Druckschrift 
Kaiser Otto der Große
Entstehung
Seite
304
Einzelbild herunterladen
 

Ätonerreform iu Lothringen.

3i4

dem St. Arnulfskloster zu Metz erwarb sich nach Heribert Ansteus^der Verwandte und Gesinnungsgenosse Eginolds, ganz ähnliche Ver-dienste, wie er ihm auch am 1. September 960 im Tode sehrbald nachfolgte. Er umgab gleichfalls sein Kloster (953 954)mit einer schirmenden Mauer und zierte es durch neue Gebäude.Unter seinem Nachfolger Johannes, dem Freunde und Genossen desAbtes Johannes von Gorze, dessen Leben er in würdiger und ver-ständnisvoller Weise der Nachwelt überlieferte, erlangte St. Arnulfnicht bloß durch seine mönchische Strenge, sondern auch durch seinegelehrten Studien großen Ruf, der viele Schüler herbeilockte. Innaher Verbindung mit Eginold und Johannes von Gorze stand derJrenmönch Kaddroe, zuerst Abt von Waussor nach Ottos Willen,dem Adalbero das Kloster des h. Felix (Clemens) zu Metz alsdannzur Leitung anvertraute, ein Mann von strengster Weltentsagung?)Sein Reisegefährte und Landsmann Malkallan, später Abt von St.Michel en Thicrache, einer Stiftung für irische Pilger, nachdem erWaussor an Kaddroe überlassen?) bildete sich für seinen Beruf durcheinen Aufenthalt bei Eginold?! ebenso Wikbert, der Gründer vonGembloux?) In dem gleichen Sinne stellte Adalbero das Nonnen-

tutum viro äomuo ÜAiuoläo proiuoto, st drevi eopiosa rsliAiosorum turbaso eouünsuts . . sius sxsmplar rsligua sxtra vsl intra virorum reeIsmiuarum . . ooiuposuit inouastsria.

*) Vita lobauuis Ooi- 2 . e 6008. Die Mauer vollendete er im Sommer054 (ruuro in inoäum eastri koriusseus euueta vireumäars auiiuuiu iu-tsuäit). In einer Schenkung Adalberos für St. Arnulf vom 24. Nov. 052heißt cs von Austens: sn^Asrsns nobis äs voäsm toso, qnsm si oom-missramus, Huia iuvsusivt sum äessrtuiu st omuivus daditavulis, guioouvsr8ationi luouaeüoruiu eouvsusriut ässtitutum st inaxims ilia tumlauäadili Irospitalitatis oltieina sts. (Hist, äs iilstL 1IIV, Okv. lieber seinen Nach-folger Johannes s. rleta adbat. 8, iLrunIü (88. IV, 030 u. 13): 8tatiio sorumloci t'aiuam iaiu ubicjus eelsbrsiu stuäio littsraruiu aäso uobilitavit. ntnon soinm sx proximis eivitatidus, vorum sx 8axouias atigus Ilaioariaspartidus uuäseuugus sius inaßistsriuin ^nam plurimi vontlnsrsut, sxc^uibus nounullos . . post spiseopatus apieom vs! rsgsuäa moua-stsria slsetos tuisss evAuovimns.

2> Vita^ lob Ltorx. Vrastatio, V. Ivaääioas o. 24. 3v (88. IV, 337.352. 377).

Vits. Ixaääroas e. 21 : sum viäorst Llaellalauus ntriusgns lostenraiu virss suas sxesäsis . . äomnum orabat Ixaääros, nt uoiusu patrisin loeo JValeioäoro uou rsvusarst suseipsrs . . re^s tuuo ^Io8t au^ustoOttous ovALnts vix aeguisvit.

^) Vita lituääroas v. 20 tilladillou t4eta sauet, sase. V, 404): äevotionisässläsrio orssesuts mouastieas rvli^ioui evspsruut aspirars (se. pervAiiin).Iluäs . . äomiua ilia (Ilsrssuäis) lllaeliaiauum Oor^iam, seil, äiseipliuatuivsusrabilis ^Asualäi . . äirsxit . . ülaellalanus apuä patrsiu ^Asualäummouaellum protsssus sst ste., vgl. Vloäoaiäi auu. eoutiu. 078 und überSr. Michel die Stiftung des Bischofs Radülf von Laon von 046 für die llomiussHidsruieas rsAiouis mars trausuavinautss uos oausa usrsuriuationis(Llabillon l4ota V, 000>.

? 8igibsiti Vita VViebsrti e. 8, vgl. e. 16. 17. Von Abt Erlnin II.von Gembloux (09110 >2) heißt es (Ossta adbat. kswblae. e. 24, 88. VIII,535): in (Aoi^isusi eosuoNio '.SAnIari luouaollieas vitas äiseiplina aäpriwv

exsreitatus