600
Anhang.
magis sit cpuam mortalitatis, oxpoäit et est nsossso, nt ea «puss in temporeagnntur, ne oum tempore labantur, psrpstuas msmorias per soripta oommsnäontur,saus visis st intsllsotis instrumsntis könne msmorias Dsrbirgis, (puonäam akka-tissas sanotas Narias in Dapitolio Oolonisnsis, Dsärvigis st Vgnstis, siusäsmsoolesias abkatissarum, cpuoä nokis per saäsm instrumenta et alia lsgitima äoou-msnts oonstitit ovicisnter, prastatas akbatissss soolesias in Xz-rsmiok, Dtksrns,Doingsn, Wollrsssem, 8z-ntLig in suplsmsntum prasksnäarum, tratrnm st sororumeinsäsm soolesias, snk okeäientiarum titulo legitime oontulisss, oollationes kninsmoäi oonkirmamus, oonllrmavimus st oonkirmamus, ipsis antoritatem prasstanäo,supplsntss nikiloininus, si cpuiä t'orte in kis oollationikns minus taotum est vslomissnm. klulli ergo kominnm lioeat kano paginain nostras protsotionis etoonkrinationis inkringsrs, vsl ansn tsmsrario oontraire; si <puis antsm, vsl si(PULS koo attsntars praesnmpssrint, inäignationsm Omnipotsntis Del, st ksatorumVpostolorum eins Dskri et Dauli, st sentsntiam sxoommnuioationis, a nokis pros-latas ss novsrit, inonrrisss.
Datum anno Domini 1241, in äie 8anoti Drkani (25. mal).
VII.
1295 November. Walram von Jülich, Herr von Bergheim, verleiht den Bewohnernvon Estern gegen Zahlung einer halben Mark jährlich Freiheit von allen Lasten.
(Die Pergament-Urkunde, 15 om lang, 30 om breit, mit zerbrochenem großem Wachs-siegel, befindet sich im Archiv des ehemaligen Stifts St. Maria im Capitol.)
Ilniversis praessntes littsras visuris st auäitnris ^Valrarnus äs änliaoo Do-minus äs Dorgksim st linez-na ') uxor eins legitima notum kaoimus (puoä äskona volnntats nostra st äeliksrato oonsilio pro nokis st suoosssorikus nostrisin äominio äs Lsrgksim ita oonvonimus oum kominikus kona kaksntibus inDbksrns «puae äiountur Voitgut, czuoä singulis annis äs «puolibst manso in kestokeati Ilsinigii äimiäia maroa nokis psrsolvstur siout tamsn antsa solvi oonsus-verunt st sio eos cpuistos oonservakimus ab omni onsrs servitutis, sxaotioneetianr st gravamins «pnoä äioitur Danivin st äenarüs äs ksrka cpuas IVsit vooaturlpui äiountur Drvsnsnpsnnigs ao gravamins ourrns st oarruas vel annonesxaotions pullorum aut alirzuaruin rerum multum vsl parnm valentium in äiotavilla. ,
Dnivsrsi antsm kominss äs Dtt'srns oves libers kakekunt ssounäum volnn-tstsm sorunäsm. luäioia nostra ssounäum sentsntiam kominnm <pui äiounturDz-sman nokis rsssrvamus. Dt erunt singuli st univsrsi kominss ikiäem in-äsmpnss et <puiti ak omni molostia <puas super kona sita apuä Dbkerns potsstsxoogitari st ut praoäiota rokur kaksant in psrpetunm krmitatis prasssns scrip-tum oontuliinus sisäem kominikus kaksntikus kona in Dtkerns sigillis oommu-nitum. — Votum st äatuin anno äomini millssimo äuosntesimo nonagssimo(pninto, sabkato post ksstum omnium sanotornm.
Nach Lacomblct, Urk. II 907, Pachter Heinrichs von Westerburg, Nichte des Erz-bischofs Sifrid. Der Name Jnicina fehlt in der Urkunde. Lacomblet, II S. XXII, bemerkt:„Wir finden keine Spur, daß die mit dem Erzbischof Sifrid von Westerburg verabredeteVerbindung mit dessen Nichte zu Stande gekommen."