :fa?pe brevius, nonnunquam plenius, &c. Et in u fu fepe accidit,ut comparatio ante contrada proponatur, deinde vero terminis fuis diftinguatur & explicetur. Deinde contrada comparatio hoc quoque pra? explicata habet fingulare, quod femper quantitas & qualitas in ca notis indicantur, ni/i tropica fit locutio; in explicata vero nonitem.Explicataenimnuncnotisindicatur,nunc fine notis ratione colligitur, ut in illo : O formofepuer,&c, Virg. Ecloga z.
XV.
Explicata comparatio eft, quae non una tantum indicatur notu- la,fed fuis eft diftinda partibus, ut: quemadmodum ii, qui in Solem acriusfuosdefigunt oculos,vifum amittunt;fic mentis omnelumeo, qui id nimis intendunt in arcana Dei myfteria,perdunt.
XVI.
Haec explicata comparatio partes habet duas, G^-raetv propofiti- onem, & Usiv redditionem, qua; in disfimilibus dicitur m-tavo- Swts.
XVII.
Protafis feu propofitio eft, quae habet id quod ad arguenaum af- fumitur.
XVIII.
Apodofisfeuredditio eft, qu* continet rem declarandam & illu-
A iij
f
1

jurandam, feu quae habet in fe,id quod arguitur ,ic de quo habetur quse. flio.
XIX.
Et hx funt affe&iones, qua; omnibus competunt comparatis: fe> quiturnunc,utaccedamusad distributionem generis i nfpecies. Comparatio efl vel in quantitate,vel in -qualitate.
XX.
Haec distributio omnem comparationis rationem proponit,fi- quidem quaelibet res inter fe collatae, comparantur vel in quantitate vel in qualitate.
XXL
Comparata in quantitate funt, cum res comparatae dicuntur quantae, h.e.aequales vel inaequales,pares vel impares.
XXII.
Intelligatur autem in hoc loco non folum quantitas mathematica,quae vel ad numerum, vel ad magnitudinem refringitur,verum etiam quae praeter eam in rebus aliisuniverfis,veris & fidtis verfatur. Sunt autem comparata in quantitate duplicia; paria vel imparia.
XXIII.
Paria funt, quorum una & eadem eft quantitas, h.e. quorum par eflratio.Undeintelligimus,eandem eorum elfe aequalemque arguendi vim,acagnofcereeaxqualemproportionem,quod P.Ramusinnuere videtur, ubi ait: Argumentum paris efl,cum par explicatura pari, hoc efl,quando hujusrei quantitasexplicaturapari rei alterius quantitate. Graece ab An(i.2.Tbetor.cap.2j.dicimtur o/ucia{vsrctf^!iVTzi,h.e. aequaliter inexif entia,feu quae aequaliter infunt.
XXIIII.
Huc referenda funt confedariae contrariis quidem orta, fed parium collatione tra&ata, 1 inquibuscelebraturaxioma: Contrariafunt contrariorum confequentia. Quod tamen axioma non valet, nifi parium oppofitio inftituatur fecundum differentias & proprias rerum formas propriave accidentia. Inanis igitur haec eft ratiocinatio: Mala opera damnant; ergo bona juflificant, quia tanquam paria ponuntur qua: paria non funt. Non enim efl: eadem quantitas bonitatis in operibus noflris,quatenusfcilicetnoftra funt; qua: efl malitia: & impuritatis in iisdem .-Noflra enim opera,quatenus noflra funt, funt perfede
itnala:

y
Vi
I
%
■=3fc* itieai • »•«•<
as,lts
iwcp
.X 'mCI 3T£S&
aihz
tr*&
&&
:x&
-j%jp
aS&
\3&''
ffl ala:quaten u s autem bona funt,non funt (impliciter nodra,& magna imperfe&ione laborant. Non igitur efle poteft proportio bonorum noftrorum operum adfalutem; imo nodra opera ex fe vere bona dici non poliunt, ficut mala vere funt mala. Quod (i oppofitio fit fecundum genus vel commune accidens,regula fallit: ut, Homo eft animal. Ergo beftia non eftanimal. Virginitas e(l bona. Ergo conjugium eft malum.
XXV.
Nota: contradtorum parium funt:par,atquale.atquare;Explicatorum vero notse funt: perihde, ac; tantum, quantum; tanto, quanto; cum,tum; tam,quam; negatio majoris & minoris; idem, quod;tot, quot; &c-
XXVI.
Expofito argumento parium, ad alteram comparatorum fpeci- em,qua?paribus opponi folet, imparia videlicet argumenta,progrediendum efl.
XXVII.
Imparium autem jam facilis ed definitio. Iit enim paria funt, quorum ed una quantitas :fic imparia efle dicuntur, quorum quantitas non ed una, fed alterum eo in quo conferuntur,fuperat; alterum verofuperatur; feu unum non .efttantum; quantum eftalterum. Et hinc forma imparium confidere dicitur in inarqualitate rerum compa- ratarum.Sic plus luminis eflin Sole,quam in Luna.
XXVIII..
Impareftmajusautminus.Sicimparre<fte distribuitur,fiquidcnv in imparibus alterum femper excedit,alterum vero exceditur, ut ex definitione utriusque videre eft...
XXIX..
Majus ed impar, cujus quantitas excedit, feu cujus quantitas fuperat quantitatem idius rei, quam arguit.
‘ XXX.
Argumentum ex fententiaP.R/ami a majoredudtum efle intelli- gimus,quando minus explicatur amajori, hoc ed, quando majus adhibetur ad arguendum minus:ut, Imperator non pocefl expugnare illam arcem. Ergo & princeps non potefl.
Pro-

XXXI.
Proprias nota* argumenti majoris, quibus a minori dignofcitur,
funt:non folum,fed etiam; plus,quam;malo hoc,quam illud;item, comparatio grammatica. Sed & hujus argumenti fine notis adhibiti ImH pcculiariseft ufus.Hinc enim fumitur gradatio illa logica, climaci rhe- . 'JBJ toricointerdumconjundta,interdum non.ut:Ter.inEunuchMdi.j. fcenai.Magnas veroageregratiasThaismihi? Gn.Ingentes.Th.Ain’ ' tuplastaeft? Gn. non tam ipfo quidem dono, quam abs te datumefle: id
vero ferio triumphat. : 0f\
XXXIT.
Majori argumento fuccedit minus.Ut autem majus definitum fuit, cujus quantitas excedit.-ita minuseft,cujus quantitas exceditur, jjkiCi
fcilicet a majori.
XXXIII.
Argumentum fecundum P. Ramum a minore effeintelligimus,
quando minus adhibetur ad arguendum majus, & tunc majus non ar- guit, ut fupra, fed arguitur, ut: Is non vult folvere pecuniam pro con- fervanda religione,vera. Ergo pro ea multo minus mortem fubibit. Atquehoc modoP.Ramus folet argumentari a majoreadminus.&d minoreadmajus.Sedaliterperipateticijiitmoxdicetur. ^
XXXIIII. ^
Notas minorum funt.-non folum,fed ne; potiushoc, quam
illud; cum, tum; parium negatio; item grammatica quasdam comparatio.
XXXV.
Eft&peculiaris quasdam minorumtra<5htio,ubinot£confpici-
nntur nulla-, qualis eft hascti.Tim.j. Si quis proprias domuiprasefle nequit, quomodo Ecdefiam Dei curabit?
XXXVI.
Hic non polfum non movere quasftiones d uas. Prima eft: An regula hascfit xj* vera: A majore ad minus argumentum affirmative non valet. R.efp. Si de adHone aliqua fermo eft, eft vera; Si vero de paftione,non eft vera. Sicaffirmative non valet: Imperator vicit Tur- cam.Ergo & Comes poteft Turcam vincere.Nam non continuo quod
majori competit fecundum perfedtionem & operationem,id etiam
competit minori. Affirmative autem procedit argumentatio a majori,
hoc

hoc modo : Mundus afflixit Chriftum: Ergo etiam difcipuiosejusaffli- gct. Si enim paflio contingit homini praftantiori, etiam inferiori contingere poteft.
0 XXXV IT.
Altera eft: An hacc regula fit veritatis perpetua:.- A minore ad majus argumentum negative non valet ? Refp. EUe perpetua: verita- t^fiintelligiturdeJ^i/zei feu facultate faciendi aliquid, quae minori ineflenegatur, ut:Ille comes non poteft expugnare hanc urbem. Ergo & imperator non potell. vel: Ille comespoteft alere timtum exercitum; Ereo imperator non poteft.
XX XVIIT
Interim fine ulla exceptioneautlimitationefemper&perpetuo vera eft troc regula; Cui non competit minus, ei nec majuscompetit, ut:Chriftus non o.ravit pro reprobis. Multo miniis igiturpro illis eft mortuus. XXXIX.
Eft porro etiam notanda hic diverficas inter logicos Peripateticos &Rameos, in modo argumentandi ex imparibus. Ramei enim,ut ex procedentibus intelleximus, (impliciter conliderant rem ipfam.quae eft vel proftantior five major, vel ignobilior five minor. Peripatetici vero non fimpliciter rei per fe pra:ftantiam fpedlant,fed rei in re in- exiftentiam, nimirum utrum praedicatum facilius fubjeflo inefle credatur; & quod facilius fubjedo inefle creditur, vocant /uafoot/, h. e. ma- gis;quod vero difficilius inefle creditur,vocant trijor minus, fubintellige inexiftens.
XI.
Exempli gratia: Ille pro veritate Evangelii non vult pecunia: ja- «Suramfacere Ergo multo minus faciet jaduram vita?. P.Ramusdi- citefleaminoread majus, quia ja&ura pecunia? eft minusquidquam ja&uravita?. Sed Per : patetici dicunt efle &b 73' « 7 ?or,hoc
eft, a magis probabili ad minus probabile; quia probabilius eft, vellea- liquem pecunia? jafturam facere quam vitae. SiChriftum ipfumperfe- cutus eft mundus,quanto magis infeftabitdifcipulos ejus ? Ramo eft a majori ad minus; Peripateticis vero fos' nilov s -ri^a^oy.
XLL
. In ejusmodi argumentationibus nobis placet lententia Peripate- Uc ® r um. Certum enim eft, comparationem efle non fimpliciumter-

minorum, fed probabilitatis,hoc eft, integraram propofitionum,in quarum una praedicatum fubjedo inefle judicatur probabilius,in altera vero minus probabile, unde canones: Si id non ineft quod magis inefle videtur,nccinerit quod minus inefle videtur.Et;Si id ineft quod minus inefle videtur, etiam inerit quod magis inefle videtur.
XLir.
Atque ita comparationem adhuc in quantitate vidimus :fequi- tur comparatio in qualitate, qua reseomparat® dicuntur quales, videlicet, fimiies aut disfimiles.
XLIII,
Similia definiuntur quorum eadem eft qualitas, o/MidLXtymu, inquit Arifl.lib.q.mctaph.cap.i ^.m voioth; pia,. Similitudo,inquitRa- mus,proportio dicitur, ut fimilia proportionalia. Alii inter limilita- dinem & proportionem ficdiftinguunt, ut fimilitudo fitduntaxatin- ter duos terminos; proportio vero inter quatuor,qu® propterea ah jia, vocatur,aliis proportionalitas. Recentiores proportionem vocant fimilitudinem compofitam, Keckerm.in Syftem.log.lib.i.cap.4.derc- rum identitate,&Timpl.iib.3.metaph.cap.6.
XLIIII.
Contrada fimilitudo,ut&fupra in genere monuimus thefi ij. femper unoconcluditurrerbo: ut, Somnus eft imago mortis.In ejusmodi fimilibus,fi nota omittitur, oritur metaphora, qu®eftfimilitudo ad unum verbum contrada, ut cum mors piorum dicitur fomnus, i.Theffi^ij.
XLV.
Nat®propri®fimilitudinis contradas funt;fimilis, effigies, more,infl:ar,tanquam,ficuti,item > disfimilium negatio,imago,&c.
XLVI.
Explicat® fimiiitadinis not® funt: qualis,talisjut,fic, non feras, acj &c.
XI VII.
Explicata fimilitudo eft vel disjunda.vcl conjunda.
XLV III.
Similitudo disjunda eft, quando termini quatuor re ipsa diffin' igauntur: ut, Sicut canibus quibusdam natura infitum eft fine f3USa >aut discrimine latrare : fic homini inquieto & turbido unum hoc ftu-
dium,
£
aS-
•jii
«z--
saa
ssa;
lio»
ner
sr:|
-“■ t . C
•Src

dium, litigare* Item: Uttelaquajdam in coelum emiffa, non eo, quo videntur, eunr.fic malitioforum calumniae bonos non tangunt. Somnus ut eft mortis,fic le&us imago fepulchri..
XLIX.
Similitudo continua efl, quando eft,ut terminus primus ad ie- - c undum,fic fecundus ad tertium . - ut, quemadmodum lexmagiftratui, ita magiftratus populo pneeft.HicpulchremonetDounamu$,etiam in continua fimilitudineeffequatuor terminos, duos in propofitione,& duos in redditione, fed ratione tantum,non reipsadiftindos. Nam fecundus terminuspropofitionis fit prior termin us redditionis, undeo- riturwu/f^Ha, hoc eft, continuitas.
I.
In fimilium autem applicatione hoc Ciceronis axioma tenea* mus:Non res tota toti rei fimilisfit necelfe cft,fed ejus,ad quod confertur, fimilitudinem habeat, oportet. Secus enim fi fiat, extra veritatis cancellosafimilibus trahemur, unde etiam celebrata funt illa: Simile non eftidemjOmnisfimilitudoclaudicatjNullum fimile currit quatu- orpedibus. Exempli gratia, Spiritus fandus perDavidem comparat Deum militi,Pfalm.78.$’.65.quiexcufsacrapula.afoporeprofundifii- moexpergefadus omnes fibiob viam venientesaudaciffimo invadit a- nimo. Simile certe pulcerrimum.praefentiffimum Dei auxilium nobis exhibens. Sed ex hoc fimili.fi quis efficere conaretur,Deum approbare crapulam,temulentiam, ebrietatem, vel fimilem quandam turpi- tudinem,is tum in Deum, tum in homines peccaret. Ejusmodi igitur fimiliafi forfan occurrant,ad pratdidum funt trutinanda axioma.
LL
Recentiores Logici hodiediftinguuntetiaminterfimilitudinem abfolutam &parabolicam. Abfolutam vocant convenientiam rerum in qualitate ejusdem generis. Sic fides dicitur fimilis auro in conflantia, ut hujus in igne,fic illius in periculo. Ovum ovo efl; fimile in colore& figura. Parabolicam vero vocant,cum rerum accidentia inter febabent quandam imaginem >& quidem illa etiam accidentia qux funt diver- filfimorum generum: ut, Quemadmodum sedium alienarum inquilinus modeftius fe gerit, & inde minus gravatim exit; ita quicunque in- telligit corpus fuum efle domicilium ad breve tempus conceflum,temperantius YiYit, & libentius moritur. Huc referantur parabola ChriHi,
B ij

quae paflim apud Evangeliftas reccnfcntur tanquam allego ricae locu- tiones. Vide Keckerm. lib.i. Syftem.log. pag. 264.Nobis vero haecdi- ftin&io nihil videtur habere novi.
LII.
Eft etiam fimilitudo quadam terminorum inter fe, non folum propofitionis&redditionis. Hincfimiliadicuntur, vel tur«VaA<r, vel MaMct£:araVaA/r,hoceft,inverse,cuminvertiturordo, velpropofiti- onis & redditionis, vel ipforum terminorum: ut, Quemadmodum gu- bernatorad tempeftatem, ficfapiensad resadverfaslErgoavaVaJupjUt fapiensad resadverfasiita gubernatorad tempeftatem,&: uttempeftas ad gubernatorem navis: fic res ad ver/i ad fapientem. Er«Mhoceft, alterne, cum antecedens propofitionis antecedenti redditionis, & confequens propofitionis,confequenti redditionis comparatur: ut, Quemadmodum gubernator ad fapientem, fic tempeftasadresadver* fas. LUI.
Similia fequuntur disfimilia, qua: funt comparata in qualitate, quorum qualitas eft di verfa: ut, i.Pet.i. 24. Mortales omnes funt herba: fimilesjomnisque hominis gloria,eft velut flosherbs:aretherba,cadit- queflos: at verbum Domini manet in sternum.
LIIII.
Disfimilium nota: propria: funt:dispar,disfimile,differens,aliud, fecus. Negatio fimilis: nonfimilis, nonficut,non ut,non tales &c.Sed interdum nulla nota hic quoque adjicitur: ut,poft hyemem denuo ver recurrit,at poft fenedlam nulla reverteturastas.
LV.
P.Ramusaliquando conjunxit diverfa&disfimilia.Communio- nem enim quandam prs fe ferunt ,fed discrimen animadvertendum, eft hoc modo: L VI.
In diverfis fimplex&abfoluta duorum fpedlaturdisfenfio.Sedin disfimihbusnon item. Nam in iis confideraturrerum confideratio,& alterum ab altero diftinguitur, ita ut dicatur in diverfis,nonhoc,fedil- ludjin disfimilibus vero, non tale hoc, quale illud.
L VII.
Atque hsc funt qus hac vice de comparatorum dodlrina ad disputandum proponere voluimus: qusad uberiorem declarationem requiruntur,aftus disputationis fuppeditabit.
a NA-

ANAGRAMMA,
JOHANNES-PHILIPPUS DILVIUS. Iphi, lippus haud es, id dl, non vilis.
Q Volis fis, Dilphi, repetam manifejiius ut Jit,
Sat licet ojiendat nunc anagramma tibi.
Nam brevitas cunilis fugienda obfcura,fuganda Sunt prolixa nimie, funt odiofa mala.
Ergo quid faciam ? medium mihi, crede, fequendum,
Obfcura & qua funt,expolienda mihi.
Iphin te dixi, cur, quaris?fume petitum,
In promptu caufa eB: Iphis es alter enim.
Iphis erat juvenis facie vultu<fvenufio,
Ingenuus nec- non; huncce, Philippe, refers.
Corporis ille habuit vir es,te candidavirtus Ornat, qua nulla efl interitura die.
Arte vales etenim, (certe eil laudabile ditlu )
Hac ce venujlas cff quam jludiofus habet.
Omnia qua mundi Jpatiofus pradicat orbis,
Ars fuperat, longe eft anteferenda quibus.
Haud igitur lippus, non vilis es arte, Philippe,
Ars ditat lippum, nec finit ejfe levem.
Define mirari me lippum dicere; namq 3 Lippus pro vili fapius accipitur.
Ergo fu ito ; Dominus tua coepta fecundet,
Ne lippus, vilis, dicter inde queas.
Philippi Sengelii Dillenbergenfis.

mv
mt
EPIGRAMMA
AD PIE DOCTUM DOCTE-
QUE PIUM JUVENEM, DN.J OHANNEM- PHILIPPUM DILVIUM amicum fuum fingularem,
y.aV
Joannes-Philippus Dilvius, ex qua Nil pus, pes lividus in fophia.
ExmcATio.
C immerio Momus reficiebat forfan in antro In Logicam mifcens mille aconita fiacram.
'Utcfo thefes vidit Logicas has:palluit ira i Nec mora:terribiles depluit ore minas.
Audiit hac Logice: procul & procul efio profane, ° Clamavit. Pes nil lividus in fophia.
Nil pus mlq 3 mina cuiquam nocuere perito,
In mala qua bona fiunt vertere Home nequis.
Dixit, & arreptis thefibus dedit ofiula charta,
Sic e fic, referens,regia nofira viget.
Terge age,fic pergas quisquis fis: Invia nulla Eft via virtuti, vive diuq 3 vale.
Godofr. Pampo»
FINIS:
'•v
JUJt

T 0 H A N N E
lif
rfriis;^.'
'~\ZJalis fisi'. ^ Sat lii Nam brevitA Sunt prolii Ergo quid fai Obfcura q Iphin te dixil In prompi Iphis erat ju* Ingenuusi Corporis ille | Ornat, qm Arte vales ei Hacce va Omnia qua Ars fupeii Haud igiturl j Ars ditati Define mirA Lippus pii Ergo fic ito a Ne lippm
wm